ตอนที่ 280 พวกอันธพาลก่อเรื่อง

เมื่อจัดเตรียมสถานที่เสร็จสิ้น และคนที่ต้องเข้าฉากในวันนี้ก็มาพร้อมหน้า ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็เริ่มถ่ายทำอย่างเป็นทางการ

ฉากแรกเป็นบทของลู่เจี๋ยโดยธรรมชาติ พระเอกและเพื่อนสนิทคุยกันถึงเรื่องเล่าสยองขวัญในโรงเรียน ว่าดึกๆ จะมีคนลอยผ่านไป แล้วก็จะมีคนตาย

จากนั้นในคืนนั้นเอง พวกที่ใจกล้าไม่กลัวตาย หลังจากเลิกเรียนภาคค่ำ ก็กลับมายังโรงเรียนอีกครั้ง

แล้วก็เริ่มการสำรวจ จากนั้นก็เจอนางเอกและคนอื่นๆ รวมถึงสวี่หยวนที่เป็นฆาตกร

แน่นอนว่าฆาตกรสวี่หยวนนั้นซ่อนตัวอยู่ในหมู่พวกเขา ซึ่งพวกเขายังไม่รู้

ต่อมาก็คือมีคนตาย แล้วก็ตกใจ แล้วก็ไม่เชื่อในเรื่องลี้ลับ แล้วก็มีคนตายอีก แล้วก็ตกใจอีก สรุปแล้วก็คือในที่สุดก็แน่ใจว่าสวี่หยวนคือฆาตกร

หลังจากการต่อสู้และการชิงไหวชิงพริบอันดุเดือดระหว่างพระเอกและนางเอก ตัวละครที่สวี่หยวนแสดงก็ถูกจับตัวไป โครงเรื่องทั้งหมดของเรื่องนี้ก็ประมาณนี้

กระบวนการโดยรวมก็คือ มีคนตาย แล้วก็สืบหาฆาตกร แล้วก็มีคนตายอีกหลายคน ค่อยๆ สืบหาว่าใครคือฆาตกร

ในที่สุดก็ระบุตัวได้ ชิงไหวชิงพริบ จับกุม แล้วก็จบ โครงสร้างจริงๆ แล้วก็คล้ายกับภาพยนตร์แนวระทึกขวัญสยองขวัญส่วนใหญ่

เพียงแต่ถ้าจะถ่ายให้ออกมาดี สิ่งสำคัญคือการสร้างบรรยากาศ

สวี่หยวนไม่รู้เรื่องพวกนี้ แต่เขาก็ยังคงแสดงได้ การสร้างบรรยากาศ แค่เขาแสดงได้ดี แล้วหวังไห่ถ่ายได้ดีก็พอแล้ว

สวี่หยวนมองดูแล้ว บทที่หวังไห่ต้องการนั้นดีจริงๆ มีการสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ ในบางจุดเล็กๆ น้อยๆ แล้วก็คือเทคนิคการถ่ายทำของหวังไห่ สวี่หยวนก็มองออกว่าผ่านการฝึกฝนมาโดยเฉพาะ

ตอนนี้ยังไม่ถึงคิวของสวี่หยวน สวี่หยวนจึงยืนดูอยู่ข้างสนาม ดูลู่เจี๋ยและคนอื่นๆ แสดง ไม่นาน ฉากแรกก็ถ่ายเสร็จ

เพราะฉากเริ่มต้นไม่มีความยากอะไรมากนัก จึงถ่ายทำได้ไม่ยาก และการแสดงของลู่เจี๋ยก็พอใช้ได้ ถ่ายไม่กี่เทคก็ผ่านไป

ฉากที่สองถึงคิวของสวี่หยวนแล้ว "เสี่ยวสวี่ เก็บอาการหน่อยนะ ตอนแรกเขายังไม่ได้ฆ่าคน ดังนั้นยังไม่น่ากลัวขนาดนั้น!"

ฉากที่สองนี้ สวี่หยวนถ่ายไปหลายเทค มากกว่าลู่เจี๋ยเสียอีก ปัญหามีอย่างเดียวคือ สายตาของสวี่หยวนดุดันเกินไป!

ถ้ามองแบบนี้ ผู้ชมก็จะรู้ได้ทันทีว่าใครคือฆาตกร!

สวี่หยวนก็ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน!

