บทที่ 43 ชาเทพใสบริสุทธิ์

##

“ช่างเป็นหุ่นฟางที่ซื่อสัตย์ต่อหน้าที่จริงๆ ข้านับถือเจ้าเป็นพนักงานดีเด่นได้เลย...”

ลู่เซวียนรู้สึกถึงเสียงซ้ำๆ ที่ดังก้องในหัวของตน ขณะที่หุ่นฟางยังคงลาดตระเวนรอบสวนวิญญาณไม่หยุด เขาอดไม่ได้ที่จะชื่นชมในใจ

“ข้าต้องให้รางวัลมันหนักๆ ซะแล้ว!”

ลู่เซวียนตัดสินใจเรียกหุ่นฟางมาหา แล้วล้วงเข้าไปในถุงเก็บของ หยิบเศษหินวิญญาณออกมา หลังจากลังเลเล็กน้อยก็หยิบออกมาอีกหนึ่งก้อน ก่อนจะยัดทั้งสองก้อนเข้าไปในหัวของหุ่นฟาง

จากนั้นเขาก็รวมจิตเพ่งไปที่ร่างของหุ่นฟาง

“เฝ้าสวนวิญญาณ!”

“เฝ้าสวนวิญญาณ!”

...

คำพูดที่ลอยเข้ามาในหัวเขายังคงเป็นคำเดิมซ้ำๆ แต่หลังจากที่ลู่เซวียนให้เศษหินวิญญาณไป เขารู้สึกได้ถึงความยินดีเล็กๆ ที่แฝงอยู่ในความคิดของหุ่นฟาง

สองวันที่ผ่านมา ลู่เซวียนยังคงระวังตัวอยู่เสมอ กระบี่เงินผ่าแยกและยันต์กระบี่หมื่นศาสตราแทบไม่ห่างมือ แต่กลับไม่มีเหตุการณ์ใดๆ เกิดขึ้น ทุกอย่างดูเป็นปกติ ราวกับการแจ้งเบาะแสเมื่อสองวันก่อนนั้นไม่เคยเกิดขึ้น

สวนวิญญาณของเขาเริ่มให้ผลผลิต หญ้าวิญญาณเริ่มสุกงอมจำนวนมาก ลู่เซวียนเก็บเกี่ยวไปได้ถึงสิบสองต้น

ในสิบสองต้นนี้ มีสองต้นที่เป็นคุณภาพสมบูรณ์แบบ หกต้นเป็นคุณภาพดีเยี่ยม และสี่ต้นเป็นคุณภาพดี

“เก็บเกี่ยวหญ้าวิญญาณหนึ่งต้น ได้รับการบ่มเพาะพลังหกเดือน” *2

“เก็บเกี่ยวหญ้าวิญญาณหนึ่งต้น ได้รับการบ่มเพาะพลังเก้าเดือน” *2

จากสิบสองลูกกลมแสง มีสี่แสงที่มอบรางวัลเป็นการบ่มเพาะ รวมเป็นเวลาสองปีครึ่ง

จิตของลู่เซวียนเต็มไปด้วยความคิดสี่สาย สายหนึ่งของพลังวิญญาณไหลผ่านร่างของเขาอย่างรุนแรง ทำให้เส้นลมปราณและตันเถียนของเขาขยายตัวไปอย่างมาก

ใช้เวลานานกว่าที่พลังวิญญาณจะสงบลง ลู่เซวียนก็ลองฝึกดูเล็กน้อย เขารู้สึกถึงพลังวิญญาณที่เต็มเปี่ยมในร่างกาย ทำให้เขารู้สึกมั่นใจมากขึ้น

“เมื่อพลังบ่มเพาะของข้าแข็งแกร่งขึ้น ข้าก็จะมีโอกาสรับมือกับปีศาจในร่างของหวังซานได้มากขึ้น”

“เก็บเกี่ยวหญ้าวิญญาณหนึ่งต้น ได้รับยันต์กระบี่พลังหนึ่งใบ” *2

“เก็บเกี่ยวหญ้าวิญญาณหนึ่งต้น ได้รับยันต์น้ำแข็งแหลมหนึ่งใบ”

“เก็บเกี่ยวหญ้าวิญญาณหนึ่งต้น ได้รับยันต์ขับไล่ปีศาจหนึ่งใบ”

ความคิดสายหนึ่งผุดขึ้นและยันต์ระดับหนึ่งสี่ใบปรากฏขึ้นในมือของลู่เซวียน แม้ยันต์เหล่านี้จะใช้ไม่ค่อยได้ผลกับผู้ฝึกตนระดับกลาง แต่หากมีจำนวนมากพอก็สามารถใช้จัดการได้

