บทที่ 18 บททดสอบเล็กๆ ปะทะไซคลอปส์

บทที่ 18 บททดสอบเล็กๆ ปะทะไซคลอปส์

"ก็คงงั้นมั้งครับ!" หลี่ฮ่าวเทียนยิ้ม

หากจะว่ากันตามตรง ลมปราณในตัวเขาก็ถือเป็นพลังงานรูปแบบหนึ่งเหมือนกัน

"ไม่นึกเลยว่านายจะปลุกพลังความสามารถใหม่ขึ้นมาได้!"

ทันใดนั้น สตอร์ม โอโรโร่ กับไซคลอปส์ สกอตต์ ก็เดินเข้ามาจากระยะไม่ไกลนัก

แววตาของทั้งคู่เต็มไปด้วยความตกตะลึงและตื่นเต้น

พวกเขาแค่บังเอิญเดินผ่านมา แต่กลับพบหลี่ฮ่าวเทียนที่ร่างกายห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงสีทอง

"นี่คือการตื่นขึ้นครั้งที่สองของเอ็กซ์ยีนงั้นเหรอ?" ไซคลอปส์ สกอตต์ คิดในใจพลางมองไปที่หลี่ฮ่าวเทียน

"ช่วงนี้ผมรู้สึกว่าร่างกายแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ น่ะครับ"

"เมื่อกี้รู้สึกเหมือนมีขุมพลังพลุ่งพล่านอยู่ในตัว อยากจะระเบิดออกมา"

"ก็เลยลองดู!" หลี่ฮ่าวเทียนตอบยิ้มๆ

"อยากรู้จังว่าเป็นพลังงานรูปแบบไหน!" สตอร์ม โอโรโร่รู้สึกสงสัยนิดหน่อย

"หลี่ ศาสตราจารย์เอ็กซ์เรียกพวกเราไปหาแน่ะ!" จังหวะนั้นไซคลอปส์ สกอตต์ก็พูดแทรกขึ้นมา

"งั้นเราไปถามศาสตราจารย์เอ็กซ์ก็น่าจะได้คำตอบนะ!" สตอร์ม โอโรโร่บอกยิ้มๆ

"ครับ!" หลี่ฮ่าวเทียนพยักหน้า

แต่ในใจกลับมีความคิดแปลกๆ แวบเข้ามา

ศาสตราจารย์เอ็กซ์ไม่ได้ส่งกระแสจิตบอกเขาโดยตรง แต่กลับบอกผ่านไซคลอปส์ สกอตต์แทน

"หลี่เก่งขึ้นเรื่อยๆ เลยแฮะ!" แววตาของคลาริสฉายแววซับซ้อนขณะมองส่งพวกหลี่ฮ่าวเทียนเดินจากไป

ไม่นานทุกคนก็มาถึงหน้าห้องทำงานของศาสตราจารย์เอ็กซ์

ประตูไม่ได้ปิด พวกเขาจึงเดินเข้าไปเลย

"มากันแล้วสินะ!" ศาสตราจารย์เอ็กซ์ทักทายด้วยรอยยิ้ม

เขามองไปที่หลี่ฮ่าวเทียนแล้วเอ่ยว่า "หลี่ ได้ข่าวว่าเธอปลุกพลังสายพลังงานรูปแบบใหม่ขึ้นมาได้เหรอ!"

"..."

ได้ยินศาสตราจารย์เอ็กซ์ทักแบบนี้ หลี่ฮ่าวเทียนถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

ความจริงด้วยความสามารถของศาสตราจารย์ ตอนที่หลี่ฮ่าวเทียนระเบิดพลังลมปราณเมื่อกี้ เขาก็น่าจะรู้ตัวแล้ว

แถมคนอยู่เยอะขนาดนั้น ศาสตราจารย์แค่เจาะใจใครสักคนมองผ่านตาก็เห็นการเปลี่ยนแปลงของหลี่ฮ่าวเทียนแล้ว

แต่ในเมื่อรู้แล้วไม่พูด หลี่ฮ่าวเทียนจึงยิ้มบางๆ แล้วพยักหน้า

"น่าจะเป็นความสามารถใหม่สายพลังงานครับ แต่ผมยังไม่แน่ใจเรื่องผลลัพธ์ของมันเท่าไหร่"

