บทที่ 207 ร่างกระบี่

ดวงตาสีแดงเลือดทั้งสามคู่ของแมงป่องเหล็กแดงหกตาถูกลู่เซวียนถอดออกอย่างระมัดระวัง

เมื่อสัมผัสดวงตาสัตว์อสูรคุณภาพสูงใกล้เข้ามา เปลือกไม้แห้งผุของต้นปีศาจร้อยตาก็เริ่มมีการเปลี่ยนแปลง ดวงตาที่อยู่ตามต้นไม้เริ่มพยายามลืมตาขึ้น มองดูดวงตาแมงป่องอย่างกระตือรือร้น

ดวงตาสัตว์อสูรที่เคยถูกทิ้งไว้ก่อนหน้านี้ถูกดูดซับพลังเกือบหมดแล้ว เหลือเพียงดวงตาแห้งเหี่ยวแขวนอยู่บนเปลือกไม้ เมื่อสายลมพัดผ่าน ดวงตาเหล่านั้นแกว่งไปมาเหมือนโคมไฟเก่าที่ถูกทอดทิ้งเป็นเวลานาน

เมื่อดวงตาสดใหม่ของแมงป่องเหล็กแดงหกตากระตุ้นพลัง ดวงตาอสูรที่เหี่ยวเฉาก็หล่นลงสู่พื้นและแตกเป็นเสี่ยงๆ แขนขาวใสคล้ายสายฟ้าถอยกลับเข้าไปในดวงตาปีศาจอย่างรวดเร็ว

ลู่เซวียนวางดวงตาแมงป่องหนึ่งดวงไว้บนปลายนิ้วชี้ จากนั้นใช้นิ้วหัวแม่มือดีดดวงตาออกไปเหมือนการดีดลูกแก้ว ดวงตาลอยไปยังเปลือกไม้แห้งผุทันที

ในพริบตา แขนขาวใสเล็กๆ หลายสายพุ่งออกมาและดึงดวงตาแมงป่องเข้ามาใกล้ดวงตาของต้นปีศาจ พยายามแย่งดวงตาไปในที่สุดก็บรรลุความสมดุล มือบางข้างหนึ่งเสียบดวงตาสัตว์อสูรที่มีคุณภาพเข้ากับรูตาของต้นปีศาจและเริ่มดูดซับพลัง

ดวงตาแมงป่องหกตาถูกลู่เซวียนดีดไปตามส่วนต่างๆ ของต้นปีศาจร้อยตา ทำให้ดวงตาใกล้เคียงพากันแย่งชิงกันอีกครั้ง

จากนั้นลู่เซวียนก็เดินไปยังเถาหนามกระดูกที่เกาะติดอยู่กับซากวัวเกราะเหล็กขนาดใหญ่ หนามแหลมคมจำนวนมากแทงลึกลงไปในซากกระดูก ดูเหมือนจะกลายเป็นหนึ่งเดียวกับซากกระดูก

“ซากวัวเกราะเหล็กระดับสามถูกเถาหนามกระดูกดูดซับพลังเป็นเวลานานจนเริ่มเปราะบางขึ้น”

ลู่เซวียนมองไปที่ซากกระดูกขนาดใหญ่ซึ่งภายนอกดูสมบูรณ์ แต่ภายในกลวงเปล่า และพึมพำด้วยความประหลาดใจ

“ซากแมงป่องเหล็กแดงหกตาระดับสี่ แม้จะไม่ใหญ่เท่าซากวัวเกราะเหล็ก แต่ระดับพลังสูงกว่าหนึ่งขั้น มันจะช่วยให้เถาหนามกระดูกเติบโตเต็มที่ได้อย่างแน่นอน”

แม้ว่าซากกระดูกของแมงป่องเหล็กแดงหกตาจะมีค่าน้อยกว่าพิษ เข็มพิษ และดวงตาที่มีพลังพิเศษ แต่ในฐานะที่เป็นสัตว์อสูรระดับสี่ ซากกระดูกของมันเพียงพอที่จะทำให้เถาหนามกระดูกเติบโตได้ในระยะหลังอย่างไม่มีปัญหา

ลู่เซวียนตัดเนื้อของแมงป่องเหล็กแดงหกตาออกมา และฝังมันไว้ใต้ต้นไม้พิษเพื่อให้สารพิษที่ซ่อนอยู่ในเนื้อช่วยบำรุงต้นไม้พิษและกระตุ้นการเจริญเติบโต

“พืชวิญญาณในลานนี้ส่วนใหญ่เจริญเติบโตดี วิญญาณพยาบาทในกระดิ่งวิญญาณยังคงเหลือน้อย แต่ตอนนี้เมื่อมีไข่มุกวิญญาณให้บำรุงอยู่ พลังวิญญาณพยาบาทจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วภายในเวลาไม่นาน”

