บทที่ 676 กิเลนชิงเยว่ตัวตาย

###

“ยินดีด้วย ลู่เซวียน ที่ได้เมล็ดพันธุ์ระดับสูงที่เจ้าปรารถนา”

เสียงอันอ่อนโยนของหยู่หลินซ่านเหรินดังขึ้น ลู่เซวียนหันไปพยักหน้าให้กับนาง

“แม้ข้าจะต้องแลกมาด้วยราคาที่ค่อนข้างสูง แต่ในฐานะผู้ฝึกตนด้านการเพาะปลูกพืช การได้มีโอกาสรับเมล็ดพันธุ์หายากเช่นนี้ ข้าย่อมไม่อาจปล่อยโอกาสหลุดไปได้”

ลู่เซวียนส่งเสียงตอบกลับผ่านพลังจิตไปยังหยู่หลินซ่านเหริน

“ข้าไม่คาดคิดเลยว่าลู่เซวียนจะเก็บงำความสามารถไว้อย่างลึกซึ้งถึงเพียงนี้ ถึงขั้นนำวิชาทักษะมาแลกเปลี่ยนกับเมล็ดพันธุ์วิญญาณ ข้านับถือจริง ๆ”

เสียงของชายชราร่างผอมแห้งดังขึ้นในใจของลู่เซวียน เขาแสดงความนับถืออย่างสุภาพ

“ข้าต้องขออภัยท่านด้วย ที่ทำให้ท่านพลาดโอกาสได้รับเมล็ดพันธุ์วิญญาณนี้ไป ข้าปรารถนาเมล็ดพันธุ์ หนังศพอันงดงาม นี้มากจนไม่ลังเลที่จะนำสมบัติล้ำค่าของตระกูลออกมาแลกเปลี่ยน”

ลู่เซวียนตอบด้วยสีหน้าที่แสดงความเจ็บปวดเล็กน้อย

“ไม่เป็นไร ลู่เซวียนใช้ความสามารถของตนเองแลกมา ไม่มีอะไรต้องเสียใจเลย แต่ข้าได้เห็นความมุ่งมั่นของเจ้าในด้านพืชวิญญาณแล้ว ดูเหมือนข่าวลือจะเป็นจริง เจ้าหลงใหลในพืชวิญญาณจริง ๆ”

ชายชราตอบกลับอย่างเย็นชา

ผู้ฝึกตนคนอื่น ๆ ที่อยู่รอบ ๆ ต่างพากันส่ายหัวและรู้สึกเสียดาย พวกเขาคิดว่าการใช้วิชาทักษะมาแลกกับเมล็ดพันธุ์ที่ยังไม่รู้วิธีเพาะเลี้ยงนั้นเป็นการกระทำที่ไม่ฉลาด และได้ตราหน้าลู่เซวียนว่าเป็นผู้ที่ใช้สมบัติอย่างสิ้นเปลือง

งานแลกเปลี่ยนสมบัติดำเนินต่อไป ผู้ฝึกตนหลายคนนำสมบัติมาแลกเปลี่ยนพร้อมข้อเสนอ แต่การหาสิ่งที่ทั้งสองฝ่ายพึงพอใจนั้นยังคงยากอยู่

เมื่อเวลาผ่านไป ลู่เซวียนตัดสินใจเดินไปยังจุดกลางของกระท่อม

สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่เขาด้วยความสงสัยว่าชายที่เพิ่งแลกวิชาทักษะต่ำไปนั้นจะนำสมบัติใดมาเสนอ

ลู่เซวียนหยิบกองดินวิญญาณสีเหลืองเข้มขึ้นมา กองดินนั้นเริ่มเคลื่อนไหวเหมือนมันมีชีวิต และในไม่ช้าก็กลายเป็นหุ่นดินขนาดเล็ก

“สมบัตินี้มีชื่อว่า วิญญาณหุ่นดินแห่งพิภพ สร้างขึ้นจากดินคุนถู่ที่มีพลังวิญญาณธาตุดินบริสุทธิ์ มีพลังในการป้องกันสูงมาก หากผู้ครอบครองถูกโจมตี หุ่นดินจะกลายร่างเป็นหุ่นยักษ์เพื่อป้องกันเจ้าโดยอัตโนมัติ”

ลู่เซวียนอธิบายเสียงหนักแน่น

“หากผู้ใดสนใจ ข้ายินดีแลกเปลี่ยนกับ หินวิญญาณแม่เหล็ก หรือจะเป็นเมล็ดพันธุ์วิญญาณระดับห้าขึ้นไปก็ได้ หรือจะเป็นอาวุธที่เกี่ยวกับพืชวิญญาณก็ยินดีเช่นกัน”

