บทที่ 14: ช่วงเวลาอันอบอุ่น การหลับใหลแสนสุข

บทที่ 14: ช่วงเวลาอันอบอุ่น การหลับใหลแสนสุข

ตูม!

พลังมหาศาลปะทะกันจนเกิดเป็นพายุคลั่ง รุนแรงจนเสื้อผ้าของนักเรียนที่ยืนมุงดูสะบัดพริ้วไหว

นักเรียนหญิงใส่กระโปรงสั้นบางคนถึงกับถูกลมพัดจนกระโปรงเปิดเปิง

แต่ไม่มีใครสนใจ เพราะทุกคนกำลังจดจ้องการต่อสู้ของสองยอดมนุษย์ด้วยความตื่นเต้นจนเลือดลมสูบฉีด

พลาดของดีไปอย่างน่าเสียดาย

การต่อสู้ทวีความดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ แซงหน้าคู่ของโคลัสซัสกับไอซ์แมนบ๊อบบี้ก่อนหน้านี้ไปไกล

ยิ่งทั้งคู่เป็นสายพละกำลังด้วยกันทั้งคู่ สภาพลานฝึกซ้อมที่พังยับเยินจึงเป็นเครื่องยืนยันความรุนแรงได้เป็นอย่างดี

เมื่อการต่อสู้เข้าสู่ช่วงวิกฤต ความสามารถรอบด้านที่สมดุลของหลี่ฮ่าวเทียนก็เริ่มแสดงผล

โคลัสซัสเริ่มตกเป็นรองทีละน้อย

โฮก!

โคลัสซัสที่ปกติเป็นคนใจเย็นเริ่มหงุดหงิดขึ้นมาบ้างแล้ว

เขาไม่สามารถคุมอารมณ์ได้อีกต่อไป

จึงระเบิดพลังทั้งหมดที่มีในร่างกายออกมาจนถึงขีดสุด

"เอาล่ะ ทั้งสองคนหยุดได้แล้ว!"

ไซคลอปส์ สกอตต์ เดินเข้ามาขัดจังหวะทันที

เขามองออกแล้วว่าขืนปล่อยให้สู้กันต่อ โคลัสซัสมีโอกาสแพ้หลี่ฮ่าวเทียนสูงมาก

แม้โคลัสซัสจะเหนือกว่าในด้านพละกำลังและการป้องกัน ชนิดที่แข็งแกร่งกว่าหลี่ฮ่าวเทียนมากโข

แต่หลี่ฮ่าวเทียนนั้นเร็วกว่า แถมความอึด ความทนทาน และการฟื้นตัว

ทุกอย่างล้วนเหนือกว่าโคลัสซัส

นั่นหมายความว่ายิ่งยื้อเวลาสู้ไปนานเท่าไหร่ ช่องว่างระหว่างหลี่ฮ่าวเทียนกับโคลัสซัสก็จะยิ่งแคบลงเรื่อยๆ

"ดูเหมือนโอโรโร่จะพูดถูก พลังมิวแทนต์ของหลี่ฮ่าวเทียนแข็งแกร่งมากจริงๆ"

"ไม่ใช่แค่แรงเยอะอย่างเดียวซะด้วย!"

สกอตต์สังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างได้ทันที

"หลี่ นายนี่เก่งจริงๆ ไม่มีใครในโรงเรียนรับมือแรงฉันได้ขนาดนี้มาก่อน"

"นายเป็นคนแรก และคนเดียวเลย!"

โคลัสซัสคืนร่างกลับสู่สภาพปกติทันที

แววตาของเขาฉายชัดถึงความชื่นชม

เพราะยังไงเขาก็แก่กว่าหลี่ฮ่าวเทียนตั้งหลายปี

"รุ่นพี่โคลัสซัสก็แกร่งมากครับ โดยเฉพาะตอนใช้พลังมิวแทนต์"

"เล่นเอาผมเหมือนกำลังต่อยเหล็กก้อนยักษ์เลย!"

หลี่ฮ่าวเทียนยิ้มเจื่อน

คู่ต่อสู้มีแรงมากกว่าเขานิดหน่อย

แต่พอสู้จริง หลี่ฮ่าวเทียนกลับรู้สึกเหมือนโดนจำกัดวง

เพราะความสามารถของโคลัสซัสที่เปลี่ยนร่างกายเป็นสสารคล้ายเหล็กกล้า

ซึ่งความแข็งแกร่งของมันเป็นรองแค่ไวเบรเนียมและอดาแมนเทียมเท่านั้น

ทนทานขนาดรับแรงระเบิดจากปืนใหญ่ 110 มม. ได้สบายๆ

หรือจะโดนรถบรรทุก 1 ตันที่บรรทุกระเบิด TNT 450 ปอนด์พุ่งชนด้วยความเร็ว 100 ไมล์ต่อชั่วโมง ก็ยังไหว

