บทที่ 1 แมงป่องหางคู่

บทที่ 1 แมงป่องหางคู่

"นี่คือแผนงานของคุณงั้นเหรอ? แมงป่อง... แมงป่องหางคู่?"

นิคมอุตสาหกรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเฉียนเจียง

สำนักงานใหญ่ซุ่นเฟิงเอ็กซ์เพรส

เสิ่นซิน ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายกลยุทธ์ ชี้นิ้วไปที่พิมพ์เขียว จ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยแววตาไม่เชื่อสายตา

ความสงสัยฉายชัดในแววตาของเธอ

ในบรรดาข้อเสนอการประมูลทั้งหมด อันนี้ดูไม่น่าเชื่อถือที่สุด

เริ่มจากชื่อ สไตล์ก็ผิดแล้ว

แมงป่องหางคู่?

ฟังดูไม่เหมือนเครื่องบินพลเรือนเลย

ตัวเครื่องสีเทาล้วนดูเคร่งขรึมและจริงจัง

ปีกยกสูง หางคู่ และกระเปาะเครื่องยนต์ใต้ปีกทั้งสองข้าง ประกอบกับส่วนหัวที่คล้ายหัวรบขีปนาวุธ มันดูเหมือนหลุดออกมาจากหนังไซไฟสุดๆ

เสิ่นซินพอจะเข้าใจได้ว่าชื่อ 'แมงป่องหางคู่' นั้นได้มาจากรูปลักษณ์อันดุดันของมัน

แต่นี่มัน...

ดุดันเกินไปแล้ว!

"เราเป็นบริษัทโลจิสติกส์นะคะ คุณรู้ใช่ไหมคะ คุณเฉินเฉิน?"

ปัง!

เสิ่นซินตบลงบนแบบร่าง อารมณ์ความรู้สึกฉายชัดบนใบหน้า

"นี่คือโซลูชันโลจิสติกส์โดรนที่คุณออกแบบให้เราเหรอคะ?"

"รูปทรงเพรียวลมแบบนี้มันดูเหมือนอะไรคะ เครื่องบินทิ้งระเบิดเหรอ? หก-อะไรสักอย่างนั่นน่ะ?"

ในขณะนั้น ชายหนุ่มที่อยู่อีกฟากของโต๊ะก็เอ่ยปากขึ้นในที่สุด:

"ท่านหกครับ"

"อ้อ ใช่ ใช่!"

เขาชื่อเฉินเฉิน เป็นผู้ข้ามมิติที่หล่อเหลาและสง่างาม

เมื่อสองปีก่อน เขามาถึงโลกคู่ขนานแห่งนี้และได้รับมรดกเป็นบริษัทโดรนชื่อ 'มอร์นิ่งชีลด์เทคโนโลยี'

เขาพบว่าโลกนี้ไม่แตกต่างจากชีวิตก่อนหน้าของเขาเลย

การพัฒนาทางเทคโนโลยีและวัฒนธรรมมีความคล้ายคลึงกันสูง

บริษัทที่มีชื่อเสียงส่วนใหญ่จากชีวิตก่อนหน้าของเขาก็สามารถหาคู่เทียบเคียงได้ที่นี่

หลังจากได้รับมรดกบริษัทมอร์นิ่งชีลด์เทคโนโลยี ระบบของเฉินเฉินก็เปิดใช้งาน

ระบบนี้มีชื่อว่า 【สารานุกรมอาวุธ】 ดูเท่ระเบิด

มันรวบรวมเทคโนโลยีทางทหารส่วนใหญ่จากชีวิตก่อนหน้าของเขา ซึ่งต้องใช้คะแนนในการแลกเปลี่ยน

ตั้งแต่ทฤษฎีไปจนถึงเส้นทางเทคโนโลยี ทุกอย่างรวมอยู่ในนั้น

ตราบใดที่กำลังการผลิตสอดคล้อง เฉินเฉินสามารถสร้างอาวุธและอุปกรณ์ทั้งหมดจากชีวิตก่อนหน้าของเขาให้กลายเป็นจริงได้

