บทที่ 1173 คำสั่งแห่งเก้าภพ

###

หลังจากลู่เซวียนกล่าวลาศิษย์พี่หวงจินหู่แล้ว ก็กลับไปยังยอดเขากระบี่หวนคืน

ภายในถ้ำพักของเขามีห้องปรุงโอสถโดยเฉพาะ ซึ่งภายในมีเตาปรุงโอสถสีแดงเพลิงสามขาและสองหู ระดับห้า เพียงพอสำหรับการปรุงโอสถในชีวิตประจำวัน

ใต้เตามีเปลวไฟเพลิงสวรรค์นอกฟ้ากว่าสิบกองสุมรวมกัน ลุกโชนอย่างรุนแรง

ลู่เซวียนกำลังจะตรวจสอบเปลวไฟว่ามีการปะทุผิดปกติหรือไม่ ทันใดนั้นก็มีสิ่งหนึ่งที่ดูคล้ายสายน้ำใส ๆ ปรากฏขึ้นในฝ่ามือของเขา

เมื่อมองอย่างละเอียด พบว่าเป็นแมลงวิเศษ ‘แมลงยา’ ซึ่งชอบกลืนกินพิษโอสถและเศษสมุนไพรที่เหลือจากการปรุงโอสถ

เนื่องจากลู่เซวียนปรุงโอสถเป็นประจำ ร่างของแมลงยาจึงกลายเป็นป่องกลม แม้แต่ตอนที่มันไหลอยู่ในฝ่ามือ ก็ยังสามารถรู้สึกถึงความอวบอ้วนของมันได้

เพียงแค่จิตคิด เพลิงสวรรค์นอกฟ้าภายในเตาก็ลุกโชนขึ้นราวกับมีชีวิต

ลู่เซวียนมีความสามารถในการปรุงโอสถส่วนใหญ่จากประสบการณ์ที่ได้รับจากกลุ่มแสง ซึ่งรวมถึงโอสถสร้างรากฐานระดับสามและโอสถชำระธุลีระดับสี่ ทั้งสองชนิดเขาสามารถปรุงได้ในระดับปรมาจารย์

โอสถทั้งสองนี้เป็นที่ต้องการสูงในร้านค้าของเขา นำมาซึ่งหินวิญญาณอย่างต่อเนื่อง ส่วนโอสถระดับหนึ่งและสองที่เขาเคยเรียนรู้ กลับไม่มีผลกำไรมากพอ ทำให้เขาหยุดปรุงไปนานแล้ว

สำหรับโอสถระดับห้า ปัจจุบันเขาควบคุมได้สี่ชนิด ได้แก่ โอสถพลังวิญญาณ ที่ช่วยเพิ่มพลังวิญญาณโดยตรง โอสถห้าธาตุ ที่อัดแน่นไปด้วยพลังห้าธาตุ โอสถมายา ที่ช่วยเสริมสร้างร่างกายและเพิ่มความเร็วในการฝึกฝนของเผ่าปีศาจ และโอสถเซียนทารก ที่ช่วยเพิ่มโอกาสในการก้าวสู่ระดับสร้างแก่นทองคำ

ในบรรดาเหล่านี้ โอสถห้าธาตุและโอสถมายาเขาปรุงได้ในระดับเชี่ยวชาญ ส่วนโอสถพลังวิญญาณยังอยู่ในระดับชำนาญ ขณะที่โอสถเซียนทารก เขาอยู่ในระดับแค่ฝึกฝน เนื่องจากเขาไม่ได้ปลูกพืชวิเศษที่เกี่ยวข้องอีกต่อไป

แม้ว่าผลเซียนทารกจะเป็นสมุนไพรระดับห้า แต่ในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรกลับพบได้น้อย และเนื่องจากมันมีพลังชั่วร้าย ลู่เซวียนจึงไม่มีความตั้งใจที่จะปลูกมันอีก

ต้นเซียนทารกที่เขาเคยเร่งให้เติบโตหลายรอบ ทำให้เขายังคงมีโอสถเซียนทารกอยู่จำนวนหนึ่งในมือ

หากจะใช้โอสถเซียนทารกเพื่อหาเงิน... ตอนนี้เขาเป็นผู้บำเพ็ญเพียรระดับทารกวิญญาณแล้ว คงไม่สนใจกลุ่มแสงที่ให้รางวัลเพียงแค่โอสถเซียนทารก อีกทั้งเขามีวิธีทำเงินมากมาย จึงไม่จำเป็นต้องเสียเวลาเพิ่มอีก

จากนั้นเขาเริ่มต้นปรุงโอสถระดับห้า ในการปรุงโอสถหกรอบ มีสามรอบที่สำเร็จ

"อัตราความสำเร็จห้าสิบเปอร์เซ็นต์..."