เขาตอบอย่างถ่อมตัว

ยังไงซะ การใช้ลมปราณก็พลิกแพลงได้สารพัดรูปแบบ

คลื่นกระแทก กระสุนพลัง หมัดตะวัน กงจักรสังหาร บอลเกงกิ... ของพวกนี้ไม่ยากเลย

สำหรับหลี่ฮ่าวเทียนที่แปลงร่างเป็นซูเปอร์ไซย่าขั้น 1 ได้ เขาใช้ท่าพวกนี้ได้หมด

ช่องความสามารถในแผงคุณสมบัติของเขาตอนนี้ยาวเหยียดจนต้องใช้เครื่องหมายจุดไข่ปลา '...' แทนแล้ว

"ในโรงเรียนก็มีนักเรียนสายพลังงานอยู่บ้าง แต่ดูเหมือนพลังของพวกเขาจะไม่เข้มข้นเท่าเธอ" ศาสตราจารย์เอ็กซ์กล่าว

เขาจับสัมผัสคลื่นพลังเมื่อครู่ได้ มันรุนแรงอย่างเหลือเชื่อ

ระดับอัลฟ่าแน่นอน!

แต่หารู้ไม่ว่า ลมปราณที่หลี่ฮ่าวเทียนปล่อยออกมานั้นยังไม่ถึงหนึ่งในพันของพลังทั้งหมดด้วยซ้ำ

ขืนปล่อยออกมาหมด มีหวังโรงเรียนเซเวียร์ได้ราบเป็นหน้ากลองแน่

"งั้นเหรอครับ? ผมไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน!" หลี่ฮ่าวเทียนเกาหัวแก้เขิน

"การปลุกพลังเอ็กซ์ยีนครั้งที่สองเป็นเรื่องหายากมาก"

"ฉันดีใจด้วยนะที่เธอทำสำเร็จ" ศาสตราจารย์เอ็กซ์ยิ้ม

"ดูเหมือนเอ็กซ์ยีนของเธอน่าจะเกี่ยวข้องกับร่างกายโดยตรง" เขาครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะพูดออกมา

ความจริงศาสตราจารย์เองก็ยังไม่มั่นใจนัก

ความสามารถกลายพันธุ์ของหลี่ฮ่าวเทียนคืออะไรกันแน่?

พละกำลังมหาศาล แล้วตอนนี้ยังปลุกพลังสายพลังงานได้อีก

"หรือจะเป็นประเภทเสริมแกร่งร่างกายไร้ขีดจำกัด?" ศาสตราจารย์เอ็กซ์คิดในใจ

นี่เป็นประเภทที่ค่อนข้างพิเศษ

ร่างกายของมนุษย์กลายพันธุ์จะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ไร้ที่สิ้นสุด

และเมื่อถึงขีดจำกัดหนึ่ง ก็จะมีพลังรูปแบบใหม่ๆ ปรากฏออกมา

เช่น ตาอาจปล่อยแสงได้

หรือปล่อยคลื่นกระแทก หรือคลื่นอัลตราโซนิกที่รุนแรงได้

หรือจิตใจแข็งแกร่งขึ้นจนมีพลังโทรจิต

สรุปง่ายๆ คือประสาทสัมผัสทั้งห้าและร่างกายทุกส่วนสามารถพัฒนาความสามารถเสริมขึ้นมาได้

นี่คือประเภทเสริมแกร่งร่างกายไร้ขีดจำกัด

แต่คนประเภทนี้หาได้ยากมาก

"ในโรงเรียนมีพวกสายพลังงานเก่งๆ อยู่ก็สกอตต์ บ็อบบี้ แล้วก็เคน"

