ตอนที่ 19 หมากขาว สังหารมังกร!

แปะ!

เมื่อเผชิญหน้ากับการปัดกลับด้านของหมากดำ หมากขาวก็โต้ตอบในที่สุด!

แถวที่ 17 ช่องที่ 9 ขุด! (การวางหมากแบบเฉียงเข้าไปในพื้นที่แคบของฝ่ายตรงข้าม)

“ขุด!”

มีคนอดไม่ได้ต้องสูดหายใจลึก “เมื่อเผชิญหน้ากับการปัดกลับด้านของหมากดำ หมากขาวกลับเลือกขุดที่แฝงตัวขนาดนี้?!”

“ก้าวขุดนี้ ดูไม่ค่อยเข้าใจเลย ถ้าวางแบบนี้ ถ้าหมากขาวไม่มีหมากตามต่อ จะเสียเปรียบหนักมาก งั้นหมากขาวมีแผนต่อเนื่อง? แต่ฉันก็มองไม่ออกเลย!”

“ฉันเองก็มองไม่ออก แต่เด็กคนนั้นตอนที่วางตำแหน่งนี้ ก็น่าจะมีความมั่นใจอยู่ แต่ว่าที่มองไม่ออกเลยนี่แหละ ที่ทำให้รู้สึกเย็นวาบ!”

ทั้งห้องต่างก็ถูกดูดเข้าสู่กระดานที่ตึงเครียดและดุเดือด จับจ้องไปที่กระดาน รอคอยการตอบโต้จากหมากดำ

ไม่นาน หมากดำก็วางหมากอีกครั้ง

แปะ!

แถวที่ 19 ช่องที่ 4 โจมตี!

ต่อมา หมากขาวก็วางหมากทันทีเช่นกัน!

ไม่นาน ทั้งสองฝ่ายก็วางหมากต่อเนื่องอีกสิบก้าว จนกระทั่งในตอนนี้ ทุกคนถึงค่อยๆเริ่มเข้าใจว่า ทำไมตอนที่หมากดำปัดกลับด้าน หมากขาวถึงเลือกขุด!

เพราะหมากขาวคาดว่า หมากดำจะเลือกบุกเข้าหลังจากนั้น ถ้าเลือกขุดไว้ก่อน หมากขาวสามารถใช้การคร่อมจากด้านบนอย่างเฉียบแหลม เพื่อคุกคามพื้นที่นอกของหมากดำ นี่คือสิ่งที่ไม่มีใครสังเกตเห็นมาก่อน!

มันเหมือนกับสิงโตผู้สงบนิ่งที่สุด แม้จะถูกงูพิษพันรัดไว้ ก็ไม่รีบสะบัดทิ้งอย่างลนลาน แต่กลับกัดเข้าที่จุดตายของงูแทน!

“แข็งแกร่งมาก! ถ้าเป็นฉัน เจอการปัดกลับด้านของหมากดำ คงลนลานแน่ๆ แต่หมากขาวกลับวางหมากโต้ตอบที่ดีที่สุดได้อย่างสงบนิ่ง และตอบโต้หมากดำอย่างเฉียบคม!”

มีคนกล่าวพร้อมส่ายหัวด้วยความทึ่ง เขารู้สึกถึงความห่างชั้นอย่างไม่เคยมีมาก่อน

ช่องว่างแบบนี้ เกรงว่าไม่ใช่สิ่งที่ความพยายามจะชดเชยได้อีกแล้ว

ช่องว่างที่ไม่สามารถถมด้วยความพยายามนั้น เป็นสิ่งที่ทำให้สิ้นหวังได้เลย!

หมากถูกวางลงอย่างต่อเนื่อง ขณะนี้ทุกคนต่างถูกดึงดูดเข้าสู่กระดานนี้อย่างสมบูรณ์ และอารมณ์ก็เปลี่ยนไปตามการเคลื่อนไหวของเกม

ในตอนนี้ บนกระดาน หมากขาวกับหมากดำ ได้งัดดาบใส่กันอย่างดุดัน เผยให้เห็นความดุร้าย บนกระดานขนาดเล็กนี้ พวกเขากำลังสังหารกันอย่างมืดฟ้ามัวดิน!

