บทที่ 944 หญ้ากระบี่สายฟ้ากึกก้อง และทะเลสาบกระบี่จิต

###

“ศิษย์น้องลู่เซวียนหรือ? ถูกจ้าวกระบี่หวนเจินรับเป็นศิษย์ชั้นในโดยตรงหรือ?” หั่วหลินเอ๋อร์แสดงสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

เขาไม่สามารถจินตนาการให้ภาพของลู่เซวียนในอดีตเชื่อมโยงกับจ้าวกระบี่หวนเจินได้ ในเมื่อคนหนึ่งเป็นแค่ศิษย์ผู้ปลูกพืชวิญญาณของสำนักเทียนเจี้ยน ส่วนอีกคนเป็นถึงจ้าวกระบี่ผู้ดูแลหนึ่งในเก้ายอดเขา จึงยากจะคาดคิดว่าทั้งสองจะมีความเกี่ยวข้องกันได้

“ใช่แล้ว ศิษย์น้องลู่เซวียน ในงานประชุมหมื่นวิญญาณที่จัดโดยสำนักเต๋าหลี่หยางในดินแดนหยุนซวี่ จ้าวกระบี่หวนเจินได้พบร่องรอยของเขาโดยบังเอิญ”

“ด้วยพรสวรรค์ในด้านการปลูกพืชวิญญาณและการปรุงสุราวิญญาณของเขา จึงตัดสินใจรับเขาเข้ามาในยอดเขาหวนเจิน”

“ศิษย์น้องลู่มีพรสวรรค์ในด้านการปลูกพืชวิญญาณที่ไม่ธรรมดาจริงๆ”

“เดี๋ยวนะ ศิษย์พี่เกอ ท่านบอกว่าเขาได้เป็นศิษย์ชั้นใน หมายความว่า…” หั่วหลินเอ๋อร์พูดพลางมองเกอผู่ด้วยความฉงน

“ใช่แล้ว ศิษย์น้องลู่ได้บรรลุถึงขั้นสร้างแก่นทองคำแล้ว” เกอผู่พูดพร้อมกับเผยรอยยิ้มที่มีแววขมขื่น “และตอนนี้เขาก็อยู่ในขั้นสร้างแก่นทองคำปลายแล้ว…”

“ขั้นสร้างแก่นทองคำปลาย?” หั่วหลินเอ๋อร์พึมพำ รู้สึกอึ้งไปครู่หนึ่ง

เมื่อได้ยินคำนี้ ความรู้สึกหลายอย่างปะทุขึ้นในใจของเขา ทั้งตกใจ อิจฉา ยินดี แต่ก็แฝงด้วยความขมขื่น

“เฮ้อ…” ในที่สุด ความรู้สึกเหล่านี้ก็หลอมรวมเป็นเสียงถอนหายใจยาว

ไม่คาดคิดเลยว่าเขาและลู่เซวียนจะมีช่องว่างระหว่างกันมากมายถึงเพียงนี้

เมื่อครั้งอยู่ในสำนักเทียนเจี้ยน เขามีพรสวรรค์และเป็นศิษย์เอกที่มีชื่อเสียงโดดเด่น ในขณะที่ลู่เซวียนเป็นเพียงผู้ปลูกพืชวิญญาณธรรมดา และไม่เก่งในการต่อสู้ แต่บัดนี้ เขาเองกลับล้มเหลวในการบรรลุขั้นสร้างแก่นทองคำครั้งแรกจนรากฐานบอบช้ำ ในขณะที่ลู่เซวียนกลับไปถึงขั้นสร้างแก่นทองคำปลาย

“ไม่คิดเลยว่าศิษย์น้องลู่จะมีวาสนาเช่นนี้…” เขาพึมพำ เสียงแฝงความรู้สึกที่บอกไม่ถูก

