บทที่ 69 ยอดฝีมือพลังภายใน

ซ่งอี้ก็แค่แสร้งทำเก่งเช่นกัน เมื่อมาถึงถิ่นของคนอื่น เขายังไม่กล้าอวดดีขนาดนั้น เขากล่าวอย่างยิ้มๆ ทันทีว่า "ล้อเล่นครับ ล้อเล่น... ว่าแต่เจ้าตำหนักหลี่ พวกเรามีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน อันเหอถังของฉันมาขอซื้อคางคกวิเศษด้วยความจริงใจจริงๆ นะ ดูสิ..."

หลี่ชุนหลานกล่าวอย่างไม่พอใจ "ให้ฉันพูดอีกกี่ครั้งคุณถึงจะเข้าใจ คางคกวิเศษเป็นสิ่งมีชีวิตวิเศษประจำหุบเขาโอสถราชาของเรา ไม่ขาย!"

หลี่ชุนหลานไม่พูดพล่ามทำเพลง ยืนขึ้นและกล่าวอย่างเย็นชาว่า "ดื่มชาเสร็จแล้วก็ไปได้แล้ว ไปดีมาดี ไม่ส่ง!"

ซ่งอี้รู้สึกกระอักกระอ่วนอย่างยิ่งในทันที เขาทำดีใส่แต่กลับถูกเมิน! ไม่มีราคาเลย!

ยิ่งไปกว่านั้น สองร้อยล้านหยวนก็ไม่น้อยแล้วนะ!

มันก็แค่คางคกตัวหนึ่งเท่านั้นไม่ใช่หรือ? ให้ตั้งสองร้อยล้านก็ถือว่าให้เกียรติมันมากเกินไปแล้ว!

ขณะที่กำลังคิดหาวิธีพูดโน้มน้าว อาหู่ที่อยู่ด้านหลังก็กล่าวอย่างเรียบเฉยว่า "คุณคือคนดูแลเรื่องนี้ใช่ไหม? การเอาของไปเลยมันประหยัดกว่าสองร้อยล้านที่คุณจะให้เสียอีก..."

ซ่งอี้ได้ยินดังนั้น ก็ตกตะลึงไปทั้งตัว!

ส่วนหลี่ชุนหลานหันกลับมา ดวงตาเปล่งประกายเย็นชา "คุณว่าอะไรนะ! คุณหาเรื่องตายหรือไง!"

ใบหน้าของซ่งอี้ซีดเผือด เหงื่อเย็นเยียบไหลออกมาทันที

...

ภายในห้องหินของเจ้าหุบเขา

เจียงรุ่ยใช้พลังแท้จริงตรวจสอบร่างกายของผู้ป่วย เขารู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย!

หลี่ชิงหยวนเห็นเจียงรุ่ยตกอยู่ในภวังค์ความคิด จึงถามอย่างกระวนกระวาย "เกิดอะไรขึ้นหรือ คุณชายเจียง อาการป่วยของเจ้าหุบเขามีปัญหาอะไรหรือเปล่า..."

เจียงรุ่ยพยักหน้า ก่อนจะส่ายหน้า "เจ้าหุบเขาหลี่เป็นโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงจริงๆ และถึงขั้นรุนแรงอย่างยิ่ง! เพียงแต่ โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงของเธอไม่ได้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ แต่เกิดจากการ ถูกวางยาพิษ!"

"อะไรนะ!"

หลี่ชิงหยวนและเฉิงฟางต่างตกใจอย่างหนักพร้อมกัน!

หลี่ชิงหยวนหน้าตาบูดบึ้ง "ถูกวางยาพิษ? เป็นการวางยาพิษได้อย่างไร? พวกเราตรวจไม่พบสารพิษในร่างของเธอนะ?"

เจียงรุ่ยกล่าวว่า "เป็นพิษต่อระบบประสาท ปริมาณไม่มาก แต่ถูกดูดซึมเข้าไปในอวัยวะต่างๆ ของร่างกายเธอแล้ว พวกคุณจึงไม่สามารถตรวจสอบได้ด้วยวิธีทั่วไป สารพิษเหล่านี้ทำลายเซลล์ประสาทของเจ้าหุบเขาหลี่ จนกระตุ้นให้เกิดโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง!"

