ตอนที่ 24 หลักฐานครบถ้วน! กองปราบปรามอบายมุขบุกออกปฏิบัติการ!

สวี่หยวนเดินตรงไปยังผู้หญิงเหล่านั้น

สายตาเต็มไปด้วยการพิจารณา

ส่วนผู้หญิงเหล่านั้น เมื่อเห็นหน้าตาของสวี่หยวน ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

เด็กหนุ่มจัดการง่ายที่สุด

พวกเธอเริ่มแสดงเสน่ห์ของตัวเองโดยไม่รู้ตัว

แต่เมื่อได้เห็นแววตาของสวี่หยวน

พวกเธอก็รู้ว่าตัวเองคิดผิดแล้ว

ในแววตามีทั้งความโลภและความหื่นกระหาย ที่สำคัญคือซ่อนไว้ในส่วนลึกของแววตา มองพวกเธอเหมือนกับกำลังพิจารณาสินค้าชิ้นหนึ่ง

พวกเธอคุ้นเคยกับแววตาแบบนี้ดี

มีแต่นักเที่ยวตัวยงที่ผ่านสมรภูมิมานับครั้งไม่ถ้วนถึงจะมีแววตาและบุคลิกแบบนี้

พวกเธอดูถูกชายหนุ่มคนนี้

พวกเธอรู้ว่า ถึงแม้พวกเธอจะยั่วยวนมากแค่ไหน ถ้าชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าไม่ชอบ ก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย

พวกเธอเดาไม่ผิด

สวี่หยวนไม่ได้มองพวกเธอเลย แค่ทำไปตามมารยาทเท่านั้น

เพราะในนี้ไม่มีซุนหยวนหยวน!

มีแต่พนักงานเก่าๆ

พนักงานเก่าๆ เหล่านี้คงจะเป็นระดับผู้บุกเบิก มีอายุงานยาวนาน

ถึงแม้ว่าพนักงานเก่าจะมีข้อดีของพนักงานเก่า มีเทคนิคที่ชำนาญ คล่องแคล่ว ไม่ต้องมีใครมาสอน

แต่พนักงานเก่าๆ ก็เจ้าเล่ห์เกินไป โดนลมโดนแดด ผิวก็คล้ำลง ระบบเผาผลาญก็แย่ลง ก็เลยเหม็น

ถนนที่คนเดินเยอะๆ ก็จะกว้าง

เมื่อคุณเดินบนถนนเส้นหนึ่งโดยไม่มีอุปสรรคราบรื่น นั่นไม่ใช่เพราะถนนถูกสร้างมาเพื่อคุณ แต่เป็นเพราะมีคนจำนวนมากที่พัฒนามันอยู่เบื้องหลังอย่างเงียบๆ

แถมพนักงานเก่าๆ ขยันขันแข็งมาหลายปี จะไม่มีโรคภัยไข้เจ็บเลยก็เป็นไปไม่ได้

โดยทั่วไปแล้ว คนที่มาที่นี่คงจะไม่เลือกพนักงานระดับผู้บุกเบิกแบบนี้

แต่คนที่จะมองออกได้ก็คงจะมีแต่สวี่หยวนเท่านั้น

พวกที่เคยเที่ยวแค่ครั้งสองครั้ง ไม่มีทางแยกออก

ดูเหมือนว่าตัวเองจะถูกดูถูกแล้ว

ยังลองเชิงอยู่อีก

สวี่หยวนนั่งกลับไป ขมวดคิ้วแล้วพูดว่า

"เปลี่ยนชุดใหม่ มีน้ำชาใหม่ไหม?"

เมื่อได้ยินคำพูดของสวี่หยวน สีหน้าของผู้หญิงเหล่านั้นก็แข็งค้างขึ้นมาทันที

ผู้จัดการที่อยู่ข้างๆ เมื่อเห็นดังนั้น ความคิดที่จะลองเชิงก็หายไปทันที

ส่งสายตาให้ผู้หญิงเหล่านั้นออกไป

"รอสักครู่นะครับ น้ำชาใหม่เดี๋ยวผมถามให้ ช่วงนี้มีน้ำชาใหม่ๆ เข้ามาเยอะมาก แต่ก็มีเจ้าของมาเยอะเหมือนกัน ผมก็เลยไม่รู้ว่าตอนนี้ยังมีอยู่รึเปล่า"

