ตอนที่ 12 เป้าหมายคือทะเล

ตอนที่ 12 เป้าหมายคือทะเล

"เอาล่ะฉันโอนเงินไปแล้ว 7 แสนกรุณาตรวจสอบบัญชีธนาคารออนไลน์ของนายดู"

ชายวัยกลางคนพูดกับหวังเสียนหน้างานปลาทองหลังจากเสร็จสิ้นการโอนเงิน

"เอาล่ะผมได้รับแล้วขอบคุณมาก"

หวังเสียนเผยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา หลังจากที่เขาสังเกตเห็นฝูงชนที่อยู่ตรงหน้าเขาตะโกนเสียงดัง

"เหลือปลาทอง เรดแค๊ปบราวออเรนด้า ระดับดีเยี่ยมอีกสามตัวที่ขายได้ในราคา  350k ต่อตัว

ไม่มีการขายเพิ่มอีกแล้วหลังจากขายปลาชุดนี้หมด นอกจากนี้ยังมี ปลามังกรแดงเพลิง จำหน่าย ราคาสามล้านหยวนคุณสามารถมาดูได้ฟรี "

"ให้ฉันหนึ่งตัว" หลังจากเห็นคนอื่นซื้อมาแล้วผู้คนในฝูงชนก็ถูกล่อลวงมากขึ้นเมื่อพิจารณาจากข้อเท็จจริงที่ว่าราคาถูกกว่าปลาทองที่ในงานประมาณแปดหมื่นหยวน

ในราคาที่ถูกกว่าเช่นนี้พวกเขาอาจจะสามารถสร้างรายได้ ได้หลายหมื่นด้วยการนำไปขายเก็งกำไร

"โอเค จัดป่ายย" หวังเสียนพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม เขาวางปลาทอง เรดแค๊ปบราวออเรนด้า ลงในตู้ปลาทันทีและมอบมันให้กับชายชราคนนั้น

ด้วยเงินอีก 350k ที่โอนเข้าสู่บัญชีของเขาหวังเสียนก็รู้สึกใจสั่นเล็กน้อย ตอนนี้เขามีเงิน 1.05 ล้านในบัญชีของเขา!

"ยังมีปลาทอง เรดแค๊ปบราวออเรนด้า อีกสองตัวและ ปลามังกรแดงเพลิง หนึ่งตัวเท่านั้นเอ้าเร็ววว.." หวังเสียนตะโกนต่อฝูงชนที่รวมกลุ่มกับเกือบๆหนึ่งร้อยคน

ในช่วงเวลานี้ผู้อำนวยการ โจว ผู้ซึ่งอยู่ที่เคาน์เตอร์บริการของงานมองไปที่ห้องโถงนิทรรศการอย่างสงสัย

"ทำไมมีคนน้อยจัง?"

ชายวัยกลางคนและวัยชราอีกหลายคนก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วก็พูดว่า "ใช่แล้วคนไปไหนกันหมด"

"ผู้อำนวยการโจว! ผู้อำนวยการเหลียน!"

พนักงานคนหนึ่งแหกปากตะโกนวิ่งตรงเข้ามาหาพวกเขา

"มี'ไร..กูตกใจหมด..เชี่ยนี่?"

ผู้อำนวยการโจวมองชายหนุ่มพร้อมขมวดคิ้วแล้วถาม

“อำนวยการโจว มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นมีผู้ชายคนหนึ่งตั้งแผงขายที่ทางเข้าขายปลาทอง เรดแค๊ปบราวออเรนด้า ที่ราคา 350k ต่อตัวเขาขายปลาไปทั้งหมดสามตัวแล้ว” ชายหนุ่มตอบอย่างกระหืดกระหอบ

"ว่าไงนะ.. มีคนขายปลา เรดแค๊ปบราวออเรนด้า หรือเปล่าที่ 350k ต่อตัว" ผู้อำนวยการโจวมองชายหนุ่มด้วยใบหน้าที่ไม่เชื่อ

"ใช่แล้วผู้กำกับโจวแต่ละตัวราคา

350k. มีคนมากกว่าหนึ่งร้อยคนที่มารวมตัวกันที่นั้นในตอนนี้" ชายหนุ่มผงกหัวของเขาทันที

"แต่ละตัว 350k และเขาขาย

ไปแล้วสามตัว" ผู้อำนวยการโจว ไม่พอใจมาก และเขาลุกขึ้นยืนทันทีและมุ่งหน้าออกไป

เมื่อเขาเดินไปที่ทางเข้าเขาเห็นคนกลุ่มหนึ่งเบียดเสียดกันอยู่

"ฉันจะซื้อปลาทอง เรดแค๊ปบราวออเรนด้า สองตัวสุดท้าย"

