บทที่ 1104 งานฉลอง
บทที่ 1104 งานฉลอง
###
เมื่อกลับมาถึงถ้ำพัก ลู่เซวียนก็เริ่มปิดประตูฝึกตน เพื่อเสริมสร้างความมั่นคงให้กับพลังระดับทารกวิญญาณของตน
งานเชิญเหล่าผู้บำเพ็ญเพียรมาร่วมฉลอง เขาได้มอบหมายให้จ้าวยอดเขาดูแลการส่งบัตรเชิญล่วงหน้า
ในช่วงเวลานี้ เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรจากสำนักกระบี่ถ้ำเซียนต่างหลั่งไหลมาขอพบ แต่ลิงหยกขาวพิงฟ้ากลับทำหน้าที่คอยเฝ้าปากถ้ำอย่างแข็งขัน ไม่ยอมให้ผู้ใดรบกวนการฝึกของนายตน
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว สามเดือนล่วงเลย จนกระทั่งถึงวันงานฉลองเลื่อนระดับเป็นผู้บำเพ็ญเพียรระดับทารกวิญญาณของลู่เซวียน ซึ่งจัดขึ้นโดยสำนักกระบี่ถ้ำเซียน
ยอดเขากระบี่หวนคืน
ภายในตำหนักอันโอ่อ่าบนยอดเขา การตกแต่งเต็มไปด้วยความหรูหรา บรรดาศิษย์จากสำนักกระบี่ถ้ำเซียนที่หน้าตางดงาม เดินวุ่นเพื่อเตรียมงานให้เสร็จสมบูรณ์
เจี้ยนหวนเจินมองลู่เซวียนที่แต่งกายหรูหราสง่างาม ใบหน้าเผยรอยยิ้มชื่นชม
“ไม่เลวเลย เจ้าไม่เสียชื่อสำนักกระบี่ถ้ำเซียน และยอดเขากระบี่หวนคืนของเรา”
ลู่เซวียนยิ้มพลางกล่าว “นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าแต่งตัวแบบนี้ ข้าก็ยังรู้สึกไม่คุ้นเคยนัก”
“เจ้าไม่ต้องกังวล เหล่าผู้มาร่วมงานล้วนเป็นผู้บำเพ็ญเพียรระดับสูงจากสำนักกระบี่และโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร เจ้าจะได้โอกาสรู้จักคนมากมาย”
เจี้ยนหวนเจินพยักหน้าให้กำลังใจ
ไม่นาน เสียงประกาศดังลั่นมาจากด้านนอกตำหนัก
“จ้าวกระบี่ชงซวี, จ้าวกระบี่เทียนลู่, และจ้าวกระบี่จื่อเซียว… มาแสดงความยินดีกับลู่เซวียนที่เลื่อนขั้นระดับทารกวิญญาณ!”
สิ้นเสียงประกาศ บรรดาจ้าวกระบี่หกคนปรากฏตัวพร้อมกัน
ในบรรดาจ้าวกระบี่สิบสองคนของสำนักกระบี่ถ้ำเซียน มีเพียงสองคนที่ไม่สามารถมาได้ เนื่องจากคนหนึ่งปิดประตูฝึกตน และอีกคนหนึ่งอยู่ระหว่างการเดินทางในเขตแดนไกลโพ้น แต่หกคนที่เหลือได้ละวางธุระทั้งหมดเพื่อมาร่วมงาน
“ยินดีด้วย ลู่เซวียน!”
“นับแต่นี้ ยอดเขากระบี่หวนคืนมีผู้กล้าเพิ่มอีกคนแล้ว!”
บรรดาจ้าวกระบี่ฝากของขวัญไว้ พร้อมกล่าวคำยินดีกับลู่เซวียนที่มายืนต้อนรับที่หน้าประตูตำหนัก
“ลู่เซวียนขอคารวะพี่ชงซวี, พี่เทียนลู่...”
