บทที่ 1195 บัวสายฟ้าวิญญาณพิโรธ

###

ภายในถ้ำพำนัก

ลู่เซวียนลืมตาขึ้น แสงแห่งสายฟ้าพลันปรากฏขึ้นในดวงตาของเขาก่อนจะจางหายไป

เมื่อสำรวจร่างกายของตนเอง เขาสังเกตเห็นประกายสายฟ้าเล็ก ๆ ที่เต้นระบัดอยู่ตามผิวหนังและเส้นเอ็น ก่อนจะหลอมรวมเข้ากับร่างของเขาอย่างรวดเร็ว

“หลังจากกลืนผลสายฟ้าอี้มู่ พรสวรรค์ด้านสายฟ้าของข้าเพิ่มขึ้นเป็นหลายเท่าตัว ความเร็วในการฝึกฝนวิชาเทพสายฟ้าเสินเซียวแตกต่างจากเดิมอย่างเห็นได้ชัด”

ลู่เซวียนสัมผัสพลังอันรุนแรงในร่าง ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปยังแปลงพืชวิญญาณ

หลังจากบ่มเพาะหญ้ากระบี่ขั้นสูงเสร็จ เขาก็เดินไปยังต้นโสมวิญญาณกว่า 30 ต้นที่กำลังเติบโต

“ในที่สุดก็สุกงอมแล้ว”

บนแปลงพืชวิญญาณ พลังวิญญาณเข้มข้นจนกลายเป็นหมอกขาวลอยคงอยู่ในอากาศ

“ตอนนี้ข้ามีมิติส่วนตัว และสามารถอยู่ในถ้ำพำนักได้ตลอดเวลา ข้าสามารถเก็บเมล็ดเพื่อขยายพันธุ์โสมวิญญาณและเร่งการฝึกฝนของตนได้”

นับตั้งแต่เข้าสู่ระดับทารกวิญญาณ ปริมาณพลังวิญญาณที่ต้องใช้ในการก้าวข้ามแต่ละขั้นนั้นมีปริมาณมหาศาล ด้วยมิติส่วนตัวและร่างแยกของตนเอง เขาจึงสามารถปลูกพืชวิญญาณเพื่อเสริมพลังของตนได้อย่างต่อเนื่อง

หลังจากไตร่ตรอง เขาตัดสินใจเก็บ 14 ต้นไว้สำหรับขยายพันธุ์ และเก็บเกี่ยวผลจาก 20 ต้น

เมื่อเขาเก็บเกี่ยวโสมวิญญาณคุณภาพสูง 20 ต้นเสร็จ แสงสีขาว 20 กลุ่มก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา

ลู่เซวียนเอื้อมมือแตะเบา ๆ ทันใดนั้นกระแสข้อมูลหลั่งไหลเข้าสู่จิตสำนึกของเขา

พร้อมกับพลังวิญญาณมหาศาลที่พุ่งเข้าสู่ร่างของเขาอย่างต่อเนื่อง

ลู่เซวียนควบคุมจิตใจให้มั่นคง พลางใช้วิชาเทพสายฟ้าเสินเซียวเพื่อดูดซับพลังเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว

“จากลูกกลมแสง 20 กลุ่ม มี 7 กลุ่มที่ให้ค่าฝึกฝนเพิ่ม 4 กลุ่มให้พลังวิญญาณ 20 ปี และอีก 3 กลุ่มให้พลัง 30 ปี ถือว่าอัตราผลลัพธ์ดีมากสำหรับพืชระดับห้า”

รู้สึกถึงพลังที่เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ลู่เซวียนเผยรอยยิ้มออกมา

รวมแล้วเขาได้รับค่าฝึกฝนถึง 170 ปี ด้วยพรสวรรค์ปัจจุบันของเขา หากสามารถเก็บเกี่ยวลูกกลมแสงอีก 1-2 ครั้ง มีโอกาสสูงที่เขาจะทะลวงไปยังระดับกลางของทารกวิญญาณ

“ความเร็วในการฝึกฝนเช่นนี้ แม้แต่ในสำนักกระบี่ถ้ำเซียนก็หาได้ยาก มีเพียงผู้ที่มีพรสวรรค์พิเศษ หรือเป็นศิษย์เอกของสำนักเท่านั้นที่อาจเทียบได้”

ลู่เซวียนครุ่นคิด

แม้เขาจะเข้าสู่ระดับทารกวิญญาณได้ไม่ถึง 30 ปี แต่จากพลังที่ได้รับจากลูกกลมแสง เขาได้สะสมค่าฝึกฝนถึง 300 ปี ซึ่งถือเป็นข้อได้เปรียบที่ยิ่งใหญ่