หลังจากการต่อสู้กับฉินหมิงในครั้งนั้น ลู่เซวียนได้สะสมยันต์ระดับหนึ่งไว้มากมายจนตอนนี้มีเกือบหลายสิบใบ

“เก็บเกี่ยวหญ้าวิญญาณหนึ่งต้น ได้รับวิชากระบี่กั่งจินหนึ่งเล่ม”

“เก็บเกี่ยวหญ้าวิญญาณหนึ่งต้น ได้รับวิชามู่เซิงซู่” *2

แสงพลังสามแสงมอบความเข้าใจเชิงลึกเกี่ยวกับวิชากระบี่กั่งจินและวิชามู่เซิงซู่ ทำให้ลู่เซวียนเข้าใจวิชาเหล่านี้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

วิชากระบี่กั่งจินของเขาใกล้ถึงระดับอาจารย์มากขึ้น ทำให้การควบคุมและพลังการโจมตีแข็งแกร่งขึ้น ในขณะที่วิชามู่เซิงซู่ก็ถึงขั้นเชี่ยวชาญแล้ว เมื่อใช้จะสามารถมองเห็นพลังสีเขียวที่รวมตัวบนใบไม้ของพืชวิญญาณ

ลูกกลมแสงสุดท้ายลู่เซวียนหยิบมันขึ้นมาเบาๆ แสงแปลงเป็นจุดพลังและไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา

ทันใดนั้น ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นในจิตของเขา

“เก็บเกี่ยวหญ้าวิญญาณหนึ่งต้น ได้รับยันต์กระบี่หมื่นศาสตราระดับสอง”

ยันต์ที่สลักด้วยรอยกระบี่นับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นในมือของเขา มันส่งพลังดาบแหลมคมออกมาเหมือนสามารถทะลุผ่านร่างของเขาได้ทุกเมื่อ

“ต้นหญ้าวิญญาณคุณภาพสมบูรณ์แบบทั้งสองต้น หนึ่งต้นมอบยันต์กระบี่หมื่นศาสตราระดับสอง ส่วนอีกต้นก็น่าจะเป็นยันต์หรือวิชากระบี่กั่งจิน ก็ถือว่าไม่เลวเลย”

ลู่เซวียนเก็บยันต์และหญ้าวิญญาณไว้ในกล่องหยก

ตอนนี้เขาได้เก็บเกี่ยวหญ้าวิญญาณไปแล้วยี่สิบสามต้น ซึ่งเขาต้องนำไปขายที่ ไป่เฉ่าถัง ก่อนที่พลังชีวิตของมันจะหมด

ลู่เซวียนเปิดค่ายกลของบ้าน สั่งหุ่นฟางให้เฝ้าระวัง แล้วจึงพา แมวป่าทะยานเมฆ ออกไปพร้อมกัน

ตอนนี้มีผู้ฝึกตนที่ถูกครอบงำโดยปีศาจปรากฏขึ้นอยู่เรื่อยๆ การมีแมวป่าทะยานเมฆติดตามไปด้วยก็ทำให้ปลอดภัยมากขึ้น

เมื่อถึงไป่เฉ่าถัง กลิ่นหอมของสมุนไพรในห้องโถงใหญ่ยังคงเข้มข้น แต่เขาไม่เห็นผู้ดูแลเหอ มีเพียงเด็กฝึกงานไม่กี่คนที่กำลังจัดการกับสมุนไพรอยู่

“พี่ลู่ ท่านมาพอดีเลย ผู้ดูแลเหอกำลังทำธุระอยู่ข้างใน ท่านนั่งรอก่อน ข้าจะชงชาให้ท่านสักแก้ว”

เด็กฝึกงานอายุราวสิบกว่าปีที่สายตาไว เห็นลู่เซวียนเข้ามาก็รีบเข้ามาต้อนรับ พร้อมกับจัดหาที่นั่งและชาร้อนให้

“ขอบใจ”

ลู่เซวียนนั่งลงและรับถ้วยชามา

เขารู้สึกได้ว่า ตั้งแต่ครั้งแรกที่เขามายังไป่เฉ่าถัง เด็กฝึกงานที่นี่มีท่าทีเปลี่ยนไปมาก

ตอนแรกที่เขามา เขาเป็นเพียงผู้ฝึกตนขั้นสองที่ไม่มีใครสนใจ เด็กฝึกงานแทบจะไม่แลสายตามองเขาเลย จนกว่าผู้ดูแลเหอจะยอมรับเขา