ด้วยการแนะนำจากเจี้ยนหวนเจิน ลู่เซวียนทักทายจ้าวกระบี่ทั้งหกอย่างนอบน้อม
เหล่าศิษย์จากยอดเขากระบี่หวนคืนช่วยพาจ้าวกระบี่ทั้งหกเข้าสู่ตำหนัก บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นและสง่างาม
การที่จ้าวกระบี่หกคนมาร่วมแสดงความยินดีในงานนี้ ทำให้เหล่าศิษย์คนอื่น ๆ ต่างพูดคุยกันด้วยความตื่นเต้น
“ไม่นึกเลยว่าลู่เซวียนจะได้รับการยกย่องถึงเพียงนี้ แม้แต่งานฉลองเลื่อนขั้นยังมีจ้าวกระบี่ถึงหกคนมาร่วมงานด้วย”
“เมื่อครั้งที่ลู่เซวียนยังอยู่ในระดับสร้างแก่นทองคำ เขาสามารถเปลี่ยนแปลงอันดับของการประลองยอดเขากระบี่ได้ด้วยพลังเพียงลำพัง บัดนี้เมื่อเขาเลื่อนขั้นเป็นผู้บำเพ็ญเพียรระดับทารกวิญญาณ คงไม่อาจปฏิบัติเหมือนผู้บำเพ็ญเพียรระดับนี้ทั่วไปได้อีก”
เหล่าศิษย์สำนักกระบี่ถ้ำเซียนต่างพูดคุยกันอย่างเงียบๆ
จากนั้น เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรระดับทารกวิญญาณกว่าห้าสิบคนจากแปดยอดเขากระบี่ทยอยเดินทางมาถึง
ในบรรดานั้น มีบางคนที่ลู่เซวียนเคยพบมาก่อน ส่วนที่เหลือก็ได้ทำความรู้จักผ่านการแนะนำของเจี้ยนหวนเจิน
เมื่อเหล่าผู้บำเพ็ญเพียรระดับทารกวิญญาณจากสำนักกระบี่ถ้ำเซียนมาถึงพร้อมหน้า ผู้บำเพ็ญเพียรระดับทารกวิญญาณจากเขตแดนใกล้เคียง รวมถึงผู้ที่ลู่เซวียนเชิญเป็นการส่วนตัวก็เริ่มทยอยมาถึง
เสียงประกาศดังขึ้นทุกคราว เสียงแต่ละเสียงสะท้อนถึงพลังและอิทธิพลของผู้มาเยือน
“เจินจวินเซวียนหยางแห่งสำนักเต๋าหลี่หยางมาแสดงความยินดีกับลู่เซวียนที่เลื่อนขั้นระดับทารกวิญญาณ”
พร้อมกับเสียงประกาศนี้ ปรากฏร่างชายชราเส้นผมขาวโพลน ทว่ามีใบหน้าเปล่งปลั่ง พร้อมกับศิษย์สำนักเต๋าหลี่หยางสองคนเดินมายังหน้าประตูตำหนัก
“เฒ่าเซวียนหยาง ยิ่งมีชีวิตยิ่งสดชื่นสินะ”
เจี้ยนหวนเจินกล่าวพร้อมรอยยิ้มอย่างอบอุ่น
“ลู่เซวียน นี่คือเจินจวินเซวียนหยาง ผู้มีมิตรภาพแน่นแฟ้นกับข้า เขาเคยมีส่วนช่วยในงานประชุมหมื่นวิญญาณที่สำนักเต๋าหลี่หยาง”
เขาหันมาทำความแนะนำให้ลู่เซวียน
“คารวะเจินจวินเซวียนหยาง”
ลู่เซวียนทำความเคารพอย่างสุภาพ
“เจ้าคือลู่เซวียน ผู้โด่งดังในฐานะนักปลูกพืชวิญญาณใช่หรือไม่? ข้าจำได้ว่าเจี้ยนหวนเจินเคยเล่าเรื่องเจ้าตอนที่ข้าอยู่สำนักเต๋าหลี่หยาง ไม่คาดคิดว่าเพียงไม่กี่สิบปี เจ้ากลับเลื่อนขั้นเป็นผู้บำเพ็ญเพียรระดับทารกวิญญาณได้”
ชายชรากล่าวด้วยรอยยิ้ม
“เจินจวินชมเกินไปแล้ว”
ลู่เซวียนกล่าวตอบพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะหันมามองชายหนุ่มหน้าตาสง่างามที่ยืนอยู่เบื้องหลังชายชรา
“เย่าชิงเยว่ ไม่พบกันเสียนาน”
ชายหนุ่มผู้นั้นคือเย่าชิงเยว่ เต๋าจื่อแห่งสำนักเต๋าหลี่หยาง ผู้ที่กำลังจะเข้าสู่ระดับทารกวิญญาณ
“ข้าขอแสดงความยินดีที่ลู่เซวียนเลื่อนขั้นเป็นระดับทารกวิญญาณ”
เย่าชิงเยว่กล่าวด้วยรอยยิ้ม แต่แววตาแฝงไปด้วยความซับซ้อน
เมื่อแรกพบกันในครั้งที่เย่าชิงเยว่กำลังตามหาเซวียนขุย ลู่เซวียนยังอยู่ในระดับกลางของการสร้างแก่นทองคำ ไม่คาดคิดว่าตอนนี้ลู่เซวียนกลับเลื่อนขั้นนำหน้าเขาไปก่อนแล้ว
“เย่าชิงเยว่ เชิญทางนี้”
ลู่เซวียนเชิญแขกคนคุ้นเคยเข้าสู่ตำหนักด้วยความสุภาพ
“เจินจวินเล่ยหั่วแห่งถ้ำเทียนซิงในเขตแดนหลี่หยางมาแสดงความยินดีกับลู่เซวียน”
“เจินจวินเล่ยหั่วก็มาด้วย”
แววตาของลู่เซวียนสะท้อนความประหลาดใจเล็กน้อย
“หัวหน้าตระกูลมู่แห่งหอการค้าทะเลมาแสดงความยินดีกับลู่เซวียน”
“หัวหน้าตระกูลมู่!”