“โชคดีที่ลูกกลมแสงสามารถชดเชยช่องว่างระหว่างพรสวรรค์ของข้ากับเหล่าอัจฉริยะระดับสูง และอาจทำให้ข้าแซงพวกเขาไปได้”

หลังจากคิดเช่นนั้น สายตาของเขาก็จับจ้องไปยังเม็ดยาสีขาว 8 เม็ดที่ลอยอยู่ตรงหน้า

เม็ดยาเหล่านี้เปล่งแสงอ่อน ๆ และเต็มไปด้วยพลังวิญญาณ เป็นยาเม็ดหยวนหลิงระดับห้า ที่สามารถช่วยเสริมพลังภายในร่าง

นอกจากนี้ ลูกกลมแสงอีก 5 กลุ่มได้ให้ความรู้เกี่ยวกับสูตรเม็ดยานี้ ทำให้ลู่เซวียนสามารถเข้าใจขั้นตอนการหลอมเม็ดยานี้ได้อย่างลึกซึ้ง ราวกับว่าเขามีประสบการณ์หลอมเม็ดยานี้มานับพันครั้ง

“หลังจากดูดซับข้อมูลจากลูกกลมแสงระดับห้า ข้ามีความเชี่ยวชาญในการหลอมเม็ดยานี้อยู่ในระดับกลางถึงสูง”

“แม้แต่ปรมาจารย์ด้านการหลอมเม็ดยาของสำนักใหญ่อาจไม่สามารถหลอมเม็ดยานี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบขนาดนี้”

“ยาเม็ดหยวนหลิงมีค่าอย่างมากสำหรับผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างแก่นทองคำและทารกวิญญาณ นี่อาจเป็นสินค้าที่สามารถใช้ดึงดูดผู้คนได้”

“หากข้าเผยความสามารถในการหลอมเม็ดยาบางส่วนออกมา อาจเป็นการปูทางสู่การขายเม็ดยาในอนาคต”

ลู่เซวียนคิดอย่างรอบคอบ

หลังจากได้รับรางวัลมหาศาลจากลูกกลมแสง เขากลับเข้าห้องและเข้าสู่มิติส่วนตัว

เพียงพริบตา เขาก็มาถึงเขตแดนของอสูรสายฟ้า

แม้ยังอยู่ห่างจากอสูรสายฟ้ากว่า 20 ลี้ แต่เขาก็สามารถได้ยินเสียงกรนที่ดังก้องของอสูรสายฟ้าเขาเขียว และเมื่อเข้าไปใกล้ยิ่งขึ้น ก็เห็นกระแสสายฟ้าที่ถูกปล่อยออกจากจมูกและปากของมันเป็นจังหวะ

“พลังชีวิตของอสูรสายฟ้าเขาเขียวเริ่มคงที่แล้ว ไม่แปลกที่มันจะใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในการหลับลึก”

ลู่เซวียนไม่ได้รบกวนการหลับของอสูรสายฟ้าเขาเขียว เขาเดินตรงไปยังศูนย์กลางของอาณาเขต

หลังจากแผ่นศิลานำสายฟ้าเก้าสวรรค์ได้ถูกบ่มเพาะมาเป็นเวลาหลายปี บริเวณศูนย์กลางของอาณาเขตเต็มไปด้วยพลังสายฟ้าที่เข้มข้น บรรยากาศรอบ ๆ คล้ายกับมหาสมุทรสายฟ้าในถ้ำสายฟ้าเพลิง

“ดินแดนพลังสายฟ้ากำลังเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง”

ลู่เซวียนพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะหันไปตรวจสอบเถาวัลย์สายฟ้าอี้มู่ที่ถูกย้ายมาปลูก

ทันใดนั้น สายฟ้าสีเงินพุ่งออกจากรากของเถาวัลย์สายฟ้าอี้มู่ และหายเข้าไปในสายฟ้าที่ลอยอยู่ทั่วอากาศ

“ราชาเห็ดสายฟ้านี้ แม้จะยังอยู่ในช่วงเติบโต แต่ความเร็วก็สูงกว่าตอนที่มันโตเต็มวัยก่อนหน้านี้หลายเท่า”

ด้วยประสาทสัมผัสอันเฉียบคมของเขา ลู่เซวียนสามารถระบุได้ทันทีว่าสายฟ้านั้นเป็นอะไร

เขาเพียงส่ายศีรษะเบา ๆ ก่อนจะเหินตัวไปยืนข้างเถาวัลย์สายฟ้าอี้มู่

“เถาวัลย์สายฟ้าอี้มู่ที่ข้าย้ายมาจากสวนสมุนไพรในมหาสมุทรสายฟ้า กำลังจะออกผลแล้ว”

