ตอนที่ 130 คุณตำรวจ ผมขอแจ้งความ

ภายใต้สายตาที่ตกตะลึงของจางฟู่และคนอื่นๆ

สวี่หยวนเหมือนระเบิดพลังที่ยิ่งใหญ่ ในตอนนั้น เขาคือซูเปอร์แมน

ความเร็วไปถึงจุดที่ทุกคนไม่อาจเทียบได้

รีบไล่ตามเงาดำนั้น แล้วกระโจนเข้าใส่ กดอีกฝ่ายลงกับพื้นอย่างแรง

"พูด! ทำไมนายถึงวิ่งออกมาจากห้องน้ำชาย!"

สวี่หยวนจับมือทั้งสองข้างของอีกฝ่ายไว้ แล้วกดหัวของเขาลง... ค่อนข้างเรียบลื่น ถาม

"เอ่อ อ่า? ฉัน...." เซียวเฟยหวู่ที่ถูกกดไว้ก็งง

เดิมทีเขายังมีความมั่นใจว่าจะสามารถวิ่งหนีกับตำรวจเหล่านี้ได้อีกสักพัก

แต่

ไม่คิดว่า จู่ๆ ก็มีคนวิ่งออกมาจากข้างหลัง เขายังไม่ทันได้ตอบสนอง ก็ไล่ตามทัน แล้วก็ถูกกดลงกับพื้น

เสียงนี้...

ยังเป็นสวี่หยวนอีก!

เป็นสวี่หยวนก็ว่าไปอย่าง แต่นี่มันคำถามอะไร! เขาเป็นผู้ชาย วิ่งออกมาจากห้องน้ำชายแล้วมันมีปัญหาอะไร!

ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังยืนกราน

จางฟู่และคนอื่นๆ ก็รีบตามมา

มองสวี่หยวนอย่างแปลกๆ แล้วรีบทำหน้าจริงจัง แล้วรีบล็อกตัวเซียวเฟยหวู่ แล้วเริ่มค้นตัว

ให้ความร่วมมือกันอย่างดีมาก ตลอดกระบวนการไม่มีคำพูดไร้สาระแม้แต่คำเดียว

เช่น ทำไมพอจางฟู่ไล่ตามสวี่หยวน สวี่หยวนก็ระเบิดความเร็วที่เหลือเชื่อออกมา

หรือนี่ก็เป็นความทรงจำของกล้ามเนื้อ? นี่เป็นวิธีการกระตุ้นศักยภาพเหรอ?

ก็ไม่ได้ถามว่าทำไมคำถามแรกของสวี่หยวนถึงถามว่าเซียวเฟยหวู่วิ่งออกมาจากห้องน้ำชายทำไม

"พูด! นายได้วางระเบิดไว้ที่อื่นอีกหรือเปล่า!" จางฟู่กระแอมไอเบาๆ แล้วทำหน้าจริงจัง

จางฟู่เองก็... กังวลว่าทำไมเซียวเฟยหวู่ถึงวิ่งออกมาจากห้องน้ำชาย

คนคนนี้โง่ขนาดนี้เลยเหรอ? ไม่รู้เรื่องตรรกะย้อนกลับเหรอ? ทำให้พวกเขาต้องวิ่งเข้าไปในห้องน้ำหญิง ยังดีที่ไม่มีใคร ไม่งั้นชื่อเสียงก็จบเห่แล้ว?

แน่นอนว่า เรื่องราวเหล่านี้ เมื่อเทียบกับผู้ก่อเหตุระเบิดในตอนนี้ ก็เป็นเรื่องเล็กน้อยไปแล้ว

คนรอบข้างไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติของสวี่หยวนและจางฟู่ เพียงแค่มองดูรอบๆ อย่างระมัดระวัง

สิ่งที่กลัวคือ คนคนนี้ยังมีพวก!

ถ้าอย่างนั้นเรื่องใหญ่แน่!

สวี่หยวนก็มองดูรอบๆ อย่างระมัดระวังเช่นกัน

ถ้ามีระเบิดมาอีก จะแย่เอาน่ะสิ!