พูดจบ ผู้จัดการก็เดินออกจากประตูไป

ในห้องเหลือแค่สวี่หยวนกับเจียงเสี่ยวเสี่ยว

"ทำไมถึงพูดแต่เรื่องน้ำชา" เจียงเสี่ยวเสี่ยวถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"เรื่องของผู้ใหญ่ เด็กไม่ต้องถาม" สวี่หยวนไม่อยากอธิบายเรื่องแบบนี้มากนัก

เจียงเสี่ยวเสี่ยวเบ้ปาก จากนั้นก็ถามอีกว่า

"ผู้หญิงพวกนั้นก็สวยดี ทำไมถึงต้องเปลี่ยนชุดใหม่ด้วยล่ะ?"

"ฉันไม่ได้มาทำอะไรแบบนั้นจริงๆ แถมสวยจริงเหรอ? ปลอมขนาดนั้น จะสวยได้ยังไง?"

"หา? มีอะไรเหรอ? ตรงไหนปลอม?" เจียงเสี่ยวเสี่ยวกระพริบตา อยากรู้อยากเห็น

เธอเป็นผู้หญิง อยากรู้เรื่องพวกนี้ไปทำไม?

"เธอเห็นผู้หญิงก็สังเกตแต่ขาหรือหน้าอกเหรอ?" สวี่หยวนพูดอย่างไม่สบอารมณ์

"หา?" เจียงเสี่ยวเสี่ยวเหลือบมองตัวเองโดยไม่รู้ตัว

ถึงแม้ว่าขาของเธอจะยาวและสวยมาก แต่หน้าอก.... ก็บอกได้แค่ว่าเป็นเนินเขาลูกเล็กๆ เท่านั้น ดังนั้นเวลาที่มองเพศเดียวกัน เธอจะสังเกตอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัว เพื่อทำการเปรียบเทียบ

"จริงๆ แล้วไม่ว่าจะเป็นหน้าอกหรือขาของพวกเธอ มันปลอมเกินไป หน้าฉันไม่อยากพูดอะไรมาก ความรู้สึกทางเทคโนโลยีมันสามารถมองออกได้ ส่วนเรื่องหน้าอก ฉันอาศัยความรู้สึก แต่ถ้าอยากจะแยกแยะจริงๆ ก็ให้สังเกตว่าหลังจากที่เธอถอดเสื้อแล้วนอนลง มันจะแผ่ออกไหม เหมือนสไลม์กระแทกพื้น

ถ้าแผ่ออกก็คือของจริง ถ้าไม่แผ่ออกก็คือของปลอม แน่นอนว่าไม่ใช่ทั้งหมด บางคนที่เล็กเกินไป.... ดูเหมือนว่าจะไม่มีความจำเป็นต้องพิสูจน์"

สวี่หยวนเหลือบมองเจียงเสี่ยวเสี่ยว เจียงเสี่ยวเสี่ยวแสดงสีหน้าโกรธเคือง

"แต่ฉันตัดสินส่วนใหญ่โดยอาศัยสัญชาตญาณ คนที่มีประสบการณ์เยอะ มองแวบเดียวก็ตัดสินออกแล้ว วิธีเหล่านั้นก็เลยไม่มีประโยชน์อะไร"

หลังจากที่สวี่หยวนพูดสิ่งเหล่านี้ เขาก็เริ่มยกตัวอย่างจากหลายๆ ด้าน พูดถึงรายละเอียดบางอย่าง

เพราะว่ามันหวือหวาเกินไป ความรู้เล็กๆ น้อยๆ มากมายเกินไป ที่นี่เลยไม่อธิบายมากนัก

แต่ผู้ชมในห้องไลฟ์สดกลัวว่าห้องไลฟ์สดจะโดนปิด

'ให้ตายสิ! มีวิธีแบบนี้ด้วย! เรียนรู้แล้ว! ของจริง!'

'พูดช้าๆ หน่อย พูดช้าๆ หน่อย จดไม่ทันแล้ว!'

'แย่แล้ว ถ้าแฟนผมนอนลงแล้วไม่แผ่ออกต้องทำยังไง?'

'ข้างบน แฟนนายเป็นของปลอม นายยังจะสนใจว่าหน้าอกเป็นของปลอมไหม?'

'เจ็บจี๊ด! ข้างบนอย่าทักคนอื่นแรงขนาดนั้นสิ ฮ่าๆๆ!'

