ตอนที่ 4 การรักษา

ตอนที่ 4 การรักษา

.

"ปลามังกรสองตัวนี้ไม่มีปัญหา แต่อีกตัวอาการไม่สู้ดีนัก"

ในร้านอี้ปิง ผู้เฒ่าจ้าวขมวดคิ้ว ปลามังกรทั้งหมดอยู่ในอ่าง

"แต่ปลามังกร สีแดงตัวนี้น่าจะตกลงมาแรงสุดซ้ำน่าจะโดนเศษตู้ปลาทับด้วยน่ากลัวว่าจะไม่รอด"

คำพูดของ ผู้เฒ่าจ้าว ยังไม่สรุปว่ามันจะตายหรือไม่ แต่ความหมายลึกๆนั้นชัดเจนมากและอาจจะตายไม่นานต่อจากนี้

คำพูดของผู้เฒ่าจ้าวทำให้ใบหน้าของนายหลี่ดูเศร้าและหดหู่มาก

“ฉันขอยืมปลามาจากผู้เฒ่าหวังสองสามวันเพื่อปรับปรุงฮวงจุ้ยในร้าน ฉันไม่ได้คาดคิดมันจะเกิดเหตุแบบนี้ ...” (*ผู้เฒ่าหวัง กับพระเอกคนล่ะสกุลกันนะครับคนล่ะ หวัง ไม่เกี่ยวกัน*)

นายหลี่กล่าวพลางมองพนักงานต้อนรับหญิง

ปลามังกรราคากว่าล้านต่อตัว ถูกทำให้ตายเพราะความประมาท

"ใช่ๆมันเป็นเพราะเธอนั้นแหละที่ไม่รู้จักระวัง เธอคนนั้นไม่เห็นหรือไงว่ามีคนงานยกของเข้ามา"

เสียงซุบซิบดังจากคนรอบข้างที่เข้ามามุงดู บางคนชี้ไปที่ปลามังกร และบางคนแอบชี้ไปที่ด้านหน้าของ กวนชูชิง เพื่อบอกกับคนใกล้ๆที่ยังไม่รู้เหตุการณ์

กวนชูชิงก้มหน้าลง น้ำตาไหลหยดลงมาทั้งสองแก้มดูน่าสงสารมาก

"คุณกำลังร้องไห้จะร้องทำไม หาาา..! ฉันเนี่ยแหละที่ต้องเป็นฝ่ายร้องไห้ ตอนนี้มันคือฉันนี่ ปลามังกร สีแดงตัวราคาหนึ่งหรือสองล้าน คุณร้องไห้แล้วปลามันจะฟื้นหรือไง ทำไมไม่ไปตายแทนปลาซะเลยเล่า"

ความโกรธของนายหลี่ทำให้เขาเดินไปข้างหน้าของกวนชูชิงชี้นิ้วไปที่หัวของเธอและตะโกนด่าออกไปด้วยความโกรธ

กวนชูชิงก้มหน้าลงตัวของเธอสั่น เธอเงยหน้าขึ้นมามองเล็กน้อย และยังคงร้องไห้

"นายหลี่ฉันไม่ได้ตั้งใจฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ"

"ไม่ได้ตั้งใจเหรอ คุณบอกไม่ได้ตั้งใจทั้งที่คุณทำความเสียหายให้ฉันเกือบสองล้านและคุณพูดว่าไม่ได้ตั้งใจหรือ? คุณสามารถจ่ายให้ฉันแทนคำขอโทษได้ไหม"

ด้วยความโกรธหลี่ก็คว้าคอเสื้อของกวนชูชิงทำท่าเหมือนจะเอาเรื่อง การกระทำของเขาค่อนข้างหยาบคายมาก

"เฮ้เฮ้!"

ในเวลานี้หวังเสียนยืนอยู่ข้าง ๆ เห็นว่านายหลี่มีการกระทำที่ไม่มีเหตุผลและเกินกว่าเหตุจนไม่สามารถยืนเฉยได้

"นี่คุณ เธอไม่ได้ตั้งใจและอีกอย่างเหตุที่เกิดทั้งหมดก็ไม่ได้เกิดจากเธอฝ่ายเดียว และที่สำคัญปลามังกรตัวนี้ก็ยังไม่ตาย?"

"บัดซบ..นายเป็นใครแล้วมายุ่งเกี่ยวอะไรด้วย มันไม่ใช่เรืองของนาย ยกเว้นแต่นายจะจ่ายเงินแทนเธอ!"

