เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 27 ลงทะเลยามค่ำคืน

ตอนที่ 27 ลงทะเลยามค่ำคืน

ตอนที่ 27 ลงทะเลยามค่ำคืน


ตอนที่ 27 ลงทะเลยามค่ำคืน 

.

ฉี ชู่ชู และแฟนหนุ่มของเธอได้ยินคำพูดของกลุ่มเด็กหนุ่ม พวกเขาทั้งคู่ก็ตกตะลึงในทันที

เด็กหนุ่มและเพื่อนของเขา ชี้ไปที่รถยนต์ BMW และรองเท้าของหวังเสียน

"ไนกี้แอร์ มาร์ช แบ็คทูเดอะฟิวเจอร์" เด็กหนุ่มคนนั้น อุทานอีกครั้ง

ฉี ชู่ชู และชายหนุ่มแฟนของเธอจ้องที่รองเท้า ไนท์กี้ คู่นั้นที่ หวังเสียนใส่อยู่

ชายหนุ่มเบิกตากว้างใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ ฉี ชู่ชู ยังงงงันอยู่เพราะเธอไม่เชื่อหูของเธอ

หวังเสียนมองพวกเขาอย่างเย็นชาก่อนที่เขาจะเห็น กวนชูชิง เดินตรงมาหาเขา เขายิ้มทันทีและโบกมือให้เธอ

"ขอโทษที่ทำให้รอนะ"

กวนซู่ชิงรีบวิ่งมาพร้อมกล่าวขอโทษแต่เมื่อเธอเห็นหวังเสียนที่โบกมือพร้อมใบหน้าที่หล่อเหลาของเขา รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏบนใบหน้าของเธอ

"ไม่เป็นไรผมเองก็เพิ่งมาถึงที่นี่เหมือนกัน" หวังเสียนส่ายหัว

"ไปกันเถอะฉันจะเลี้ยงนายที่ร้านอาหารแถวถนนโบราณ" กวนชูชิงยิ้มและมองไปที่หวังเสียนขณะที่เธอพูด

"โอเคผมทานอะไรก็ได้"

หวังเสียนพยักหน้า "เราจะขี่มอเตอร์ไซค์ไปกัน"

หวังเสียนเดินตรงไปที่รถจักรยานยนต์ฮาร์เลย์และหยิบกุญแจออกมาเพื่อสตาร์ทรถ

"ว้าว! มอเตอร์ไซค์ฮาร์เลย์ดูเหมือนว่านายจะรวยจริงๆนะเนี่ย" กวนชูชิงมองเขาด้วยความประหลาดใจ

เธอคิดว่า หวังเสียน อาจทำเงินได้พอควร แต่ไม่คาดคิดว่าเขาจะรวยพอที่จะซื้อมอเตอร์ไซค์ฮาร์เลย์

"มีคนจ่ายมันแทนค่าสินค้าให้ผมมา แต่น่าเสียดายที่ผมยังไม่มีใบขับขี่รถยนต์ ดังนั้นผมจึงสามารถขี่ได้แต่มอเตอร์ไซค์คันนี้เท่านั้น"

หวังเสียนยิ้ม "คุณรังเกียจที่จะนั่งซ้อนท้ายผมหรือเปล่าล่ะ?"

"ฮึ นายตั้งใจใช้มอเตอร์ไซค์คันนี้เพื่อฉวยโอกาสกับสาวๆใช่มั้ย" กวนชูชิงมองดูเขาและหยอกล้อ

แต่เธอกลับขึ้นไปนั่งซ้อนข้างหลังเขาทันที

หวังเสียนหัวเราะเบา ๆ และตอบว่า "ผมเดาว่าผู้หญิงทั่วๆไป คงไม่สนใจที่จะมานั่งรถมอเตอร์ไซค์หรอกมันไม่มีประสิทธิภาพเท่ากับรถยนต์ BMW"

“คิกคิก” กวนชูชิงหัวเราะ“ไปกันเถอะเราไปกินเนื้อย่างเสียบไม้กัน”

"ได้เลย" หวังเสียนพยักหน้า เขาสตาร์ทเครื่องยนต์และขี่ไปยังถนนโบราณ

กวนชูชิงจ้องมองที่ด้านหลังของชายข้างหน้าเธอ เธอลังเลเล็กน้อยก่อนที่จะกอดเอวเขาไว้

"เจ๋งสุดๆเขาเท่ห์มาก!"