"แต่ตัวอย่างยังน้อยเกินไป อัตราความสำเร็จที่แท้จริงอาจต่ำกว่านี้เล็กน้อย แต่ก็ถือว่าข้าสามารถเรียกตัวเองว่าเป็นปรมาจารย์โอสถได้แล้ว"

"ท้ายที่สุดแล้ว ผู้บำเพ็ญเพียรที่เชี่ยวชาญการปรุงโอสถระดับห้าได้หลายชนิดเช่นข้ามีน้อยมาก และยิ่งมีคนที่เก่งกว่าข้ายิ่งน้อยเข้าไปอีก"

ลู่เซวียนครุ่นคิดในใจ

หลังจากได้รับสูตรโอสถห้าธาตุจากตำหนักโอสถของสำนักกระบี่ เขาสามารถค่อย ๆ เปิดเผยความสามารถในการปรุงโอสถของตนได้มากขึ้น

เวลาผ่านไปครึ่งปี

ในแปลงหญ้ากระบี่ กลิ่นอายของกระบี่กระจายออกไปทั่ว ทุกพื้นที่เต็มไปด้วยพลังกระบี่ ในสระกระบี่ใกล้ ๆ มีปลากระบี่ร้อยตัวว่ายวนอย่างสงบ ท่ามกลางคลื่นกระบี่ที่ส่องประกายระยิบระยับ

หลังจากศึกษาคัมภีร์กระบี่ถ้ำเซียนเป็นเวลานาน ลู่เซวียนเข้าใจวิชากระบี่ต่าง ๆ ลึกซึ้งขึ้น ทำให้สามารถบ่มเพาะหญ้ากระบี่ได้ดีขึ้น พร้อมกับพัฒนาความสามารถด้านกระบี่ของตนไปพร้อมกัน

"ต้นโสมวิญญาณเริ่มเข้าสู่ช่วงเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วแล้ว"

ลู่เซวียนเดินเข้าสู่แปลงพืชวิญญาณที่ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกขาวหนา

รากโสมวิญญาณสีขาวหลายสิบต้นเติบโตอย่างอิสระ พลังวิญญาณอันเข้มข้นจากมันควบแน่นกลายเป็นหมอกขาวปกคลุมทั่วบริเวณ เมื่อเข้าไปภายใน ร่างกายก็เต็มไปด้วยพลังชีวิตอย่างรวดเร็ว

เขามองไปยังแปลงพืชวิญญาณระดับห้าที่เต็มไปด้วยชีวิต และรู้สึกพึงพอใจ

จากนั้น เขากลับเข้าไปในมิติพกพาของตน

ภายในการดูแลพืชวิญญาณระดับสูงหลายวัน จนกระทั่งขณะกำลังจะออกไป เขากลับสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่างจากแปลงพืชที่ปลูกพืชวิญญาณชั่วร้าย

"ต้นไม้หวงเฉวียนอมตะกำลังจะสุกงอมแล้วหรือ?"

เขาตรวจสอบด้วยพลังจิต และเผยรอยยิ้มออกมา

ร่างของเขาเคลื่อนวูบไปยังแปลงพืชแห่งนั้นทันที

เพื่อป้องกันไม่ให้พลังชั่วร้ายจากแปลงพืชนี้ส่งผลกระทบต่อพืชวิญญาณอื่น ๆ ในมิติ เขาได้วางค่ายกลจำกัดพลังไว้อย่างแน่นหนา แยกพื้นที่สำหรับพืชเหล่านี้โดยเฉพาะ

เมื่อเดินเข้าสู่ศูนย์กลางของแปลงพืช เสียงกระแสน้ำเชี่ยวกรากดังขึ้นราวกับเสียงสะท้อนจากดินแดนแห่งความตาย พลันปรากฏภาพต้นไม้ยักษ์สูงตระหง่านเบื้องหน้า

ใต้รากของต้นไม้นี้ มีแม่น้ำสีเหลืองนวลไหลเชี่ยวกราก ราวกับมีพลังวิญญาณแห่งความตายไหลเวียนอย่างไม่รู้จบ มันซึมซับพลังนี้เข้าสู่ราก ลำต้น และกิ่งใบอย่างต่อเนื่อง

กิ่งก้านที่ยาวนับพันรากดูเหมือนหนวดปีศาจห้อยระย้าอยู่ ส่วนลำต้นเต็มไปด้วยร่องรอยของสิ่งชั่วร้ายที่แปลกประหลาด

กระแสน้ำสีเหลืองทองไหลเชี่ยวขึ้นเรื่อย ๆ พลังแห่งความตายและความนิ่งสงบกลายเป็นกลุ่มพลังที่รวมตัวกันบนยอดต้นไม้ จากนั้นก่อตัวเป็นผลไม้สีเหลืองหม่นที่เปล่งแสงเย็นเยียบออกมา