ลู่เซวียนได้เมล็ดพันธุ์ ไม้แม่เหล็กวิญญาณ ระดับหกมานานแล้ว แต่ยังไม่สามารถใช้งานได้ เพราะขาดแคลนหินวิญญาณแม่เหล็ก จึงต้องการแลกเปลี่ยนหินดังกล่าว แม้จะต้องแลกเปลี่ยนในราคาที่เสียเปรียบก็ตาม

แม้ว่าหุ่นดินนี้จะมีพลังป้องกันที่ดี แต่ด้วยความแข็งแกร่งของร่างกายลู่เซวียนในตอนนี้ หุ่นนั้นก็ไม่จำเป็นนัก อีกทั้งเขายังมี ศพปีศาจหลายมือ ที่มีหน้าที่ซ้ำซ้อนกัน จึงตัดสินใจแลกเปลี่ยนสมบัตินี้

“หุ่นดินป้องกันระดับห้า ที่สามารถเปลี่ยนรูปร่างได้ตามจิตของผู้ครอบครอง น่าสนใจไม่น้อย”

“แต่หินวิญญาณแม่เหล็กนั้นหาได้ยากยิ่ง มักจะปรากฏในรูปของเหมืองขนาดใหญ่ การจะได้ชิ้นเล็ก ๆ มาแบ่งใช้คงยาก”

ผู้ฝึกตนหลายคนดูสนใจหุ่นดินนี้ แต่ก็ไม่มีใครมีหินวิญญาณแม่เหล็กที่ต้องการ

นอกจากนี้เมล็ดพันธุ์วิญญาณก็ไม่สามารถเก็บรักษาได้นาน ผู้ฝึกตนที่ได้มักจะปลูกทันทีหรือนำไปแลกเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว ดังนั้นจึงไม่มีใครมีเมล็ดพันธุ์ที่ลู่เซวียนต้องการ

มีบางคนพยายามเสนออาวุธวิเศษหรือยันต์มาแลกเปลี่ยน แต่ลู่เซวียนตรวจดูแล้วไม่พึงพอใจนัก จึงต้องปฏิเสธอย่างสุภาพ

ขณะที่เขากำลังจะถอยกลับด้วยความผิดหวัง เสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหู

“ลู่เซวียน ข้ามีตัวอ่อนสัตว์วิญญาณตัวหนึ่ง ข้าได้มันมาหลายปีแล้ว แต่ไม่สามารถทำให้มันเกิดได้ คาดว่ามันน่าจะเป็นตัวตายแล้ว”

“แต่ด้วยความที่ตัวอ่อนนี้มีสายเลือดที่ไม่ธรรมดา ข้าจึงยังไม่ยอมแพ้เสียทีเดียว เจ้าอยากจะแลกเปลี่ยนกับหุ่นดินของเจ้าหรือไม่?”

ลู่เซวียนหันไปเห็น หวังซุ่ยหวย ผู้เชี่ยวชาญด้านการเลี้ยงสัตว์ ยิ้มและพยักหน้าให้เขา

“หวังซุ่ยหวย ตัวอ่อนสัตว์วิญญาณนั้นมีที่มาอย่างไร บอกข้าได้หรือไม่?”

“มันเป็นตัวอ่อนของ กิเลนชิงเยว่ สัตว์วิญญาณระดับหกว่ากันว่ามีสายเลือดบางส่วนของสัตว์ในตำนาน กิเลน อยู่ แต่สายเลือดนั้นก็เจือจางมากแล้ว”

“ตอนนี้มันไม่แสดงสัญญาณของชีวิต ข้าคิดว่ามันน่าจะตายแล้ว แต่ยังสามารถใช้ในการปรุงยาระดับสูงหรือเลี้ยงสัตว์วิญญาณบางชนิดได้ มันยังคงมีค่ามากกว่าสมบัติระดับห้าทั่วไปอยู่ดี”

“หากเจ้ายังสนใจ เมื่อจบงานนี้แล้วมาพบข้าได้”

หวังซุ่ยหวยกล่าวผ่านพลังจิต

ลู่เซวียนพยักหน้าเล็กน้อยอย่างแทบไม่สังเกตเห็น

“ตัวอ่อนสัตว์วิญญาณระดับหกที่ตายแล้ว? ถ้าตายจริง ก็ถือว่าคุ้มค่าพอสมควร แต่ถ้ายังมีชีวิตอยู่ ข้าคงโชคใหญ่!”

