บทที่ 807 เร่งสำรวจสวนสมุนไพรโบราณ(เจ้าสำนักสายเกรียน สนุกจริงนะ)

###

เมื่อได้รับคำมั่นสัญญาจากอสูรสายฟ้าเขาเขียวแล้ว ลู่เซวียนก็ลาจากและกลับไปยังถ้ำพักพิงของตน

เขาหยิบหม้อไม้ศักดิ์สิทธิ์ออกมาแล้วปล่อยสัมผัสวิญญาณเข้าไปสำรวจ

ควันสีเขียวที่เคยหนาทึบภายในหม้อกลับจางลงเหลือเพียงพลังชีวิตของพืชที่เหลือเพียงน้อยนิดที่ก้นหม้อ

“คราวนี้ที่เร่งให้ผลเทียนหยวนสุกงอมทันเวลา และได้เม็ดยาเต่ากระเรียนระดับเจ็ดมา เจ้าหม้อเล็กนี้มีบทบาทสำคัญจริง ๆ”

ลู่เซวียนมองหม้อไม้ศักดิ์สิทธิ์ตรงหน้าอย่างพอใจมากขึ้นเรื่อย ๆ

หม้อวิเศษนี้แม้จะไม่สมบูรณ์ แต่สำหรับผู้ปลูกพืชวิญญาณเช่นเขาแล้ว มันเป็นสมบัติล้ำค่าอย่างยิ่ง

ในยามจำเป็นยังสามารถช่วยให้เขาได้รับรางวัลจากพืชวิญญาณระดับสูงอีกด้วย

“ถ้ามีโอกาส จะต้องหาทางเติมเต็มให้หม้อวิเศษนี้สมบูรณ์แน่”

เขาคิดในใจอย่างแน่วแน่

เมื่อเรื่องวุ่นวายที่ดินแดนอสูรสายฟ้าเห่าหุ้ยเริ่มสงบลง ลู่เซวียนก็กลับไปใช้ชีวิตของผู้ปลูกพืชวิญญาณ

เขาใช้เวลาในถ้ำพักพิงอย่างสงบสุข บ่มเพาะพืชวิญญาณและเลี้ยงดูสัตว์วิญญาณ

ในพื้นที่ปลูกพืชกระบี่พันสายฟ้า

หญ้ากระบี่พันสายฟ้าสิบต้นที่เคยปลูกไว้ก่อนหน้านี้ ตอนนี้เริ่มให้ผลลัพธ์เป็นเมล็ดพันธุ์ใหม่

เนื่องจากหญ้ากระบี่พันสายฟ้านี้เป็นระดับสี่ จิตแห่งกระบี่ซับซ้อนและอาจสร้างความเสียหายให้กับพืชต้นเดิม อีกทั้งลู่เซวียนเพิ่งลองปลูกพันธุ์นี้เป็นครั้งแรก จึงได้เมล็ดพันธุ์จากหญ้ากระบี่พันสายฟ้าเพียงเจ็ดต้น

แต่ละต้นมีเมล็ดพันธุ์จำนวนสองถึงสี่เมล็ด มีลักษณะคล้ายฝักกระบี่เล็ก ๆ เต็มไปด้วยพลังชีวิตและจิตแห่งกระบี่

“รวมได้ทั้งหมดยี่สิบเมล็ด แม้จำนวนยังน้อย”

“แต่ครั้งหน้าเมื่อปลูกอีกจะมีประสบการณ์มากขึ้น ทั้งอัตราสำเร็จและปริมาณก็คงจะเพิ่มขึ้นไม่มากก็น้อย”

“เข้าใกล้เป้าหมายการสร้างค่ายกลกระบี่พันสายฟ้าเข้าไปอีกก้าวแล้ว”

ลู่เซวียนคิดในใจ

หลังจากเก็บเมล็ดพันธุ์หญ้ากระบี่พันสายฟ้าครบยี่สิบเมล็ด เขาตรวจสอบการเติบโตของน้ำเต้าเลี้ยงกระบี่ถ้ำเซียนน้อย ก่อนจะเข้าสู่พื้นที่ของพืชกระบี่ย้ายดวงดาว หยั่งรู้จิตกระบี่แห่งดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาวอย่างลึกซึ้ง

หลังจากศึกษาพลังจิตกระบี่จนพอใจ เขาก็กลับไปยังลานพักในถ้ำ

หลายวันต่อมา เขาได้รับเชิญไปเยี่ยมที่พักของผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างแก่นทองคำที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยลี้

มีผู้บำเพ็ญเพียรอีกสามคนมาร่วมด้วย รวมถึงเย่เสวียนอิน

ระหว่างที่สนทนากันอย่างสบาย ๆ พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะพูดถึงเรื่องดินแดนลับของอสูรสายฟ้าเห่าหุ้ยที่เคยทำให้เกิดความตื่นตระหนกเมื่อไม่นานมานี้

“ว่ากันว่าอสูรสายฟ้าเขาเขียวได้สู้กับผู้บำเพ็ญเพียรระดับทารกวิญญาณสามคนเพียงลำพัง จริงหรือ?”