"ว่างๆ เธอลองไปขอคำแนะนำจากพวกเขาดูสิ" ศาสตราจารย์เอ็กซ์แนะนำ

"สกอตต์กับบ็อบบี้ผมพอรู้ แต่เคนนี่ใครครับ?" หลี่ฮ่าวเทียนงงเล็กน้อย

แต่ไม่นานความทรงจำเกี่ยวกับเคนก็ผุดขึ้นมา

ความสามารถกลายพันธุ์ของหมอนั่นคือคลื่นกระแทกพลังงาน

ปล่อยคลื่นพลังรุนแรงออกจากแขนขาได้

"คล้ายๆ พลังคลื่นเต่าเลยแฮะ!" หลี่ฮ่าวเทียนคิดในใจ

ศาสตราจารย์เอ็กซ์คุยสัพเพเหระต่ออีกหน่อย แล้วรั้งตัวโอโรโร่ไว้คุยธุระ

สกอตต์กับหลี่ฮ่าวเทียนจึงเดินออกจากห้องมา

"หลี่ นายอยากไปลองพลังใหม่ที่สนามฝึกไหม?" จู่ๆ สกอตต์ก็เอ่ยชวนหลี่ฮ่าวเทียน

"จะดีเหรอครับ? เกิดผมทำสนามฝึกพังขึ้นมา..." ได้ยินแบบนั้น หลี่ฮ่าวเทียนก็ใจเต้นตึกตัก รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเหมือนกัน

การรู้วิธีปล่อยพลังคลื่นเต่ากับการได้ปล่อยออกมาจริงๆ มันคนละเรื่องกันเลย

เหมือนจู่ๆ ได้เป็นเทพเจ้าสายฟ้าแห่งเขาอากินะ แต่ไม่ได้ขับรถลงเขาสักรอบ จะรู้รสชาติความเป็นเทพได้ไง

แต่ท่าพวกพลังคลื่นเต่าหรือกระสุนพลังงานมันไม่ใช่ของที่จะปล่อยเล่นพร่ำเพรื่อได้

"ไม่ต้องห่วง มีอาจารย์เบสอยู่ทั้งคน หายห่วง" สกอตต์หัวเราะ

"อาจารย์เบส?" หลี่ฮ่าวเทียนชะงัก

เพราะในความทรงจำไม่มีชื่อนี้

"อ้อ นายอาจจะยังไม่เคยเจอ"

"เพราะแกไม่ได้สอนหนังสือ แต่เป็นอาจารย์ฝ่ายซ่อมบำรุงน่ะ" พูดจบ สกอตต์ก็ลากหลี่ฮ่าวเทียนไปที่สนามฝึก

พอเห็นสภาพสนาม หลี่ฮ่าวเทียนก็ต้องตะลึง

ร่องรอยความเสียหายจากการต่อสู้ครั้งก่อนถูกซ่อมแซมจนเนียนกริบ

เขาเคยสงสัยว่าทำไมทีมช่างยังไม่มาซ่อม

ที่แท้โรงเรียนก็ไม่ต้องง้อทีมช่างที่ไหน

เมื่อเอามาปะติดปะต่อกับคำพูดของสกอตต์เมื่อกี้ ชัดเจนเลยว่าอาจารย์เบสต้องมีความสามารถพิเศษในการซ่อมแซมวัตถุแน่ๆ

"เอาล่ะ เดี๋ยวฉันเป็นคู่ซ้อมให้นายเอง!" ไซคลอปส์ยิ้ม

ความจริงเขาอยากรู้เหมือนกันว่าพลังใหม่ของหลี่ฮ่าวเทียนจะเจ๋งแค่ไหน

แม้เปลวเพลิงสีทองเมื่อกี้จะดูไม่รุนแรงเท่าไหร่ แต่มันกลับทำให้เขารู้สึกถึงอันตรายบางอย่าง

"ได้ครับ!" ตาของหลี่ฮ่าวเทียนเป็นประกาย

เขาอยากประมือกับสกอตต์มานานแล้ว

นี่คือมาตรวัดความแข็งแกร่งชั้นดีเลย

"อาจารย์ ผมบุกละนะ!" ด้วยความคาดหวังเต็มเปี่ยม หลี่ฮ่าวเทียนสูดหายใจเข้าลึก

จากนั้นกล้ามเนื้อก็เกร็งตัว แล้วพุ่งตัวออกไปพร้อมเสียงลมแหวกอากาศ

ตูม!

พื้นดินแตกร้าว ร่างของหลี่ฮ่าวเทียนกลายเป็นภาพติดตาเลือนราง

"เร็วมาก!" สีหน้าของสกอตต์เปลี่ยนไปทันที

ความเร็วระดับนี้มันเร็วกว่าตอนสู้กับโคลอสซัสคราวที่แล้วเกินสองเท่าอีก