บทที่ 25: เนื้องูกับไวน์แดงช่างเข้ากันได้ดี

บทที่ 25: เนื้องูกับไวน์แดงช่างเข้ากันได้ดี

เจียงซูอิ๋งกับตี๋ลี่เร่อบาหยิบไวน์แดงขึ้นมาดู ไม่เข้าใจอะไรมากนัก เห็นเพียงวันที่ที่อยู่บนขวด

ก็ตกใจทันที: “ปีหนึ่งเก้าสี่ห้า? โอ้ พระเจ้าช่วย! คุณเจอไวน์ขวดนี้ที่ไหนคะ? น่าจะแพงมากเลยใช่ไหม!”

เย่เทียนยิ้มแล้วพูดว่า: “ไปเอาแก้วไวน์มาสามใบนะครับ เดี๋ยวเรามาลองชิมกันก่อน!”

เจียงซูอิ๋งรีบไปเอาแก้วไวน์มาสามใบ เย่เทียนค่อย ๆ เปิดจุกไม้ก๊อกออก

ทันใดนั้น กลิ่นไวน์หอมเข้มข้นก็ลอยออกมา

เย่เทียนไม่รีบร้อนรินไวน์ แต่ถือขวดไว้แล้วกล่าวว่า: “คนส่วนใหญ่มักจะดื่มไวน์ทันทีหลังจากเปิดขวด

ผลก็คือไวน์ที่ดีก็รสชาติไม่ดีเท่าที่ควร สาเหตุเพราะก่อนเปิดขวด ไวน์มักจะ ‘หลับ’ อยู่

ภายใต้จุกไม้ก๊อก เนื่องจากสัมผัสกับออกซิเจนน้อย ไวน์จึงมีกลิ่นไฮโดรเจนซัลไฟด์และซัลเฟอร์ไดออกไซด์

ดังนั้นในรายการทีวี ร้านอาหารตะวันตกจึงมักจะรินไวน์ลงในภาชนะอื่น นี่คือการ ปลุกไวน์

ไวน์ที่มีอายุยาวนานยิ่งต้องระวัง”

เจียงซูอิ๋งกับตี๋ลี่เร่อบาจ้องมองเย่เทียน ถึงแม้จะรู้ว่าเขามีความรู้เรื่องการเอาชีวิตรอดในป่า แต่ไม่คิดว่าเรื่องที่มีรสนิยมแบบนี้เขาก็รู้ชัดเจน

เพื่อน ๆ ในไลฟ์สดก็พากันประหลาดใจ

“ว้าว ละเอียดมาก!”

“ล้อเล่นเหรอ ไวน์แพงขนาดนี้ก็ต้องดูแลอย่างดีสิ!”

“เพราะฉันคงไม่มีปัญญาซื้อสักขวดด้วยซ้ำ”

“อ้า กลิ่นไวน์ลอยข้ามหน้าจอมาแล้ว ฉันเมาแล้ว”

“อวดรวย! อวดรวยอย่างโจ่งแจ้ง!”

เย่เทียนส่งไวน์ให้ตี๋ลี่เร่อบา ให้ตี๋ลี่เร่อบาถือไว้ดี ๆ อย่าเขย่า อย่าตั้งบนพื้น ตี๋ลี่เร่อบาก็พยักหน้าตกลง

จากนั้นเย่เทียนก็เตรียมตัวทำอาหารเย็นนี้

เนื้องูหลามถูกอบมาทั้งบ่ายจนสุกแล้ว เย่เทียนใช้มีดเล็ก ๆ หั่นเนื้องูเป็นชิ้น ๆ วางลงบนจาน

แล้วโรยพริกไทยดำและเครื่องปรุงรสอื่น ๆ จากนั้นก็เจียวน้ำมันพืชในกระทะก้นแบน แล้วค่อย ๆ ราดลงไป

ทันใดนั้น เมื่อน้ำมันร้อน ๆ ราดลงบนเนื้องู กลิ่นหอมเผ็ดเล็กน้อยก็ลอยออกมาทันที

ตามธรรมเนียม เย่เทียนหาใบไม้สวย ๆ มาจัดจานอย่างพิถีพิถัน เนื้องูแบบพิเศษจานนี้ก็พร้อมแล้ว

เย่เทียนโยนกระดูกงูที่เหลือทั้งหมดทิ้งไป แล้วเรียกทั้งสองคนมา

นำไวน์แดงมา รินใส่แก้วไวน์ทีละแก้ว

นี่เป็นมื้อที่หรูหราที่สุดที่เย่เทียนเคยกินมา

เย่เทียนยกแก้วไวน์ขึ้นมา แล้วมองสาวสวยทั้งสองคนแล้วยิ้มว่า: “เป็นเกียรติของผมมาก ที่ได้ร่วมรับประทานอาหารเย็นกับสาวสวยทั้งสองคนบนเกาะที่สวยงามแห่งนี้”

ตี๋ลี่เร่อบากับเจียงซูอิ๋งก็ยกแก้วไวน์ขึ้นมาแล้วกล่าวว่า: “ถ้าไม่มีคุณ พวกเราจะใช้ชีวิตอย่างสบายแบบนี้ได้ยังไง พวกเราต่างหากที่ควรจะรู้สึกเป็นเกียรติ”

ทั้งสามคนยกแก้วดื่มไปอึกหนึ่ง

ไวน์เข้าปาก เย่เทียนหลับตาลงค่อย ๆ ลิ้มรสชาติ ผ่านไปนานก็ลืมตาขึ้นมาอย่างตื่นเต้นแล้วกล่าวว่า: “เป็นไวน์ที่ดีจริง ๆ!”