“เมื่อบำรุงแล้ว วิญญาณพยาบาทหนึ่งตัวจะเทียบเท่ากับวิญญาณพยาบาทสามตัวในครั้งก่อน และเพียงพอใช้งานได้อย่างดี”

“ส่วนเถาหนามกระดูกไม่ต้องห่วงในเรื่องการเจริญเติบโต และต้นไม้พิษก็จะเติบโตได้ดีในสภาพแวดล้อมนี้ ส่วนต้นปีศาจร้อยตา ข้าสามารถออกคำสั่งในศาลาจิปาถะเพื่อให้ศิษย์ออกไปล่าดวงตาสัตว์อสูรมาเพิ่มเติมในครั้งหน้า”

“สำหรับผลเซียนทารก ตอนนี้ข้าเพียงรักษาการเติบโตของมันไว้เท่านั้น”

ลู่เซวียนกวาดสายตาดูพืชวิญญาณในลานและคิดในใจเงียบๆ

เมื่อไม่มีอะไรต้องทำเพิ่มเติม เขาเปิดค่ายกลหมื่นมายาหมอกควัน ตรวจสอบให้แน่ใจว่าทุกอย่างเรียบร้อย จากนั้นก็เร่งพลังและมุ่งหน้ากลับสู่สำนัก

ภายในสำนักเทียนเจี้ยน

ลู่เซวียนใช้ตราประจำตัวศิษย์ผ่านค่ายกลป้องกันที่ซับซ้อนหลายชั้นไปได้อย่างง่ายดาย จิตใจของเขารู้สึกสงบอย่างบอกไม่ถูก

“อยู่ในสำนักนี่แหละดี ไม่ต้องกังวลเรื่องเล่ห์กลใดๆ”

“เพียงแค่ทำไร่ปลูกพืชอย่างสงบเท่านั้นก็พอแล้ว”

ขณะครุ่นคิด เขาก็มาถึงภูเขาของตนเองอย่างรวดเร็ว

ลู่เซวียนอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงตะโกนยาวด้วยความดีใจ ร่างของเขาแปรเป็นแสงสว่างและพุ่งไปถึงเชิงเขาภายในไม่กี่อึดใจ

“พวกเจ้า ข้ากลับมาแล้ว!”

ลวดลายเส้นสีเงินปรากฏขึ้นเป็นระยะ ลู่เซวียนเปิดค่ายกลลมวิญญาณเข้าสู่ภูเขา

เงาร่างสีฟ้าจางๆ บินโฉบมาทันทีและตกลงบนศีรษะของลู่เซวียน

ปีกสีฟ้ากว้างโบกสะบัดอยู่บนบ่าของลู่เซวียน แสดงความดีใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด

ลู่เซวียนรู้สึกถึงสัมผัสอันคุ้นเคยของมันที่ศีรษะ เขาจึงอดไม่ได้ที่จะบีบขยี้ปีกของมันเล็กน้อย

เหยี่ยววายุส่งเสียงครางเบาๆ ก่อนจะกระโดดลงจากศีรษะของเขา

ที่คอเรียวยาวของเหยี่ยววายุ มีสร้อยคอสีแดงเพลิงแขวนอยู่แน่นหนา เมื่อมันรู้สึกได้ว่าลู่เซวียนกำลังมองมา สร้อยคอก็เริ่มขยับ หัวของมังกรเพลิงลี้ลับโผล่ออกมา ดวงตาสีแดงใสจ้องมองลู่เซวียนอย่างสงสัย

“ห่างกันไปไม่นาน เจ้าก็โตขึ้นมากแล้ว”

ลู่เซวียนสังเกตเห็นความยาวของมังกรเพลิงลี้ลับเพิ่มขึ้นจากหนึ่งจั้งครึ่งเป็นสองจั้ง เขาจึงอดพูดขึ้นด้วยความประหลาดใจไม่ได้ จากนั้นจึงหยิบเนื้อสัตว์อสูรธาตุไฟออกมาจากถุงเก็บสมบัติเพื่อมอบให้มัน

“เจ้าเองก็มีส่วนด้วย”

เมื่อเห็นนกเหยี่ยวตัวน้อยจ้องมองมาอย่างหวังลึกๆ ลู่เซวียนจึงรีบหยิบเนื้อสัตว์อสูรธาตุลมมาให้มันเช่นกัน

ไม่ไกลจากนั้น เสียงใบไม้ในป่าหนาทึบขยับไหวตามลม แมวป่าทะยานเมฆเดินโฉบอยู่ข้างต้นไม้ใหญ่ ตาของมันสีเขียวมรกตจ้องมองลู่เซวียนเล็กน้อย

มีเพียงขนสีเทาขาวที่โค้งงอบนศีรษะ และหางสั้นที่แกว่งไปมา บ่งบอกถึงความไม่พอใจที่มันรู้สึก

ลู่เซวียนรู้จักนิสัยหยิ่งของแมวป่าทะยานเมฆดี

เขาจึงเดินไปยังต้นไม้อย่างไม่ใส่ใจ ท่ามกลางเสียงคำรามต่ำๆ ของมัน

เขาหยิบเนื้อสัตว์อสูรสองก้อนแล้วขว้างไป แมวป่าทะยานเมฆใช้เท้าหนาเหมือนเมฆขาวคว้าเนื้อไว้ได้อย่างมั่นคง

“ฮ่า ฮ่า!”

ลู่เซวียนหัวเราะเบาๆ ด้วยความสุขใจเมื่อเห็นทั้งสามตัว จากนั้นก็เดินกลับไปยังลานบ้านอย่างรวดเร็ว

หลังจากพักผ่อนเล็กน้อย เขาก็เริ่มเดินตรวจสอบไร่ของตน เพื่อตรวจดูการเจริญเติบโตของพืชวิญญาณต่างๆ

“อืม มีต้นหญ้ากระบี่ต้นหนึ่งสุกเต็มที่แล้ว!”

เมื่อผ่านไปยังต้นหญ้ากระบี่สองต้นที่ได้จากเสิ่นเยี่ย เจ้าศาลาซือหนง ลู่เซวียนจดจ่อกับต้นหญ้ากระบี่ตรงหน้าตามปกติ และสังเกตว่าหนึ่งในนั้นมีแถบการเติบโตที่เต็มแล้ว

หญ้ากระบี่สองต้นนี้ปลูกลงในที่ดินเดียวกันไม่นานหลังจากที่ต้นหลิวกวางมู่และต้นหยินหวายถูกปลูก จึงทำให้เวลาในการเก็บเกี่ยวใกล้เคียงกัน

ลู่เซวียนห่อหุ้มมือด้วยพลังวิญญาณและค่อยๆ ดึงหญ้ากระบี่ที่คล้ายกระบี่ออกมา

หญ้ากระบี่สีเทาดำมีพลังกระบี่เล็กๆ พุ่งวาบออกมา โจมตีฝ่ามือของลู่เซวียนจนเกิดเสียงดัง “ชิ ชิ”

รากของหญ้ากระบี่มีรูปร่างแปลกตา ดูคล้ายกับด้ามกระบี่ที่เมื่อจับแล้วก็ให้ความรู้สึกที่ประสานกลมกลืนอย่างลงตัว

เมื่อจิตใจจดจ่ออยู่กับมัน ความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัวของลู่เซวียน

【หญ้ากระบี่ พืชวิญญาณระดับสอง รูปร่างคล้ายกับกระบี่ เกิดจากการบ่มเพาะพลังกระบี่เป็นเวลานาน เป็นอาวุธกระบี่โดยธรรมชาติ สามารถใช้งานได้โดยตรง หรือหลอมเป็นกระบี่บินก็ได้】

“หญ้ากระบี่คุณภาพยอดเยี่ยมสักต้น ที่นี่ดีกว่าตลาดหลิงหยางเยอะจริงๆ”

ลู่เซวียนนึกถึงหญ้ากระบี่ที่เคยปลูกในตลาดหลิงหยาง ซึ่งเป็นเพียงคุณภาพดี แต่ตอนนี้ในสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยพลังวิญญาณบริสุทธิ์และอุดมสมบูรณ์ พร้อมกับการบ่มเพาะด้วยกระบี่คมกล้าแห่งเคล็ดวิชากระบี่หั่งจินขั้นปรมาจารย์ ทำให้หญ้ากระบี่ต้นนี้มีคุณภาพดีขึ้นมาก

ขณะครุ่นคิด ลู่เซวียนก็มองไปที่หลุมที่หญ้ากระบี่ถูกดึงออกมา

แสงสีขาวอ่อนๆ ก่อตัวขึ้นภายในหลุม เป็นสัญญาณว่ามีลูกกลมแสงกำลังรอคอยให้เขาเก็บ

ลู่เซวียนเอื้อมมือไปแตะพื้นผิวของลูกกลมแสง กลุ่มแสงจุดเล็กๆ รวมตัวกันเป็นกระบี่แสงเล่มหนึ่ง และในพริบตาก็พุ่งเข้าสู่ร่างของลู่เซวียน

ทันใดนั้น ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวของเขา

【ได้รับหญ้ากระบี่ระดับสอง ได้รับร่างกระบี่ระดับสาม】

กระบี่ทองขนาดเล็กเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเขา มันหมุนเวียนไปมารอบตัวลู่เซวียนอย่างคล่องแคล่ว