บทที่ 73 บูชาผู้แข็งแกร่ง

ความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายนั้นเหนือกว่าเธอไปมาก ควรจะอยู่เหนือพลังภายในและบรรลุถึงขั้นปรมาจารย์ที่น่าเหลือเชื่อแล้ว!

ความดื้อรั้นที่ไม่ยอมแพ้ผุดขึ้นมาในตัวจิ่วเฟิ่ง เธอใช้กำลังเพื่อพยายามหมุนคมมีด หวังจะใช้คมมีดตัดนิ้วของอีกฝ่ายให้ขาด แต่จู่ๆ ก็พบว่ามีดถูกหนีบไว้แน่น ไม่สามารถขยับได้แม้แต่น้อย แม้แต่จะชักมีดออกมายังเป็นไปไม่ได้เลย!

เธอตกตะลึงจนพูดไม่ออก

เจียงรุ่ยยิ้มเล็กน้อย มือพลันปล่อยมีดออก แล้วนิ้วดีดออกไป "แปะ" หนึ่งครั้ง มีดของจิ่วเฟิ่งถูกแรงมหาศาลดีดออกไปทันที เธอถูกมีดพาถอยหลังไปแปดก้าวถึงจะยืนได้อย่างมั่นคง

บนพื้นปรากฏรอยเท้าแปดรอยที่จมลงไปในหินถึงสามส่วน!

เมื่อมองดูคมมีดของเธอ ก็พบว่ามีรอยบิ่นอยู่ เห็นได้ชัดว่าถูกแรงดีดจากนิ้วของอีกฝ่ายเมื่อครู่จนหักไป...

เธอตกใจอย่างยิ่งอีกครั้ง

เมื่อได้เห็นความน่าสะพรึงกลัว ของเจียงรุ่ย เธอจึงไม่กล้าที่จะยั่วยุต่อไป!

อาหู่ก็เงียบลง ไม่กล้าลงมือกับเจียงรุ่ย! แม้ว่าเขาจะมีรูปร่างใหญ่โต แต่เขาก็ไม่ใช่คนโง่ เขามีสมอง การกระทำที่เหมือนฆ่าตัวตายนั้นเขาไม่ทำแน่นอน

เจียงรุ่ยเห็นว่าทำให้ทุกคนตกตะลึงแล้ว สายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่ซ่งอี้ในที่สุด!

ซ่งอี้คนนี้ ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็เหมือนไม้คนอุจจาระ!

คนประเภทนี้ จะมีประโยชน์อะไรที่จะอยู่ในโลกนี้ต่อไป?

เขายื่นมือออกไป กำลังจะลงมือ ก็เห็นสีหน้าของซ่งอี้เปลี่ยนไปอย่างบ้าคลั่ง แล้ว โครม คุกเข่าลงต่อหน้าเขาอีกครั้ง

ขณะที่คุกเข่าก็ร้องไห้คร่ำครวญขอความเมตตาไปด้วย

บอกว่าเขาผิดไปแล้ว ไม่ควรทรยศสำนัก ไม่ควรเป็นศัตรูกับเจียงรุ่ย ไม่ควรส่งรูปที่เขาเรียกสายฟ้าให้ตำรวจ และอื่นๆ...

เจียงรุ่ยได้ฟังก็รู้สึกปวดหัวเล็กน้อย เจ้านี่กำลังสารภาพผิดเองอย่างนั้นหรือ? สารภาพแล้วจะได้รับการลดโทษ ขัดขืนก็จะถูกลงโทษหนัก ให้เขาได้รับการผ่อนผันโทษอย่างนั้นหรือ?

แต่ที่เขาบอกว่าส่งวิดีโอที่เขาเรียกสายฟ้าผ่าคนให้ตำรวจมันหมายความว่าอย่างไร?

เมื่อสอบถามอีกครั้ง ซ่งอี้ก็กลัวจนสารภาพทุกอย่างออกมา

เจียงรุ่ยรู้สึกจนปัญญา ปล่อยให้มันเป็นไปตามนั้น

ทันทีที่กำลังจะตบฝ่ามือสังหารอีกฝ่าย ซ่งอี้ก็ร้องไห้อ้อนวอนว่า "อย่าฆ่าผมเลย อย่าฆ่าผมเลยจริงๆ ผมมีเงิน ผมจะใช้เงินไถ่ชีวิตหมาๆ ของผมเอง..."

"มีเงินเท่าไหร่? ตั้งใจจะใช้เงินเท่าไหร่เพื่อไถ่ชีวิต?"

"สองร้อยล้าน ผมมีสองร้อยล้าน" ซ่งอี้รีบกล่าว "ผมจะใช้สองร้อยล้านซื้อชีวิตหมาๆ ของผม... ได้ไหม?"

เจียงรุ่ยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เจ้านี่มีเงินมากมายขนาดนี้เชียวหรือ?

"ท่านอย่าเข้าใจผิด นี่เป็นเงินที่รองเจ้าตำหนักตำหนักเสี้ยวจันทราให้ผมเอาไว้ซื้อคางคกวิเศษ... ตัวผมเองไม่ได้มีเงินมากขนาดนี้!"

เจียงรุ่ยเข้าใจแล้ว เจ้านี่ทรยศอันเหอถัง ตอนนี้กลับนำเงินไปไถ่ชีวิต นี่คือการคิดจะทรยศตำหนักเสี้ยวจันทราอีกครั้งอย่างนั้นหรือ... เจ้านี่เป็นคนอกตัญญูโดยธรรมชาติอย่างแท้จริง!

"เอาล่ะ โอนเงินเข้าบัญชีฉันซะ โอนมาภายในสิบนาที แล้วฉันจะไม่ฆ่านาย!"

