บทที่ 240 เม็ดยาผลาญพลัง

###

เมื่อได้รับคำสั่งจากลู่เซวียน อาหารที่แบ่งไว้อย่างดีทั้งเนื้อย่าง ผลวิญญาณ และน้ำพันผลวิญญาณถูกแจกจ่ายให้เหล่าสัตว์วิญญาณทันที

เหล่าสัตว์ต่างพากันลิ้มรสอาหารด้วยความเพลิดเพลิน ส่งเสียงคำรามและร้องด้วยความสุข อาหารเหล่านี้ไม่เพียงแค่อร่อย แต่ยังช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้ร่างกายของพวกมันได้อีกด้วย

โดยเฉพาะลูกพญางูมังกรเพลิง เมื่อมันได้กินผลเพลิงร้อนแรงเพียงแค่ครึ่งหนึ่ง ร่างของมันก็เกิดเปลวไฟสีแดงเข้มลุกท่วมขึ้นมา หลังจากผ่านไปสักพัก เปลวไฟนั้นก็สลายไป

เมื่อลมไฟสงบลง เกล็ดของลูกอสูรก็เปล่งประกาย ดูเหมือนมันจะมีพลังใหม่ที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

ลู่เซวียนที่เสร็จงานแล้วเอนกายนอนบนเก้าอี้เถาวัลย์ เขาใช้พลังวิญญาณราวกับมือที่มองไม่เห็น หยิบผลเพลิงร้อนแรงจากจานผลไม้มาหนึ่งชิ้น

ทันทีที่ผลไม้เข้าปาก เนื้อนุ่มของมันก็กลายเป็นเปลวไฟที่ระเบิดในปาก กลิ่นหอมร้อนแรงของผลไม้กระจายไปทั่ว ร่างกายของลู่เซวียนรู้สึกอบอุ่นจากปากไปจนถึงแขนขา ทุกส่วนของร่างกายรู้สึกสบายเมื่อพลังงานจากผลไม้ไหลเวียนไปทั่ว

เมื่อผลเพลิงร้อนแรงถูกย่อย ลู่เซวียนก็ปล่อยลมหายใจออกมาอย่างผ่อนคลาย

หลังจากเพลิดเพลินกับผลไม้แล้ว เขาก็เริ่มทานเนื้อย่าง

ตั้งแต่มาอยู่ในดินแดนแห่งนี้ฝีมือทำอาหารของเขาก้าวหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว ไม่เพียงแค่ดูดซับพลังวิญญาณจากเนื้อสัตว์เท่านั้น แต่เขายังมุ่งเน้นไปที่การพัฒนารสชาติด้วย

ด้วยคาถาไฟที่สามารถควบคุมอุณหภูมิได้ตามใจและเครื่องปรุงที่เขาอุตส่าห์เก็บรวบรวมไว้ เนื้อย่างของเขาจึงออกมาอย่างสมบูรณ์แบบ

น้ำมันสีทองหยดลงมาพร้อมกับกลิ่นหอม เนื้อสัตว์กรอบนอกนุ่มใน ทันทีที่กัดลงไป รสชาติทั้งสด นุ่ม กรอบ และเผ็ดซ่านประสาททุกสัมผัส

“เนื้อชั้นดีต้องคู่กับสุราชั้นยอดสิ”

ขวดน้ำเต้าสีเหลืองหม่นที่ห้อยอยู่ข้างเอวของลู่เซวียนหลุดออกมาและลอยอยู่เหนือหัวของเขา จากนั้นสุราผลไม้วิญญาณสีสันสดใสก็ไหลรินเข้าสู่ปากของลู่เซวียน

นั่นคือสุราผลไม้วิญญาณที่เขาหมักไว้ในน้ำเต้าฤทธิ์เซียน นานวันยิ่งทำให้รสชาติของมันเข้มข้นและลุ่มลึกยิ่งขึ้น แต่ละรสชาติของผลวิญญาณผสมผสานกันในปาก ทำให้เขาเพลิดเพลินไปกับมัน

“เฮ้ เจ้าหนูน้อยห้ามดื่มสุรานะ”

ลู่เซวียนรู้สึกถึงเถาวัลย์สีเทาของเถาปีศาจที่เลื้อยเข้ามาใกล้พยายามจะเอื้อมไปหยิบขวดน้ำเต้า เขาตบเบา ๆ เพื่อขัดขวางและตักเตือนมัน

ท้องฟ้าในยามค่ำคืนเย็นเฉียบ มีดวงดาวพาดผ่าน ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะค่ายกลกระบี่ดาราจักรที่ทำงานอยู่หรือไม่

