บทที่ 1018 นักบำเพ็ญเพียรแห่งชีวิต

###

“รี รี!!”

นกอ้วนแม้ว่าจะเป็นสัตว์วิญญาณระดับห้าแล้ว แต่ยังไม่ได้หลอมรวมกระดูกคอ ดังนั้นมันจึงเพียงแค่ตะโกนด่ากับลิงขาวแบบเต็มแรง

จากปีกที่ตั้งตรงขึ้นมาพร้อมขนสีเขียวอ่อนที่กลายเป็นสีแดงที่คอ ดูเหมือนจะเป็นคำด่าที่ค่อนข้างรุนแรง

ลิงขาวเอามือโอบคอนกอ้วนไว้ แล้วบีบท้องกลม ๆ ของมันเบา ๆ

“เจ้านกอ้วน ข้าแค่ล้อเล่นเท่านั้นเอง ไม่คิดว่าเจ้าจะเป็นสัตว์วิญญาณระดับห้าแล้ว ดูเหมือนนายท่านจะดูแลเจ้าดีจริง ๆ”

นกอ้วนได้ยินเช่นนั้นก็นิ่งลง

ทางด้านแมวป่าทะยานเมฆไม่แสดงท่าทางใดๆ มันมองลิงขาวด้วยดวงตาสีเขียวแล้วเดินตรงไปยังถ้ำพักอย่างเรียบเฉย

อย่างไรก็ตาม ขนที่อยู่บนหูทั้งสองของมันตอนนี้กลับม้วนเป็นรูปหัวใจ แสดงให้เห็นว่าอารมณ์ของมันค่อนข้างดี

“แมวตัวใหญ่ก็เป็นสัตว์วิญญาณระดับห้าแล้ว ข้าคงต้องบอกว่ามันน่าทึ่งจริงๆ!”

ลิงขาวตกใจเมื่อสัมผัสถึงพลังของแมวป่าทะยานเมฆ

ในความทรงจำของมัน แมวป่าทะยานเมฆและเหยี่ยววายุเคยเป็นแค่สัตว์วิญญาณระดับสาม ซึ่งห่างชั้นกับมันมาก ดังนั้นมันมั่นใจว่ามันได้รับความไว้วางใจจากลู่เซวียนอย่างเต็มที่

แต่ไม่คาดคิดว่าเพื่อนตัวน้อยทั้งสองนี้ได้เติบโตมาถึงระดับเดียวกับมันแล้ว

ขณะที่ลิงขาวกำลังตกตะลึง สายฟ้าสีเงินสว่างผ่านหน้ามันไป

เล่ยหลงโฮ่วที่มีเขาเดียวบนหัวพ่นประกายสายฟ้าออกมา มองลิงขาวด้วยความอยากรู้

หลังจากนั้น กิเลนชิงเยว่ก็เดินผ่านหน้าลิงขาวไปเช่นกัน

“สัตว์วิญญาณพันธุ์แปลกระดับห้า...สัตว์วิญญาณระดับหก...และดูเหมือนว่ามันจะมีสายเลือดที่แข็งแกร่งมากด้วย”

ลิงขาวรู้สึกถึงบารมีที่แผ่ออกมาจากกิเลนชิงเยว่ หัวใจของมันเต้นรัวด้วยความไม่สงบ

ลมพัดเบาๆ สัตว์ประหลาดแปดหูที่ดูคล้ายจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติก็ปรากฏขึ้น มันดูเหมือนจะกลายเป็นลมเบา ๆ ได้ทุกเมื่อ

“นี่คือ...สัตว์วิญญาณระดับเจ็ด?”

ลิงขาวยืนตะลึง

แม้ว่า "ฟังลม" จะยังอยู่ในช่วงวัยเด็ก แต่มันก็มีคุณสมบัติที่ไม่ธรรมดาเริ่มปรากฏออกมาแล้ว

“นายท่านมีสัตว์วิญญาณที่ทรงพลังมากมายจริงๆ!”

“ดูท่าข้าต้องพยายามอีกเยอะแล้ว!”

ดวงตาของลิงขาวที่เหมือนผลึกหยกสีแดงส่องแสงมุ่งมั่น มันเริ่มเกิดจิตต่อสู้ขึ้นในใจ

“อิ้งอิ้งอิ้ง”

เพิ่งตั้งปณิธานได้ไม่นาน ก็มีเสียงที่อ่อนโยนและไพเราะดังขึ้นใกล้หู ราวกับเสียงนั้นสามารถทำให้จิตใจที่แข็งแกร่งกลายเป็นอ่อนโยน

ลิงขาวเงยหน้ามอง เห็นภูตน้อยตัวเล็ก ๆ เจ็ดถึงแปดตัวปรากฏในถ้ำพัก

ภูตเหล่านี้มีผิวสีขาวเหมือนหิมะ ปีกสี่ปีกโปร่งใส มีลวดลายสีเขียวอ่อนที่แผ่กระจายไปถึงใบหน้าและหน้าอก ทำให้พวกเขาดูมีเสน่ห์ยิ่งขึ้น