ทำตัวอ่อนโยน...เขาลืมไปแล้ว

หวังไห่ขมวดคิ้วเดินเข้ามาหา แล้วพูดกับสวี่หยวนว่า: "เกิดอะไรขึ้น? ทำไมนายถึงดูไม่พอใจตลอดเวลา ใครทำให้โกรธ?" สวี่หยวนลูบใต้คางแล้วคิด

"อืม...อาจจะเป็นเพราะกระแสสังคมออนไลน์ช่วงนี้ แล้วก็หลี่ฮวาก็ยังคงผลักดันกระแสอยู่ ทำให้ผมไม่พอใจนิดหน่อย ระบายออกไปน่าจะดีขึ้น"

"ระบายออก? งั้นคืนนี้ฉันเลี้ยงนวดเท้าให้นายไหม?"

".....ไม่ใช่แบบนั้น" สวี่หยวนพูดไม่ออก เขาเป็นคนดีนะ อย่างมากก็แค่ครึ่งๆ กลางๆ ฮึ่มๆ!

"แล้วนายอยากแบบไหน..." หวังไห่ก็ทำอะไรไม่ถูก สวี่หยวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ทันใดนั้น ก็มีเสียงโวยวายดังขึ้นมาจากชั้นล่าง

เพราะสวี่หยวนและทีมงานถ่ายทำภาพยนตร์เกี่ยวกับโรงเรียน พวกเขาจึงถ่ายทำกันในโรงเรียน

สวี่หยวนและทีมงานมองลอดรั้วไป ก็เห็นสถานการณ์ด้านล่าง กลุ่มคนย้อมผม มีรอยสัก ดูเป็นพวกนักเลง กำลังถืออาวุธบางอย่าง ตะโกนโหวกเหวกอยู่หน้าประตู

"เฮ้ย! พวกแกเข้ามาทำอะไรข้างใน! นี่มันโรงเรียน! คนเยอะแยะขนาดนี้มาทำอะไรข้างใน!"

เมื่อได้ยินเสียงตะโกนของพวกนักเลง สวี่หยวนก็ตะลึงไปครู่หนึ่ง เขามองดูอย่างละเอียด เพื่อยืนยันว่านั่นเป็นเสียงตะโกนของพวกนักเลงจริงๆ

ชั่วขณะหนึ่งเขาก็รู้สึกประหลาดใจ "ไม่สิ! พวกนายกำลังถามว่าทำไมพวกเราถึงอยู่ในโรงเรียน? พวกนายจะออกมาผดุงความยุติธรรมหรือไง?"

ตอนที่สวี่หยวนยังงงๆ อยู่นั้น ทางหวังไห่ก็มีคนเข้าไปเจรจาแล้ว

"พวกเราเป็นทีมงานถ่ายทำภาพยนตร์ กำลังถ่ายทำอยู่ข้างในครับ"

แต่พวกอันธพาลที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกลับไม่สนใจ

"ทีมงานบ้าอะไร? ถ่ายทำบ้าอะไร? ฉันไม่สนใจพวกแกหรอก! ให้ฉันเข้าไป! น้องชายฉันเหมือนจะหายตัวไปข้างใน! ฉันจะเข้าไปหา! ฉันสงสัยว่าพวกแกหลอกน้องชายฉันไป!"

คำพูดของพวกอันธพาลทำให้หวางไห่และทีมงานรู้สึกหงุดหงิด

ไม่สิ

น้องชายแกเป็นใครกัน!

แล้วมาหลอกน้องชายแกเนี่ยนะ?

พวกเราเป็นทีมงานถ่ายทำที่สุจริตนะ!

ไม่ใช่พวกค้ามนุษย์

"มีเด็กคนไหนแอบเข้ามาในกองถ่ายของเราบ้างไหม?"

"ไม่มีครับ มีแค่พวกเราเท่านั้นครับ ผู้อำนวยการโรงเรียนก็ไม่อยู่ครับ" ทีมงานข้างหวังไห่ส่ายหัวแล้วพูด

หวังไห่ขมวดคิ้ว แล้วมองไปที่พวกอันธพาลที่ยังคงโวยวายจะเข้ามาให้ได้

"พวกเขามาป่วนครับ" เฉียนซู่ผู้ช่วยผู้กำกับที่อยู่ข้างๆ กล่าว

หวังไห่พยักหน้า แล้วพูดว่า: "ให้พวกเขาเข้ามาเถอะ เฮ้อ"

"แต่ว่า....."