แต่ปัญหาคือ

ระบบที่เต็มไปด้วยพิมพ์เขียวของอาวุธและยุทโธปกรณ์ขนาดใหญ่นี้ ในปัจจุบันสามารถใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางพลเรือนเท่านั้น

และการเปิดใช้งานระบบทำได้เพียงเชิงรุกเท่านั้น

ข้อแรกเข้าใจง่าย

ด้วยคุณสมบัติของมอร์นิ่งชีลด์ กองทัพยังไม่สนใจในตอนนี้

พวกเขาสามารถทำได้เพียงโครงการพลเรือนเท่านั้น

ข้อสองเป็นเรื่องสำคัญ

หากไม่มีใครสั่งซื้อ โซลูชันของระบบก็ไม่สามารถส่งออกมาได้

ดังนั้น เฉินเฉินจึงทำได้เพียงเสี่ยงโชค

เขาไปเยี่ยมชมสาขาที่เกี่ยวข้องเชิงรุกเพื่อสอบถาม และโปรโมตบริษัทของเขาในงานแสดงการบินต่างๆ

เมื่อปลายปีที่แล้ว ในที่สุดก็มีคนตอบกลับเขา

ซุ่นเฟิงเอ็กซ์เพรสกำลังผลักดันกลยุทธ์การส่งมอบในวันถัดไปทั่วประเทศ และวางแผนที่จะพัฒนาการส่งมอบด้วยโดรน ดังนั้นเฉินเฉินจึงลงชื่อเข้าร่วม

วันนี้เป็นวันพิจารณาข้อเสนอขั้นสุดท้ายและตัดสินการประมูล

ก่อนหน้าเขา

มีบริษัทอื่นๆ อีกหลายแห่งได้ส่งข้อเสนอการออกแบบเข้ามาแล้ว

ดูจากท่าทีของเสิ่นซิน ผลงานของเฉินเฉินน่าจะแย่ที่สุด

เฉินเฉินมองดูสีหน้าเคียดแค้นของเสิ่นซิน ซึ่งเพียงพอจะหล่อเลี้ยงเซียนกระบี่มารได้ถึงเก้าตน และลดความคาดหวังของเขาลงสู่ระดับต่ำสุด

อย่างไรก็ตาม

ตามหลักการแล้ว การส่งพัสดุกับการส่งระเบิดก็เหมือนกัน

เฉินเฉินยังอยากจะพยายามให้มากขึ้น: "แผนนี้มีปีกกว้าง 20 เมตร ยาว 10 เมตร สูง 3.1 เมตร และน้ำหนักบรรทุก 2.8 ตันครับ"

"พิสัยการบิน 1,500 กิโลเมตร"

"หากเลือกศูนย์กลางโลจิสติกส์ได้ดี ก็สามารถบรรลุการส่งมอบภายในวันเดียวทั่วประเทศได้ครับ"

มีแต่คุณนั่นแหละที่พูดได้!

ตาของเสิ่นซินแทบจะกลอกขึ้นไปบนฟ้า

ทีมงานเฉพาะกิจ

แผนงานที่ดูเหมือนอุปกรณ์ในเกม

และข้อมูลที่ดูเกินจริงไปไกลโข

ถ้าคุณทำได้ ฉันยอมเปลี่ยนไปใช้นามสกุลคุณเลยเอ้า!