เมื่อมองเห็นหัวหน้าตระกูลมู่ ผู้ซึ่งเคยพบหน้ากันมาก่อน ลู่เซวียนรีบออกไปต้อนรับ
“ข้าขอแสดงความยินดีกับลู่เซวียน อาวุโสวิญญาณอาวุธไม่สามารถมาด้วยตัวเองได้ จึงฝากของขวัญมาให้”
หัวหน้าตระกูลมู่ส่งกล่องของขวัญอันประณีตให้กับลู่เซวียนด้วยรอยยิ้ม
“ขอบคุณอาวุโสวิญญาณอาวุธ”
ลู่เซวียนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
“หลังจากงานฉลอง ข้าคงพักอยู่แถวสำนักกระบี่ถ้ำเซียนสักระยะ”
“ยินดีอย่างยิ่ง เมื่อถึงเวลานั้น ข้าคงได้ดื่มกับหัวหน้าตระกูลมู่สักสองสามจอก”
ลู่เซวียนคาดเดาว่าการพักอยู่ใกล้สำนักกระบี่ของหัวหน้าตระกูลมู่น่าจะเกี่ยวข้องกับแผนการสร้างสาขาใหม่
“เจินจวินไท่ชูแห่งสำนักเต๋าไท่อีมาแสดงความยินดีกับลู่เซวียนที่เลื่อนขั้นเป็นระดับทารกวิญญาณ!”
“เจินจวินจินเผิงแห่งตำหนักฟางชุนมาแสดงความยินดีกับลู่เซวียน!”
…
นอกจากผู้บำเพ็ญเพียรจากเขตแดนใกล้เคียงแล้ว ยังมีตัวแทนจากขุมกำลังใหญ่อย่างสำนักกระบี่ถ้ำเซียนที่ส่งคนมาแสดงความยินดีด้วย
ลู่เซวียนได้ใช้โอกาสนี้ทำความรู้จักกับผู้บำเพ็ญเพียรระดับทารกวิญญาณมากมายด้วยการแนะนำจากเจี้ยนหวนเจิน
“เทียนไห่เหล่าจู่แห่งสำนักกระบี่ถ้ำเซียนมาแสดงความยินดีกับศิษย์หลานลู่เซวียนที่เลื่อนขั้นเป็นระดับทารกวิญญาณ!”
เสียงที่มั่นคงและทรงพลังนั้นฟังดูสั่นสะเทือนเล็กน้อย แสดงให้เห็นถึงความตื่นเต้นในน้ำเสียง
“ผู้บำเพ็ญเพียรระดับเปลี่ยนจิต!”
“ไม่น่าเชื่อว่าจะมาร่วมงานฉลองของผู้บำเพ็ญเพียรระดับทารกวิญญาณ!”
เสียงฮือฮาเกิดขึ้นในกลุ่มผู้ร่วมงาน เนื่องจากเหล่าผู้บำเพ็ญเพียรระดับเปลี่ยนจิตของสำนักกระบี่ถ้ำเซียนมักจะปรากฏตัวเฉพาะในเหตุการณ์สำคัญเท่านั้น การที่พวกเขามาปรากฏตัวในงานฉลองครั้งนี้จึงเป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมาย
“ไม่คิดเลยว่าลู่เซวียนจะมีตำแหน่งที่สำคัญถึงเพียงนี้ในสำนักกระบี่ถ้ำเซียน”
ถัดมา ชายชราที่ดูธรรมดาทั้งรูปร่างและการแต่งกายปรากฏตัวขึ้นที่ประตูใหญ่ของตำหนัก
“เทียนไห่เหล่าจู่!”
เจี้ยนหวนเจินก้มตัวโค้งอย่างนอบน้อมอย่างลึก
ลู่เซวียนเห็นความเคารพที่เจี้ยนหวนเจินแสดงออกมาก็รู้สึกสะท้านในใจ และรีบโค้งคำนับตาม
“ลู่เซวียนขอคารวะท่านเหล่าจู่!”
“ไม่เลวเลย”
ชายชราเผยรอยยิ้มบาง ก่อนจะยื่นกล่องหยกอันวิจิตรให้ลู่เซวียน
“ข้าได้ยินมาว่าเจ้ามีความสามารถโดดเด่นในด้านพืชวิญญาณ นี่คือเมล็ดวิญญาณระดับเจ็ด ขอมอบให้เป็นของขวัญสำหรับการเลื่อนขั้นของเจ้า”
เสียงนุ่มนวลของชายชราแทรกซึมถึงจิตใจของลู่เซวียน