เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 1

ตอนที่ 1

ตอนที่ 1


ประมาณปี 2020 เกมเสมือนจริงเริ่มได้รับความนิยมในระดับโลก

ไม่นานหลังจากนั้น ในปี 2034 เกมเสมือนจริงที่โลกรอคอยก็ปรากฎขึ้นในที่สุด

ก็อดวอร์

เกมที่มีความหมายของชื่อว่าสงครามระหว่างทวยเทพเหนือจินตนาการของผู้คน ในขณะที่มันเข้าครอบงำโลกและยึดครองอย่างสมบูรณ์

ในปี 2038 จำนวนผู้เล่นที่ลงทะเบียนคือ 1.8 พันล้านคนในขณะที่จำนวนคนดูเกิน 5.1 พันล้านคน

เหตุการณ์นี้กลายเป็นที่รู้จักกันในฐานะช่วงเวลาแห่งประวัติศาสตร์ในด้านความบันเทิงทุกประเภทตั้งแต่กีฬา เช่น ฟุตบอล เบสบอล และบาสเก็ตบอล ไปจนถึงโอเปร่า คอนเสิร์ต และออเคสตรานั้นล้วนถูกครอบงำด้วยเกมเพียงเกมเดียว

ยุคของก็อดวอร์ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

ในยุคแบบนี้ การเล่นเกมที่ถูกเรียกว่าก็อดวอร์เก่งนั้นถือเป็นทักษะสุดยอดที่ต้องมี

[เงินเดือนประจำปีของผู้เล่นมืออาชีพสูงถึง 300 ล้านดอลลาร์!]

[[ทูแฮนด์] กลายเป็นมืออาชีพที่มีเงินเดือนสูงที่สุด!]

คนเพียงคนเดียวสามารถได้รับบเงินเดือนประจำปีมากกว่า 300 พันล้านวอนเพียงเพราะพวกเขาเล่นเกมเก่ง

[บริษัทเกมเฮซเริ่มหุ้นใน COSDAC]

[บริษัทเกมเฮซ มูลค่าหุ้นเพิ่มขึ้น 5 วันติดต่อกัน!]

[กิลด์ก็อบลินขับเคลื่อนแผนการเริ่มหุ้นใน NASDAQ หรือไม่?]

ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่เรียกว่าบริษัทเกมคือกลุ่มผู้เล่นที่เล่นก็อดวอร์รวมตัวกันและได้รับผลกำไรจากมันและกลายเป็นสิ่งที่ร้อนแรงที่สุดในตลาดหุ้น

[มูลค่าของกิลด์เบต้าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของก็อดวอร์?]

[กิลด์เบต้า : สมาชิกกิลด์จะไม่ย้ายกิลด์แม้จะได้รับเงิน 10 พันล้านดอลลาร์ก็ตาม!]

มันกลายเป็นยุคที่มูลค่าของกิลด์เพียงกิลด์เดียวในเกมสูงเกินกว่าหลายแสนล้านวอน และบางครั้งก็ถึงล้านล้านวอน

ด้วยเหตุนี้ คนสำคัญหลายคนจึงปรากฎขึ้นมา

[ก็อดวอร์เปลี่ยนชีวิตฉันในฐานะคนที่ถูกไล่ออกจากบ้าน!]

[ก็อดวอร์คือเหตุผลที่ฉันซึ่งขังตัวเองในห้องกลายเป็นเศรษฐีได้!]

ผู้คนที่ชีวิตเปลี่ยนไปอย่างมากจนแม้แต่ซินเดอเรลล่ายังอิจฉาก็ปรากฎตัวขึ้นมาและสามารถคว้าความมั่งคั่งและขิ้อเสียงได้ด้วยการเล่นเกม

หลายคนเติบโตในด้านชื่อเสียงและอำนาจด้วยวิธีนั้น

“นี่มันมากเกินไปแล้ว เงินเดือน 300,000 วอนต่อวันต่ำเกินไปสำหรับการจู่โจมที่มีอัตราการรอดชีวิตน้อยกว่า 30% ไม่ใช่หรือไง?”

