ตอนที่ 15 ด้วยฝีมือของพวกเรา...ยังมองไม่เห็นเท่านั้นเอง

แปะ

แปะ

แปะ

หมากยังคงตกลงบนกระดาน หมากขาวดำสลับกัน วางเรียงบนกระดานราวกับดวงดาว

ตอนนี้ทุกคนต่างก็เห็นได้ชัดเจนแล้วว่า เกมวันนี้แตกต่างจากเกมเมื่อวันก่อนโดยสิ้นเชิง ถึงขั้นเรียกได้ว่าอยู่กันคนละขั้ว

เกมในตอนนี้เริ่มเข้าสู่ภาวะละเอียดอ่อนและพันกันแน่นหนา หมากขาวดำต่างพัวพันกันแน่นหนา จุดใดขยับก็ส่งผลทั้งกระดาน เกมแบบนี้คือบททดสอบที่แท้จริงของการมองภาพรวมและความเข้าใจต่อกระดานของผู้เล่น

ถ้าฝ่ายใดเลือกบุกเข้าไปก่อน ในสถานการณ์แบบนี้ก็มีโอกาสเผยจุดอ่อนอย่างง่ายดาย และจะตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบทันที

เพราะฉะนั้น เกมนี้เกรงว่าจะไม่มีการโจมตีรุนแรงอย่างฉับพลันง่ายๆ อาจจะเป็นเกมที่ค่อยๆบีบฝ่ายตรงข้ามให้ตายทีละนิด แล้วตัดสินผลแพ้ชนะในตอนท้ายเกม

หยูเส้ามองกระดานคิ้วขมวดเล็กน้อย

"เกมนี้ดำเนินไปช้ามาก ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไปก็ยากที่จะจบเร็ว ถึงแม้ว่าเกมลักษณะแบบนี้ ดูเงียบสงบ แต่ในความเงียบกลับซ่อนการปะทะไว้ กลับเป็นสิ่งที่ฉันถนัดที่สุด"

"หมากตาต่อไป ถ้าจะเดินกระโดดออกไปก็คงไม่ง่าย งั้น...จะลองคีบโจมตีเลยดีไหม?"

"แต่ถ้าคีบแล้วเขาต่อกลับมา ฉันจะลำบาก...ถึงเขาอาจจะมองไม่ออก แต่ก็ไม่ควรเสี่ยง"

"ดังนั้น สุดท้ายแล้ว...ใช้บีบเลยดีกว่า?"

คิดอยู่ครู่หนึ่ง หยูเส้าก็วางหมากอีกครั้ง

แปะ

แถวที่ 3 ช่องที่ 11 บีบ! (การวางหมากแทรกเข้าไปในช่องระหว่างหมากของอีกฝ่าย)

"หมากนี้?"

"บีบ?"

เมื่อเห็นหมากตานี้ ทุกคนถึงกับเบิกตากว้าง ร่างกายโน้มไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว ราวกับถูกบางอย่างกระแทกเข้ามา

"เขาเลือกบุกจริงๆเหรอ?!"

"แถมไม่ใช่กระโดดด้วย แต่เลือก...บีบงั้นเหรอ?"

หมากตานี้เหนือความคาดหมายของทุกคนโดยสิ้นเชิง

การบีบ คือการวางหมากเข้าไปในช่องว่างของหมากฝ่ายตรงข้าม เพื่อสร้างช่องโหว่หรือจุดแตกในรูปแบบหมากของอีกฝ่าย แต่…

"แต่แบบนี้ ฝ่ายซ้ายของหมากขาวก็แตกออกแล้วนะ ถ้าหมากดำบุกหนักทางฝั่งซ้าย หมากขาวก็พังหมดแน่!"

มีคนรู้สึกว่าหมากตานี้มันบ้าบิ่นเกินไป เพื่อจะบุกถึงกับยอมเสียหมากเลยหรือ?

"หรือว่า...เป็นไปได้ไหมว่า เขาจะ...ทิ้งฝั่งซ้ายไป?"

จู่ๆก็มีคนตั้งข้อสงสัยขึ้นมา “จะทิ้งเหรอ?”

คำพูดนี้เหมือนฟ้าผ่าลงมากลางห้อง ทำให้ทั้งห้องเงียบสนิท ทุกคนพูดไม่ออก

ทิ้ง...ทิ้งไปจริงๆเหรอ?

เป็นไปได้ ไม่สิ มีโอกาสสูงเลยทีเดียว!

แต่นี่มันคือการเล่นแบบคนบ้าชัดๆ!