ลู่เซวียนนอนอยู่บนเก้าอี้เถาวัลย์อย่างสบาย ๆ เขาจ้องมองพืชวิญญาณมากมายที่เติบโตอยู่ใต้แสงจันทร์ และในหัวก็พลันคิดถึงสิ่งที่เขาได้เผชิญตั้งแต่เลื่อนขั้นเป็นศิษย์ในสำนัก

การปรับปรุงพันธุ์หญ้าสุ่ยอิ่ง การแก้ปัญหาของปลาครุฑหยินหยางและกวางชิงเซวียน การเดินทางไปยังดินแดนลับลั่งเยว่เพื่อรับโชคลาภมากมาย

หลังจากกลับจากดินแดนลับ เขามีพืชวิญญาณชั้นสูงเพิ่มขึ้นอีกหลายชนิดในแปลงปลูกของเขา

ตอนนี้ เขามีพืชระดับสี่ถึงสามชนิด ได้แก่ เถาวัลย์แมลงดำ บัวไฟจากธารลาวา และต้นสนวิญญาณ นอกจากนี้ยังมีเถาปีศาจระดับห้า และไม้ฟีนิกซ์โบราณที่เขาแย่งชิงมาจากศัตรู

ที่บ้านของเขาในหมู่บ้านเจี้ยนเหมินยังมีต้นปีศาจร้อยตาและผลเซียนทารกระดับห้าอีกด้วย

แต่ที่มากที่สุดคือพืชวิญญาณระดับสอง เช่น หญ้าสุ่ยอิ่งกว่าห้าสิบต้น ผลเพลิงร้อนแรง ผลน้ำแข็ง ต้นหญ้ากระบี่ และพืชทดลองอย่างหญ้าหนิงชางและผลหอมสุริยัน

พืชระดับสามนั้น มีพวกที่กำลังเติบโตและใกล้สุก เช่น ผลวิญญาณเกล็ดหยก น้ำเต้าเลี้ยงกระบี่ หญ้าเย็นจันทรา เถามังกร และผลท้อหลงเซียน นอกจากนี้ยังมีหญ้ากระบี่สายลมและสายฟ้าที่เกิดจากการกลายพันธุ์ของต้นหญ้ากระบี่อีกด้วย

การที่เขาสามารถปลูกพืชวิญญาณชั้นสูงเหล่านี้ได้ แม้ยังอยู่ในขั้นสร้างฐานพลัง ก็ทำให้ลู่เซวียนพอใจมาก

ยิ่งไปกว่านั้น แสงพลังที่ซ่อนอยู่ในพืชเหล่านี้นำมาซึ่งโชคลาภมหาศาลที่ไม่อาจหาได้จากการต่อสู้หรือการสำรวจ

"ทำไมต้องไปแย่งชิงโชคลาภจากคนอื่น เมื่อสามารถเก็บเกี่ยวได้อย่างสงบในแปลงปลูกของเราเอง"

ลู่เซวียนยิ้มอย่างพอใจ

……

สามวันผ่านไป ลู่เซวียนยังคงอยู่บนภูเขา โดยไม่ออกไปไหนเลย

เขาบ่มเพาะพืชวิญญาณ เลี้ยงสัตว์วิญญาณ และฝึกวิชาพลังวิญญาณตามอารมณ์ ชีวิตเต็มไปด้วยความเรียบง่ายแต่สมบูรณ์

ในขณะเดียวกัน พืชวิญญาณหลายชนิดบนภูเขาก็เริ่มเข้าสู่ช่วงสุกงอม

ผลวิญญาณเกล็ดหยกยังมีบางส่วนที่ไม่สุกเต็มที่ น้ำเต้าเลี้ยงกระบี่อีกสามลูกก็กำลังซึมซับพลังจากกระบี่อย่างต่อเนื่อง

ส่วนผลเพลิงร้อนแรงนั้น มีสามผลที่สุกแล้ว

สิบต้นเพลิงร้อนแรงให้ผลรวมแปดสิบถึงเก้าสิบผล ทำให้มีโอกาสสูงที่จะพบผลสุกได้บ่อย ๆ

ผลเพลิงร้อนแรงทั้งสามผลนั้นเหมือนกับเปลวไฟที่ลุกไหม้อย่างรุนแรง สุกใสแดงชาด ส่องประกายท่ามกลางใบสีแดงอ่อน