'นี่ฉันฟังได้เหรอ? ผู้คุมกฎไม่มาเตือนหน่อยเหรอ?'

'อย่าทะเลาะกัน อย่าทะเลาะกัน ผู้คุมกฎกำลังจดอยู่!'

'ไม่! ไม่ใช่เพื่อน! พวกนายไม่รู้สึกแปลกๆ บ้างเหรอ? ทำไมสวี่หยวนคนนี้ถึงรู้เรื่องพวกนี้เยอะจัง?'

'แล้วจะเป็นอะไรได้ ก็ต้องเป็นขาประจำสิ ไม่ได้ยินเหรอว่าเขาบอกว่ามีแต่คนที่มีประสบการณ์เท่านั้นที่จะเข้าใจได้'

ส่วนจ้าวอันที่อยู่ในทีม ยิ่งรู้สึกมืดแปดด้าน

พูดได้ละเอียดเกินไป....

ให้ตายสิ แม้แต่เขาที่เป็นหัวหน้าทีมปราบปรามการค้าประเวณีก็ยังรู้สึกว่าได้เรียนรู้อะไรไปเยอะเลย!

ให้ตายเถอะ จะมีอะไรต้องพูดอีก!

หลักฐานชัดเจนขนาดนี้!

คนธรรมดาอย่างนายจะรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง?

พูดออกมาอย่างกับท่องจำมาอย่างดี!

คราวนี้ดูสิว่านายจะแก้ตัวยังไง!

"หัวหน้า! หาเจอแล้วครับ สถานที่ก็คือแหล่งที่เราจับตาดูเมื่อก่อน สถานที่สำคัญ ถนนซี ร้านนวดคนตาบอด!"

"ไป! เคลื่อนพล!"

จ้าวอันไม่พูดพร่ำทำเพลง ถือโทรศัพท์ มองภาพในห้องไลฟ์สด แล้วเดินออกจากสถานีตำรวจ

ในชั่วพริบตา เสียงหวอรถตำรวจก็ดังขึ้น

อีกด้านหนึ่ง

หลังจากที่สวี่หยวนคุยกับเจียงเสี่ยวเสี่ยวจบ ผู้จัดการร่างท้วมก็พาป้าที่แต่งหน้าจัดคนหนึ่งเดินเข้ามา

ข้างหลังยังมีผู้หญิงชุดใหม่อีกเจ็ดแปดคนตามมาด้วย

ชุดใหม่นี้ดูเด็กกว่าชุดก่อนหน้านี้จริงๆ

เพียงแต่ในใจของสวี่หยวนมีความกังวลใจแฝงอยู่

เพราะในกลุ่มคนเหล่านี้ไม่มีซุนหยวนหยวน

สวี่หยวนรู้ว่าไม่ดีแล้ว

เมื่อเห็นสวี่หยวนสีหน้าไม่พอใจ ผู้จัดการก็อดไม่ได้ที่จะหน้าเสีย

จะไม่เจอพวกที่มาหาเรื่องใช่ไหม?

"ท่านครับ พวกนี้เป็นนักศึกษาที่มาใหม่ช่วงนี้ ท่านลองดูสิครับ"

"อืม.... มีแค่พวกนี้เหรอ?"

"คนอื่นๆ มีเจ้าของจองไว้ล่วงหน้าแล้ว"

สวี่หยวนพยักหน้า สีหน้าไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรมาก เลือกมาสองคนอย่างส่งๆ

"ไม่คิดเลยว่าที่นี่จะมีคนแค่นี้ ช่างเถอะ เธอ แล้วก็เธอ ตามฉันมา"

สีหน้าของผู้จัดการถึงได้ดีขึ้น

สวี่หยวนมองไปที่เด็กสาวเหล่านั้น ในใจก็ถอนหายใจออกมา

ยังเด็ก แต่งหน้าไม่จัดมาก

เพียงแต่สีหน้าดูตึงเครียดและกระอักกระอ่วน

ตอนนี้ดูเหมือนว่าคนเหล่านี้ยังไม่เคยต้อนรับใคร ยังไม่ได้ก้าวเข้าสู่ขุมนรก ยังมีทางช่วย เหมือนกับซุนหยวนหยวน

หลังจากเลือกเสร็จก็ไม่ใช่ผู้จัดการที่นำทางแล้ว แต่เป็นป้านำทาง

เด็กสาวทั้งสองเดินตามหลัง ป้าเดินอยู่ข้างหน้า

ส่วนสวี่หยวนกับเจียงเสี่ยวเสี่ยวอยู่ตรงกลาง

เว้นระยะห่างกันพอสมควร

เจียงเสี่ยวเสี่ยวเข้ามาใกล้สวี่หยวน กระซิบถามว่า

"นายมาที่นี่บ่อยเหรอ?"