ปัญหาไม่ได้อยู่ที่รูปลักษณ์ของมันดุดันแค่ไหน

ปัญหาคือเธอไม่เชื่อว่าความสามารถของมอร์นิ่งชีลด์จะผลิตเครื่องบินแบบนี้ออกมาได้

เธอเคยเห็นคนแบบนี้มาเยอะแล้ว

มาพร้อมกับพาวเวอร์พอยต์เพื่อหลอกเอาเงินทุน

พอถามถึงความคืบหน้าทีหลัง ก็มีข้ออ้างเรื่องวัสดุไม่พร้อมบ้าง ปัญหาทางเทคนิคบ้าง แล้วผลิตภัณฑ์ก็ไม่เคยออกมาเป็นรูปเป็นร่าง

ซุ่นเฟิงเป็นบริษัทโลจิสติกส์

เน้นประสิทธิภาพ ไม่มีเวลามาเสียเวลากับคนหนุ่มสาวที่พาเดินอ้อมโลก

เสิ่นซินมีคำตอบที่ชัดเจนในใจแล้ว พยายามอย่างดีที่สุดที่จะกล่าวอย่างใจเย็น:

"คุณเฉินคะ ขอโทษด้วย แผนนี้มีความเป็นไปได้ต่ำ และเรามีความกังวลบางประการ ดังนั้น..."

ทันทีที่เธอพูด

เสียงใสๆ ก็ดังมาจากข้างกายเธอ

"ดังนั้น คุณต้องทำงานหนักเพื่อขจัดความกังวลของเราค่ะ"

"???"

หลังจากเธอพูดจบ

ทุกคนในห้องประชุมหันขวับ มองหาที่มาของเสียงที่ไพเราะราวนกกระจิบ

ใจกลางของผู้บริหารระดับสูงทุกคนของซุ่นเฟิง

เด็กสาวที่มีดวงตาสดใสกำลังเปล่งประกาย

เธอดูรุ่นราวคราวเดียวกับเฉินเฉิน ผมยาวหยักศกเล็กน้อย และขนตายาวกว่าชีวิตของเฉินเฉินเสียอีก เหมือนตุ๊กตาไม่มีผิด

เฉินเฉินคิดว่านี่คงเป็นลูกสาวของผู้บริหารสักคน เป็นแค่ไม้ประดับ

แต่ความจริงแล้ว

นี่คือคนเดียวในฝั่งซุ่นเฟิงที่คำพูดมีความหมายอย่างแท้จริง

เธอชื่อเว่ยเสี่ยว ถือตำแหน่งหลายอย่าง หัวหน้าฝ่ายต่างๆ โอต่างๆ

ตาของเสิ่นซินและผู้บริหารคนอื่นๆ เบิกกว้างเท่าไข่ห่าน

บอสตัวน้อยของฉัน ดื่มมาหรือเปล่าคะเนี่ย?

แผนนี้คุ้มค่าที่จะพยายามเหรอ?

นี่มันต่างอะไรกับ "เรา จิ๋นซีฮ่องเต้ ส่งเงินมา!"

พระเจ้าช่วยกล้วยทอด

ถ้าหลงรูปเขาก็บอกมาตรงๆ เรามีวิธี

ไม่จำเป็นต้องมาล้อเล่นกับกลยุทธ์ของบริษัท

เครื่องบินลำนี้ ถ้าลงจอดได้แม้แต่สกรูตัวเดียว ก็ถือเป็นปาฏิหาริย์ทางอุตสาหกรรมแล้ว

แต่นี่เป็นเพียงความคิดภายในใจ

ไม่มีใครกล้าพูดคำเหล่านี้ออกมาดังๆ

อย่าให้รูปลักษณ์ภายนอกที่ดูไม่มีพิษมีภัยของเว่ยเสี่ยวหลอกเอาได้ เธอยิ้มหวานกว่าใครๆ

แต่เธอไม่เคยยอมรับความเห็นต่าง

เมื่อเว่ยเสี่ยวตัดสินใจแล้ว ก็ถือเป็นที่สิ้นสุด

"งั้น คุณเฉินคะ แผนงานอยู่ในขั้นตอนไหนแล้วคะ? วิจัยเบื้องต้นเหรอ?"

"เราเริ่มได้ทันทีที่เงินพร้อมครับ"

เฉินเฉินกล่าวอย่างมั่นใจ

แผนที่ระบบให้มายังต้องวิจัยเบื้องต้นอีกเหรอ?

