ตอนที่ 32 สวี่หยวน เทพสังหาร

ก่อนที่สวี่หยวนจะออกมา เจียงเสี่ยวเสี่ยวก็กลับถึงบ้านแล้ว

ไม่ใช่ว่าไม่อยากรอสวี่หยวน

แต่หลักๆ แล้วเจียงเสี่ยวเสี่ยวรู้สึกว่ารอไปก็ไม่มีประโยชน์ ยังไงอนาคตก็ได้แค่ไปเยี่ยมในคุก

ล้อเล่น

เหตุผลหลักก็คือ เจียงเสี่ยวเสี่ยวรู้สึกว่าเรื่องของสวี่หยวนแบบนี้ คงไม่จบง่ายๆ

ด้วยทักษะการซิ่งรถและการข่มขู่คนแบบนั้น คาดว่าจะต้องเข้าไปนอนเล่นอีกนาน

พอกลับมาถึงบ้าน เธอก็อดไม่ได้ที่จะกลับไปดูบันทึกการถ่ายทอดสดอีกครั้ง รวมถึงความคิดเห็นต่างๆ บนอินเทอร์เน็ต

ในขณะนั้น คำพูดแปลกๆ ต่างๆ ของสวี่หยวน รวมถึงฉากดังต่างๆ ก็ค่อยๆ แพร่กระจายไปในอินเทอร์เน็ต

แน่นอนว่าเดิมทีมันแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วและได้รับความนิยมมาก

แต่เนื่องจากตอนหลังมันเกี่ยวข้องกับความรุนแรงและนองเลือดมากเกินไป จึงไม่สามารถส่งออกไปได้

ดังนั้นเรื่องของสวี่หยวน ถึงแม้จะได้รับความนิยม

แต่ก็จำกัดอยู่แค่การที่สวี่หยวนเรียกสาว รวมถึงวิดีโอแทงคนบางส่วนที่ส่งต่อกันในกลุ่มแชทต่างๆ

แต่ในฐานะที่เป็นผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ เจียงเสี่ยวเสี่ยวย่อมได้รับประสบการณ์ที่ลึกซึ้งกว่าชาวเน็ตเหล่านี้

คำพูดที่คล่องแคล่ว โอ้ ไม่สิ ท่วงท่าที่คล่องแคล่ว

ท่าทางที่ดุดัน ดวงตาที่เย็นชา

ทำไมสวี่หยวนถึงรู้เรื่องพวกนี้เยอะขนาดนี้?

แถมสิ่งที่เขาทำ รวมถึงดวงตาที่เย็นชา

รวมถึงอ้อมกอดที่อบอุ่น.....

ล้วนทิ้งร่องรอยที่ลบไม่ออกไว้ในใจของเจียงเสี่ยวเสี่ยว

ความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับสวี่หยวนก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

เพียงแต่รู้สึกว่ามันซับซ้อนมาก

........

วันรุ่งขึ้น ตอนเช้า

สวี่หยวนมาถึงกองถ่าย

ถึงฉากที่เขาต้องปิดกล้องแล้ว

ก็ไม่มีอะไรมาก แค่ถูกจับเท่านั้นเอง

เรื่องนี้เขารู้จักดี

แต่พอเขาเดินเข้าไปในกองถ่าย เขาก็พบว่าบรรยากาศมันแปลกๆ

มีสายตาที่แตกต่างกันมองมา

มันแปลกมาก

สวี่หยวนไม่เข้าใจ

ขณะที่กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า

ก็ได้ยินการสนทนาของพวกเขาโดยบังเอิญ

"นายได้ดูวิดีโอนั้นหรือยัง?"

"วิดีโออะไร?"

"ก็ของสวี่หยวนไง!"

"รู้แล้ว รู้แล้ว ไอ้ที่เขาพูดคำศัพท์เฉพาะนั่นน่ะ! ฮ่าๆๆๆๆ ไอ้หมอนี่ก่อนหน้านี้ผู้กำกับเหยียนชวนเขาไปด้วยกัน เขายังปฏิเสธ ที่แท้ก็คุ้นเคยกับเรื่องพวกนี้อยู่นี่เอง!"

"ไม่ใช่เรื่องนั้น"

"แล้วเรื่องอะไร?"

"ตอนนั้นนายไม่ได้ดูถ่ายทอดสดแน่ๆ! ถ่ายทอดสดมันถึงพริกถึงขิงกว่า สวี่หยวนไปเรียกสาว มันรุนแรงและนองเลือดมาก! ถืออาวุธแทงเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ล้มไปอย่างน้อยสิบกว่าคน! สุดท้ายยังแทงคนสุดท้ายตายด้วย!"

