บทที่ 561 ผลสายฟ้าจื่อเว่ยช่วน
บทที่ 561 ผลสายฟ้าจื่อเว่ยช่วน
###
"ท่านผู้บำเพ็ญเพียรระดับทารกวิญญาณมอบเมล็ดพันธุ์ให้ข้า?"
ลู่เซวียนพูดด้วยน้ำเสียงไม่เชื่อสายตา
"ใช่แล้ว"
กู่เจี้ยนคงตอบอย่างหนักแน่น
ทั้งสองคนเดินเข้าสู่ถ้ำของลู่เซวียน
"ศิษย์น้องเกอผู่คงบอกเจ้ามาแล้วว่า ผู้นำสำนักมีแผนจะย้ายไปยังโลกชิงหลัน"
"ข้าเสียใจมากที่ไม่สามารถนำศิษย์หลานเจ้าไปด้วย"
"เจ้ามีความสามารถในด้านการปลูกพืชวิญญาณเป็นที่ประจักษ์และยังมอบวิธีการสกัดเมล็ดพันธุ์ของหญ้ากระบี่ลมสายฟ้าให้ศาลากระบี่ ถือเป็นการทำคุณูปการใหญ่โต แต่ทว่า เมื่อเปรียบเทียบกับศิษย์ระดับสูงแล้ว ผู้บำเพ็ญเพียรระดับทารกวิญญาณหลายคนกลับไม่เห็นศักยภาพในเส้นทางการบำเพ็ญเพียรของเจ้า"
"หลังจากการพูดคุยกันหลายรอบ จึงตัดสินใจส่งเจ้าไปยังมณฑลจงโจว"
"แต่ถึงอย่างไร เจ้าก็เป็นหนึ่งในผู้ที่สำนักให้ความสำคัญมาก จึงได้มอบเมล็ดพันธุ์ที่ล้ำค่านี้ให้เจ้า หวังว่าเจ้าจะปลูกมันได้สำเร็จตามที่สำนักคาดหวังไว้"
"เมล็ดพันธุ์นี้ถือเป็นของขวัญชิ้นสุดท้ายจากสำนักแก่เจ้า"
เมื่อกล่าวถึงจุดนี้ กู่เจี้ยนคงถอนหายใจอย่างลึกซึ้ง
"ขอบคุณท่านอาจารย์ลุงกู่ และอาจารย์ท่านอื่น ๆ ที่ให้ความสำคัญแก่ข้า ข้าเข้าใจการตัดสินใจของสำนัก และข้าจะไม่ทำให้พวกท่านผิดหวัง"
ลู่เซวียนกล่าวอย่างนอบน้อมพร้อมโค้งคำนับ
"เช่นนั้นก็ดี"
กู่เจี้ยนคงตอบกลับอย่างโล่งใจ เขาหยิบเมล็ดพันธุ์ลึกลับออกมา
เมล็ดพันธุ์นั้นเป็นสีม่วงเข้ม ปกคลุมไปด้วยสายฟ้าสีม่วงเข้มที่เคลื่อนไหวอย่างไม่มีที่สิ้นสุด มันดูราวกับเป็นดอกสายฟ้าที่กำลังจะบาน สวยงามและน่ากลัวในเวลาเดียวกัน
"เมล็ดพันธุ์นี้ท่านผู้บำเพ็ญเพียรระดับทารกวิญญาณได้มาโดยบังเอิญตอนท่านยังอยู่ในขั้นสร้างแก่นทองคำ หลังจากศึกษาอยู่สักพักก็ไม่พบวิธีปลูก จึงเก็บไว้กับตัว"
"พอท่านขึ้นถึงขั้นทารกวิญญาณ ก็เริ่มเข้าใจวิธีการปลูกมัน แต่ท่านไม่มีเวลาให้กับมันมากนัก เมื่อมีการตัดสินใจย้ายสำนัก ท่านจึงสั่งให้ข้านำเมล็ดพันธุ์นี้มาให้เจ้า หวังว่าเจ้าจะปลูกมันสำเร็จ"
"ศิษย์จะพยายามอย่างเต็มที่"
ลู่เซวียนกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง พร้อมรับเมล็ดพันธุ์จากมือของกู่เจี้ยนคง
ขณะเมล็ดพันธุ์สัมผัสฝ่ามือ เขารู้สึกได้ถึงความชาที่แผ่ซ่านออกมาราวกับสายฟ้าเล็ก ๆ
"ข้าขอให้เจ้าโชคดีในการบำเพ็ญเพียร หวังว่าสักวันหนึ่งข้าจะได้พบเจ้าอีกในสำนักเซวียนเจี้ยน"