นอกจากนี้เอกตร้านั้นมีมากกว่า 10 ล้านคนและในจำนวนนั้นมีแรงเกอร์หลักอยู่ด้วย

(Extra หรือ เอ็กตร้า คืออาชีพตัวประกอบนั้นแหละ)

– ถ้าไม่อยากทำก็ไม่ต้องทำ

“ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากทำ ฉันแค่อยากได้มากกว่านั้น ไม่ใช่ว่าให้เงินคนที่เลเวล 100 กับเลเวล 200 เท่ากันใช่มั้ย?”

จุงฮยอนวูเป็นเอกตร้า

– เฮ้ กิลด์ไคโรโค่ให้แค่นั้นแล้ว นายหน้าอย่างฉันจะทำอะไรได้ล่ะ?

สิ่งที่คนดูกว่า 5.1 พันล้านคนสนุกที่สุดก็ไม่ใช่อย่างอื่นนอกจากการจู่โจมบอส

แน่นอนว่าการจู่โจมบอสเป็นกำไรหลักของกิลด์และบริษัทเกม พวกเขาฟาร์มพวกมันโดยไม่พักผ่อน

ท้ายที่สุด สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับพวกเขาก็คือการทำกำไร

“บัดซ* ถ้าพวกเขาจะดูดฉันให้แห้ง อย่างน้อยพวกเขาก็ควรยอมให้ฉันเข้ากิลด์ ไม่มีที่ว่างเหลือในกิลด์ไคโรโค่เลยเหรอ?”

– เฮ้ มันเป็นสถานการณ์ที่แม้แต่ที่ว่างก็ไม่มี ไม่ใช่ว่าสมาชิกกิลด์ไคโรโค่จะเฉือนเนื้อตัวเองเพื่อจู่โจม นายก็รู้นิ

เพื่อให้ได้กำไรมากยิ่งขึ้น กิลด์และบริษัทเกมจะต้องจัดการกลุ่มอย่างมีประสิทธิภาพ

เมื่อมองจากมุมมองนี้ มันไม่มีประสิทธิภาพที่จะจ้างผู้เล่นนับพันถึงหมื่นคนอย่างถาวร

ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงเริ่มจ้างเมื่อจำเป็นเท่านั้น

– เป็นความคิดที่ดีที่ไปในขณะที่พวกเขายังให้ 300,000 วอน มีข่าวลือว่ากิลด์ใหญ่กำลังร่วมมือกันลดราคาค่าจ้างของเอ็กตร้า

“อะไรนะ?”

เขาเป็นหนึ่งในเอ็กตร้าเหล่านั้น

“พวกที่มีรายได้เยอะจะตัดราคาให้ต่ำลงเหรอ?”

– แล้วนายจะทำอะไรได้ล่ะ? เล่นเกมให้เก่งหากนายไม่ชอบมัน

แน่นอนว่าไม่มีใคนสักคนที่ใฝ่ฝันอยากเป็นเอ็กตร้า และจุงฮยอนวูก็เช่นกัน

“บัดซ* ชอบจี้ปมซะจริง”

ในปี 2034 เมื่อก็อดวอร์ถูกเปิดตัว จุงฮยอนวูได้ทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างที่เขามีลงไปเพื่อตัวละครหลัก

เขามีความมั่นใจค่อนข้างมากเช่นกัน

‘บัดซ*’

แหล่งที่มาของความมั่นใจของเขาไม่ใช่อย่างอื่นนอกจากเบสบอลซึ่งเป็นกีฬาที่เขาเคยเล่น แต่มันก็ได้ทำลายชีวิตเขาไป

คำว่าเสมือนจริงก็มีความหมายตรงตัว มันหมายถึงการควบคุมร่างกายเสมือนจริงซึ่งทำให้ช่องว่างในพรสวรรค์ปรากฎชัดเจนมากยิ่งขึ้น

นักเวทย์เป็นตัวอย่างสำคัญ

การใช้เวทมนตร์ในก็อดวอร์ไม่ใช่เรื่องยาก แต่มีปัญหาอยู่

เกมอื่นมีการกำหนดเป้าหมายอัตโนมัติ แต่ในก็อดวอร์ คาถาที่สามารถกำหนดเป้าหมายได้นั้นมีข้อจำกัดและพลังของพวกมันก็อยู๋ในระดับปานกลางเท่านั้น

ในท้ายที่สุด มันหมายความว่าผู้เล่นต้องเล็งไปที่เป้าหมายด้วยตัวเอง

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาไม่เพียงแค่ต้องร่ายคาถาเท่านั้น แต่ยังต้องวิ่งหลบมอนเตอร์อีกด้วยซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายแม้กระทั่งสำหรับนักเบสบอลมืออาชีพ

– เฮ้ อย่าเพิ่งรู้สึกแย่สิ นายเคยทำได้ดีนิใช่มั้ย?