หญิงชราผมขาวคนหนึ่งเอ่ยถามขึ้น

“จริงแท้แน่นอน”

เย่เสวียนอินพยักหน้าอย่างช้า ๆ

“ตอนนั้นข้ากับลู่เซวียนเห็นกับตาว่าผู้บำเพ็ญเพียรระดับทารกวิญญาณสามคนต้องถอยหนีอย่างน่าอับอาย”

ลู่เซวียนที่อยู่ข้าง ๆ ก็พยักหน้ารับเพื่อยืนยัน

“สมแล้วที่เป็นสัตว์ประหลาดโบราณ พลังช่างน่ากลัวเหลือเกิน”

“แต่ข้าเคยได้ยินมาว่าเจ้าอสูรสายฟ้าเขาเขียวนั้นอยู่ในช่วงร่วงโรย ในตอนแรกมันแค่สู้กับจินเหยาเจินจวินอย่างสูสี”

“แต่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทำให้มันมีพลังพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว สู้กับผู้บำเพ็ญเพียรระดับทารกวิญญาณทั้งสามได้โดยไม่พ่ายแพ้”

เมื่อพูดถึงเรื่องราวลึกลับในวงการบำเพ็ญเพียร ผู้คนก็เริ่มสนใจและร่วมกันอภิปรายอย่างคึกคัก

“บางทีอสูรนั้นอาจจะแอบซ่อนพลังเพื่อทำให้ศัตรูประมาท”

“หรือมันอาจใช้เคล็ดลับที่สูญเสียพลังชีวิตของมันก็ได้”

“เป็นไปได้ไหมว่ามันได้รับสมบัติที่ช่วยฟื้นฟูพลังชีวิตหรือเพิ่มอายุขัย?”

มีคนตั้งข้อสังเกตขึ้นมา

“นั่นอาจเป็นไปได้ แต่โอกาสนั้นช่างน้อยนิดนัก”

ชายวัยกลางคนที่ร่างใหญ่โต้แย้งขึ้น

“ท่านจางพูดได้ถูกต้อง”

ลู่เซวียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม แฝงด้วยความภูมิใจที่มีเพียงตนเท่านั้นที่รู้ความจริง

“ไม่ว่าจะอย่างไร อสูรสายฟ้าเขาเขียวที่อยู่ในจุดสูงสุด แม้แต่ผู้บำเพ็ญเพียรระดับทารกวิญญาณก็ยังต้องเกรงกลัว”

“และยิ่งมีอสูรสายฟ้าระดับห้ากับหกอยู่ด้วย ทำให้พื้นที่นั้นกลายเป็นเขตต้องห้ามของผู้บำเพ็ญเพียรอย่างแท้จริง”

หญิงชราผมขาวกล่าวด้วยเสียงถอนหายใจ

หลังจากการพบปะสนทนา ลู่เซวียนก็กลับไปยังถ้ำพักพิงของตน

“เหตุการณ์ในดินแดนอสูรสายฟ้าเห่าหุ้ยก็เริ่มสงบลงแล้ว ไม่ว่าผู้บำเพ็ญเพียรระดับทารกวิญญาณหรือระดับสร้างแก่นทองคำก็ล้วนหวาดกลัวอสูรสายฟ้าเขาเขียวและเผ่าพันธุ์อสูรสายฟ้าเห่าหุ้ย ถึงเวลาไปเยือนสวนสมุนไพรโบราณแล้ว”

เขาเตรียมตัวพร้อมและมุ่งหน้าไปยังดินแดนอสูรสายฟ้าเห่าหุ้ย

“ขอรบกวนท่านผู้อาวุโสช่วยคุ้มครองข้าระหว่างการเดินทางไปสวนสมุนไพรโบราณ”

ลู่เซวียนแสดงความเคารพต่ออสูรสายฟ้าเขาเขียว

“ได้ ข้าเองก็อยากเห็นว่ามีสิ่งใดในสวนสมุนไพรนั้นบ้าง”