พลังป้องกันระดับปีศาจแบบนี้ ทำเอาหลี่ฮ่าวเทียนเหนื่อยหอบแฮก

ถึงผิวหนัง กระดูก และกล้ามเนื้อของหลี่ฮ่าวเทียนจะแข็งแกร่งขึ้นมาก

แต่ก็ยังเทียบชั้นกับร่างเหล็กไหลของโคลัสซัสไม่ได้

เขาจึงทำได้แค่ระดมโจมตีอย่างบ้าคลั่งเพื่อตัดกำลังความอึดของอีกฝ่าย

แต่โชคร้ายที่โคลัสซัสเองก็อึดถึกทนเหมือนกัน

ไม่งั้นคงร่วงไปนานแล้ว ถ้าต้องเจอกับพายุหมัดของหลี่ฮ่าวเทียน

แต่โชคยังเข้าข้างที่หลี่ฮ่าวเทียนมีพลังฟื้นตัวระดับเทพ ซึ่งโคลัสซัสเทียบไม่ติด

จุดแข็งของเขาคือความครบเครื่อง!

ถ้าสู้กันต่อ หลี่ฮ่าวเทียนมั่นใจว่าภายในหนึ่งชั่วโมง โคลัสซัสต้องหมดแรงข้าวต้มแน่นอน

"เอาล่ะ เลิกอวยกันเองได้แล้ว"

"ตอนนี้ทุกคนก็รู้แล้วว่าพวกเธอสองคนคือยอดฝีมือของโรงเรียนเซเวียร์!"

สตอร์ม โอโรโร่ เดินลงมาพร้อมรอยยิ้ม

เธอพอใจกับการต่อสู้ครั้งนี้มาก

โคลัสซัสมีชื่ออยู่ในทีมเอ็กซ์เมนอยู่แล้ว

ส่วนหลี่ฮ่าวเทียน เธอได้คุยกับศาสตราจารย์เอ็กซ์ไว้แล้วเช่นกัน

ก่อนหน้านี้ศาสตราจารย์เอ็กซ์เคยเอ่ยปากชวนเขา

แต่หลี่ฮ่าวเทียนยังไม่ได้ตอบรับ

ทว่าในสายตาของโอโรโร่ เธอเชื่อว่าสุดท้ายแล้วหลี่ฮ่าวเทียนจะต้องเข้าร่วมแน่นอน

แบบนี้ทีมเอ็กซ์เมนก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นไปอีก

การมีเพื่อนร่วมทีมสายบู๊ระยะประชิด ย่อมทำให้อุ่นใจเสมอ

แปะ แปะ แปะ!

เสียงปรบมือดังสนั่นหวั่นไหว

ตอนนี้ไม่มีใครกล้าดูถูกหลี่ฮ่าวเทียนอีกแล้ว

หลายคนถึงขนาดยกให้เขาเป็นไอดอล

เด็กวัยรุ่นย่อมบูชาคนเก่งเป็นธรรมดา

ยิ่งหลี่ฮ่าวเทียนเป็นนักเรียนเหมือนกัน แต่กลับซัดกับรุ่นพี่ระดับโคลัสซัสได้สูสีขนาดนี้

มันทั้งน่าทึ่งและสร้างแรงบันดาลใจสุดๆ

เป็นพัฒนาการที่จับต้องได้จริง

เพราะอาจารย์ระดับท็อปอย่าง สกอตต์ โอโรโร่ หรือศาสตราจารย์เอ็กซ์ ล้วนเก่งเกินเอื้อม

พวกเขาเป็นตำนานในโลกมิวแทนต์ไปแล้ว

แต่หลี่ฮ่าวเทียนเป็นแค่เด็กนักเรียนธรรมดา (ในสายตาคนอื่น) ที่จู่ๆ ก็เก่งขึ้นมา

นี่แหละที่สร้างความหวังให้ทุกคน

"หลี่ เมื่อกี้ทำได้ดีมาก แต่ยังมีจุดบกพร่องเล็กน้อย..."

ไซคลอปส์ สกอตต์ รีบพูดแทรกขึ้นมาทันที

เขาชี้จุดผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ ที่แทบไม่สังเกตเห็น

จริงๆ แล้วเรื่องพวกนี้ไม่ได้มีผลกับผลแพ้ชนะสักเท่าไหร่

แทบจะไร้สาระด้วยซ้ำ

แต่สกอตต์ในฐานะอาจารย์ที่เคยคุยโวไว้ก่อนหน้านี้

ว่าเขาจะช่วยชี้แนะหลี่ฮ่าวเทียนให้ได้อะไรกลับไปบ้าง

ขืนปล่อยให้เด็กมันโชว์เทพคนเดียวโดยที่เขาไม่พูดอะไรเลย มันจะเสียหน้าแย่

หลี่ฮ่าวเทียนเองก็ดูออก แต่เขาฉลาดพอที่จะไม่ฉีกหน้าอีกฝ่าย

ยังไงซะฟังไว้ก็ไม่เสียหาย

สุดท้าย สกอตต์กับโอโรโร่ก็ช่วยกันแชร์ประสบการณ์และเทคนิคการต่อสู้ให้คนอื่นๆ ฟัง

"หลี่ นายสุดยอดมาก!"