ภูตทั้งหมดเปล่งพลังที่สดชื่นเป็นธรรมชาติ ทำให้ลิงขาวอดไม่ได้ที่จะรู้สึกชื่นชมและอยากปกป้องพวกเขา

“พวกนี้คือต้นไม้นาง ข้าเอามาช่วยดูแลสวนวิญญาณ เจ้าห้ามรังแกพวกเขานะ”

ลู่เซวียนที่เห็นสถานการณ์เช่นนั้นก็พูดเตือนลิงขาวที่ภายนอกดูซื่อๆ แต่ภายในกลับดุร้ายและชอบต่อสู้

“ส่วนสัตว์วิญญาณตัวอื่น เจ้าก็ต้องอยู่ร่วมกันอย่างดีด้วย”

เขาเตือนลิงขาว

“นายท่านไม่ต้องกังวล ข้าเข้าใจแล้ว ต่อไปนี้ไม่ว่าจะเป็นต้นไม้นางเหล่านี้หรือนกอ้วน ข้าจะทำให้พวกเขากลายเป็นเพื่อนที่ดีของข้าแน่นอน”

ลิงขาวก้มหน้าตอบ

ลู่เซวียนให้คำแนะนำกับสัตว์วิญญาณตัวอื่นเล็กน้อยก่อนเดินไปยังสวนวิญญาณ

หลังจากออกไปนาน เขาคิดถึงพืชวิญญาณกระบี่ที่สำนักกระบี่มากที่สุด

บนเถาวัลย์น้ำเต้ากระบี่ถ้ำเซียนตัวเล็ก ๆ กว่า 10 ต้น มีผลน้ำเต้าสีเขียวอมน้ำเงินปรากฏเต็มไปหมด

น้ำเต้ากระบี่เหล่านี้แขวนอยู่บนเถาวัลย์ แกว่งไปมาเบา ๆ เมื่อสายลมพัดผ่าน ภายในมีเสียงกระบี่ดังแผ่ว ราวกับพลังกระบี่สามารถพุ่งออกมาได้ทุกเมื่อ

หญ้ากระบี่สายฟ้า หญ้ากระบี่เงินสีขาวต่างก็ชี้ตรงไปยังท้องฟ้า เสียงสายฟ้าระเบิดก้องภายในหญ้า ราวกับจะสะกดวิญญาณคน

หญ้ากระบี่พันสายฟ้า หญ้ากระบี่กระดูกขาวสังหาร หญ้ากระบี่แสงเร้น...

ลู่เซวียนตรวจสอบพืชกระบี่ทุกต้นอย่างละเอียด

ในกระบวนการปลูกพืชกระบี่จำเป็นต้องได้รับการบำรุงด้วยพลังกระบี่ที่เหมาะสม แต่เนื่องจากเขาอยู่ในถ้ำสายฟ้าเพลิงมาหลายปี ทำให้กระบวนการปลูกค่อนข้างล่าช้า

โชคดีที่พลังวิญญาณในยอดเขากระบี่นั้นบริสุทธิ์เข้มข้นมาก และยังมีปลากระบี่กว่า 30 ตัวในบ่อน้ำเล็ก ๆ ที่อยู่ใกล้สวนวิญญาณ พลังกระบี่บริสุทธิ์ที่แผ่ออกมาจากพวกมันช่วยให้พืชกระบี่เติบโตได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทำให้สภาพของพืชกระบี่ยังพอรับได้

“ต่อไปต้องปลูกพวกมันให้ดี ไม่อย่างนั้นไม่เพียงแต่จะกระทบกับคุณภาพของพืชกระบี่ที่เติบโต แต่ยังทำให้รางวัลจากกลุ่มแสงด้อยลงอีก”

ลู่เซวียนคิดในใจ

หลังจากปลูกพืชกระบี่ระดับสี่และห้าเสร็จ เขาก็เดินไปยังพื้นที่ศูนย์กลางของสวนวิญญาณ

ที่นั่นปลูกหญ้ากระบี่ย้ายดวงดาวระดับหก และหญ้ากระบี่ชิงเสวียนฟื้นโรยตั้งเจ็ดต้น

หญ้ากระบี่ย้ายดวงดาวนั้นเข้าสู่ช่วงสุกงอมแล้ว รอบๆ มีพลังกระบี่หมุนรอบเหมือนดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ ทำให้ดูยิ่งใหญ่

หญ้ากระบี่ชิงเสวียนฟื้นโรยเจ็ดต้นนั้นเติบโตเกือบจะพร้อมกัน พวกมันเชื่อมโยงพลังกันจนเกิดค่ายกลที่แข็งแกร่ง

ลู่เซวียนใช้วิชากระบี่บำรุงพืชกระบี่ระดับสูงเหล่านี้อย่างเต็มที่

ผ่านไปครึ่งวัน เขายังไม่มีเวลาได้พักผ่อน เพราะเขาอยู่ในสวนวิญญาณทั้งหมดเพื่อพยายามคืนสภาพพืชกระบี่ให้ดีที่สุด

“ลู่ศิษย์หลาน เจ้าอยู่ในถ้ำพักหรือไม่?”