แต่เมื่อเขาค่อยๆ มาที่ไป่เฉ่าถังมากขึ้น สถานะของเขาก็เริ่มได้รับการยอมรับ เด็กฝึกงานบางคนเริ่มทักทายเมื่อเห็นเขา

หลังจากที่เขาเริ่มขายหญ้าวิญญาณคุณภาพสมบูรณ์แบบเป็นประจำ ท่าทีของทุกคนก็เปลี่ยนไปมาก ทั้งทักทาย ยกน้ำชามาเสิร์ฟให้

ลู่เซวียนเข้าใจดีว่าท่าทีที่เปลี่ยนไปนี้เกิดจากความสามารถของเขาที่ปลูกพืชวิญญาณคุณภาพสูงได้อย่างต่อเนื่อง

เขารู้ซึ้งถึงคุณค่าของ ผู้ดูแลเหอ และ จางหง ที่ช่วยเหลือเขาในยามแรกเริ่ม และยิ่งเห็นคุณค่าในความสัมพันธ์ที่มี

ยังไม่ทันที่ลู่เซวียนจะดื่มชาหมด ผู้ดูแลเหอก็เดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ

“เจ้าเด็กน้อย มาแล้วรึ?”

“ครั้งนี้เจ้ามีหญ้าวิญญาณมากี่ต้น คุณภาพเป็นอย่างไรบ้าง?”

ผู้เฒ่าผอมถามด้วยความสนใจ

“ข้าพามายี่สิบสองต้น รับรองว่าท่านจะไม่ผิดหวัง”

ลู่เซวียนตอบพร้อมรอยยิ้ม

เขาหยิบหญ้าวิญญาณยี่สิบสองต้นออกมาจากถุงเก็บของและวางลงบนเคาน์เตอร์

“เก้าต้นคุณภาพดี เก้าต้นคุณภาพเยี่ยม และอีกสี่ต้นเป็นคุณภาพสมบูรณ์แบบ”

ผู้ดูแลเหอตรวจสอบอย่างละเอียด แล้วมองลู่เซวียนด้วยแววตาที่ซับซ้อน

“เจ้าหนู เจ้าพัฒนาขึ้นเร็วมาก ไม่เพียงแต่ไม่มีต้นที่คุณภาพปานกลาง แต่เจ้ากลับปลูกได้ตั้งแต่คุณภาพดีขึ้นไปทั้งนั้น และคุณภาพสมบูรณ์แบบก็ปรากฏบ่อยมาก”

“ดูท่าแล้ว ผลงานก่อนหน้านี้ของเจ้าคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญ”

“สามารถรักษาประสิทธิภาพการปลูกได้เช่นนี้ เจ้าเกินกว่านักปลูกพืชส่วนใหญ่ของไป่เฉ่าถังแล้ว พวกเขาใช้เวลาปลูกมากกว่าเจ้าถึงสองหรือสามเท่าเลยทีเดียว”

“ข้าก็รู้ตัวว่าเก่งอยู่แล้ว ทีนี้หญ้าวิญญาณพวกนี้จะแลกได้กี่หินวิญญาณ?”

ลู่เซวียนยิ้มมองผู้ดูแลเหอที่ยังคงตะลึง

“เจ้านี่มันเจ้าหมูบ้าหินวิญญาณจริงๆ”

“ยังเป็นราคาปกติ ข้าคำนวณแล้วทั้งหมดได้เจ็ดสิบเจ็ดหินวิญญาณกับเศษหินสามสิบก้อน เจ้าตรวจดูว่าใช่หรือไม่”

“ท่านผู้เฒ่าคำนวณเก่งขนาดนี้ ข้าไม่ต้องตรวจแล้ว”

ลู่เซวียนรับหินวิญญาณเจ็ดสิบกว่าก้อนจากผู้ดูแลเหอ ก่อนจะเก็บใส่ถุงเก็บของ

“ยังจำที่ข้าบอกเจ้าได้ไหม? ถ้าเจ้าปลูกพืชคุณภาพสูงได้อย่างสม่ำเสมอ เจ้าจะได้รับโอกาสพิเศษ”

“มีพืชวิญญาณบางชนิดในหอที่ให้ข้าดูแล และข้าต้องหานักปลูกพืชที่เหมาะสม ข้าเห็นว่าเจ้าทำได้ดีมาก ข้าจะมอบให้เจ้าครึ่งหนึ่ง”

“โอ้? พืชวิญญาณอะไรหรือ?” ลู่เซวียนถามอย่างสงสัย

“ชาเทพใสบริสุทธิ์”

“เป็นพืชระดับสอง”

ผู้ดูแลเหอกล่าวด้วยรอยยิ้ม