เห็นแก่เงินสองร้อยล้าน เขาจึงไม่ฆ่าหมอนี่เสียแล้ว อย่างไรก็ตาม คนอกตัญญูแบบนี้ ถึงเขาไม่ลงมือ ก็จะมีคนของอันเหอถังหรือตำหนักเสี้ยวจันทราลงมือเองอยู่ดี! เจ้านี่คงมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นานนัก

หลังจากการดำเนินการอย่างเร่งรีบ เจียงรุ่ยก็ได้รับเงินเข้าบัญชีสองร้อยล้านจริงๆ!

เขาเห็นเงินจำนวนมหาศาลนี้แล้วก็ยังอดใจสั่นไม่ได้

สองร้อยล้าน ไม่ใช่สองร้อยหยวน ตอนนี้เขาได้รับเงินจำนวนมากนี้อย่างกะทันหัน ทำให้สามารถทำอะไรได้หลายอย่าง

เช่น การซื้อหยกราคาแพง จัดวางค่ายกลรวบรวมปราณ เพื่อให้การบำเพ็ญของเขามีประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ!

หรือเช่น การซื้อสมุนไพรจีนที่มีอายุมาก หรือแม้แต่สมุนไพรวิเศษ เพื่อปรุงยาอายุวัฒนะ และอื่นๆ

ซ่งอี้จ่ายเงินแล้วก็หันหลังวิ่งหนีไป

แต่อันหลานไม่คิดที่จะปล่อยเขาไป เธอจึงวิ่งตามเขาออกไปจากโถงจู่อี้

ในขณะนี้ บริเวณยอดเขาด้านนอกโถงจู่อี้ มีศิษย์ของหุบเขาโอสถราชามาชุมนุมกันแล้วมากมาย รวมแล้วมีนับร้อยคน

เจียงรุ่ยโบกมือหนึ่งครั้ง พร้อมตะโกนก้องว่า "สายฟ้ามา!"

เห็นเพียงสายฟ้าเส้นหนึ่งฟาดลงมาจากท้องฟ้า พุ่งตรงไปยังซ่งอี้ที่กำลังหนีไป...

ทุกคนมองจนตะลึงงัน

นี่มันสถานการณ์อะไรกัน?

ฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ หรือ?

อันหลานที่วิ่งตามออกไปเห็นซ่งอี้ถูกฟ้าผ่าก็ตะลึงงัน เธอหันกลับมามองหนึ่งครั้ง ก็เห็นเจียงรุ่ยเก็บมือกลับพร้อมกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า "ฉันให้อภัยได้ แต่ฟ้าไม่ให้อภัย ฉันก็ช่วยไม่ได้..."

ในขณะนี้ ซ่งอี้ถูกฟ้าผ่าจนข้างนอกเกรียม ข้างในนุ่มไปแล้ว แต่เขากลับยังไม่ตาย! ยังเหลืออีกหนึ่งลมหายใจ!

อันหลานไม่รู้ว่าชักมีดสั้นออกมาจากไหน เธอไม่ลังเลแม้แต่น้อย แทงมีดเข้าที่หัวใจของอีกฝ่าย...

จิ่วเฟิ่งเห็นเจียงรุ่ยใช้มือเปล่าเรียกสายฟ้าฟาดซ่งอี้ ร่างกายของเธอสั่นสะท้านด้วยความตกตะลึง!

เธอไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เห็นเลย ในขณะนั้น ในสมองของเธอก็พลันมีสายฟ้าแลบขึ้นมาวูบหนึ่ง นั่นคือสิ่งที่เจียงรุ่ยเคยบอกเธอว่า เขานั้นบำเพ็ญ 'เต๋า'!

หรือว่านี่คืออานุภาพของการบำเพ็ญเต๋า?

ควบคุมสายฟ้า เรียกมาได้ทันทีที่ต้องการ ขับไล่ออกไปได้ทันทีที่โบกมือ นี่มันเป็นวิถีแห่งเทพชัดๆ!

เธอศิโรราบโดยสิ้นเชิง ไม่มีความคิดที่จะต่อต้านอีกต่อไป ตรงกันข้าม ในใจของเธอเต็มไปด้วยความเคารพต่อเจียงรุ่ย...

ขาของเธอคุกเข่าลงต่อหน้าเจียงรุ่ยโดยไม่รู้ตัว...

การคุกเข่าครั้งนี้ เป็นการคุกเข่าต่อ "ผู้แข็งแกร่ง" ด้วยความเต็มใจ!

ดังคำที่ว่า "ผู้ที่บรรลุย่อมเป็นอาจารย์" ชายตรงหน้าคนนี้แข็งแกร่งและลึกลับยิ่งกว่าใครๆ ที่เธอเคยพบเห็นมา เธอจึงคุกเข่าต่อเขาด้วยความเคารพอย่างจริงใจ

หนึ่ง เพื่อขออภัยที่ได้ชักมีดใส่เขาเมื่อครู่ สองเพื่อหวังว่าจะได้รับการชี้แนะจากเขา...

อาหู่เห็นจิ่วเฟิ่งคุกเข่าลง ก็ตกใจจนรีบคุกเข่าตามทันที

ภายในหุบเขาโอสถราชา ศิษย์นับร้อยคนที่ได้เห็นเจียงรุ่ยเรียกสายฟ้าด้วยมือเปล่า และเห็นคนบางส่วนคุกเข่าลง ก็เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ พวกเขาก็ต่างคุกเข่าลงด้วยความศรัทธา...

ในชั่วขณะหนึ่ง หุบเขาโอสถราชาทั้งหมดก็ตกอยู่ในการบูชาผู้แข็งแกร่ง