เมื่อหวังเสียนได้ยินคำพูดของนายหลี่เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย  และสายตาเขาจ้องมองไปที่ปลามังกรสีแดง

ปลามังกร: ระดับ 0

พลังงานมังกรที่สกัดได้: 1

"มันมีค่าพลังที่ 1 มังกรเลยสมกับราคาหนึ่งหรือสองล้าน มันคงไม่มีปัญหาอะไรในเมื่อมันเป็นสัตว์น้ำอยู่ในเงื่อนไขของความสามารถพิเศษฉันพอดี"

หวังเสียนนึงถึงพลังมังกรที่สามารถควบคุมและเปลี่ยนแปลงสัตว์น้ำ เขาหันกลับมามองที่นายหลี่แล้วพูด

" ฉันแน่ใจว่าสามารถรักษามันได้"

"นายแน่ใจยังงั้นเหรอ?"

นายหลี่มองเขาอย่างไม่ค่อยอยากจะเชื่อ

"น้องชายนี่คือ ปลามังกรแดงราคาหนึ่งหรือสองล้านคุณแน่ใจหรือว่าคุณสามารถรักษามันได้?"

ผู้เฒ่าจ้าวมองเขาด้วยความสับสน

"คอยดูล่ะกัน"

หวังเสียน ไม่ได้พูดอะไรมาก เพราะเขาเองก็ไม่ได้มีความมั่นใจ 100% เลยเดินตรงไปที่ด้านหน้าของ ปลามังกร สีแดง

"ถ้านายไม่แน่ใจอย่าแตะต้องมันจะดีกว่า "

นายหลี่ชักสีหน้าโมโหกล่าวเตือนหวังเสียนด้วยท่าทางเอาเรื่อง

"อยู่เฉยๆเถอะ เกิดอะไรขึ้นฉันรับผิดชอบเอง"

หวังเสียนยื่นมือออกไปจับปลามังกร

นายหลี่ถึงแม้จะมีท่าทางฮึดฮัดอยู่บ้าง แต่ในใจเขาเองก็หวังว่าชายหนุ่มจะพูดจริง เพราะดูจากความมั่นใจของเขาใบหน้านั้นสงบไม่เหมือนคนชอบพูดไร้สาระ

"พลังมังกร."

ในจิตของเขาเปิดใช้ทักษะตามวิธีการเปลี่ยนแปลงสัตว์ทะเลโดยใช้สำนึกแห่งมังกรขยายจิตเข้าสู่ร่างของ ปลามังกร โดยตรง

อย่างน่าอัศจรรย์หวังเสียนสามารถรับรู้โครงสร้างภายในของปลามังกรได้และเขาก็พบว่าเขาสามารถเปลี่ยนแปลงร่างกายรวมถึงรักษาซ่อมแซมมันได้

"น่าจะทำได้"

ใบหน้าของหวังเสียนแสดงความประหลาดใจ เขาพบว่ามีการบาดเจ็บและรอยช้ำที่ระบบกล้ามเนื้อรวมถึงอวัยวะภายในของปลามังกรสีแดงซึ่งเป็นสาเหตุของการช็อคและหยุดเคลื่อนไหว

“พลังงานมังกร”

พลังงานมังกรสีทองไหลผ่านไปในกระแสเลือดในร่างกายที่มีอาการบาดเจ็บและช่วยรักษาอาการบาดเจ็บให้หายทันที

เขาถอนพลังมังกรกลับมาและพบว่าใช้พลังงานมังกรเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

"จ่อมม! ซ่า!"

ในเวลานี้ ปลามังกร สีแดงซึ่งถูกใส่ลงไปในอ่างน้ำ เริ่มแกว่งตัวไปมาโบกหางน้ำกระจายแหวกว่ายอย่างร่าเริงและคึกคักทำให้ดูเหมือนไม่เคยบาดเจ็บมาก่อน

หวังเสียนมีรอยยิ้มบนใบหน้าและนิ้วมือของเขาส่ายไปมาเพื่อเล่นกับปลามังกรสีแดง

ปลามังกร สีแดงมีความสุขที่จะทำตามนิ้วมือของเขา

หวังเสียนลูบตัวของปลามังกรแดงเบาๆ

“ว้าว..มันวิเศษมากมันดูดีกว่าเดิมอีก”

“จริงๆแล้วมันดูเหมือนไม่มีปัญหาเลยดูดีจริงๆ”

กลุ่มคนที่อยู่รอบ ๆ เห็นปลามังกรแดงกำลังว่ายอยู่ในน้ำ ใบหน้าพวกของเขาดูประหลาดใจและมองหวังเสียนด้วยใบหน้าแปลก ๆ

ผู้เฒ่าจ้าว ผู้อยู่ถัดจากเขาก็ตกใจและรีบตรวจดูปลามังกรแดงอย่างระมัดระวัง เขาพูดด้วยเสียงดัง

"หายดีจริงๆด้วย!"