ในขณะนั้นผู้อำนวยการโจวก็ได้ยินคนที่อยู่ใกล้เขาตะโกนเสียงดัง

"ขอโทษที" ชายวัยกลางคนพูดกับคนที่อยู่ข้างหน้าเขาขณะที่เขาพยายามแทรกตัวเดินไปข้างหน้า

ผู้อำนวยการโจวมองไปรอบ ๆ แล้วจึงพยายามเบียดไปข้างหน้าเพื่อดู

"เอาล่ะนี่เป็นปลาทอง เรดแค๊ปบราวออเรนด้า สองตัวสุดท้าย" หวังเสียนตอบกลับด้วยรอยยิ้มจาง ๆ

"โอนเงินออนไลน์นะ" ชายวัยกลางคนพูดและพยักหน้าอย่างพอใจหลังจากเดินไปข้างหน้าและเห็นปลาทอง เรดแค๊ปบราวออเรนด้า ทั้งสองตัว

"ใช่ครับ" หวังเสียนพยักหน้า

ผู้อำนวยการโจวและผู้ที่ตามเขามาข้างหลังรู้สึกตกใจทันที เขามองไปที่ ปลาทอง เรดแค๊ปบราวออเรนด้า สองตัวที่อยู่ในกล่องโฟม ปากของเขาเริ่มกระตุกอย่างไม่สามารถควบคุมได้

“บ้าเอ้ยย..เขาเก็บปลาทองที่มีค่าหลายล้านในกล่องโฟม..บัดซบจริงๆ!”

ผู้อำนวยการโจว ไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด หลังจากเจ้าเด็กเหลือขอขาย เรดแค๊ปบราวออเรนด้า ที่ราคา 350k มันคงเป็นไปไม่ได้แล้วที่เขาจะขาย เรดแค๊ปบราวออเรนด้า ของเขาในงานปลาทองที่ราคา 430k และในความเป็นจริงต่อให้เขาลดราคาลงเป็น 350k เขาก็ไม่น่าจะขายได้

หวังเสียนสังเกตเห็นผู้อำนวยการโจว แต่ก็ไม่ได้สนใจเขามากนัก เขากล่าวต่อว่า "เหลือปลาปลามังกรแดงเพลิง ระดับพรีเมี่ยมตัวสุดท้ายคุณสามารถรับมันได้ในราคาแค่

สามล้าน"

ปลามังกร นี้สวยงามจริงๆ แต่ราคาสูงเกินไป

“ปลามังกรแดงเพลิง นี้มีมูลค่ามากกว่าสามล้านหยวนแน่นอนแต่อย่างไรก็ตามนั่นคือสามล้าน! ใครจะสามารถซื้อได้ง่ายๆ?”

"ใช่แล้วมันแพงเกินไป แต่ถ้าฉันมีเงินฉันจะซื้อแน่นอน ปลามังกรแดงเพลิง นี้สวยงามมาก"

ฝูงชนโดยรอบกำลังพูดคุยและแสดงความคิดเห็น แต่คนที่จะมีเงินซื้อปลาราคาสามล้านหยวนนั้นคงหายาก

หวังเสียนได้ยินการสนทนาของผู้คนในฝูงชนและขมวดคิ้วเล็กน้อย ปลามังกรแดงเพลิง ที่มีราคาหลายล้านนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะขาย

"เฮ้อ..บ้าจริงถ้าฉันรู้เรื่องนี้ฉันจะไม่อัพเกรด ปลามังกร ที่มีราคาแพงเช่นนี้" หวังเสียนมองดูเวลาขณะนี้นั้นบ่ายสามโมงแล้ว กระนั้นปลาราคาแพงก็ยังขายไม่ออก

แม้ว่าจะมีผู้คนจำนวนมากมองมาอยู่เสมอ แต่ก็ไม่มีคนที่คิดจะเข้ามาซื้อหรือต่อรองราคาเลยสักคน

มันเป็นเช่นเดียวกับสิ่งที่พวกเขาแสดงความคิดเห็นคือราคามันสูงเกินไป

"เฮ้อ..!"

หวังเสียนรอจนถึงบ่ายห้าโมงเย็นและไม่ได้กินกลางวันด้วยซ้ำ

"ช่างมันเถอะ..ฉันไม่ขายอีกแล้วฉันมีเงินอยู่ในมือแล้ว   1.75 ล้านและมันก็เพียงพอแล้ว"

หวังเสียนคิดว่าอย่างน้อยนี่ก็น่าพอใจ แล้ว แม้ว่าเขาจะไม่สามารถขาย ปลามังกรแดงเพลิง นี้ได้ แต่มันก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่ออารมณ์ที่ดีของเขา