หมากดำเริ่มโต้กลับจากจุดเล็ก พุ่งใส่มังกรสามตัวใหญ่ของหมากขาวอย่างดุเดือด ส่วนหมากขาวก็ไม่หวั่นไหว กัดแน่นเข้ากับเขี้ยวของหมากดำ ตั้งใจจะหักมันให้ได้!

แปะ!

แปะ!

แปะ!

เสียงวางหมากดังต่อเนื่อง ผู้ชมมองกระดานโดยไม่รู้ตัว เหงื่อเย็นก็ไหลออกจากหน้าผากแล้ว

เวลาไหลผ่านไปอย่างช้าๆ และเมื่อกระดานดำเนินต่อไป สีหน้าของทุกคนก็ค่อยๆเปลี่ยนไป

“ไม่ใช่สิ ทำไม…ถึงเป็นแบบนี้?!”

มีคนจ้องกระดานแน่น เหงื่อเต็มใบหน้า แสดงความไม่เข้าใจอย่างยิ่ง

หลังจากหมากดำวางการปัดกลับด้านลงไป รูปเกมก็ดูจะซับซ้อนและดุเดือดมาก ดูเหมือนเป็นทางรอดของหมากดำ ทุกคนคิดว่า ทั้งสองฝ่ายจะเปิดศึกสังหารอย่างดุเดือด

แต่การพัฒนาในกระดาน กลับต่างไปจากที่พวกเขาคิดโดยสิ้นเชิง หรือเรียกได้ว่า ตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง!

หมากดำวางหมากเด็ดที่อาจเปลี่ยนกระดานได้แท้ๆแต่ทำไม...

ทำไมสถานการณ์ของหมากดำตอนนี้กลับแย่ยิ่งกว่าเดิม ถึงขั้นโดนหมากขาวกดขี่ทั้งกระดานเลย?!

ในตอนนั้นเอง หยูเส้าก็วางหมากอีกครั้ง

แถวที่ 13 ช่องที่ 2 คีบ!

“คีบ?!”

เมื่อเห็นหมากก้าวนี้ ทุกคนก็สูดหายใจลึก ตาเบิกกว้าง “เขาไม่ได้เลือกแนบแล้วเชื่อม แต่กลับเลือกคีบ?!”

“หมากขาวยอมทิ้งหมากอีกครั้ง! เขาเปิดการบุกใหญ่ หวังจะฆ่าเข้าท้องของหมากดำ แล้วชนะด้วยการสังหารมังกร!”

“นี่คือทางเลือกที่ดุเดือดที่สุด! ถ้าอยากเล่นมั่นคง ควรจะเลือกแนบเชื่อม ถ้าจะบุกต่อ ก็สามารถใช้การพุ่งเข้าได้เช่นกัน แต่หมากขาวกลับเลือกการคีบซึ่งไม่เปิดทางถอยเลย!”

“แต่ว่า เขามั่นใจแค่ไหน? แม้ว่าตอนนี้หมากดำจะอยู่ในจุดลำบาก แต่หลังหมากขาวยอมทิ้งหมาก หมากดำก็ต้องมีโต้กลับแน่นอน!”

ไม่ว่าหมากขาวจะมั่นใจหรือไม่ ในตอนนั้น ทุกคนก็เข้าใจขึ้นมาทันที...

หมากขาว กำลังจะตัดสินกับหมากดำอย่างเด็ดขาดแล้ว!

หมากขาวไม่เหลือทางถอยให้ตัวเองอีกเลย เขารื้อเผาทำลายสะพาน ผ่านจุดไม่หวนกลับ ยอมทิ้งหมากเพื่อทำให้การโจมตีของตนเฉียบคมและถี่ถ้วนยิ่งขึ้น ยกดาบพุ่งตรงเข้าสู่หมากดำ!

เพราะฉะนั้น ดาบนี้ เมื่อชักออกแล้ว ต้องเห็นเลือดเท่านั้น

ไม่หมากดำ ก็หมากขาว

นี่จะเป็นศึกตัดสินเป็นตาย!