"แน่นอนว่าไม่มีปัญหา แต่มีเลือดตกค้างในร่างกายเล็กน้อยไม่กี่วันก็เป็นปกติ"

หวังเสียนยืนขึ้นปรบมือแล้วพูดกับนายหลี่ซึ่งอยู่ข้างๆ

"โอเคนะไม่มีปัญหาแล้ว"

นายหลี่ตาค้างและรีบวิ่งเข้าจ้องมอง ปลามังกร สีแดง

"ผู้เฒ่าจ้าว หายดีจริงๆรึ"

เขาค่อนข้างไม่แน่ใจและมองไปที่ชายชราเพื่อรอการยืนยัน

"ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรแล้ว"

ผู้เฒ่าจ้าว พยักหน้า

"ไม่เป็นไรก็ดี ไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็ดี"

นายหลี่ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"น้องชายคนนี้ขอบคุณมากขอบคุณมาก"

"ไม่เป็นไร แต่ฉันหวังว่านายหลี่จะไม่ก่อปัญหาให้กับเธออีก"

หวังเสียนโบกมือของเขาและมองไปทางกวนชูชิง

"ไม่ไม่ ขอบคุณน้องชายมาก มาเถอะวันนี้ฉันเลี้ยงอาหารน้องชายเองนี่คือร้านอาหารของฉัน กินได้เต็มที่เลย"

“ขอบคุณ แต่ฉันเพิ่งกินอาหารไปอาหารของร้านคุณนั้นอร่อยมาก”

หวังเสียนส่ายหัวของเขาแล้วมองไปที่กวนชูชิงจากด้านข้างและพบว่าเธอก็มองตัวเขาเช่นกัน

เขายิ้มให้เธอและหันพูดคุยกับนายหลี่อีกเล็กน้อยแล้วเขาก็จากไป

กวนชูชิงมองดูหวังเสียนที่กำลังเดินออกไปอย่างซึ้งใจและลังเลที่จะไล่ตาม แต่นึกถึงหน้าผู้จัดการเธอก็หยุด

"ปลามังกร! ปลาสวยงาม!"

หวังเสียนเดินออกจาก ร้านอาหาร

อี้ปิง และคิดไตร่ตรองเล็กน้อย ปลามังกร หนึ่งถึงสองล้านได้ให้แรงบันดาลใจแก่เขา

"บางทีฉันอาจมีวิธีหาเงินที่ง่ายและรวดเร็ว"

ปากหวังเสียนยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยถือร่มเดินออกไปทางตำแหน่งด้านในถนนโบราณ

หลังจากเดินไปประมาณหนึ่งร้อยเมตรเขาก็มองไปที่ร้านทางซ้าย

ร้านขายสัตว์น้ำ

ร้านขายสัตว์น้ำเป็นร้านขายตู้ปลาและปลาสวยงามพันธุ์ต่างๆ

หวังเสียนเดินเข้าไปในร้าน พนักงานสาวสองคนยืนอยู่ด้านในและไม่มีแขกคนอื่นเข้ามา

“หนุ่มหล่อมาดูตู้ปลาหรือดูพันธุ์ปลา” พนักงานยิ้มขณะที่เขาเดินเข้าประตูมา

"ขอเดินดูก่อนนะครับ" หวังเสียนยิ้มให้เธอ

"โอเคค่ะตามสบายนะ" พนักงานไม่สนใจว่าเขาจะซื้อหรือไม่และยังพูดกับเขาด้วยรอยยิ้ม

"ตู้ปลาพร้อมปะการังและยังมีปลาที่สวยงาม"

ภายในร้านสัตว์น้ำทั้งหมดมีขนาดใหญ่มากมี ทั้งตู้ขนาดใหญ่ ปะการังทะเลและปลาสวยงาม

มีปลาทองที่พบมากที่สุดคือปลานกแก้ว ปลาทอง  ปลามังกร และปลาคราฟที่เป็นที่นิยม

………..

จบบท