สวี่หยวนกระซิบตอบว่า "ไม่ได้มา ฉันไม่เคยมาที่แบบนี้"

สวี่หยวนพูดอย่างหนักแน่น

เจียงเสี่ยวเสี่ยวกลับไม่เชื่อ

"สวี่หยวนคนนี้เกลียดคนที่มาที่นี่ที่สุด ฉันไม่เคยมาที่แบบนี้ เธออย่าคิดมาก"

สวี่หยวนรีบอธิบายอีกครั้ง

ตอนนี้กำลังเปิดไลฟ์สดอยู่นะ

คำพูดที่ใส่ร้ายป้ายสีความบริสุทธิ์ของเขาแบบนี้จะพูดส่งๆ ไม่ได้ นี่มันทำให้ชื่อเสียงเขาเสียหายนะ?

เพียงแต่คำพูดของเขากลับมีกลิ่นอายของการปกปิด ทำให้เจียงเสี่ยวเสี่ยวมั่นใจในสิ่งที่คิดมากขึ้น

ก็อดไม่ได้ที่จะกังวลเกี่ยวกับชะตากรรมของตัวเอง เพราะยังไงเธอก็กำลังเปิดไลฟ์สดอยู่นี่นา

สวี่หยวนคงจะไม่ทำอะไรแผลงๆ หรอกใช่ไหม?

'ฉันไม่เคยเห็นคนหน้าด้านขนาดนี้มาก่อน'

'รู้เรื่องพวกนี้อย่างกับท่องจำมาอย่างดี รู้คำศัพท์ลับในวงการนี้ทุกอย่าง ยังจะบอกว่าไม่เคยมาอีกเหรอ'

'ถ้าเขาไม่เคยมา ฉันจะยืนกินขี้สิบตันเลย!'

'ตาม! ฉันยี่สิบตัน!'

'พูดแบบนี้เลยนะ ลุงฉันที่ติดคุกเพราะเรื่องนี้แล้วเพิ่งออกมา ยังรู้สึกว่าสวี่หยวนพูดไม่มีข้อผิดพลาดเลยสักนิด'

'ดูจากที่ยังหนุ่มขนาดนี้ ไม่คิดเลยว่าสวี่หยวนจะไม่ทำอะไรจริงจังเลยสักอย่าง! ทั้งปล้น ทั้งฆ่า แถมยังเป็นนักเที่ยวอีก'

แชทในห้องไลฟ์สดต่างพากันตั้งคำถามกับการกระทำของสวี่หยวน

อย่างรวดเร็ว

ห้องก็ถึงแล้ว

ป้าคนนั้นเปิดประตู ยิ้มแย้มแล้วพูดกับสวี่หยวนว่า

"ท่านคะ ที่นี่แหละค่ะ แต่ว่าจะให้คนช่วยสอนหน่อยไหมคะ? สองคนนี้เป็นคนมาใหม่ ไม่รู้อะไรเลย"

นักศึกษาสาวทั้งสองที่อยู่ข้างหลัง มองสวี่หยวนอย่างระมัดระวัง

พอมองหน้าเขา ในใจก็สบายใจขึ้น

นึกว่าจะเจอพวกพุงพลุ้ยซะแล้ว

โชคดีที่สวี่หยวนไม่ใช่ แถมยังหน้าตาดีอีกด้วย

ถึงแม้ว่าคนที่มาสถานที่แบบนี้คงจะไม่ใช่คนดีอะไร

แต่หน้าตาของสวี่หยวนดูเป็นคนดีอยู่

คงจะไม่วิปริตมาก

เด็กสาวทั้งสองก็วางใจ

สวี่หยวนไม่มีใจที่จะสังเกตความคิดของเด็กสาวทั้งสองคน ขี้เกียจพูดอะไรมาก

เพราะตอนนี้เขาต้องการหาซุนหยวนหยวน

เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหา จึงพูดส่งๆ ไปว่า

"ไม่ต้อง ฉันชอบสอนเอง"

"??????"