ลู่เซวียนรู้สึกยินดี เขาเก็บน้ำสายฟ้าอี้มู่บางส่วนก่อนจะไปยังพื้นที่ปลูกเมล็ดบัวสายฟ้าที่ได้รับการกระตุ้นให้เกิดการกลายพันธุ์

ก่อนหน้านี้ เขาได้รวบรวมเมล็ดบัวสายฟ้ากลายพันธุ์ และปลูกพวกมันลงในดินพลังวิญญาณอันอุดมสมบูรณ์ เมื่อใช้พลังเร่งเติบโต เขาก็สามารถกระตุ้นการวิวัฒนาการของเมล็ดเหล่านี้ได้

เขานำเมล็ดบัวสายฟ้ากลายพันธุ์หลายสิบเมล็ดฝังลงไปในดินพลังวิญญาณ และใช้จิตสัมผัสตรวจสอบทีละเมล็ด

【บัวสายฟ้าเพลิงกลายพันธุ์ ระดับสี่...】

【บัวสายฟ้าเพลิงกลายพันธุ์ ระดับสี่...】

…

ข้อมูลปรากฏขึ้นในจิตของเขาอย่างต่อเนื่อง

หลังจากตรวจสอบไปสิบกว่าครั้ง เมล็ดบัวทั้งหมดก็ยังคงอยู่ในระดับกลายพันธุ์

จนกระทั่งถึงเมล็ดที่สิบหก มีความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น

【บัวสายฟ้าวิญญาณพิโรธ ระดับห้า ได้รับการพัฒนาจากบัวสายฟ้าระดับสี่ในสภาพแวดล้อมพลังสายฟ้าพิเศษ การเจริญเติบโตต้องอาศัยพลังสายฟ้าในปริมาณมาก เมล็ดของบัวสายฟ้าชนิดนี้มีพลังสายฟ้าบริสุทธิ์ สามารถใช้เลี้ยงดูสัตว์วิญญาณสายฟ้าได้ ผู้ฝึกตนที่กลืนเข้าไปสามารถเสริมสร้างร่างกาย เพิ่มความทนทานต่อพลังสายฟ้า และใช้เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาในการฝึกฝนวิชาและพลังวิเศษเกี่ยวกับสายฟ้า】

【บัวสายฟ้าวิญญาณพิโรธดูดซับพลังสายฟ้าเป็นจำนวนมาก ทำให้มีความไม่เสถียร แฝงไว้ด้วยพลังที่ดุร้ายและรุนแรง หากไม่ระวัง อาจก่อให้เกิดพายุสายฟ้าในการเพาะปลูกหรือเก็บเกี่ยว】

“บัวสายฟ้าวิญญาณพิโรธ ระดับห้า!”

“ในที่สุดก็ดัดแปลงสำเร็จ”

ลู่เซวียนรู้สึกพึงพอใจกับผลลัพธ์นี้

“โชคดีที่ข้าย้ายอสูรสายฟ้าทั้งหมดเข้ามาในมิติส่วนตัว มิฉะนั้น คงยากที่จะสร้างดินแดนสายฟ้านี้ขึ้นมา”

“ต่อไป ไม่ว่าข้าจะปลูกพืชสายฟ้าขั้นสูง หรือดัดแปลงพันธุ์พืชสายฟ้าระดับต่ำให้สูงขึ้น ดินแดนนี้จะมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่ง”

ลู่เซวียนหันไปมองตำแหน่งที่ฝังแผ่นศิลานำสายฟ้าเก้าสวรรค์ไว้ และรู้สึกดีใจที่เขาตัดสินใจถูกต้องในอดีต

“มิติส่วนตัวของข้าเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ หากรวมเอาส่วนอื่น ๆ ของสมบัติวิเศษทั้งแปดชิ้นเข้าด้วยกัน มันอาจกลายเป็นดินแดนพลังวิญญาณที่สมบูรณ์”

“อย่างไรก็ตาม การพัฒนามิตินี้ต้องใช้พืชวิญญาณและสมบัติล้ำค่าจำนวนมากเพื่อเร่งกระบวนการ”

“นอกจากนี้ ข้ายังมีแผ่นศิลากระบี่ถ้ำเซียนอยู่หลายแผ่น ถ้าเปิดเผยมากไปคงจะเป็นปัญหา ข้าอาจต้องจัดสรรพื้นที่ในมิติส่วนตัวเพื่อสร้างดินแดนกระบี่”

“ถ้าทำสำเร็จ การพัฒนาหญ้ากระบี่ขั้นสูงจะง่ายขึ้นมาก”

“บางที ข้าอาจสามารถเพาะปลูกหญ้ากระบี่ระดับเจ็ดหรือสูงกว่านั้นได้เอง”

ลู่เซวียนคิดอย่างลึกซึ้ง ก่อนจะเริ่มวางแผนสำหรับอนาคต