"รองเท้าไนกี้กับมอเตอร์ไซค์ฮาร์เลย์รวมๆแล้วมูลค่าอยู่ที่ประมาณ 2 ล้านเขารวยมาก"

“ ฉันอิจฉาเขาจริง ๆเขาใส่รองเท้าราคา 800,000 หยวนได้ลงจริงๆ

เหรอเนี่ย คนรวยนี่น่ารังเกียจจริงๆ”

เด็กหนุ่มทั้งสามคนมองตามหลัง

มอเตอร์ไซค์ฮาร์เลย์ ที่กำลังขี่ออกไป หลังจากนั้นพวกเขาหันกลับมามองที่ฉี ชู่ชู และแฟนหนุ่มของเธอ

เขายังกล้าจะมาอวดรถ BMW ของเขาอีกเหรอราคาของรถ BMW ของเขายังเทียบไม่ได้กับรองเท้าหนึ่งคู่ของพี่ชายที่ขี่ฮาร์เล่ย์

ตอนนั้นผู้หญิงคนที่แต่งหน้ายังบอกอีกว่าทั้งชีวิตของพี่ชายคนนั้นคงไม่มีปัญญาได้ขี่ฮาร์เลย์

แฟนหนุ่มของเธอก็บอกพี่ชายคนนั้นด้วยว่าเขาไม่มีเงินทุน

แต่นี่คือการตบหน้าพวกเขาฉาดใหญ่อย่างแท้จริง!

เขามีรองเท้าหนึ่งคู่ที่มีมูลค่า 700,000 ถึง 800,000 หยวนและเขาขี่

มอเตอร์ไซค์ฮาร์เล่ย์ ที่มีราคานับล้านได้อย่างสบายๆ พวกคุณยังกล้าล้อเลียนเขาอีกและถามว่าเขามีเงินทุนไหมงั้นเหรอ?

ในขณะเดียวกัน ฉี ชู่ชู ก็แสดงสีหน้าที่ตกตะลึงออกมาเธอมองตามด้วยความเหลือเชื่อขณะที่มอเตอร์ไซค์

ฮาร์เล่ย์ ค่อยๆหายลับตาไป

"เขาจะรวยได้ยังไง" ฉี ชู่ชู ไม่อยากที่จะเชื่อ เขาเป็นแค่เด็กยากจน เขาสามารถมีเงินมากมายขนาดนี้ในทันทีได้ยังไง และผู้หญิงคนนั้นที่ซ้อนรถไปกับเขาเธอเป็นดาวคณะฉายานางฟ้าผู้ใจดี กวนชูชิง ไม่ใช่เหรอ? "

หรือว่าเขาปิดบังตัวตนของเขา

จริงๆแล้วเขาเป็นทายาทจากตระกูลที่ร่ำรวยใช่ไหม?

เธอมีความเสียดายและเสียใจอย่างที่สุดขึ้นมาทันที

ชายหนุ่มสังเกตเห็นสายตาแปลก ๆ จากเด็กหนุ่มทั้งสามคนที่อยู่ด้านข้างเขา ใบหน้าของเขาก็ดูเก้อๆและเหวอขึ้นมาทันที

และเมื่อเขามองดู ฉี ชู่ชู ที่ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความสับสันและเสียใจทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดและโมโหขึ้นมาทันที "ไป! รีบไปที่โรงแรมกัน"

…… ……

เรื่องราวเลวร้ายที่เธอได้เคยทำไว้ในหัวใจของหวังเสียนได้ผ่านพ้น

ไปแล้ว ครั้งนี้เมื่อเขาได้พบเจอ

ฉี ชู่ชู อีกครั้ง หัวใจของหวังเสียนไม่มีความคิดถึงและเสียใจอีกแม้แต่น้อย มีแต่ความรู้สึกขยะแขยงและรังเกียจเข้ามาแทนที่ ซึ่งเขาก็ไม่เข้าใจทำไมรู้สึกแบบนั้น แต่เขาก็ไม่ได้นำมันมาใส่ใจ