ตี๋ลี่เร่อบาตอนนี้พูดว่า: “อร่อยจริง ๆ ค่ะ รินให้ฉันอีกแก้วสิ”

เย่เทียนตกตะลึง มองไวน์แดงในแก้วที่ตี๋ลี่เร่อบาดื่มหมดในอึกเดียว ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ

เพื่อน ๆ ในไลฟ์สดเห็นเข้า ก็แตกตื่นทันที

“เทพธิดา! เทพธิดา! ไวน์นี้แพงมากนะ คุณดื่มช้า ๆ หน่อยสิ!”

“ฮ่า ๆ ๆ ฉันสามารถจินตนาการถึงสีหน้าของเทพธิดาได้ เมื่อเธอรู้ราคาไวน์นี้”

“ฮ่า ๆ ๆ ฉันก็จินตนาการได้เหมือนกัน”

“ไวน์ที่เทพธิดาดื่มเมื่อกี้ ฉันคำนวณแล้ว ประมาณหนึ่งล้านหยวน!”

“ให้ตายเถอะ......”

เจียงซูอิ๋งมองตี๋ลี่เร่อบา แล้วส่ายหัวแล้วพูดว่า: “ตี๋ลี่เร่อบา คุณดื่มช้า ๆ หน่อย ไวน์ปี 1945 นี่แพงมากนะ!”

ตี๋ลี่เร่อบารับแก้วไวน์ที่เย่เทียนรินให้ใหม่ แล้วดื่มไปอีกอึกแล้วถามว่า: “ยิ่งแพงก็ยิ่งต้องดื่มเยอะ ๆ สิคะ!”

เจียงซูอิ๋งตกตะลึง แล้วหัวเราะออกมา

จากนั้นก็หันไปมองเย่เทียนแล้วถามว่า: “เย่เทียน คุณดูเหมือนจะเข้าใจเรื่องไวน์แดงมาก คุณรู้ประวัติของไวน์นี้ไหมคะ?”

เย่เทียนพยักหน้า แล้วเล่าความเป็นมาและประวัติของไวน์นี้ให้ทั้งสองคนฟัง

เจียงซูอิ๋งยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกว่าไวน์นี้ไม่ถูกเลย

ตี๋ลี่เร่อบาก็เริ่มมองสำรวจไวน์แดงขวดนี้แล้วถามว่า: “ไวน์นี้ราคาเท่าไหร่กันแน่คะ!”

เย่เทียนยิ้มแล้วชูนิ้วขึ้นมาห้านิ้ว

ตี๋ลี่เร่อบาตกตะลึง: “ไม่จริงน่า! ห้าหมื่นเหรอ! โอ้ พระเจ้าช่วย! ฉันไม่เคยกินไวน์ที่แพงขนาดนี้มาก่อน!”

เย่เทียนส่ายหัว แต่ยังคงชูนิ้วห้านิ้ว

เจียงซูอิ๋งก็อดกลั้นไม่ไหวแล้ว กล่าวอย่างตื่นเต้นว่า: “ห้าแสน!”

เย่เทียนยิ้มแล้วพยักหน้า: “ถูกต้องครับ ห้าแสน แต่เป็นดอลลาร์สหรัฐ!”

ทั้งสองสาวได้ฟัง ก็เกือบจะทำแก้วไวน์หลุดมือ

“อะไรนะ! ห้าแสนดอลลาร์สหรัฐ!!? นั่นก็เท่ากับสี่ล้านกว่าหยวนไม่ใช่เหรอคะ!” ตี๋ลี่เร่อบาเบิกตากว้างมองแก้วไวน์

เย่เทียนยิ้มแล้วกล่าวว่า: “เมื่อกี้คุณดื่มไปหนึ่งอึก มูลค่าหนึ่งล้านหยวน”

ตี๋ลี่เร่อบาได้ฟัง ก็ตกใจจนเหงื่อเย็นไหลออกมา

เจียงซูอิ๋งก็มองไวน์แดงในแก้วด้วยความตกใจ ไวน์หนึ่งแก้วใหญ่ ๆ นี้มีมูลค่าหนึ่งล้านหยวน

“ให้ตายเถอะ เย่เทียน! ไวน์แพงขนาดนี้ คุณเอามาดื่มเลยเหรอ!” เจียงซูอิ๋งมองเย่เทียนแล้วถาม

ตี๋ลี่เร่อบาก็มองเย่เทียนด้วยความประหลาดใจเช่นกัน

เย่เทียนยิ้มแล้วกล่าวว่า: “ดื่มเถอะครับ เรื่องเล็กน้อยเอง ยังไงก็เก็บมาได้ฟรี ไม่เป็นไรหรอก! ผมก็ไม่เคยกินไวน์ที่แพงขนาดนี้มาก่อนเหมือนกัน”

ตี๋ลี่เร่อบาจ้องมองไวน์ในมืออยู่นาน ก็ไม่กล้าดื่มอีก

เย่เทียนจึงถามว่า: “ทำไมคุณไม่ดื่มแล้วล่ะครับ?”