เฉียนซู่แสดงสีหน้ากังวล: "ถ้าพวกเขาเข้ามา รับรองว่าต้องรบกวนการจัดสถานที่ของเราแน่ๆ"

"อืม ฉันรู้ ดังนั้นพอพวกเขาเข้ามา นายรีบแจ้งตำรวจทันที แล้วให้กล้องจับภาพพวกเขาไว้ ถ้ากล้าลงมือ ก็ไม่มีใครหนีไปได้"

หวังไห่กล่าวอย่างเย็นชา

สวี่หยวนมองอยู่ข้างๆ ไม่คิดว่าหวังไห่จะมีความเด็ดขาดขนาดนี้

จริงอยู่ ถ้าพวกอันธพาลทำท่าว่าจะต้องเข้ามาให้ได้

ก็ให้พวกเขาเข้ามาเถอะ!

มันก็แค่เสียเวลาเพิ่มขึ้นเล็กน้อยเท่านั้น!

ถ้าต้องไปเถียงกับพวกอันธพาล ก็จะเสียเวลามากกว่านั้นอีก

และยังเป็นการเลือกที่โง่มาก พวกอันธพาลหน้าด้านไร้ยางอาย ไม่จำเป็นต้องไปเถียงด้วย

เข้ามาค้น ถ้าทำลายข้าวของ หรือทำร้ายคน

ก็สามารถส่งเข้าคุกได้เลย

เมื่อเห็นว่าหวังไห่มีวิธีจัดการ

สวี่หยวนก็ไม่ส่งเสียงอยู่ข้างๆ

ไม่ใช่เพราะกลัว หรือไม่อยากช่วย

หลักๆ คือ บางครั้งความรุนแรงก็แก้ไขปัญหาไม่ได้ทั้งหมด

และตอนนี้เขากำลังได้รับความสนใจอย่างมาก จึงไม่สะดวกที่จะลงมือสุ่มสี่สุ่มห้า

เผื่อว่าพวกอันธพาลพวกนี้มาหาเขาโดยเฉพาะล่ะ!

เผื่อว่าถ้าเขาไปทำร้ายพวกเขา แล้วพวกเขากลับมาแบล็กเมล์สวี่หยวน แล้วใช้มุมมองของเหยื่อโพสต์ลงอินเทอร์เน็ต

เมื่อกระแสสังคมชี้นำไปต่างๆ นานา สวี่หยวนก็จะลำบาก

นี่ไม่ใช่การพูดเกินจริง แต่เป็นเรื่องปกติบนโลกออนไลน์ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา

และอย่างที่เฉียนซู่บอก

พวกอันธพาลเหล่านี้มาหาพวกเขาโดยเฉพาะ

พอเข้ามา พวกเขาก็หาไปทั่ว

รื้อค้นทำลายข้าวของต่างๆ นานา

ทีมงานที่พยายามจะห้ามก็ถูกผลักล้มลงกับพื้น

ดุดันมาก

หวังไห่และทีมงานมองดูอยู่บนชั้นบนอย่างเงียบๆ ไม่นาน

ตำรวจก็มาถึง

แล้วก็พาพวกอันธพาลทั้งหมดออกไป

ทิ้งไว้แต่ความเสียหายเกลื่อนกลาด

"เฮ้อ เก็บกวาดกันเถอะ แล้วถ่ายต่อ"

หวังไห่ถอนหายใจ

แต่คิ้วที่ขมวดอยู่ก็ไม่คลาย

เขารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติอยู่เสมอ

พอเริ่มถ่ายทำ ก็มีคนมาป่วน...

พวกอันธพาลเหล่านี้มีไม่น้อย พอมาป่วน ความคืบหน้าในการถ่ายทำก็ต้องล่าช้าไป

การจัดฉาก และการจัดคน ก็ต้องจัดใหม่

เสียเวลา!

ดังนั้นแผนการถ่ายทำของวันนี้ จึงยังไม่ถึงครึ่งเลยด้วยซ้ำ

ความคืบหน้าล่าช้าไป

แต่เรื่องแบบนี้ ก็ทำได้แค่กลืนเลือดลงท้องเท่านั้น

ไม่นาน

วันที่สองก็มาถึง

เมื่อหวังไห่และทีมงานจัดสถานที่เรียบร้อยแล้ว

พวกอันธพาล ก็เหมือนกับว่าคำนวณเวลาได้พอดี

มาอีกแล้ว!