"ระเบิด..." เซียวเฟยหวู่ทำหน้าเคร่งขรึม แล้วสีหน้าค่อยๆ บ้าคลั่ง ดวงตาจ้องมองสวี่หยวนเขม็ง แล้วยิ้ม "แน่นอนว่ามี แต่ฉันไม่บอกพวกแกหรอก"

"ให้คำแนะนำได้นะ ระเบิดลูกนี้ ถ้ามันระเบิดขึ้นมา ฉันเชื่อว่าห้างสรรพสินค้าทั้งหลังจะต้องเป็นศพไปพร้อมกับฉัน"

เมื่อมองเซียวเฟยหวู่ที่ยิ้มอย่างวิปริต สวี่หยวนและจางฟู่ก็อดไม่ได้ที่จะตกใจ

ไม่ว่าเซียวเฟยหวู่จะจงใจพูดแบบนี้หรือไม่ พวกเขาก็ต้องให้ความสำคัญ

"เซียวเฟยหวู่คนนี้มีที่มาที่ไปยังไง?" สวี่หยวนมองเซียวเฟยหวู่ ถามด้วยความสงสัย "รู้สึกว่าพุ่งเป้ามาที่ผม?"

รู้จักแน่นอน ก็คือเจ้าของแผงที่ให้เขาเล่นปืนกลคนนั้น

ตอนนั้นยังรู้สึกว่าคนคนนี้ดีผิดปกติ ไม่คิดว่าดูเหมือนจะพุ่งเป้ามาที่เขา

"เขา... เป็นน้องชายของผมสิบเส้น ก็คือพวกเดียวกับจูเฉิง พวกที่นายส่งเข้าไป" จางฟู่พูดด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน

"เฮ้อ อะไรที่ผมส่งเข้าไป ผมแค่จับพวกเขามามัดไว้ คนที่ส่งเข้าไปไม่ใช่พวกคุณเหรอ?" สวี่หยวนบอกว่าไม่รับผิดชอบ และโยนความผิดกลับไป

จางฟู่มองสวี่หยวนอย่างไม่พอใจ

"คนพวกนี้ พูดได้เลยว่าสภาพจิตใจไม่ปกติแล้ว ใช้คำฮิตในอินเทอร์เน็ตหน่อยก็คือ ปีศาจเข้าสิง"

"พูดแบบนี้ตั้งแต่แรก ผมก็เข้าใจแล้ว ปีศาจเข้าสิงหน่ะ ผมเข้าใจ" สวี่หยวนพยักหน้า

และจางฟู่กล่าวต่อว่า

"จริงๆ แล้วพวกเราก็ประมาทไปเอง ไม่คิดว่าผมสิบเส้นจะมีน้องชาย ต่อมาพวกเราตรวจสอบแฟ้มประวัติ พบว่าการกระทำผิดกฎหมายหลายครั้งของผมสิบเส้นยังมีร่างของคนๆ หนึ่ง นั่นคือน้องชายของเขา ก็คือชายหัวล้านคนนี้ เซียวเฟยหวู่ พวกเราตรวจสอบร่องรอยแล้วถึงได้ตามมา"

"จากการคาดการณ์ เซียวเฟยหวู่คนนี้พุ่งเป้ามาที่นายจริงๆ จุดประสงค์เหรอ คาดว่าน่าจะเป็นเพราะนายทำลายแผนการหนีไปของเขาน่ะสิ ได้ยินมาว่าเขาและพี่ชายหาเงินก็เพื่อที่จะหนีไปใช้ชีวิตให้ดีขึ้น หลังจากนี้นายจับพี่ชายของเขา แผนของเขาก็ล้มเหลว เดิมทีจิตใจก็ไม่ปกติอยู่แล้ว ตอนนี้ก็บ้าไปเลย ก็เลยทำพฤติกรรมแก้แค้นสังคมแบบนี้"

ถึงแม้ว่าจางฟู่จะพูดด้วยท่าทางที่คุ้นเคย

แต่ความหนักอึ้งที่อยู่ในนั้นก็ทำให้สวี่หยวนที่ได้ยินเป็นครั้งแรกรู้สึกตกใจเล็กน้อย

คนที่บ้าคลั่งแก้แค้นสังคม คนธรรมดาทั่วไปซวยจริงๆ

"บอกไว้ก่อน ไม่ใช่ผมจับเขาเข้าไปนะ คือคุณ ผมไม่รับผิดชอบ"

"ให้ตายสิ นายยังติดใจเรื่องนี้อยู่อีกเหรอเนี่ย!" จางฟู่ทำหน้าพูดไม่ออก

เขาต้องการให้สวี่หยวนรับผิดชอบด้วยเหรอ? เขายังไม่อยากให้สวี่หยวนรับผิดชอบเลย!