กู่เจี้ยนคงกล่าวด้วยแววตาให้กำลังใจ ก่อนจะโบกมือและจากไป
หลังจากที่ร่างของกู่เจี้ยนคงลับสายตาไป ลู่เซวียนถือเมล็ดพันธุ์สีม่วงเข้มอย่างตื่นเต้นแล้วรีบตรงไปยังแปลงปลูกพืชวิญญาณของตนทันที
เขาใช้วิชาเรียกดินในการเตรียมดิน จากนั้นจึงปลูกเมล็ดพันธุ์ลงในดินพืชวิญญาณ
เมื่อเขาจดจ่อสมาธิไปที่เมล็ดพันธุ์ ข้อความหนึ่งก็ผุดขึ้นในหัว
【ผลสายฟ้าจื่อเว่ยช่วน พืชวิญญาณระดับหก ต้องปลูกในสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยสายฟ้า และต้องใช้พลังสายฟ้าลึกลับหลายชนิดในการบำรุง ผลที่ได้จะมีพลังสายฟ้าอันทรงพลัง】
【เมื่อกินเข้าไปจะสามารถใช้เพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกาย เพิ่มความทนทานต่อสายฟ้า และมีโอกาสเล็กน้อยที่จะเข้าใจวิชาสายฟ้า นอกจากนี้ยังสามารถใช้ในการปรุงยาระดับสูงบางชนิด หรือผ่านการแปรสภาพเป็นวัตถุวิญญาณที่ช่วยเพิ่มโอกาสในการบรรลุขั้นสร้างแก่นทองคำได้เล็กน้อย】
【พลังสายฟ้ามหาศาลจะไหลเข้าสู่ร่างกาย!】
"พืชวิญญาณระดับหก!"
"ขอบคุณท่านผู้บำเพ็ญเพียรระดับทารกวิญญาณที่ยังไม่ทราบชื่อ ข้าขอขอบพระคุณยิ่ง!"
ลู่เซวียนกล่าวด้วยความยินดี
จนถึงตอนนี้ เขาเคยปลูกพืชวิญญาณระดับหกเพียงสามชนิดเท่านั้น คือ ไม้ฟีนิกซ์ ต้นไม้แม่เหล็ก และเมล็ดอสูรเขี้ยว
ซึ่งเมล็ดอสูรเขี้ยวก็ยังไม่แน่ชัดว่าควรจัดให้อยู่ในประเภทพืชวิญญาณหรือไม่
จากความรู้ที่ได้รับ พืชวิญญาณระดับหกหายากและล้ำค่ามาก ไม่ต้องพูดถึงผลสายฟ้าจื่อเว่ยช่วนที่ดูเหมือนจะมีคุณสมบัติพิเศษเกินกว่าพืชวิญญาณทั่วไป
"การที่สำนักมอบพืชวิญญาณระดับหกให้กับผู้บำเพ็ญเพียรที่อยู่ในขั้นกลางของการสร้างฐานพลังเช่นข้า ถือเป็นการแสดงความเมตตาสุดกำลังแล้ว"
เมื่อลู่เซวียนคิดได้เช่นนั้น ความน้อยใจที่มีอยู่เล็กน้อยในใจก็สลายไป
เขาเก็บเมล็ดพันธุ์ไว้และเริ่มจัดการพืชวิญญาณที่เหลือในถ้ำ
สำนักเทียนเจี้ยนมีแผนย้ายออกเร็วกว่าที่เขาคิดไว้มาก วันต่อมา ผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างแก่นทองคำคนหนึ่งก็มาบอกถึงการย้ายสำนักและเตรียมพร้อมเข้าสู่ค่ายกลส่งผ่านใหญ่ รวมถึงข้อมูลเกี่ยวกับมณฑลจงโจว
ลู่เซวียนรู้จากข้อมูลนี้ว่าเขาถูกจัดอยู่ในกลุ่มย้ายออกชุดที่สอง ซึ่งนับเป็นอันดับต้น ๆ
ทั้งนี้เป็นผลมาจากความเชี่ยวชาญด้านการปลูกพืชของเขาในศาลากระบี่ รวมถึงการช่วยเหลือของศิษย์พี่เกอผู่และอาจารย์ลุงกู่เจี้ยนคง อาจจะรวมถึงคำขอของสัตว์วิญญาณอย่างเต่ามังกรแห่งถ้ำหมื่นอสูรด้วย