หลังจากอาหารเย็นเขาขี่รถไปส่ง

กวน ชูชิง กลับไปที่หอพักของเธอ หวังเสียนยืนมองไปที่ดวงจันทร์และดวงดาวที่ส่องแสงในท้องฟ้ายามค่ำคืน เขาตัดสินใจจะออกไปที่ทะเล

"ฉันต้องพัฒนาความแข็งแกร่งและทำให้ตัวเองมีพลังมากยิ่งขึ้น"

เมื่อเขาได้เรียนรู้ว่าร่างกายของเขาสามารถต้านทานกระสุนได้ในช่วงบ่ายวันนี้หวังเสียนตัดสินใจยกระดับความแข็งแกร่งของเขาโดยเร็วที่สุดเพื่อให้เขามีความสามารถที่แข็งแกร่งและเติบอย่างรวดเร็ว

เขาไม่ได้ขี่มอเตอร์ไซค์ของเขาไปซึ่งมันจะไม่สะดวกในหลายๆอย่าง เขาจึงนั่งแท็กซี่จากด้านนอกมหาลัยไปแทน

เมื่อเขามาถึงชายหาดมันเป็นเวลา 21.00 น. วังเซียงดูคลื่นทะเลที่สาดซัดและเปล่งประกายภายใต้แสงจันทร์

เขาเลาะไปตามแนวโขดหินและพบจุดที่ห่างไกลจากที่ชุมชนเขาถอดเสื้อผ้าแล้วกระโดดลงทะเล

แปลงร่างเป็นมังกร

ด้วยความคิดในใจเขาดำดิ่งลงสู่ท้องทะเล

ในฐานะมังกรเกิดใหม่เขายังไม่มีความสามารถ การครอบครองอำนาจพลังพิเศษเหล่านั้นเช่นลมฝนฟ้าร้องและสายฟ้า มันจะต้องแลกเปลี่ยนโดยใช้พลังงานมังกร

การจะใช้พลังอำนาจพิเศษแห่งมังกรจะต้องฝึกฝนพลังอำนาจเวทย์มนตร์และแม้แต่ฝึกฝนเนื้อหนังร่างกายก่อน

ในการฝึกฝนพลังมังกรศักดิ์สิทธิ์มีทักษะวิชาและเทคนิคการฝึกฝนสำหรับอำนาจพิเศษตามคุณลักษณะต่าง ๆของพลังแตกต่างกัน

อย่างไรก็ตามการฝึกตามแนวทางของ ราชันย์มังกรศักดิ์สิทธิ์ จะใช้พลังงานมังกร เพื่อปรับแต่งร่างกายเขาให้เป็นกายาศักดิ์สิทธิ์แห่งธาตุก่อนเช่น ธาตุลม,ธาตุน้ำ และ ธาตุมืดแห่งความตาย และอื่นๆอีกมากมาย

หลังจากอัปเกรดเป็นกายาศักดิ์สิทธิ์แห่งธาตุแล้ว การโจมตีคุณสมบัติตามธาตุจะมีประสิทธิภาพมากขึ้น ด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งและคุณสมบัติที่เกือบจะเป็นอมตะ มังกรศักดิ์สิทธิ์จะกลายเป็นเผ่าพันธุ์ที่ทรงพลังที่สุดในจักรวาล

มังกรศักดิ์สิทธิ์ก็ถูกแบ่งออกเป็นมังกรศักดิ์สิทธิ์ลม,มังกรศักดิ์สิทธิ์ไฟ,มังกรศักดิ์สิทธิ์ปฐพี,มังกรศักดิ์สิทธิ์สายฟ้าและอื่น ๆตามสายเลือดแห่งเผ่าพันธุ์

ในบรรดาเทคนิคการฝึกฝนบ่มเพาะจากการเปลี่ยนแปลงมังกรศักดิ์สิทธิ์เขายังไม่ได้ตัดสินใจทิศทางการเพาะปลูกของเขาในอนาคต

อย่างไรก็ตามหวังเสียนสามารถเพิ่มพลังของร่างกายของเขาโดยใช้พลังงานมังกร ตัวอย่างเช่นเขาสามารถใช้ พลังงานมังกร เพื่อเสริมความแข็งแกร่งของกรงเล็บหรืออัพเกรดดวงตาของเขา