ถ้าเซียวเฟยหวู่คนนี้มาแก้แค้นสถานีตำรวจ นั่นถึงจะเรียกว่าเขาเก่งจริง

สวี่หยวนกระแอมไอเบาๆ ถามด้วยความสงสัย "ที่เขาพูดเมื่อกี้ แค่คุยโวใช่ไหม? ห้างสรรพสินค้าใหญ่ขนาดนี้ จะระเบิดให้พังได้ ต้องใช้พลังทำลายล้างขนาดไหนกัน! ทำเองจะเป็นไปได้ยังไง"

สวี่หยวนพูดพลางเหลือบมอง เซียวเฟยหวู่ที่ส่งมอบให้ตำรวจคนอื่นไปแล้ว

ตำรวจส่วนหนึ่งกำลังสอบสวนเขา ส่วนหนึ่งกำลังค้นหา ระเบิดที่อาจจะมี

"มีความเป็นไปได้สูงมาก นายอย่าลืมสิว่าพี่ชายของคนคนนี้ ก็เหมือนกับพวกเดียวกับจูเฉิง แม้แต่เงินปลอมก็ยังกล้าทำ นายคิดว่าของผิดกฎหมายบางอย่างเขาจะหาไม่ได้เหรอ? พูดไม่ได้หรอก ไม่กลัวคนบ้า กลัวคนบ้าที่ฉลาด"

จางฟู่กล่าวอย่างเคร่งขรึม

สาเหตุที่ระเบิดทำเองมีพลังทำลายล้างไม่มาก ส่วนใหญ่เป็นเพราะเทคนิคการทำเองยังไม่ชำนาญ แถมวัสดุที่ดีบางอย่างก็หาได้ยาก

ถ้ามีครบ สำหรับคนที่เข้าใจแล้ว การทำขึ้นมาอาจจะไม่ยากเท่าไหร่

พอนึกย้อนกลับไป ยังดีที่สวี่หยวนช่วยพวกเขาจับพวกคนเหล่านี้ไว้ได้ ไม่งั้น ผลที่ตามมาคงไม่อาจจินตนาการได้

ดูเหมือนว่า พวกเขาจะประเมินคุณูปการที่สวี่หยวนทำไว้ต่ำไป....

จางฟู่ตกอยู่ในภวังค์ความคิด

ส่วนสวี่หยวนในเวลานี้ก็เดินไปหาเซียวเฟยหวู่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ถามว่า

"นายฝังระเบิดไว้จริงเหรอ?"

"แน่นอน อยากให้ฉันบอกเหรอ? ได้สิ! แกฆ่าตัวตาย ฉันก็จะบอกพวกแกว่าจะแก้ไขยังไง"

เซียวเฟยหวู่เผยฟันหน้าที่บิ่นไปบ้าง

ผมเผ้า... โอ้ๆ เซียวเฟยหวู่ไม่มีผม

แต่พอดูที่ดวงตาที่มีเส้นเลือดฝอยเต็มไปหมด และสีหน้าที่ปีศาจเข้าสิง ก็รู้ได้ว่าส่วนใหญ่น่าจะบ้าไปแล้ว

"ไม่ถึงกับต้องเกลียดชังฉันขนาดนั้น แค่พี่ชายนายอวดเก่งในสิ่งที่ฉันถนัดก็เท่านั้นเอง"

สวี่หยวนคลำกระเป๋า อยากจะจุดบุหรี่เท่ๆ สักหน่อย เสียดายที่ไม่มี

ตำรวจคนอื่นๆ พอเห็นสวี่หยวนกำลังพูดคุยกับเซียวเฟยหวู่ ก็มองจางฟู่ก่อน พอเห็นจางฟู่พยักหน้า ก็ไม่ได้สนใจอะไรแล้ว

ว่ากันตามตรง นอกจากตำรวจไม่กี่คนที่สนิทกับสวี่หยวนแล้ว ตำรวจคนอื่นๆ ก็ยังมีความรู้สึกที่ดีต่อสวี่หยวน

ถ้าสวี่หยวนถ่ายหนังเกี่ยวกับการต่อสู้กับตำรวจสักหน่อย สวัสดิการของตำรวจอาจจะได้รับการปรับปรุงขึ้นอีกไหม?

แค่กๆ พวกเขาแค่คิดเล่นๆ เท่านั้น

อย่างไรก็ตาม เซียวเฟยหวู่พอได้ยินคำพูดของสวี่หยวน ก็หัวเราะเยาะ:

"แกถนัด? ก็แค่เด็กเมื่อวานซืน ใช้แต่เล่ห์เหลี่ยมเท่านั้น แกคิดว่าพี่ชายฉันทำแต่เงินดอลลาร์ปลอมเหรอ?"

สีหน้าของสวี่หยวนชะงักไป แล้วก็เข้าใจ

"คุณตำรวจ ผมขอแจ้งความ พี่ชายเขาต้องทำเงินปลอมของประเทศเราแน่นอน!"