ชาโดว์แคท คิตตี้ วิ่งเข้ามาหาด้วยความตื่นเต้น

"ก็ไม่เท่าไหร่หรอก!"

หลี่ฮ่าวเทียนยิ้มตอบ

"หิวไหม?"

เสียงหวานใสของแคลริสดังขึ้นเบาๆ

"รู้ใจจริงๆ!"

หลี่ฮ่าวเทียนยิ้มกว้าง เอื้อมมือไปขยี้ผมเด็กสาวขี้อายอย่างเอ็นดู

"ไปโรงอาหารกันเถอะ!"

แคลริสก้มหน้างุด หน้าแดงแปร๊ดจนแทบจะระเบิด พูดเสียงเบาหวิว

การต่อสู้เมื่อครู่สูบพลังงานเขาไปเยอะ

ต้องหาอะไรเติมพลังหน่อยแล้ว

แน่นอน

นอกจากอาหารในโรงอาหารแล้ว หลี่ฮ่าวเทียนยังมีวิธีเติมพลังอีกอย่าง

นั่นคือการตากแดด!

ระบบ 'ยิ่งตากแดดยิ่งแข็งแกร่ง' ไม่ใช่แค่เพิ่มสเตตัสร่างกาย

แต่มันยังช่วยฟื้นฟูพละกำลังได้เร็วปานสายฟ้าแลบ

เหมือนเปลี่ยนพลังงานแสงอาทิตย์เป็นพลังงานชีวภาพยังไงยังงั้น

อัศจรรย์ใจสุดๆ

"ไปกันเถอะ!"

ทั้งคู่เดินออกจากลานฝึกตรงดิ่งไปโรงอาหาร

ถึงตากแดดจะช่วยได้ แต่หลี่ฮ่าวเทียนก็ยังอยากลิ้มรสความอร่อยของอาหารมากกว่า

ต้องยอมรับว่าโรงอาหารของโรงเรียนเซเวียร์นี่ของดีจริง

อาหารฟาสต์ฟู้ดหรืออาหารฝรั่งบางเมนู อร่อยไม่แพ้ร้านอาหารข้างนอกเลย

พอกินเสร็จ ทั้งคู่ก็เดินเล่นรอบโรงเรียนกันต่อ ดูเผินๆ เหมือนคู่รักวัยใส

อบอุ่นและโรแมนติก

ระหว่างทาง หลี่ฮ่าวเทียนก็คอยหยอดมุกทะลึ่งนิดๆ ใส่แคลริส

ทำเอาสาวเจ้าหน้าแดงถึงใบหู

จนกระทั่งพลบค่ำ หลี่ฮ่าวเทียนถึงแยกย้ายกับแคลริส

พอกลับถึงห้องพัก เขาก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียง ดื่มด่ำกับความสงบเงียบ

ในหัวยังคงฉายภาพการต่อสู้กับโคลัสซัสซ้ำไปซ้ำมา

ต้องบอกว่าการต่อสู้ครั้งนี้ให้อะไรเขาเยอะมาก

เพราะถ้านับกันจริงๆ นี่คือการต่อสู้ครั้งแรกของหลี่ฮ่าวเทียนหลังจากกลายเป็นมิวแทนต์

เขาแทบจะใส่เต็มแม็กซ์ ปล่อยพลัง 21 ตันออกมาแบบไม่มีกั๊ก

ส่วนตอนซัดกับเจสันและพรรคพวก อันนั้นอย่าเรียกว่าวอร์มอัพเลย เรียกว่าตบเด็กเล่นยังจะเหมาะกว่า

"แต่รูปแบบการโจมตีของฉันยังดูทื่อๆ ไปหน่อย"

"ทักษะการต่อสู้คล้ายโคลัสซัสไปนิด ทั้งที่จริงๆ ฉันน่าจะพลิกแพลงได้มากกว่านี้"

"แต่ตอนสู้จริงกลับดึงจุดเด่นนั้นออกมาใช้ไม่ได้"

"แสดงว่าสัญชาตญาณการต่อสู้ของฉันยังอ่อนด้อย ต้องหาทางฝึกเพิ่มซะแล้ว"

"อีกอย่าง พวกร่างแปลงนี่มันเท่ชะมัด"

ทั้งไอซ์แมนที่กลายเป็นน้ำแข็ง โคลัสซัสที่กลายเป็นเหล็ก แม้แต่สตอร์มที่มีลมเย็นยะเยือกกับสายฟ้าแลบแปลบปลาบ... เอฟเฟกต์อลังการงานสร้างทั้งนั้น!

"คราวหน้าฉันควรหาระบบที่มีเอฟเฟกต์เท่ๆ มาใช้บ้างดีไหมนะ?"

คิดเพลินๆ หลี่ฮ่าวเทียนก็ผล็อยหลับไป

การนอนหลับครั้งนี้...

ช่างแสนหวาน...