"อะไรนะ! นี่มันฆาตกรชัดๆ! ก่อนหน้านี้ก็ดูแล้วว่าเขาแปลกๆ คนๆ หนึ่งจะคุ้นเคยกับการปล้นได้ยังไงขนาดนั้น?"

"เรื่องนี้ฉันบอกนายแค่คนเดียวนะเว้ย นายอย่าไปบอกคนอื่นนะ ไม่งั้นถ้าสวี่หยวนรู้ พวกเราต้องซวยกันหมดแน่!"

"วางใจได้ ปากฉันหนักที่สุดแล้ว!"

หลังจากฟังการสนทนาของคนทั้งสอง สวี่หยวนก็เปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยสีหน้ามืดมน

พอเขาเดินออกมาก็ได้ยินเสียงจากในกองถ่ายว่า:

"ได้ยินหรือยัง? สวี่หยวนแทงคนตายไปสิบกว่าคน?"

"เฮ้อ! ได้ยินหรือยัง? สวี่หยวนเพราะเรียกสาวแล้วบริการไม่ดี เลยอาละวาดฆ่าคนในคลับเฮ้าส์!"

"รู้หรือยัง? เพราะสาวบริการไม่เต็มที่ สวี่หยวนแทงเธอตายคาที่! แล้วยังเอาไขควงแทงคนตายไปหลายร้อยคน!"

"นายยังไม่รู้อีกเหรอ? สวี่หยวนฆ่าคนไปหลายร้อยคนในคลับเฮ้าส์ แล้วออกมาก็ไปอาละวาดฆ่าคนในสถานีตำรวจ สุดท้ายตำรวจถึงได้ปล่อยตัวเขาไปอย่างเสียไม่ได้!"

"......"

ทุกคนพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน

แต่มีคนสังเกตเห็นอะไรบางอย่างด้วยสีหน้าหวาดกลัว

"เฮ้ อย่าพูดแล้ว เขาออกมาแล้ว"

เมื่อทุกคนเห็นสวี่หยวนมีสีหน้าเย็นชา

ก็ไม่มีใครกล้าพูดถึงเรื่องพวกนี้อีก

มองสวี่หยวนด้วยความหวาดกลัว

ราวกับเห็นฆาตกรโรคจิตที่ร้ายกาจ

ไม่กล้าเข้าใกล้เขา ไม่กล้าพูดคุย

สวี่หยวนมองภาพนี้แล้วโกรธมาก!

ถ้าเขาไม่ออกมา เขาก็จะกลายเป็นคนที่ฆ่าคนตั้งแต่บนสวรรค์จรดนรกแล้ว

เดี๋ยวก่อน

คนที่เก่งขนาดนี้คนสุดท้ายก็คือลิงตัวหนึ่ง

อย่างไรก็ตาม ข่าวลือยิ่งแพร่กระจายไปไกลขึ้นเรื่อยๆ สวี่หยวนจึงต้องพูดว่า:

"ผมไม่ได้ฆ่าใคร"

คนรอบข้างพยักหน้าอย่างบ้าคลั่ง

แต่สีหน้ากลับเขียนว่าไม่เชื่อ

สวี่หยวนก็เลยยอมแพ้

"ไอ้ฆาตกรโรคจิตนี่ออกมาได้ยังไงเนี่ย? ตำรวจทำอะไรอยู่?"

"งงไปหมดแล้ว! เอาคนแบบนี้มาอยู่ในกองถ่ายมันอันตรายเกินไปแล้ว!"

"ฉันกลัวว่าวันไหนไปขัดใจเขา แล้วจะโดนฆ่าตายทำยังไง?"

"......"

หลังจากที่สวี่หยวนเดินผ่านไปแล้ว คนพวกนี้ก็เริ่มพูดคุยกันอีกครั้ง

จนกระทั่งผู้กำกับหวงกั๋วเข้ามา เห็นผู้คนส่งเสียงดังก็ขมวดคิ้วพูดว่า:

"โวยวายอะไรกันนักหนา? พี่สวี่มาหรือยัง"

"มา...มา...มาแล้ว!"

"เรียกเขามาหน่อย วันนี้เป็นฉากปิดกล้องของเขา ฉันจะอธิบายให้ดีๆ"

"......"

ไม่มีใครกล้าตอบ

หวงกั๋วขมวดคิ้ว

ดูเหมือนจะตระหนักถึงความผิดปกติบางอย่าง

เห็นสวี่หยวนอยู่ไม่ไกล ก็เลยเดินไปหาเอง แล้วทักทายด้วยความสงสัย

"พี่สวี่ ทำไมดูเหมือนพวกเขาจะกลัวนายกันจัง?"