"อ่า! บัดซบ! ต้องเป็นหลี่ชุนหลานคนสารเลวนั่นแน่! เธอหมายปองตำแหน่งเจ้าหุบเขามาหลายปีแล้ว ต้องเป็นฝีมือเธอแน่นอน!!" หลี่ชิงหยวนกัดฟันกรอด

เจียงรุ่ยไม่ต้องการสนใจว่าใครเป็นผู้ที่วางยาพิษผู้ป่วย เขารู้แค่ว่าเขาจะต้องช่วยคนผู้นี้ให้ได้!

เพราะขณะที่เขาตรวจสอบร่างกายของอีกฝ่าย เขากลับค้นพบโดยบังเอิญว่าอีกฝ่ายก็มีกายวิเศษเหมือนกับอันหลาน!

เพียงแต่อันหลานมีกายวิเศษธาตุน้ำ ส่วนคนผู้นี้มีกายวิเศษธาตุไม้!

กายวิเศษนั้นเป็นเมล็ดพันธุ์แห่งการฝึกบำเพ็ญที่มีมาแต่กำเนิด เมื่อมีคนชี้แนะและมอบเคล็ดวิชาฝึกฝนที่เหมาะสมให้ อนาคตก็จะไร้ขีดจำกัด

ขณะที่เขากำลังคิดจะเริ่มทำการรักษา ทันใดนั้นเขาก็ขมวดคิ้วแน่น

ในเวลานี้ เสียงฝีเท้าที่เร่งรีบก็ดังขึ้น มีคนสามคนบุกเข้ามาจากด้านนอกประตู!

หนึ่งในนั้นคือโหวชี ลูกน้องของหลี่ชุนหลาน!

โหวชีหัวเราะเย็นชา "ฮิฮิ หลี่ชิงหยวน เข้าใจช้าไปหน่อยไหม!"

พูดจบ เขาก็จ้องเจียงรุ่ยอย่างแรงและกล่าวว่า "เก่งนี่นา คิดไม่ถึงว่าจะมีฝีมืออยู่บ้าง แบบนี้ยิ่งปล่อยไว้ไม่ได้แล้ว! ฮิฮิ วันนี้ทุกคนที่นี่ต้องตายหมด!"

ทันทีที่เสียงของเขาขาดหาย ชายร่างกำยำแต่ดูมอมแมมที่อยู่ข้างๆ เขาก็หัวเราะแปลกๆ "ตาย! ตายให้หมด!"

พูดจบ เขาก็กระทืบเท้าลงบนพื้นอย่างแรง ห้องหินทั้งห้องสั่นสะเทือน "โครม" ครั้งหนึ่ง

ทุกคนตกใจอย่างยิ่ง เมื่อกวาดสายตามองไปก็ตกตะลึง เพราะเท้าของอีกฝ่ายกระทืบพื้นหินจนแตกร้าวทันที รอยร้าวเหล่านั้นคล้ายใยแมงมุม

เท้าเดียวมีพลังมากขนาดไหนกัน?

ก่อนที่ทุกคนจะตกตะลึงจบ เงาร่างหนึ่งก็วูบหายไป และเจ้าคนมอมแมมก็มาถึงตรงหน้าทุกคนแล้ว ความเร็วรวดเร็วราวกับฟ้าแลบ!

เขาหัวเราะ "ก้ากๆ" และในพริบตาเดียวก็ชกหมัดซ้ายขวาออกไป...

แรงหมัดดังกึกก้อง ราวกับต่อยอากาศจนระเบิด...

"ยอดฝีมือพลังภายใน?!"

สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปอย่างมาก!

โดยเฉพาะหลี่ชิงหยวนและเฉิงฟางที่รับแรงปะทะโดยตรง!

หลี่ชิงหยวนยกฝ่ามือขึ้นป้องกันไปพลาง ตะโกนไปด้วยว่า "แกเป็นบ้าอะไร! โหวชี แกกล้าปล่อยให้คนนอกเข้ามาในหุบเขาโอสถราชาได้อย่างไร แกคิดจะก่อกบฏหรือไง!"

ฝ่ามือของเขาปะทะเข้ากับคมหมัดของคนบ้าคลั่งนั้น

เสียง "แกร๊ก" ดังขึ้น กระดูกมือของหลี่ชิงหยวนหัก ร่างทั้งร่างถูกซัดกระเด็นออกไป!

ส่วนเฉิงฟางเห็นแรงหมัดนั้นรุนแรงจนหนาวเหน็บ จึงไม่กล้าที่จะปะทะตรงๆ ทำได้เพียงเคลื่อนตัวหลบหลีก...

อันหลานที่อยู่ใกล้เคียง ถูกแรงลมจากหมัดพัดผ่าน ทำให้ใบหน้าเจ็บแสบไปหมด...