ลู่เซวียนบินขึ้นไปยังยอดของต้นไม้ สูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะยื่นมือออกไป ใช้พลังเพลิงทองแดงห่อหุ้มมือ แล้วค่อย ๆ เก็บผลไม้สีเหลืองหม่นลงมาอย่างระมัดระวัง

ทันทีที่เขาสัมผัสผลไม้ ข้อมูลบางอย่างก็ปรากฏขึ้นในจิตสำนึกของเขา

【ผลไม้หวงเฉวียนอมตะ: ผลไม้ระดับเจ็ดจากต้นไม้หวงเฉวียนอมตะ แฝงไปด้วยพลังแห่งความเป็นและความตาย มีคุณสมบัติมากมาย】

"เกี่ยวข้องกับเส้นทางแห่งความเป็นและความตาย?"

ลู่เซวียนพึมพำกับตัวเอง

เขาลังเลเล็กน้อย ก่อนจะตัดสินใจไม่กลืนกินผลไม้นี้ในทันที

เมื่อครั้งที่เขาประมูลเมล็ดพันธุ์ต้นไม้หวงเฉวียนอมตะจากหอการค้า เขาเคยให้สัญญากับอาวุโสวิญญาณอาวุธว่าจะมอบผลไม้นี้ให้กับอีกฝ่ายเมื่อมันสุกงอม

"โชคดีที่ต้นไม้หวงเฉวียนอมตะสามารถออกผลใหม่ได้เป็นระยะ ข้าจึงสามารถทำตามสัญญาได้โดยไม่ต้องเสียโอกาสในการใช้มันเอง"

เขาคิดอย่างสุขุม

จากนั้นเขาเก็บผลไม้ลงในคัมภีร์ฟางชุน ก่อนจะหันไปมองกลุ่มแสงสีขาวที่ปรากฏขึ้นบนยอดต้นไม้

เขายื่นมือแตะเบา ๆ บนกลุ่มแสง มันแตกกระจายกลายเป็นประกายแสงที่ไหลลงมาราวกับสายฝน จากนั้นรวมตัวกันเป็นสายน้ำแสงสีขาวและพุ่งเข้าสู่ร่างของเขา

ในขณะเดียวกัน ข้อมูลใหม่ก็ผุดขึ้นมาในจิตสำนึกของเขา

【ได้รับผลไม้หวงเฉวียนอมตะระดับเจ็ด ได้รับสมบัติระดับแปด ‘คำสั่งแห่งเก้าภพ’】

เมื่อข้อความนี้หายไป หนังสือโบราณเล่มหนึ่งพลันปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขา

หนังสือเล่มนี้เปี่ยมไปด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัว คล้ายกับมาจากแดนวิญญาณ ภายนอกเปล่งแสงเย็นเยียบ และมีเสียงกระซิบแผ่วเบาดังมาจากภายใน ราวกับมีวิญญาณมากมายถูกกักขังอยู่

เมื่อเขาใช้พลังจิตตรวจสอบข้อมูลของมัน รายละเอียดเกี่ยวกับหนังสือก็ปรากฏขึ้นในใจ

【‘คำสั่งแห่งเก้าภพ’ สมบัติระดับแปด เป็นคัมภีร์หลักของ ‘ประตูเก้าภพ’ แห่งแดนหวงเฉวียน ประกอบด้วยวิชาการเปลี่ยนร่างเป็นวิญญาณ วิชาการบ่มเพาะของเหล่าวิญญาณ ตลอดจนวิชาการควบคุมและฝึกฝนวิญญาณ รวมถึงเวทมนตร์แห่งเส้นทางวิญญาณ】

"อีกหนึ่งสมบัติระดับแปด!"

ลู่เซวียนเผยรอยยิ้มยินดี

เขาจดจ่อกับหนังสืออย่างลึกซึ้ง และทันใดนั้นก็รู้สึกถึงความเย็นเยียบของพลังวิญญาณ แฝงไปด้วยความรู้ลึกลับของวิชาการควบคุมวิญญาณ และเส้นทางของผู้ฝึกวิญญาณ

"หากร่างกายข้าถูกทำลาย และจิตวิญญาณได้รับบาดเจ็บ ข้ายังสามารถเปลี่ยนไปฝึกวิญญาณแทนได้"

"แม้ว่ามันจะมีข้อจำกัดมากมาย และไม่สามารถบรรลุเส้นทางสูงสุดได้ แต่ด้วย ‘คำสั่งแห่งเก้าภพ’ ข้าก็สามารถกลายเป็นผู้ฝึกวิญญาณที่แข็งแกร่งได้"

ลู่เซวียนครุ่นคิด