“เป็นเช่นนั้นจริงๆ เรื่องนี้นับว่าเกินคาดของทุกคน” เกอผู่พยักหน้าและพูดต่อ “อีกไม่กี่วันข้าตั้งใจจะเชิญศิษย์ร่วมรุ่นของเราให้มาร่วมพบปะกันเพื่อแสดงความยินดีกับลู่เซวียน หวังว่าศิษย์น้องหั่วจะมาร่วมด้วย”

“ข้าเป็นเพียงผู้บำเพ็ญที่ยังไม่ก้าวข้ามขั้นสร้างรากฐาน มีหน้าไปพบศิษย์น้องเก่าได้อย่างไร” หั่วหลินเอ๋อร์พูดอย่างลังเล

“อย่าดูถูกตัวเอง ศิษย์น้องหั่ว ด้วยพรสวรรค์ของเจ้า สักวันเจ้าจะก้าวถึงขั้นสร้างแก่นทองคำแน่นอน” เกอผู่พูดเตือน “อีกทั้งการได้พบปะศิษย์พี่น้องเก่า ๆ จะเป็นโอกาสดีในการรื้อฟื้นมิตรภาพเดิม”

“ถ้าเช่นนั้น ข้าจะไปตามที่นัดหมาย” หั่วหลินเอ๋อร์พูดหลังจากปรับใจให้เข้าที่ แม้ว่าเกอผู่จะไม่พูดออกมาตรงๆ แต่เขาก็รู้ดีว่าการรักษามิตรภาพกับลู่เซวียน ผู้ซึ่งตอนนี้มีทั้งพลังและอนาคตอันกว้างไกล นั้นเป็นผลดีต่อตัวเขา

…

ยอดเขาหวนเจิน

หยวนหรงพาลู่เซวียนมายังถ้ำอันกว้างขวางซึ่งตั้งอยู่บนยอดเขา รายล้อมด้วยทะเลหมอก และเสียงปราณกระบี่ที่ดังก้อง

เมื่อเข้าไปภายใน ลู่เซวียนสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายปราณกระบี่อันลึกลับที่แผ่ซ่านทั่วถ้ำ

“ศิษย์แห่งยอดเขาหวนเจินมีจำนวนน้อยกว่ายอดเขาอื่น จึงมีถ้ำเหลืออยู่หลายแห่ง” หยวนหรงกล่าว

“ศิษย์หลานลู่ เจ้าคิดว่าถ้ำนี้เป็นอย่างไร?”

“พื้นที่กว้างขวางมาก สามารถจัดสร้างไร่พืชวิญญาณได้เยอะ อีกทั้งยังมีปราณกระบี่มากมาย เหมาะกับการปลูกพืชวิญญาณประเภทหญ้ากระบี่”

“ที่สำคัญคือ บริเวณถ้ำนี้มีทางลัดเข้าสู่ทะเลสาบกระบี่จิต เพื่อให้เจ้าได้เก็บน้ำวิญญาณและพันธุ์พืชวิญญาณได้สะดวก”

“ขอบคุณท่านอาจารย์ป้า ข้าพอใจกับถ้ำนี้มาก แต่ว่าทะเลสาบกระบี่จิตเป็นสิ่งใดหรือ?”

“ทะเลสาบกระบี่จิตเป็นสถานที่ล้ำค่าของสำนักกระบี่ มีปราณกระบี่ที่หลอมรวมกลายเป็นน้ำวิญญาณก่อตัวเป็นทะเลสาบขนาดใหญ่”

“ศิษย์ภายในมักจะมาปิดด่านฝึกฝนในทะเลสาบกระบี่จิตเป็นระยะ”

“น้ำในทะเลสาบมีประโยชน์อย่างมากต่อการเจริญเติบโตของพืชวิญญาณประเภทหญ้ากระบี่ อีกทั้งยังมีพันธุ์หญ้ากระบี่ระดับสูงเกิดขึ้นด้วย”

“แต่อย่างไรก็ตาม การเข้าไปในทะเลสาบลึกเพื่อเก็บพันธุ์พืชต้องได้รับการอนุญาตจากสำนัก”