ท้ายที่สุดแล้วเขายังคงทำงานหนักทั้งวันกว่าจะได้สักร้อยสองร้อยเมื่อหลายวันก่อน

หลังจากวาง ปลามังกรแดงเพลิง ลงในกล่องโฟม หวังเสียน ก็ขี่ Harley กลับไปที่มหาลัย

เขาวาง ปลามังกร ไว้ในห้องพักในหอพักและมุ่งตรงไปที่ร้านอาหารทะเลชั้นหนึ่ง

ด้วยบัญชีของเขามากกว่า 1.7 ล้านหยวนเขาจะไม่ขาดเงินในระยะสั้น

พรุ่งนี้ฉันลองไปที่ทะเลดีกว่าและดูว่าฉันจะยกระดับพลังขึ้นได้ไหม "

หวังเสียนคิดและตัดสินใจทันที

เจียงเฉิง เป็นเมืองที่มีอาณาบริเวณติดอยู่กับทะเล ปั้วไห่

ทะเล ปั้วไห่ เป็นหนึ่งในสี่ทะเล

หลักในประเทศ

ขนาดของทะเล ปั้วไห่ นั้นเล็กที่สุดในบรรดาทะเลทั้งสี่ และมันก็เป็นทะเลที่ค่อนข้างตื้น

"หล่อมากเลยเราทำไมเฟอร์เฟคขนาดนี้"

เช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากดูตัวเองในกระจกหวังเสียนขี่มอเตอร์ไซค์ Harleyของเขาและมุ่งหน้าไปที่ทะเล

เขาดูที่คุณสมบัติของเขา

ชื่อ: หวังเซียน

เผ่าพันธ์: มนุษย์ (สามารถแปลงเป็นมังกรได้)

ระดับ: ขั้น 1

พลงงานมังกร: 25/1000

ความสามารถพิเศษ: -ปกครองสัตว์น้ำ (สัตว์น้ำทุกชนิดที่ต่ำกว่าระดับความสามารถของคุณ)

-กลืนกินสิ่งมีชีวิต (เพื่อสกัดเปลี่ยนเป็นพลังงานมังกร)

ระบบการฝึกฝน(บ่มเพาะ): ราชันย์มังกรศักดิ์สิทธิ์

ฉันยังคงมีพลังไม่มากพอในตอนนี้และสามารถว่ายไปรอบ ๆ ในบริเวณน้ำตื้นของทะเลแค่นั้น หากฉันพบสัตว์ทะเลเช่นฉลามฉันอาจจะถูกพวกมันกลืนเป็นๆโชคดีที่มีฉลามอยู่ไม่มากนักในบริเวณทะเล ปั้วไห่

หวังเสียนคิดกับตัวเอง และในไม่ช้าเขาก็มาถึงชายทะเล

บริเวณพื้นที่ของริมทะเลได้กลายเป็นจุดพักผ่อนสำหรับนักท่องเที่ยวในวันหยุดหลังจากมีการพัฒนาให้เป็นที่สถานที่ท่องเที่ยว

ในบริเวณนี้สภาพแวดล้อมดีมากและเป็นชายหาดที่ค่อนข้างมีชื่อเสียง

หวังเสียนจอดรถจักรยานยนต์ของเขาในที่จอดรถก่อนที่จะมุ่งหน้าไปยังตำแหน่งที่ไกลๆและไม่มีคน

หลังจากทำให้แน่ใจว่าไม่มีใครในบริเวณโดยรอบหวังเสียนหันไปมองทะเลที่ด้านหน้าของเขา

ทะเลที่กว้างใหญ่ไม่มีที่สิ้นสุดและคลื่นที่สาดซัด เมื่อมองดูทะเล

หวังเสียนก็เต็มไปด้วยความกระตือรือร้น

"ถึงเวลามังกรท่องทะเลแล้ว!"

หวังเสียนถอดเสื้อผ้าของเขาแล้วค่อยๆก้าวลงทะเล

อากาศในเดือนสิงหาคมค่อนข้างร้อน และอุณหภูมิของน้ำไม่ได้รู้สึกเย็นเลยเมื่อเขาลงไปในทะเล

ใบหน้าหวังเสียนมีรอย เขากระโดดลงทะเลโดยตรง

"กลายเป็นมังกร"

เขาตะโกนออกมา!

หวังเสียนบิดตัวเล็กน้อยเขากลายเป็นมังกรศักดิ์สิทธิ์ขนาดเท่าฝ่ามือของมนุษย์

ในขณะที่อยู่ในทะเลความเร็วของเขาก็เร็วมาก เพียงขยับเบาๆเขาก็สามารถไปไกลสี่ถึงห้าเมตร

"ฮ่าฮ่าฮ่า..นี่คือฉันยิ่งใหญ่และทรงอำนาจ..ฮ่าฮ่าฮ่า ทะเลฉันมาแล้ววว"

หวังเสียนโบกสะบัดหางของเขาอย่างตื่นเต้นในขณะที่ว่ายน้ำไปทางทะเลลึก

……….

จบบท