การทิ้งหมาก มีชื่อเสียงในหมากโกะมาแต่โบราณ เพราะมันคือกลยุทธ์ที่ดุดันและโหดเหี้ยมที่สุด ยอมแลกเจ็บพันเพื่อฆ่าศัตรูหมื่น และสามารถสร้างเกมระดับตำนานที่คนต้องปรบมือให้

แต่มันก็เป็นกลยุทธ์ที่ง่ายจะย้อนศรตัวเอง

แน่นอน ถ้ามองจากมุมของการทิ้งหมาก ถ้าหมากขาวทิ้งฝั่งซ้ายไป พลังของหมากที่เหลือก็จะสามารถจัดรูปแบบใหม่ที่เหมาะกับการบุกได้ หรือที่เรียกว่า “ทิ้งหมากเพื่อสร้างรูป”

แต่ตอนนี้รูปแบบหมากดำแข็งแกร่งมาก แทบไม่มีจุดอ่อน ถึงหมากขาวจะบุกได้ดุดัน แต่การเจาะทะลุเข้าไปก็เป็นเรื่องยากมาก

ลองคิดในแง่แย่ที่สุด แม้หมากขาวจะฆ่าหมากดำได้สำเร็จ แต่หมากดำก็ฆ่าฝั่งซ้ายของหมากขาวไปแล้ว แบบนี้ก็ยากจะบอกว่าฝ่ายไหนได้เปรียบ

แต่ถึงอย่างนั้น หมากขาวก็ยังเล่นออกมาแบบนี้!

เจิ้งฉินที่นั่งอยู่ตรงข้ามหยูเส้า พอเห็นหมากขาวตานี้ ก็อึ้งไปทันที

เขาเองก็คิดไว้ว่า หยูเส้าอาจจะบุกมาแรง แต่ไม่เคยคาดคิดเลยว่า วิธีการที่หยูเส้าเลือกใช้จะ...เด็ดเดี่ยวถึงเพียงนี้

ใช่แล้ว เด็ดเดี่ยว!

ถ้าไม่สำเร็จก็ขอตายไปพร้อมกัน!

หมากขาวใช้ท่าทีที่เด็ดเดี่ยวและไร้ความกลัว บุกทะลวงเข้าใส่หมากดำของเขา!

"หมากตานี้ ดูเผินๆแล้วรู้สึกไม่น่าเชื่อ แต่พอคิดให้ดี มันอาจจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด"

"วิธีโจมตีอื่นๆอาจเผยจุดอ่อนในรูปแบบหมากให้โดนจับได้ง่าย ดังนั้นการเลือกทิ้งหมากแล้วบุกตรงๆจึงกลายเป็นทางออก!"

"แต่...จะมีสักกี่คน ที่กล้าพอจะเดินหมากแบบนี้?"

เจิ้งฉินเงยหน้ามองหยูเส้า แล้วพ่นลมหายใจออกมาแรงๆก่อนจะหยิบหมากขึ้นมาวาง

"ในเมื่อนายอยากจะบุกขนาดนั้น ถึงกับยอมทิ้งหมาก งั้น...มาเลย!"

แปะ!

แถวที่ 4 ช่องที่ 11 ปิด!

เผชิญหน้ากับการทิ้งหมากของหมากขาว หมากดำก็เลือกตอบโต้กลับอย่างดุดัน!

หยูเส้าก็วางหมากตามทันที

แถวที่ 6 ช่องที่ 11 ตัด!

"ตัดเหรอ?"

เจิ้งฉินจ้องมองกระดานอย่างแน่วแน่ คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็วางหมากต่อ

แถวที่ 8 ช่องที่ 9 คีบ! (การวางหมากด้านข้างหรือเฉียงหนึ่งช่องจากหมากฝ่ายตรงข้าม)

ทันใดนั้น คนในห้องก็ส่งเสียงฮือฮา!

"คีบ?!"

มีคนเห็นหมากตานี้แล้วอุทานออกมา "ถ้าเลือกคีบแบบนี้ แล้วหมากขาวพุ่งเข้าไป หมากดำจะอันตรายมากเลยนะ!"

"ใช่ เจิ้งฉินอาจจะวางพลาด เด็กคนนั้นทิ้งหมากจนทำให้เขาสับสนแล้วรึเปล่า?"

"เดี๋ยวสิ ไม่ใช่มั้ง!"

มีบางคนเหมือนเพิ่งคิดออกว่า "ถ้าหมากขาวพุ่งเข้าไป แล้วตอนนั้นหมากดำเลือกขุดหมากเข้ามุม จะกลายเป็นว่าหมากขาว...จนมุมไปเลย?"

ทันใดนั้น ทุกคนก็เงียบ แล้วจ้องกระดานด้วยสีหน้าตกตะลึง

ใช่เลย ถ้าหมากขาวพุ่งเข้าไปจริงๆ หมากดำก็ยังมีหมากแอบขุดไว้ที่มุม เป็นหมากเด็ดที่ซ่อนอยู่ ซึ่งถ้าฝีมือไม่ถึงจริงๆจะไม่มีวันมองออก

แต่เจิ้งฉินสามารถคิดหมากตานี้ได้ในเวลาแค่นิดเดียว แถมยังคำนวณล่วงหน้าว่าถ้าหมากขาวพุ่งเข้าไป เขาจะตอบโต้อย่างไรด้วย!