เจิ้งฉินมองการคีบนี้ ก็รู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล หลังของเขาไม่รู้ว่าเหงื่อชุ่มไปตั้งแต่เมื่อไหร่แล้ว

เขาเองก็เคยคิดว่า การปัดกลับด้านก้าวนั้น จะเป็นทางรอดของตัวเอง

แต่ในเกมต่อจากนั้น เขากลับ…ถูกกดขี่จนเกือบหมดสิ้น!

หลังจากคิดอยู่นาน เจิ้งฉินก็กัดฟัน วางหมากอีกครั้ง

แปะ!

แถวที่ 10 ช่องที่ 1 แทงมุม!

หมากดำเดิมทีก็มีแนวรุกอยู่ แต่ในเวลานี้ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหมากขาวที่ยอมทิ้งหมากราวกับไม่ห่วงชีวิต ก็ทำได้เพียงขวางกั้น ไม่สามารถสู้ได้ตรงๆ!

แต่ตราบใดที่หมากดำสามารถป้องกันการโจมตีระลอกนี้ของหมากขาวได้ ก็อาจรอดพ้นจากวิกฤติ และอาจมีโอกาสพลิกกลับได้ด้วยซ้ำ!

ในเวลานั้น ทุกคนต่างกลั้นหายใจ บรรยากาศที่ตึงเครียดและกระวนกระวาย แผ่ปกคลุมทั่วทั้งห้องโกะ

ทุกคนต่างเข้าใจว่า หลังหมากขาวเลือกทิ้งหมาก เกมนี้ได้เข้าสู่ช่วงจบแล้ว

ศึกนี้ จะตัดสินชัยชนะและความพ่ายแพ้ของเกมนี้อย่างเด็ดขาด!

หมากถูกวางลงอย่างต่อเนื่อง!

แม้จะเป็นเพียงหมาก แต่เมื่อวางลงบนกระดาน ในสายตาของทุกคน กลับเหมือนแสงดาบและเงาดาบ สั่นสะท้านหัวใจ!

“หมากขาวเผชิญหน้ากับการแทงมุมของหมากดำ เลือกที่จะลากออกไป หมากดำจึงสกัดไว้อย่างสมเหตุสมผล แต่หมากขาวกลับเลือก…แยกช่องออก?”

ซูจื่อจินก้มหน้ามองกระดาน ดวงตาเป็นประกาย ในใจตื่นตระหนกอย่างมาก “ถึงกับมีวิธีเล่นแบบนี้ด้วย? ล้ำลึกเหลือเกิน”

ในตอนนี้ คนอื่นๆก็มีสีหน้าซับซ้อนยิ่งนัก

พวกเขาเพิ่งค้นพบว่า ถ้าหมากขาวเคยเป็นสิงโตผู้ยิ่งใหญ่ งั้นหมากขาวในตอนนี้ กลับเหมือนนักล่าผู้เย็นชา ซ่อนตัวอยู่ในป่าใหญ่ กดไกปืนอย่างไร้ความปรานี

การบุกของหมากขาวอาจจะไม่ดุดันเท่าก่อนหน้า แต่กลับซ่อนตัวจนชวนให้หนาวสะท้าน

เพราะหมากดำไม่รู้ว่าหมากขาวจะกดไกปืนที่ไหน และหมากดำก็รู้ดีว่า หากกระสุนถูกยิงออกไป มันจะยิ่งร้ายแรงมากกว่าเดิม!

หมากขาว กำลังล่า!

ส่วนหมากดำ กำลังหนีตาย!

หมากอีกสิบกว่าก้าวถูกวางลง ห้องโกะก็ยิ่งเงียบลงไปอีก

“โหดร้ายเกินไปแล้ว!”

ชายหนุ่มคนหนึ่งที่สวมแว่น เหงื่อเย็นเต็มหน้า “หมากขาวหลายก้าวที่ผ่านมานี้ เล่นได้…เด็ดขาดเกินไป หลังจากยอมทิ้งหมากแล้ว ไม่มีหมากไหนที่เบาเลย ทุกหมากคมกริบ ใช้ประโยชน์จากทุกเม็ดหมากเต็มที่ และคำนึงถึงทุกรูปแบบที่เป็นไปได้!”