ตี๋ลี่เร่อบามองเย่เทียนแล้วกล่าวว่า: “ฉันไม่กล้าดื่มแล้วค่ะ รู้สึกเหมือนว่าดื่มเข้าไปอึกหนึ่ง เงินเก็บของฉันก็หมดแล้ว ฉันไม่รู้เรื่องไวน์หรอก พวกคุณดื่มเถอะ”

เย่เทียนหัวเราะเสียงดัง แล้วพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า: “ไม่เป็นไรหรอก ดื่มเถอะครับ! ยังมีอีกสามสิบกว่าขวดเลย ดื่มหมดแล้วก็ยังมีอีก!”

ทั้งสองสาวได้ฟัง ก็ตกใจ: “อะไรนะ? ยังมีอีกสามสิบกว่าขวด!!”

เย่เทียนพยักหน้าอย่างใจเย็นแล้วกล่าวว่า: “ใช่ครับ ไม่อย่างนั้นพวกคุณคิดว่าไง! ถ้ามีแค่ขวดเดียว ผมก็ไม่กล้าดื่มหรอก”

เย่เทียนมองดูทั้งสองสาวที่ยังคงทำหน้าประหลาดใจ ก็ส่ายหัวแล้วกล่าวว่า: “ดื่มเถอะ ดื่มเถอะครับ บางคนทั้งชีวิตยังไม่เคยได้กลิ่นไวน์แดงนี้เลย

วันนี้มีไวน์แดงคู่กับเนื้องู ถ้าไม่ดื่มก็เสียดายแย่”

คำพูดนี้ถึงแม้จะฟังดูดี แต่เพื่อน ๆ ในไลฟ์สดก็ไม่พอใจ

“สตรีมเมอร์ คำพูดของคุณมีปัญหาแล้วนะ! อะไรคือบางคนทั้งชีวิตยังไม่เคยได้กลิ่นไวน์แดงเลย”

“ทำไมฉันฟังแล้วรู้สึกเจ็บปวดที่ใจนะ”

“นี่! สตรีมเมอร์ คุณว่าควรทำยังไงดี”

เย่เทียนมองดูข้อความในไลฟ์สด ถอนหายใจในใจ

ยังไงถ้าทำภารกิจผู้ติดตามให้ถึงหนึ่งล้านคนไม่สำเร็จ เขาก็เอาไวน์เหล่านี้ไปทำอะไรไม่ได้อยู่ดี

สู้เอาไวน์สองขวดมาเป็นของขวัญให้แฟนคลับดีกว่า เพราะเขายังมีอีกหลายขวด

ดังนั้น เย่เทียนจึงยิ้มแล้วกล่าวว่า: “แฮ่ม ๆ สตรีมเมอร์ตัดสินใจแล้ว! โต่วอวี๋! ห้องไลฟ์สดนี้! จะมีการแจกของขวัญให้กับแฟนคลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์!

ถ้าสตรีมเมอร์มีผู้ติดตามถึงหนึ่งล้านคนภายในหนึ่งสัปดาห์! สตรีมเมอร์จะนำไวน์แดงสามขวดออกมาสุ่มแจกให้กับแฟนคลับเป็นของขวัญ!”

พอเย่เทียนพูดจบ ห้องไลฟ์สดก็แตกตื่นทันที

“สตรีมเมอร์! คุณพูดแล้วต้องรักษาคำพูดนะ!”

“ว้าว! ว้าว! ไวน์แดงหนึ่งขวดสี่ล้านกว่าหยวน! โอ้ พระเจ้าช่วย!”

“ให้ตายเถอะ ฉันไม่เคยเห็นสตรีมเมอร์ที่ร่ำรวยขนาดนี้มาก่อน!”

“ทุกคนกดติดตามสิ! ไม่ได้การแล้ว ฉันต้องไปสร้างบัญชีใหม่แล้ว”

“666666666 ฉันต้องไปเรียกญาติ เพื่อน นักเรียน เพื่อนร่วมงานมาให้หมด! เผื่อว่าจะได้สุ่มโดนบ้าง โอกาสนี้ดีกว่าถูกหวยสองสีอีกนะ!”

“ฉันไม่ยอมหรอก! ยังไงก็ต้องสุ่มโดนฉัน!! ไม่อย่างนั้นฉันจะแต่งงานกับใครก็ตามที่สุ่มได้!”

“6666666666”

“สี่ล้านหยวนสามารถซื้อห้องว่างขนาดสี่สิบตารางเมตรในเขตวงแหวนรอบแรกของปักกิ่งได้แล้ว!”