เวลาที่เขามีในการเตรียมตัวนั้นน้อยมาก แค่สองวัน เขารู้สึกขอบคุณศิษย์พี่เกอผู่มากยิ่งขึ้น
เขารีบไปยังแปลงพืชวิญญาณและเก็บพืชวิญญาณทุกชนิดที่ปลูกไว้ในถ้ำเข้าถุงกลืนมิติ
พืชวิญญาณระดับสูงในถ้ำไม่มากนัก ส่วนใหญ่เป็นหญ้ากระบี่ที่ศาลากระบี่มอบให้
มีทั้งหญ้ากระบี่กระดูกขาวสังหาร หญ้ากระบี่แสงเร้น หญ้ากระบี่นกยูง หญ้ากระบี่บัวเขียว
รวมถึงหญ้าสุ่ยอิ่ง ผลหยกน้ำค้าง ผลน้ำแข็ง และหญ้าซังหยวนที่เขามีวิธีการสกัดเมล็ดพันธุ์ทั้งหมด
ต้นท้อหลงเซียนสิบต้น แม้จะเก็บผลวิญญาณไปแล้วสองชุด แต่ลู่เซวียนก็ตัดสินใจนำติดตัวไปด้วยเช่นกัน
แน่นอนว่ายังมีสัตว์วิญญาณหลายตัวในถ้ำ
ทั้งแมวป่าทะยานเมฆตาเขียว เหยี่ยววายุ หุ่นฟาง มังกรเพลิง ตุ่นสองหัว ปลาคาร์พมังกรเขียว เต่ากระดองหิน และแมลงพิษร้อยพิษ
ลู่เซวียนใช้จิตสัมผัสส่งพลังปลอบสัตว์เหล่านี้ก่อนจะเก็บพวกมันเข้าถุงกลืนมิติ
"ดีที่มีถุงกลืนมิติ ไม่เช่นนั้นข้าคงต้องทิ้งพืชวิญญาณไปมากมาย การเดินทางไปยังมณฑลจงโจวอาจทำให้พืชวิญญาณสูญเสียพลังชีวิต ส่งผลต่อรางวัลของกลุ่มแสง"
เขาคิดในใจ
เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จแล้ว ลู่เซวียนนั่งอยู่บนภูเขา มองเห็นแสงต่าง ๆ ของผู้บำเพ็ญเพียรลอยไปมาบนท้องฟ้า
"ศิษย์ภายในสำนักคงรู้ข่าวเรื่องการย้ายออกแล้ว จึงดูวุ่นวายเช่นนี้"
เขาคาดเดา
ในที่สุดก็ถึงเวลาที่เขาจะต้องออกเดินทาง
ลู่เซวียนแปรเปลี่ยนเป็นแสงสว่าง พุ่งไปยังศาลาค่ายกล แล้วหยุดชะงักก่อนหันกลับไปมองถ้ำที่เขาอยู่มานานหลายปี
เขามองเห็นภาพตนเองในวัยหนุ่ม กำลังยืนมองค่ายกลกระบี่ดาราจักรรอบทิศด้วยความหวังเต็มหัวใจ ก้าวเดินด้วยความมุ่งมั่นเข้าสู่สำนัก
ภาพเขาตั้งใจดูแลพืชวิญญาณในแปลง มองดูพืชแต่ละต้นเติบโตขึ้นพร้อมกับแสงแห่งความหวังในดวงตา
ภาพเขาออกเดินทางเพื่อเก็บเมล็ดพันธุ์ ช่วยแก้ปัญหาการผสมพันธุ์ของนกกระเรียนวิญญาณและสัตว์วิญญาณตัวอื่น ๆ
ทุกครั้งที่พืชวิญญาณเจริญงอกงาม แสงสีขาวจะก่อตัวขึ้น และทุกครั้งเขาจะยื่นมือไปคว้ารางวัลเป็นสมบัติล้ำค่า
ภาพเหล่านี้ผุดขึ้นในหัวของเขาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะค่อย ๆ จางหายไป
ลู่เซวียนยิ้มและเดินเข้าสู่ศาลาค่ายกล
สุขสันต์วันปีใหม่ ขอให้ทุกท่านสมหวังในสิ่งที่ตั้งใจ ปีใหม่นี้ ลู่เซวียนจะเริ่มการเดินทางใหม่อีกครั้ง และหวังว่าทุกท่านจะอยู่เคียงข้างกันไปตลอด เสริมด้วยคำขอคะแนนโหวต ฮ่า ๆๆ
...
ผู้แปลก็ขอNC บ้างได้ไหม>..<