"อีกนานแค่ไหนกว่าจะออกจากสายการผลิตได้คะ?"

"ขึ้นอยู่กับว่าเงินมาถึงเร็วแค่ไหนครับ อย่างช้าที่สุด ครึ่งปี"

"มีความยากลำบากอะไรไหมคะ?"

"เงินครับ งบประมาณจะสูงหน่อย"

"เยี่ยมเลยค่ะ! ของแพงย่อมมีเหตุผล!"

พูดจบ เว่ยเสี่ยวก็ลุกขึ้นยืน

เสิ่นซินคิดว่าเว่ยเสี่ยวแค่นั่งจนชาแล้วอยากยืดเส้นยืดสาย

แต่บอสตัวน้อยก้าวไปข้างหน้าสองก้าว จับมือชายหนุ่มอย่างกระตือรือร้น แล้วเขย่าอย่างแรง

"ฉันตั้งตารอความร่วมมือของเราจริงๆ ค่ะ!"

???

มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?

ความร่วมมือมาจากไหน?

บอสตัวน้อยคงไม่ได้อยากได้แผนงานหน้าตาดุดันนี่จริงๆ หรอกนะ?

อะไรในแผนนี้ที่ไปสะดุดตาเข้าล่ะ?

ถ้าเป็นเรื่องชายหนุ่มล้วนๆ ก็ไม่ต้องลากทั้งกลุ่มเข้าไปเกี่ยวก็ได้มั้ง

ด้วยความรวยและหน้าตาของบอสตัวน้อย ถ้าเธอโยนฝอยขัดหม้อออกไป ผู้ชายเป็นกองคงกรีดร้องว่าไม่อยากทำงานหนักอีกต่อไปแล้ว

มันไม่จำเป็นเลย!

เฉินเฉินเองก็อึ้งไปเล็กน้อย ความร่วมมือเกิดขึ้นเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?

รอยยิ้มของตุ๊กตาดูน่าขนลุกนิดๆ

ผู้หญิงคนนี้ดูไม่เหมือนคนดีเลยแฮะ?

ติ๊ง!

ทันทีที่เฉินเฉินสัมผัสผิวเนียนละเอียดราวกับไข่ปอกของเธอ เสียงอันไพเราะก็ดังก้องในใจเขา

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ สารานุกรมอาวุธเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการแล้ว!】

【ตรวจพบ: โฮสต์ยอมรับการจ้างวานแล้ว!】

【ภาพรวมโครงการ: เนื่องจากความต้องการทางธุรกิจ ซุ่นเฟิงเอ็กซ์เพรสต้องการโดรนปีกตรึงขนาดใหญ่อย่างเร่งด่วนเพื่อปฏิบัติภารกิจขนส่งสินค้า!】

【พิมพ์เขียวโดรนปีกตรึงแมงป่องหางคู่ทั้งหมดถูกปลดล็อกแล้ว โปรดตรวจสอบ!】

แม้จะมาช้า... แต่ก็มาแล้ว!

เฉินเฉินตื่นเต้นเล็กน้อยเมื่อเห็นหน้านี้เป็นครั้งแรก

มือขวาของเขาบีบแน่นขึ้นนิดหน่อย

แต่ตุ๊กตากลับไม่ร้องด้วยความเจ็บปวด กลับมีรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าแทน

คนอื่นๆ ในบริษัทมองมือที่ไร้สีเลือดของบอสตัวน้อยด้วยความงุนงงสุดขีด

มะ-มาโซคิสต์เหรอ?

แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือ

เสียงอันไพเราะก็ดังก้องในใจของเว่ยเสี่ยวเช่นกัน

【ระบบโลจิสติกส์สี่ทิศทางกำลังคุ้มกันคุณอยู่อย่างต่อเนื่อง!】

【หน่วยที่ผูกมัดปัจจุบัน: ซุ่นเฟิงเอ็กซ์เพรส!】