ขณะนั้นเอง หยูเส้าก็วางหมากลงเช่นกัน

แถวที่ 14 ช่องที่ 9 โต้กลับ!

"เขาเปลี่ยนจุดลงหมาก?"

ทุกคนต่างตะลึงอีกครั้ง

การเปลี่ยนจุดลงหมาก หมายถึงการไม่สนใจการปะทะตรงหน้า แล้วไปลงหมากในตำแหน่งอื่นแทน

เมื่อเผชิญกับหมากคีบ ส่วนใหญ่ผู้เล่นจะคิดว่าจะรับมือยังไงหรือคลี่คลายยังไง แต่หมากขาวกลับเลือก...เปลี่ยนจุด?

โดยทั่วไป การเปลี่ยนจุด แสดงว่าผู้เล่นคิดว่าการต่อสู้ในบริเวณนั้น ไม่สำคัญเท่าอีกจุดหนึ่ง

เพราะฉะนั้น ต้องมีการมองภาพรวมที่สูงพอ ถึงจะกล้าทำแบบนี้ ไม่งั้นก็จะเสียเปรียบทันที

"แต่...เปลี่ยนจุดตรงนี้ จะไม่เสียเปรียบเหรอ?"

มีคนอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมา

ถัดจากนั้น หมากของเจิ้งฉินก็ตอบคำถามนั้นแทน

แถวที่ 14 ช่องที่ 10 เชื่อม!

เจิ้งฉินเลือกจะลงหมากในตำแหน่งที่หยูเส้าเปลี่ยนจุดไปพอดี ซึ่งนั่นหมายความว่า เขาเองก็คิดว่าจุดนี้สำคัญที่สุดเช่นกัน!

"แกร๊ก"

เสียงหมากกระทบกันดังขึ้น

หยูเส้าเอามือล้วงเข้าไปในกล่องหมาก หยิบหมากขึ้นมาวางต่ออีกตา

อีกฝั่งหนึ่ง เจิ้งฉินไม่ยอมแพ้ เมื่อเห็นหยูเส้าลงหมาก เขาก็คิดเล็กน้อย ก่อนจะวางหมากดำตามมาติดๆ

แปะ

แปะ

แปะ

หมากขาวดำเริ่มต่อสู้กันดุเดือดบริเวณด้านซ้ายของกระดานใกล้กลางกระดาน ไม่มีใครยอมใคร

ผู้ชมรอบๆเริ่มมึนตามไม่ทันแล้ว

เดิมทีพวกเขาคิดว่า ฝั่งซ้ายของกระดานจะเป็นสมรภูมิหลัก โดยเฉพาะหลังจากหมากดำเดินหมากคีบออกมา ทุกคนต่างเชื่อว่า การแย่งชิงฝั่งซ้ายจะดุเดือดแน่นอน

แต่ความเป็นจริงกลับกลายเป็นว่า หลังจากหมากดำเดินคีบ หมากขาวกลับเลือกเปลี่ยนจุดลง และหมากดำก็ตามไปด้วย!

ทั้งหมากขาวดำต่างก็พร้อมใจกันไปสู้กันในจุดที่ดูไม่เกี่ยวข้องกับสมรภูมิหลักเลยแม้แต่น้อย!

จนเมื่อหมากลงมากขึ้นเรื่อยๆ ก็เริ่มมีคนเข้าใจในที่สุดว่าทำไมหมากขาวถึงเปลี่ยนจุดไป

"ที่แท้เป็นแบบนี้เอง!"

"หลังจากหมากดำเดินคีบ ถ้าหมากขาวจะเลือกโจมตีกลับด้วยการไล่ล่า ก็คงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะพาเกมไปพัฒนาในฝั่งขวา!"

"ถ้าหมากขาวมีหมากในฝั่งขวารอรับอยู่ การไล่ล่าจะกลายเป็นหมากที่ได้เปรียบมากเลยล่ะ!"

"ส่วนหมากดำ ถ้าจะฆ่าหมากขาวฝั่งซ้ายให้ตาย ก็ต้องใช้หลายหมาก หมากขาวสามารถเลือกบุกตัด แล้วกลับมาไล่ล่าได้ ถ้ามองจากจุดนี้ ก็เข้าใจได้ว่าทำไมหมากขาวถึงเปลี่ยนจุดไป!"

"หมากดำเองก็เข้าใจตรงนี้เหมือนกัน เลยรีบตามไป ไม่ยอมให้หมากขาวทำตามแผน!"

"พวกเขาดูเหมือนจะออกนอกสมรภูมิหลัก..."

คนที่พูดถึงตรงนี้ กลืนน้ำลายลงคอ สีหน้าตกตะลึง

"แต่จริงๆแล้ว พวกเขาอยู่ในสมรภูมิหลักมาตลอด เพียงแต่ว่า ด้วยฝีมือของพวกเรา..."

"ยังมองไม่เห็นเท่านั้นเอง..."