ลู่เซวียนใช้พลังไฟเบาบางในมือ เก็บผลเพลิงทั้งสามผลด้วยความระมัดระวัง

แล้วสามความคิดก็แวบเข้ามาในหัวของเขา

"คุณภาพดี ยังใช้ได้อยู่"

เมื่อยืนยันคุณภาพของผลแล้ว ลู่เซวียนจึงหันไปสนใจแสงขาวทั้งสามที่ปรากฏขึ้น

เขาแตะที่แสงขาวลูกแรก

ทันใดนั้น ลูกแก้วหินสีแดงสดก็ปรากฏในมือของเขา

"เป็นลูกแก้วเพลิงระเบิดระดับสามอีกแล้ว"

ทันทีที่ลูกแก้วปรากฏ ลู่เซวียนก็รู้จักมันได้ทันที

เขาเก็บลูกแก้วเพลิงระเบิดไว้อย่างระมัดระวัง ก่อนจะหันไปสนใจแสงขาวลูกที่สอง

แสงขาวแตกออกเป็นจุดแสงเล็ก ๆ หลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเขา

ยังคงเป็นลูกแก้วเพลิงระเบิดระดับสามอีกหนึ่งลูก

"ตอนนี้มีถึงสามลูกแล้ว ถ้าใช้พร้อมกัน พลังระเบิดคงมหาศาลจนนึกไม่ออก"

ลู่เซวียนคิดอย่างลึกซึ้ง

เขามองไปยังแสงขาวลูกสุดท้าย

เมื่อสัมผัสกับแสงขาวนั้น ความเย็นบางอย่างก็แผ่ซ่านออกมา ก่อนที่แสงจะสลายกลายเป็นจุดแสงและไหลเข้าสู่ร่างของเขา

【ได้รับผลเพลิงร้อนแรงระดับสอง และเม็ดยาผลาญพลังระดับสามหนึ่งเม็ด】

ทันทีที่ความคิดปรากฏ เม็ดยาสีแดงสดขนาดเท่าไข่นกพิราบก็ปรากฏในมือของเขา

เม็ดยานั้นมีเส้นลายลึกตื้นหลายเส้นปรากฏบนพื้นผิว มันส่งกลิ่นอายของพลังไฟที่เข้มข้นออกมา พร้อมกับบ่งบอกถึงความรุนแรงภายใน

ลู่เซวียนจดจ่อที่เม็ดยานั้น และข้อมูลของมันก็ปรากฏขึ้นในหัวทันที

【เม็ดยาผลาญพลัง เป็นโอสถระดับสาม เมื่อกินเข้าไปจะสามารถจุดพลังที่แฝงอยู่ในร่างกาย เพื่อเพิ่มพลัง ความเร็ว และการฟื้นฟูของผู้ใช้ ผลขึ้นอยู่กับระดับพลังของผู้ใช้ มีผลอยู่ครึ่งชั่วยามถึงหนึ่งชั่วยาม】

【หลังจากหมดฤทธิ์โอสถแล้ว ผู้ใช้จะอยู่ในช่วงอ่อนแอชั่วคราว สามารถใช้โอสถหรือสมุนไพรฟื้นฟูเพื่อเร่งการฟื้นตัวได้】

"การเผาผลาญพลังของร่างกาย สมกับที่เรียกว่าเม็ดยาผลาญพลัง"

"แต่ในบางสถานการณ์ มันอาจเป็นตัวช่วยที่ดีได้"

"หากใช้ให้ถูกเวลา สามารถเพิ่มพลังต่อสู้ได้อย่างมหาศาล แม้จะต้องเผชิญกับช่วงอ่อนแอหลังจากนั้นก็ตาม"

ลู่เซวียนหยิบขวดหยกขาวเล็ก ๆ จากถุงเก็บของของเขา เปิดฝาและใส่เม็ดยาผลาญพลังเข้าไป

"วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ดูธรรมดา แต่กลับเต็มไปด้วยโชคลาภจากการเก็บเกี่ยวพืชวิญญาณ"

ลูกแก้วเพลิงระเบิดระดับสามสองลูก และเม็ดยาผลาญพลังระดับสามหนึ่งเม็ด ทั้งหมดนี้มีประโยชน์ต่อการฝึกของลู่เซวียนในขั้นสร้างฐานพลัง

เขายืดเส้นยืดสาย มองไปยังต้นผลเพลิงร้อนแรงสิบต้นที่มีผลมากมายราวกับเปลวไฟ ความรู้สึกพึงพอใจและปีติยินดีจากการเก็บเกี่ยวผลวิญญาณก็ท่วมท้นในใจของเขา