“ถึงกับมีสถานที่ล้ำค่าเช่นนี้ นับว่าเหมือนกับสระกระบี่ของสำนักเทียนเจี้ยนที่ขยายใหญ่มากขึ้นหลายเท่า”

ลู่เซวียนรู้สึกสนใจมากเมื่อนึกถึงการเก็บพันธุ์หญ้ากระบี่ระดับสูง เขาตัดสินใจเลือกถ้ำนี้โดยไม่ลังเล

“ข้าอยากแจ้งให้เจ้ารู้ถึงวิธีการได้มาซึ่งพันธุ์พืชวิญญาณ” หยวนหรงกล่าว

“ศิษย์แห่งยอดเขาหวนเจินจะมีวิธีรับพันธุ์พืชวิญญาณอยู่สามทาง”

“ทางแรก คือการทำคุณประโยชน์ใหญ่ให้ยอดเขาหวนเจิน จากนั้นจะมีรางวัลต่าง ๆ รวมถึงพันธุ์พืชวิญญาณระดับสูง”

“สำหรับการมอบวิธีสกัดพันธุ์ของหญ้ากระบี่สองชนิด สำนักจะมอบรางวัลแก่เจ้า”

“ทางที่สอง คือการรับมอบพันธุ์พืชจากยอดเขาหวนเจินเพื่อปลูกพืชพันธุ์พิเศษ และจะได้รับรางวัลตอบแทนเมื่อปลูกสำเร็จ”

“ทางสุดท้ายคือการแลกเปลี่ยนพันธุ์พืชกับศาลาซือหนงในสำนัก หรือแลกเปลี่ยนกับศิษย์อื่น ๆ และหากเจ้าได้พันธุ์พืชจากภายนอก ก็เป็นเรื่องส่วนตัวของเจ้า”

“ขอบคุณท่านอาจารย์” ลู่เซวียนกล่าวอย่างนอบน้อม

“เนื่องจากศิษย์หลานลู่ทำให้ยอดเขาหวนเจินโดดเด่น จ้าวกระบี่จึงสั่งให้ข้ามอบพันธุ์หญ้ากระบี่ให้เจ้าเพิ่มขึ้น”

“นี่คือพันธุ์หญ้ากระบี่ระดับสามและสี่สามสิบเมล็ด และพันธุ์หญ้ากระบี่ระดับห้าสิบเมล็ด ขอมอบให้เจ้า”

“เมื่อปลูกเสร็จแล้ว สามารถขายเองหรือส่งคืนยอดเขาเพื่อแลกหินวิญญาณและแต้มกระบี่ได้”

หยวนหรงโบกแขนเสื้อสีแดง เกิดเป็นกองเมล็ดพันธุ์หญ้ากระบี่ที่ส่งเสียงดังกังวานจากพลังปราณกระบี่ภายใน

ในนั้นมีพันธุ์ที่ลู่เซวียนเคยปลูกมาแล้ว เช่น หญ้ากระบี่แสงดาว หญ้ากระบี่นกยูง หญ้ากระบี่บัวเขียว รวมทั้งหญ้ากระบี่ลมสายฟ้าที่เขานำมาเสนอให้สำนักด้วย

สำหรับพันธุ์ระดับห้า มีเพียงสามชนิด ซึ่งสองชนิดที่เขารู้จักดีคือ หญ้ากระบี่แสงเร้น และหญ้ากระบี่กระดูกขาว ส่วนอีกชนิดหนึ่งมีลักษณะพิเศษ มีเสียงสายฟ้ากึกก้องอยู่ภายใน

เมื่อลู่เซวียนรับพันธุ์มาถือไว้ เขาก็รู้ผ่านสัมผัสถึงข้อมูลของพืชชนิดนี้

【หญ้ากระบี่สายฟ้ากึกก้อง พืชวิญญาณระดับห้า ต้องบำรุงด้วยปราณกระบี่สายฟ้า เมื่อเจริญเติบโตเต็มที่ หญ้ากระบี่จะปลดปล่อยปราณกระบี่สายฟ้ากึกก้องที่สามารถสะกดจิตใจคนได้】