สัตว์วิญญาณมักมีค่ามากกว่าพืชวิญญาณในระดับเดียวกัน จากประสบการณ์เลี้ยงสัตว์วิญญาณของลู่เซวียน เขารู้ดีว่าลูกกลมแสงที่ได้จากสัตว์วิญญาณนั้นมักจะให้ผลตอบแทนที่ดีกว่า

ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยความสามารถพิเศษของเขา หากตัวอ่อนนั้นยังไม่ตาย เขาย่อมรู้ได้ทันที และมีโอกาสที่จะทำให้มันฟื้นขึ้นมาได้

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง งานแลกเปลี่ยนก็สิ้นสุดลง ลู่เซวียนจึงไปหาหวังซุ่ยหวยตามที่ได้นัดหมาย

“หวังซุ่ยหวย”

“ลู่เซวียน เจ้ามาแล้ว นี่คือตัวอ่อนของกิเลนชิงเยว่ ลองตรวจดูเถิด”

หวังซุ่ยหวยหยิบตัวอ่อนขนาดเท่ากะละมังออกมาจากถุงเก็บสมบัติ

ตัวอ่อนนี้ดูคล้ายลูกบอลหยกสีน้ำเงินอ่อน ด้านในมีสัตว์วิญญาณที่ดูเหมือนกำลังหลับสนิท มันไม่มีสัญญาณของชีวิตเลย

เมื่อมองใกล้ ๆ สัตว์ตัวอ่อนนั้นมีรูปร่างแปลกประหลาด คล้ายกับ กิเลน ตามตำนาน แม้ยังไม่เกิด ก็ยังคงแฝงไปด้วยความน่าเกรงขาม

“ข้าก็ไม่รู้สึกถึงสัญญาณของชีวิตเช่นกัน”

ลู่เซวียนใช้พลังจิตตรวจสอบก่อนจะพูดออกมาเสียงเข้ม

“ตัวอ่อนนี้อยู่ในสภาพนี้มานานเท่าใดแล้ว?”

“น่าจะไม่ต่ำกว่ายี่สิบปี ข้าได้มันมาเพียงไม่กี่ปี แต่เจ้าของเดิมเล่าว่ามันเป็นเช่นนี้มานานแล้ว และไม่เคยแสดงสัญญาณฟื้นขึ้นเลย”

“สัตว์วิญญาณระดับหกที่มีสายเลือดพิเศษเช่นนี้ หากมันไม่สามารถเกิดได้ ก็เป็นเรื่องที่น่าเสียดายยิ่ง”

ลู่เซวียนพยักหน้าและแสดงท่าทีเสียดาย

“ใช่”

หวังซุ่ยหวยที่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการเลี้ยงสัตว์วิญญาณย่อมเข้าใจความรู้สึกนี้เป็นอย่างดี เขามองตัวอ่อนของกิเลนชิงเยว่ด้วยความรู้สึกเสียดาย

“แต่ถึงอย่างไร มันก็ยังเป็นตัวอ่อนของสัตว์วิญญาณระดับหก สามารถใช้ปรุงยา หรือเป็นอาหารสำหรับสัตว์วิญญาณพิเศษได้ มันยังคงมีค่ามากกว่าอาวุธวิเศษระดับห้า”

“หวังซุ่ยหวย ข้าขอเวลาตรวจสอบอีกสักครู่”

ลู่เซวียนพูดขึ้น

“ตามสบาย”

หวังซุ่ยหวยไม่มีท่าทีกังวลหรือไม่พอใจ เขาเองที่เป็นผู้เชี่ยวชาญยังไม่สามารถแก้ไขปัญหานี้ได้ จึงไม่เชื่อว่าผู้ฝึกตนพืชวิญญาณอย่างลู่เซวียนจะสามารถค้นพบสิ่งใดได้

ลู่เซวียนเดินไปยังตัวอ่อนและส่งพลังวิญญาณเข้าไปเล็กน้อย เขาจดจ่อสมาธิไปที่ตัวอ่อน แต่ก็ไม่มีสัญญาณตอบกลับ

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะปล่อยพลังวิญญาณไม้ต้นกำเนิดเข้าไป

“อืม?”

แม้ใบหน้าของเขาจะนิ่งเฉย แต่ภายในใจเขากลับรู้สึกตกใจ เมื่อพลังวิญญาณธาตุไม้ของเขาแทรกซึมเข้าไป เขาสัมผัสได้ถึงการตอบสนองเล็กน้อยในจิตใจ!