‘ใช่แล้ว มันเป็นไปได้สวยในตอนแรก’

ในฐานะอดีตนักเบสบอลมืออาชีพที่ถูกประเมินว่าสามารถควบคุมลูกเบสบอลได้ดี มันจึงเป็นโอกาสทอง

นอกจากนี้ สำหรับจุงฮยอนวูซึ่งถูกไล่ออกจากทีมอาชีพของเขาหลังจากได้รับบาดเจ็บ มันจึงเป็นมากกว่าโอกาสทอง

เขาไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของผู้เล่นที่แย่ที่สุดในตอนแรก

ไม่สิ อันที่จริงแล้วเขาค่อนข้างทำได้ดีเลย

มีผู้เล่นมากกว่าเม็ดทราย แต่ในสถานการณ์ที่มีนักเวทย์เพียงไม่กี่คนที่สามารถใช้เวทมนตร์ได้แม่นยำ สถิติของจุงฮยอนวูจึงดีมาก

มีหลายครั้งที่เขาเข้าร่วมปาร์ตี้กับผู้เล่นที่มีความสามารถดี และเขาใช้สิ่งเหล่านั้นเพื่อติดต่อกับแรงเกอร์

เขาคิดว่าเขาเข้าสู่ลีกของพวกเขาได้

เขาคิดว่ากระแสของเขานั้นไม่เลว

– ถ้าไม่ใช่เพราะอุบัติเหตุ นายก็คงไม่เป็นแบบนี้…

อันที่จริง ถ้าไม่ใช่เพราะเหตุการณ์ที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตของเขา มันก็คงไม่เลวร้ายเลย

“นั่นไม่สำคัญอยู่แล้ว แค่ว่าฉันไม่มีอะไรในเวลานั้น”

แต่จุงฮยอนวูไม่คิดว่าเขาจะทำลายชีวิตของตัวเองในวันนั้น

“เหตุผลที่ฉันอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ก็เพราะเรื่องนั้น เพียงเพราะว่าฉันไม่มีพรสวรรค์ ไม่มีเงิน และไม่มีโชค”

– แล้วนายไม่มีไอ่นั้นเหรอ?

(หมายถึงน้องชายของผู้ชายทุกคน)

“นายอยากตายเหรอ?”

อารมณ์ของการสนทนาอ่อนลงและพวกเขาก็กลับไปยังหัวข้อเดิม

– แล้วนายจะรับงานใช่มั้ย?

“ฉันรับ”

– แต่มันอันตรายนินายก็รู้ นายจะไม่เป็นไรใช่มั้ย? ไม่ว่าจะมองยังไง ทุกคนก็บอกได้ว่ากิลด์ไคโรโค่นั้นทำเกินไป

“โอกาสที่การจู่โจมจะสำเร็จน้อยกว่า 30% ตามการคำนวณของฉัน”

– มันต่ำมาก

“อย่างไรก็ตาม โอกาสที่ฉันจะรอดมีมากกว่า 80%”

ดวงตาของจุงฮยอนวูเฉียบคมในขณะที่เขากล่าวแบบนั้น

“ชื่อเล่นของฉันไม่ได้ตายยากเลย”

ชายคนหนึ่งที่อยู่อีกฝั่งของโทรศัพท์กล่าวกับจองฮยอนวู

– ชื่อเล่นของนายไม่ใช่แมลงสาบเหรอ?

Fanpage : ผีเสื้อกลางคืน

Link : https://www.facebook.com/translatemoth

จบบทที่ ตอนที่ 1

คัดลอกลิงก์แล้ว