เห็นว่าเป็นหวงกั๋ว สวี่หยวนก็เลยไม่ขมวดคิ้วอีกต่อไป ยักไหล่อย่างจนปัญญาแล้วตอบว่า "พวกเขาก็เป็นแบบนี้มาตลอดไม่ใช่เหรอ"

"เอ่อ วันนี้มันดูเกินไปหน่อย มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า"

สวี่หยวนลูบจมูก "ก็ไม่มีอะไร เมื่อคืนทำลายแหล่งค้าประเวณีไปแห่งหนึ่ง ช่วยเหลือสาวน้อยที่ไม่รู้เรื่องมากมาย"

หวงกั๋วเกาหัวด้วยสีหน้างุนงง

ฟังไม่เข้าใจ

แต่ก็ไม่ได้สนใจ

แต่กลับพูดถึงฉากนี้กับสวี่หยวน

สวี่หยวนก็ตั้งใจฟัง

ทำให้ทีมงานคนอื่นๆ ที่อยู่รอบข้างอดไม่ได้ที่จะชื่นชมหวงกั๋ว

"ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเขาถึงเป็นผู้กำกับ ดูสิ คุยกับสวี่หยวนได้แบบมีหัวเราะมีพูดคุยด้วย!"

"มีความเป็นไปได้ไหมว่า ผู้กำกับรู้สถานการณ์ของสวี่หยวน เลยเชิญมาเป็นพิเศษ?"

"ไม่แปลกใจเลย! ก่อนหน้านี้ฉันคิดว่าสวี่หยวนเป็นโจรจริงๆ ที่ไหนได้กลับเป็นแบบนี้"

ขณะที่ทุกคนกำลังพูดคุยกัน

นักแสดงนำคนอื่นๆ ก็มาถึง

และเพื่อประหยัดเวลา หวงกั๋วก็เลยอธิบายบทให้ทุกคนฟังพร้อมกัน

แต่เมื่อตู้เจ๋อเดินไปข้างๆ สวี่หยวน กลับมีสีหน้าหวาดกลัว ถอยหลังอย่างต่อเนื่อง

ถึงขนาดต้องหลบอยู่ข้างหลังหวงกั๋ว

ส่วนหลินเหยียนก็ไม่ได้เกินเลยขนาดนั้น แค่มองสวี่หยวนด้วยสีหน้าที่แปลกๆ

เดินเข้าไปใกล้สวี่หยวน แล้วถามด้วยความสงสัยว่า:

"นายไปที่แบบนั้นบ่อยเหรอ?"

สวี่หยวนหน้าดำ

เขารู้ว่าการถ่ายทอดสดของเขาจะต้องส่งผลกระทบต่อเขามาก แต่ไม่คิดว่าจะทำให้เป็นที่รู้กันขนาดนี้

ยิ้มขื่น "ผมบอกว่าไม่ได้ไป พวกคุณจะเชื่อไหม?"

หลินเหยียนมองสวี่หยวนเล็กน้อย พยักหน้าเบาๆ "เชื่อ!"

ส่วนอีกด้านหนึ่ง

ตู้เจ๋อกำลังแบ่งปันวิดีโอที่เขาหามากับหวงกั๋ว

ซึ่งเป็นช่วงที่สวี่หยวนไล่ตามเหยียนเจี้ยน

ดูเหยียนเจี้ยนถูกไขควงแทงทะลุขา

สวี่หยวนเดินเข้ามาทีละก้าว ราวกับเทพแห่งความตาย

หวงกั๋วเหงื่อไหลโชก อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย

ขาเริ่มสั่น

ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมวันนี้เขาถึงไม่เห็นเหยียนเจี้ยน ที่แท้ก็โดนแทงไปแล้วนี่เอง!

แถมคนที่แทงก็คือสวี่หยวน!

เมื่อคิดถึงความขัดแย้งระหว่างสวี่หยวนกับเหยียนเจี้ยน หวงกั๋วก็รู้สึกโชคดีมาก

ที่เขาไม่ได้ทำให้สวี่หยวนขุ่นเคือง!

ดูเหมือนว่าชีวิตของเขาจะยังปลอดภัย

แต่เขาคิดมาตลอดว่าสวี่หยวนแค่แสดง

แต่ไม่คิดว่าจะได้เจอของจริงเข้าแล้ว!

ให้ตายเถอะ ถ้ามันเป็นของจริง แล้วทำไมถึงออกมาได้ล่ะ?

ตอนนั้นส่งเข้าสถานีตำรวจก็ออกมาได้ ตอนนี้หลักฐานชัดเจนก็ออกมาได้อีก?

ก็ดี ใช้ของจริง ถึงจะแสดงบทฆาตกรได้สมจริง

ถ้ามองแบบนี้ การปิดกล้องแบบนี้มันดูรีบร้อนไปหน่อยหรือเปล่า?

หวงกั๋วตกอยู่ในภวังค์

แต่แววตาที่มองสวี่หยวนกลับมีความหวาดกลัวแฝงอยู่