“หมากดำ…”

คำพูดที่เหลือ เขาอ้าปากแต่พูดไม่ออก

แต่ทุกคนรู้ดีว่าเขากำลังจะพูดอะไร

หมากดำ เกรงว่าจะต้านไม่ไหวแล้ว!

ทุกคนต่างเคยคิดว่า หลังจากทิ้งหมากแล้ว ทั้งสองฝ่ายยังจะต่อสู้อย่างยืดเยื้อต่อไปอีกนาน แต่ความจริงกลับตรงข้ามอย่างสิ้นเชิง!

หมากขาววางหมากต่อเนื่องหลายก้าว ที่ลึกล้ำและดุดันจนทำให้คนตกตะลึง บางก้าวแม้จะไม่เห็นอะไรตอนแรก แต่หลังจากวางแล้วถึงค่อยรู้ว่ามันเฉียบขาดแค่ไหน!

แม้ว่าหมากดำจะป้องกันอย่างแน่วแน่ แต่หมากขาวก็ยังคงกดดันอย่างรอบด้าน และตอนนี้หมากขาวก็กำลังจะบุกเข้าสู่แดนในของหมากดำ เรียกได้ว่า หยุดไม่อยู่แล้ว!

“ทำไม…ถึงเป็นแบบนี้?”

ผู้คนเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น พวกเขานึกไม่ออกเลย นึกไม่ออกจริงๆ!

บทแบบนี้ มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้เลย!

แม้ในช่วงจัดกระดานและกลางเกม หมากขาวจะได้เปรียบ แต่หมากดำก็ยังสู้กลับได้อย่างสูสี

แต่ทำไม หลังจากวางการปัดกลับด้านไป สถานการณ์ไม่ดีขึ้น แต่กลับพังพินาศในทันที ถูกหมากขาวบดขยี้จนไม่มีทางสู้เลย?!

ถึงตอนนี้ สถานการณ์ของหมากดำ เรียกได้ว่าอันตรายจนแทบจะล่มสลาย!

หรือว่าการปัดกลับด้านก้าวนั้นผิดพลาด?

ไม่ ไม่ใช่

ทุกคนดูออกว่าหมากขาวไม่ได้ใช้การปัดกลับด้านนั้นในการวางกับดักใดๆ มันเป็นหมากเด็ดที่ไม่อาจปฏิเสธได้จริงๆ!

งั้นทำไมกัน?

ทำไมหลังจากหมากดำวางการปัดกลับด้านแล้ว สถานการณ์ถึงกลายเป็นแบบนี้?

ในใจของทุกคน ค่อยๆผุดขึ้นมาด้วยสมมุติฐานอันแปลกประหลาดหนึ่ง

“หรือว่าก่อนหมากขาวจะถึงการปัดกลับด้าน เขายังไม่ได้ใช้ฝีมือจริง?!”

แต่ว่าสมมุติฐานนี้ มันแปลกเกินไป พวกเขาไม่อยากคิดและไม่กล้าคิด!

ในกระดานนี้ เจิ้งฉินได้แสดงความสามารถเหนือกว่าปกติของตัวเองออกมาแล้ว แต่ก็ยังถูกเล่นจนถึงสภาพแบบนี้

ถ้าหากว่านี่คือหยูเส้าที่ยังไม่ใช้ฝีมือเต็มที่ งั้นพวกเขาก็ไม่อาจจินตนาการได้เลยว่า หยูเส้าเด็กมัธยมปลายคนนี้ ฝีมือจะอยู่ในระดับไหนกันแน่?

หลังจากหมากอีกห้าหรือหกก้าวถูกวางลง หยูเส้าก็วางหมากขาวอีกครั้ง

แปะ!

เสียงหมากใสชัด

เจิ้งฉินมองหมากขาวก้าวนี้ ยื่นมือเข้าไปในกล่องหมาก แต่กลับไม่หยิบหมากขึ้นมาอีก

ทั้งห้องก็เงียบสนิท

เพราะทุกคนต่างก็มองเห็นชัดเจนถึงสถานการณ์ในตอนนี้แล้ว

หมากขาว...

สังหารมังกรแล้ว!