ในฐานะมังกรศักดิ์สิทธิ์

ความมืดในเวลากลางคืนไม่อาจทำให้วิสัยทัศน์ของเขามืดมนได้

หวังเสียนพุ่งลงทะเลและว่ายออกไปไกล

ท้องทะเลในเวลากลางคืนมีชีวิตชีวาเหมือนในตอนกลางวัน ปลาและสัตว์ทะเลต่าง ๆ กำลังแหวกว่ายในทะเล

สำหรับปลาไม่มีทั้งกลางวันและกลางคืน ในความเป็นจริงปลาส่วนใหญ่นั้นกระฉับกระเฉงเป็นอย่างมากและออกล่าหาอาหารในเวลากลางคืน

ที่ระดับสอง หวังเสียนไม่ได้อ่อนแอเลย เนื่องจากร่างกายของเขาที่มีพลังของมังกรศักดิ์สิทธิ์แม้แต่สิ่งมีชีวิตในทะเลระดับสามก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา

แต่ถ้าเขาเจอกับฉลามเขาจะไม่สามารถต่อสู้และเอาชนะมันได้ เพื่อจะกลืนกินสิ่งมีชีวิตใต้ทะเลที่แข็งแกร่งอย่างปลาฉลามเขาจะต้องรอจนกว่าเขาจะก้าวสู่ระดับที่สี่

สำหรับสัตว์นักล่าทางทะเลเช่น วาฬเพชฌฆาต เขาจะต้องมีระดับอย่างน้อยระดับห้าหรือระดับหก

อาจมีสัตว์ทะเลลึกลับอื่น ๆ อีกมากมายที่น่ากลัวในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่หวังเสียนคิดกับตัวเอง เขาจับตาดูปลาเก๋า เขาว่ายน้ำตรงเข้าไปและกลืนมัน

"ทะเล ปั๋วไห่ มีฝูงปลาน้อยเกินไปหากมีฝูงปลาขนาดใหญ่พลังงานของฉันจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว"

หวังเสียนทำการล่าสัตว์ทะเลในบริเวณนั้นและเปลี่ยนพวกมันให้เป็นพลังงานมังกร

แต่ทรัพยากรในทะเลแห่งนี้มีไม่มาก เนื่องจากการล่าสัตว์ทะเลและการทำประมงทรัพยากรทางทะเลจึงน้อยมากและมีไม่เพียงพอ

"เอ๊ะ! มีปลาแซลมอนหลายร้อยตัวอยู่ข้างหน้า"

หวังเสียนมาถึงจุดที่เด็กสาว หอยทะเล อยู่เมื่อเขาเห็นกลุ่มฝูงปลาแซลมอน เขาว่ายน้ำตรงไปอย่างรวดเร็วและกลืนพวกมันทั้งหมดในครั้งเดียว

"ท่านราชามังกร!"

เมื่อสัมผัสถึงการมาถึงของเขา

เด็กสาวเปิดฝาหอยของเธอเผยให้เห็นตัวของเธอ

หอยทะเลยักษ์ : เลเวล 6

ศิลปะการฝึกฝน: วิชามังกรวารี

พลังพิเศษ: ไม่มี

หลังจากที่เด็กสาวกลายเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาหวังเสียนสามารถอ่านข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเธอ เด็กสาวที่ฝึกฝนวิชามังกรวารี

เธอจะมีความแข็งแกร่งและมีความสามารถในการควบคุมธาตุน้ำ

"ดีมาก! ทำการฝึกฝนต่อไป"

เด็กสาวเพิ่งเริ่มฝึกฝนเมื่อไม่นานมานี้ ดังนั้นจึงมีการเปลี่ยนแปลงไม่มากนักกับเธอ

หลังจากสอนและแนะนำพูดคุยกับเด็กสาวพอสมควรแล้ว

หวังเสียนก็ว่ายน้ำออกไปยังพื้นที่อื่นๆโดยรอบ เพื่อล่าสัตว์ทะเลของเขาต่อ

…………

จบบท

จบบทที่ ตอนที่ 27 ลงทะเลยามค่ำคืน

คัดลอกลิงก์แล้ว