เสียงอันก้องกังวานของอสูรสายฟ้าเขาเขียวตอบกลับ

ร่างขนาดใหญ่ดั่งภูเขาเปล่งประกายสายฟ้าสีเขียวอ่อนออกมา ห่อหุ้มลู่เซวียนเอาไว้ และพวกเขาก็พุ่งทะยานฝ่าสายฟ้าไปอย่างรวดเร็ว

ไม่นานนัก พวกเขาก็มาถึงหน้าผาน้ำตกสายฟ้าหน้าทางเข้าสวนสมุนไพรโบราณ

“ท่านผู้อาวุโส เมื่อผ่านม่านสายฟ้านี้เข้าไป ก็จะเข้าสู่สวนสมุนไพรโบราณแล้ว”

“ขึ้นหลังข้ามา ข้าจะถือโอกาสอาบสายฟ้าเหล่านี้ด้วย”

ลู่เซวียนยิ้มมุมปาก ครั้งที่แล้วเขาต้องใช้เครื่องรางพิเศษเพื่อป้องกันตนเองขณะข้ามม่านสายฟ้า แต่ครั้งนี้อสูรสายฟ้าเขาเขียวมองน้ำตกสายฟ้านี้เป็นเพียงที่อาบน้ำของมัน

เขาไม่ลังเลและขึ้นไปบนหลังของอสูรสายฟ้าเขาเขียว

มันย่างเท้าเข้าไปในม่านสายฟ้า พลังสายฟ้าที่หนักแน่นพุ่งกระทบร่างของมันอย่างต่อเนื่อง แต่ไม่เกิดความเสียหายใด ๆ กลับสร้างความเพลิดเพลินให้กับสัตว์โบราณเสียอีก

เมื่อข้ามม่านสายฟ้าเข้าไป ภาพที่ปรากฏคือเกาะเล็ก ๆ ที่เรียงรายกันเป็นแนวยาว

รอบด้านมีงูยักษ์สายฟ้าโปร่งแสงจำนวนมาก ซึ่งครั้งก่อนสร้างปัญหาไม่น้อย

อสูรสายฟ้าเขาเขียวหาวเบา ๆ แล้วก้าวเท้าสะบัดสายฟ้ากระจายออกไป สร้างระลอกคลื่นสายฟ้าไปทั่วบริเวณ งูสายฟ้าโปร่งแสงทั้งหมดถูกกวาดล้างจนแข็งทื่อและหมดสิ้นพลังชีวิตในทันที

ลู่เซวียนฉวยโอกาสเก็บงูสายฟ้าเหล่านี้ทีละต้น

สิ่งเหล่านี้เป็นวัสดุชั้นดีสำหรับการหลอมอาวุธวิญญาณ เป็นโอกาสให้เขาได้ฝึกฝนการหลอมด้วย

แต่ไม่ว่าเขาจะเก็บงูสายฟ้าได้รวดเร็วเพียงใด ก็ไม่ทันความสามารถของอสูรสายฟ้าเขาเขียวที่ทำลายได้ทั่วถึง แม้แต่พื้นที่ไกลออกไปถึงสิบลี้

เมื่ออยู่ต่อหน้าอสูรโบราณระดับเจ็ด สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ล้วนมีชะตาเดียวกัน คือถูกทำลายในทันที

“นี่คือพลังของผู้สนับสนุนที่แข็งแกร่งที่สุดงั้นหรือ?”

“ทุกที่ที่ผ่านไป ราบรื่นไม่มีอุปสรรค”

ลู่เซวียนติดตามไปอย่างง่ายดาย มุ่งลึกเข้าสู่สวนสมุนไพรโบราณโดยไม่มีอะไรมาขวางกั้น

ระหว่างทาง ไม่ว่าจะเป็นค่ายกลหรืออสูรร้ายต่าง ๆ ก็ไม่อาจรอดพ้นจากชะตาถูกอสูรสายฟ้าเขาเขียวสังหารหรือทำลายได้

ซากของอสูรเหล่านั้นถูกเก็บไว้ตามคำขอของเขา เพื่อใช้เป็นปุ๋ยบำรุงพืชวิญญาณในถ้ำห้วงมิติของเขาต่อไป

“ช้าก่อน! ท่านผู้อาวุโส อันนั้นไม่ได้”

ทันใดนั้น ลู่เซวียนสัมผัสถึงพลังที่คุ้นเคยในมุมหนึ่งและเห็นว่าอสูรสายฟ้าเขาเขียวได้จับตามองสิ่งนั้นแล้ว เขาจึงรีบร้องเตือน