เสียงที่คุ้นเคยดังมาจากด้านนอกถ้ำพัก

ลู่เซวียนสำรวจด้วยพลังจิต เห็นหยวนหรงยืนอยู่หน้าถ้ำพักอย่างสงบนิ่ง

“ท่านอาจารย์หยวน ข้าเพิ่งกลับมาไม่นานนี้เอง”

ลู่เซวียนตอบด้วยเสียงอ่อนน้อม

เขารีบวิ่งไปที่ทางเข้าถ้ำและเชิญหยวนหรงเข้ามา

“เจ้าจำที่จะกลับสำนักกระบี่ได้ด้วยหรือ?”

หยวนหรงพูดพร้อมหัวเราะเยาะเบา ๆ

“แน่นอนว่าจำได้แน่แท้”

ลู่เซวียนรีบตอบ

“อ้อ ท่านอาจารย์หยวน ข้ากลับจากดินแดนหยุนซวี่ในครั้งนี้ ข้าได้สร้างยันต์กระบี่ระดับห้าจำนวนมากและยังมีน้ำอมฤตกระบี่หวนคืนด้วย ขอให้ท่านตรวจสอบ”

เขารู้จุดประสงค์ของอีกฝ่ายดี จึงรีบนำยันต์กระบี่และน้ำอมฤตกระบี่ออกมา

“ยันต์กระบี่ระดับห้าจำนวนแปดสิบสามแผ่น และน้ำอมฤตกระบี่หวนคืนสี่สิบห้าขวด คุณภาพเหมือนกับครั้งก่อน”

“ดีมาก ดีมาก”

หยวนหรงเผยรอยยิ้มอ่อนโยน

“จ้าวกระบี่และอาจารย์อาของข้าไว้วางใจให้ข้าทำ ข้าย่อมจำไว้เสมอ เมื่ออยู่ในดินแดนหยุนซวี่ ข้าก็ยังสร้างยันต์กระบี่และทำน้ำอมฤต ไม่ทำให้ท่านผิดหวัง”

ลู่เซวียนพูดด้วยน้ำเสียงซื่อสัตย์

ความจริงแล้ว ด้วยอัตราความสำเร็จที่สูงมาก ในช่วงที่เขาอยู่ที่ถ้ำสายฟ้าเพลิง เวลาที่เขาใช้ในการทำยันต์กระบี่ และน้ำอมฤตกระบี่หวนคืนนั้นน้อยมาก

อีกทั้งเขายังมีสต็อกยันต์กระบี่และน้ำอมฤตจำนวนมากที่สะสมอยู่แล้ว ทำให้ไม่มีปัญหาในการส่งมอบให้หยวนหรงเลย

“งั้นข้าจะรับซื้อในราคาเดิมใช่ไหม?”

หยวนหรงยิ้มถาม

“ไม่มีปัญหา ทุกอย่างตามที่ท่านตัดสินใจ”

ลู่เซวียนตอบรับอย่างรวดเร็ว

ตามที่เคยตกลงกันไว้กับยอดกระบี่ยอดกระบี่ ราคายันต์กระบี่อยู่ที่แผ่นละสองร้อยตรากระบี่ และน้ำอมฤตกระบี่หวนคืนอยู่ที่ขวดละหนึ่งร้อยเจ็ดสิบตรากระบี่

เมื่อเทียบกับราคาตลาดแล้ว ราคานี้ต่ำกว่าประมาณสามถึงสี่ส่วน แต่เนื่องจากวัสดุที่ใช้ในการทำยันต์กระบี่และน้ำอมฤตทั้งหมดนั้นทางยอดกระบี่เป็นผู้จัดหา ทำให้ลู่เซวียนประหยัดทรัพยากร เวลา และพลังงานได้มาก

ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยความสามารถระดับปรมาจารย์ในการทำยันต์ เขายังสามารถเก็บไว้ใช้เองได้อีกส่วนหนึ่ง ในขณะที่ยอดกระบี่ก็ได้รับยันต์กระบี่และน้ำอมฤตที่มีคุณภาพมากกว่าและในปริมาณที่มากขึ้น เป็นการชนะทั้งสองฝ่าย

“ฝีมือการทำยันต์และน้ำอมฤตของเจ้าช่างน่าทึ่งจริง ๆ”

หยวนหรงมองสำรวจสมบัติต่าง ๆ ที่อยู่ตรงหน้า

ต้องรู้ว่าสิ่งเหล่านี้เป็นสมบัติระดับห้า การที่สามารถทำให้ได้ทั้งคุณภาพและปริมาณในเวลาสั้น ๆ แบบนี้ ทำให้หยวนหรงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกประทับใจ

“ท่านอาจารย์อา ข้าทุ่มเททั้งหัวใจให้กับการปลูกพืชวิญญาณ ทำยันต์ และทำน้ำอมฤต”

“ในฐานะนักบำเพ็ญเพียรแห่งชีวิต การได้มาถึงจุดนี้เป็นสิ่งที่ควรทำอยู่แล้ว”

ลู่เซวียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม