บทที่ 195 วิญญาณปลาครุฑภายนอก

###

เมื่อเกอผู่ได้ยินที่ลู่เซวียนพูด เขายื่นฝ่ามือออกมา เผยให้เห็นเม็ดยาวิญญาณสองเม็ดที่มีพลังวิญญาณเข้มข้นบริสุทธิ์ ปรากฏในฝ่ามือ

เม็ดยาหนึ่งเม็ดเป็นสีดำและอีกเม็ดเป็นสีขาว บนเม็ดยาดำมีหมอกขาวล่องลอยอยู่ ส่วนเม็ดยาขาวก็มีหมอกดำเคลื่อนไหวไปมาเช่นกัน

"นี่คือเม็ดยาที่ข้าใช้เลี้ยงปลาครุฑหยินหยางคู่นี้ เม็ดยาดำใช้เลี้ยงปลาครุฑหยิน ส่วนเม็ดยาขาวใช้เลี้ยงปลาครุฑหยาง"

เม็ดยาทั้งสองถูกส่งลอยมาที่ลู่เซวียน เขาหยิบเม็ดยาขึ้นมาเบา ๆ และใช้พลังวิญญาณที่เท้า พุ่งไปที่ปลาครุฑหยินหยางซึ่งดูเหมือนเป็นภาพลักษณ์ของหยินหยาง

ลู่เซวียนโยนเม็ดยาเข้าไปในปากของปลาครุฑหยินและหยางตามลำดับ

เขาจดจ่อกับปลาครุฑหยินหยาง ขณะที่ความคิดหนึ่งแล่นผ่านสมองของเขา

【ปลาครุฑหยินหยาง สัตว์อสูรโบราณ เกิดมาคู่กัน เป็นสัตว์อสูรระดับสี่ที่อยู่ในช่วงการเจริญเติบโต มีพลังหยินหยางโดยธรรมชาติ และเชี่ยวชาญในวิชาหยินหยาง】

【มันถึงช่วงการสืบพันธุ์ แต่ไม่สามารถตอบสนองเงื่อนไขที่จำเป็นได้】

【การสร้างวิญญาณปลาครุฑให้สำเร็จช่างยากเย็นนัก】

ประโยคสุดท้ายของความคิดนั้นสะท้อนถึงความรู้สึกผิดหวังอย่างแรงกล้า

ลู่เซวียนรู้สึกได้ถึงความปรารถนาอันแรงกล้าของปลาครุฑหยินหยางที่อยากจะสืบพันธุ์ ไม่ใช่เพื่อความพึงพอใจส่วนตัว แต่เพื่อความอยู่รอดและการสืบทอดชีวิต

แต่ก็ยังไม่มีข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับวิธีที่จะช่วยให้มันสืบพันธุ์ได้...

ลู่เซวียนจึงแสร้งทำเป็นตรวจสอบร่างกายขนาดใหญ่ของปลาครุฑหยินหยาง แต่ในใจกลับติดอยู่ในความคิดที่ซับซ้อน

แม้เขาจะเข้าใจสัตว์อสูรโบราณคู่นี้มากขึ้น แต่ก็ยังไม่รู้วิธีที่จะช่วยให้มันสืบพันธุ์ได้โดยธรรมชาติ

"พี่เกอผู่เป็นศิษย์สายตรงของสำนัก และมีพลังในระดับสร้างรากฐานขั้นปลาย ข้าคิดว่าเขาคงได้ขอความช่วยเหลือจากศิษย์ผู้ทรงพลังหลายคน และใช้ทรัพยากรในการฝึกตนไปไม่น้อย"

"หากข้าคิดวิธีไม่ออก เขาอาจจะผิดหวัง แต่ก็คงไม่โทษศิษย์ภายในอย่างข้าที่เพิ่งบรรลุสร้างรากฐาน"

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ลู่เซวียนก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้น เขาเดินวนรอบปลาครุฑหยินหยางขนาดใหญ่ไปพลางคิดหาทางแก้ไข

แม้ว่าจะไม่มีความกดดันมากนัก แต่เขาก็อยากจะหาวิธีแก้ปัญหานี้ให้ได้

"วิธีที่พี่เกอผู่ใช้คือการสร้างสภาพแวดล้อมที่พลังหยินหยางสมดุล แต่เมื่อปลาครุฑหยินหยางเติบโตขึ้นและมีระดับพลังสูงขึ้น ความต้องการสภาพแวดล้อมก็ยากขึ้นตามไปด้วย จนถึงจุดที่ไม่สามารถตอบสนองได้ในตอนนี้"

"แต่ข้าจะลองคิดต่างออกไปดีไหม?"

"เช่น การปฏิสนธิภายนอก?"

ลู่เซวียนคิดว่าความเป็นไปได้ของวิธีนี้มีมากขึ้นเรื่อยๆ

"การสร้างสภาพแวดล้อมที่สมบูรณ์แบบของพลังหยินหยางนั้นยากอย่างมาก แต่จากที่ข้ารู้ พลังหยินหยางสามารถแปรเปลี่ยนกันได้ในระดับหนึ่ง"

"ถ้าอย่างนั้น เราจะสร้างสภาพแวดล้อมที่มีพลังหยินหรือพลังหยางอย่างใดอย่างหนึ่งแทนได้ไหม? เช่น แปลงพลังหยางเป็นพลังหยินเพื่อจำลองสภาพแวดล้อมที่ปลาครุฑหยินต้องการ จากนั้นให้มันสร้างวิญญาณปลาครุฑออกมา"

"จากนั้นจึงทำแบบเดียวกันกับปลาครุฑหยาง ให้สร้างวิญญาณปลาครุฑของมัน แล้วให้วิญญาณปลาครุฑทั้งสองรวมตัวกันภายนอกก่อนจะนำกลับเข้าไปในร่างของพวกมัน"

"มีสองประเด็นที่ต้องพิจารณา หนึ่งคือปลาครุฑหยินหยางจะยอมรับวิธีนี้หรือไม่ แต่จากข้อมูลที่ข้าได้รับ ดูเหมือนว่าพวกมันจะให้ความสำคัญกับการสืบพันธุ์มากกว่าความพึงพอใจส่วนตัว"

"อีกอย่างคือพี่เกอผู่จะยอมรับวิธีนี้หรือไม่ และเขาจะสามารถสร้างสภาพแวดล้อมที่มีพลังหยินหรือหยางเพียงอย่างเดียวได้หรือไม่"

ลู่เซวียนคิดอย่างรอบคอบก่อนจะลงมายังพื้น

"ลู่เซวียน ตรวจสอบเป็นอย่างไรบ้าง? เจ้าพอจะมีความคิดอะไรบ้างไหม?"

เกอผู่มองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังและถามขึ้นทันที

"ข้าพอมีความคิดอยู่บ้าง แต่ดูจะเป็นวิธีที่ผิดแผกจากวิธีดั้งเดิมไปสักหน่อย"

ลู่เซวียนกล่าวด้วยสีหน้าลังเล

"เจ้าพูดมาได้เลย หากข้าคิดว่าเป็นไปได้ ข้าก็จะลองทำดู ผลลัพธ์จะเป็นเช่นไรนั้นไม่ใช่ความผิดของเจ้า"

เกอผู่ได้ลองหลายวิธีมาแล้ว แต่ล้มเหลวหมดทุกครั้ง เมื่อได้ยินที่ลู่เซวียนพูด เขาจึงมีความหวังมากขึ้น

"ข้าขอแนะนำว่า เราลองเปลี่ยนแนวทาง โดยสร้างสภาพแวดล้อมที่มีพลังหยินหรือพลังหยางเพียงอย่างเดียว แล้วให้ปลาครุฑสร้างวิญญาณภายนอก…"

ลู่เซวียนอธิบายแนวคิดของเขาอย่างละเอียด

"การปฏิสนธิภายนอก... ลู่เซวียน เจ้านี่ช่างคิดได้แปลกใหม่จริงๆ!"

แววตาของเกอผู่เปล่งประกาย เขาดูตื่นเต้นกับแนวคิดของลู่เซวียน

"เป็นความคิดที่เยี่ยมมาก"

หยางชิ่งเฟิงที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็อดไม่ได้ที่จะยกย่องความคิดของลู่เซวียน

เกอผู่พยายามสงบจิตใจและเริ่มพิจารณาความเป็นไปได้ ยิ่งเขาคิดก็ยิ่งเห็นด้วยกับแนวทางนี้

"วิธีนี้ทำให้ปลาทั้งสองตัวเสียเพียงวิญญาณปลาครุฑ ไม่ได้กระทบต่อร่างกายมากนัก หากล้มเหลวก็เพียงแค่ฟื้นฟูพลังเท่านั้น ซึ่งปลอดภัยกว่าวิธีที่ข้าลองมาก่อนหน้านี้"

เกอผู่ตัดสินใจแน่วแน่ เขาบินขึ้นไปบนฟ้าและเริ่มสื่อสารกับปลาครุฑหยินหยางที่กำลังหมุนวนอยู่

จากนั้น แสงสีดำพุ่งออกมาจากดวงตาสีดำของเกอผู่ พุ่งเข้าสู่ส่วนสีขาวของลูกบอลน้ำ

น้ำในส่วนสีขาวเริ่มปั่นป่วน ส่วนของน้ำสีดำที่อยู่ติดกันพยายามกลืนกินน้ำสีขาว และในไม่ช้าส่วนใหญ่ของน้ำสีขาวก็กลายเป็นพลังหยินสีดำที่ผสมเข้ากับน้ำสีดำ

ปลาครุฑหยางตัวสีขาวมองที่อยู่อาศัยของมันที่พังทลายลงและส่งเสียงร้องด้วยความเศร้าโศก

เสียงร้องนั้นเศร้าสร้อยอย่างมาก จนลู่เซวียนที่ยืนอยู่ด้านล่างรู้สึกสะเทือนใจ

"เฮ้อ..."

"บ้านของปลาครุฑหยาง... พังไปแล้ว..."

เขาถอนหายใจเบาๆ และมองไปที่เกอผู่ซึ่งอยู่บนท้องฟ้า

เกอผู่ได้สื่อสารกับปลาครุฑหยินหยางเรียบร้อยแล้ว เมื่อบอลน้ำสีดำเข้มสมบูรณ์ ปลาครุฑหยินตัวสีดำก็มองไปที่คู่ของมัน จากนั้นใช้ครีบขนาดใหญ่ปลอบโยนปลาครุฑหยาง และด้วยความหวังที่จะสืบทอดชีวิต มันจึงกระโดดเข้าสู่ลูกบอลน้ำสีดำเข้ม

พลังหยินสีดำเข้มข้นแผ่กระจายออกมา และในไม่ช้าก็รวมตัวกันที่ท้องของปลาครุฑหยิน จนเกิดเป็นลูกบอลสีดำลึกขนาดเท่ากำปั้น

"นี่แหละคือวิญญาณปลาครุฑหยิน"

ลู่เซวียนมองดูด้วยความสนใจ ขณะที่เกอผู่ใช้พลังสร้างลูกบอลน้ำสีขาวบางเบามาห่อหุ้มลูกบอลสีดำ

จากนั้น พลังวิญญาณในลูกบอลน้ำสีดำก็เริ่มแปรเปลี่ยนไปเรื่อยๆ จนกลายเป็นพลังหยางสีขาว

เกอผู่ใช้วิธีเดียวกันกับปลาครุฑหยาง เขาสร้างสภาพแวดล้อมที่มีพลังหยางเพื่อให้ปลาครุฑหยางสร้างวิญญาณของมัน

วิญญาณปลาครุฑสีขาวและสีดำรวมกัน พลังหยินหยางผสมผสานกันไปมา จนในที่สุดก่อเกิดเป็นปลาครุฑขนาดเล็กสีขาวดำ

ปลาครุฑตัวน้อยทั้งสองตัวดูอ่อนแออย่างมาก ร่างกายของพวกมันเผยให้เห็นสัญญาณว่าจะสลายไป

เมื่อเห็นดังนั้น เกอผู่จึงรีบส่งพวกมันกลับเข้าไปในร่างของปลาครุฑหยินหยาง

ปลาครุฑตัวน้อยแต่ละตัวแยกย้ายไปอยู่ในร่างของปลาครุฑที่มีพลังตรงกัน และเริ่มดูดซับพลังจากร่างของพวกมันอย่างมีความสุข

ลู่เซวียนเห็นฉากนี้ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกทึ่ง

"ปลาครุฑรุ่นเก่ากำลังจะล่มสลาย ในขณะที่ปลาครุฑรุ่นใหม่จะถือกำเนิดขึ้นมาอย่างแข็งแกร่งกว่าเดิม"

"วิญญาณของปลาครุฑจะสืบทอดต่อไปจากรุ่นสู่รุ่น"