บทที่ 45 งานเลี้ยงวันเกิดเปิดฉาก แขกผู้มีเกียรติเดินทางมา

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เจียงรุ่ยรู้สึกได้ถึงบางอย่าง จึงตื่นจากการเข้าฌานบำเพ็ญเพียร

"น่าจะเป็นงานเลี้ยงวันเกิดของคุณปู่ของอันหลานกำลังจะเริ่มแล้ว..."

ก่อนเก็บตัวบำเพ็ญเพียร อันหลานเคยบอกเขาเรื่องงานเลี้ยงวันเกิดของคุณปู่ของเธอ และเชิญให้เขาเข้าร่วมให้ได้

ในเมื่อเจียงรุ่ยต้องการจะครอบครองตระกูลอัน เขาจึงต้องให้เกียรตินี้ ดังนั้นเขาจึงตอบตกลงในตอนนั้น

ตอนนี้ดูเวลาแล้ว อีกประมาณสองชั่วโมง งานเลี้ยงวันเกิดก็จะเริ่มต้นขึ้น

เขาอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าที่สดชื่นและหลวมสบาย จากนั้นจึงโทรศัพท์หาอันหลาน

อันหลานรับสายด้วยความตื่นเต้น "คุณชายเจียง ในที่สุดท่านก็เปิดเครื่องแล้ว ท่านออกจากการเก็บตัวบำเพ็ญเพียรแล้วใช่ไหมคะ!"

"อืม" เจียงรุ่ยพยักหน้า "งานเลี้ยงวันเกิดของคุณปู่เธอกำลังจะเริ่มแล้วไม่ใช่เหรอ"

"ใช่ค่ะ ใช่แล้วค่ะ"

"ที่อยู่คือที่ไหน?"

"ภัตตาคารกั๋วปินทางใต้ของเมืองค่ะ! อย่างนี้นะคะ ท่านอยู่ที่บ้านพักบนยอดเขาไป๋หลงใช่ไหมคะ? เดี๋ยวฉันจะให้คนขับรถไปรับท่าน!"

"ไม่จำเป็น ผมจะเรียกแท็กซี่ไปเองก็ได้"

เจียงรุ่ยปฏิเสธ รถของตระกูลอันคือรถโรลส์-รอยซ์ ซึ่งสะดุดตามาก

เจียงรุ่ยไม่ต้องการปรากฏตัวในงานเลี้ยงวันเกิดของท่านผู้เฒ่าอันอย่างสะดุดตาเช่นนั้น

อันหลานดูเหมือนจะเข้าใจความคิดของเจียงรุ่ย จึงพยักหน้าแล้วกล่าวว่า "ก็ได้ค่ะ ถ้าอย่างนั้นเมื่อท่านไปถึงก็แจ้งชื่อของฉัน แล้วให้พนักงานนำทางท่านมาหาฉันนะคะ"

"อืม"

เจียงรุ่ยพยักหน้าแล้ววางสาย

...

ในเวลานั้น ซูเหลียนซิงและเจียงน่ากำลังคุยโทรศัพท์กันอยู่

"เจียงน่า พี่ชายเธอหายตัวไปอีกแล้วเหรอ? ฉันโทรหาเขาทีไรก็ขึ้นว่าปิดเครื่องทุกที..."

"เฮ้อ พี่ชายฉันก็เป็นแบบนี้แหละ พูดเท่าไหร่ก็ไม่ฟัง ฉันก็จนปัญญาเหมือนกันค่ะ ว่าแต่รุ่นพี่มีธุระอะไรกับพี่ชายหนูเหรอคะ"

"แน่นอนว่ามีธุระสิ แถมเป็นเรื่องใหญ่ด้วย ยาลบฝ้าและจุดด่างดำของเขาได้ผลดีมาก เรียกได้ว่าเป็นยาเทวดาเลยทีเดียว ดังนั้นฉันจึงอยากจะไปคุยเรื่องความร่วมมือกับพี่ชายเธอ"

"อ๊ะ? ทดลองเสร็จเร็วขนาดนั้นเลยเหรอคะ"

"ก็ไม่เชิงหรอก เวลาสั้นไป เลยได้ลองแค่ฝ้ากับกระเท่านั้น แต่ผลลัพธ์น่าอัศจรรย์มาก รักษาได้สองอย่างนี้ก็เพียงพอแล้ว ส่วนอื่น ๆ ค่อย ๆ ทดลองไปก็ได้ ว่าแต่เธอเองก็ยังไม่ได้บอกฉันเลยนะว่าเขาอยู่ที่ไหน"

เจียงน่าแบมือออก "เรื่องนั้นฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ ฉันเองก็กำลังจะหาเขาอยู่ ยารักษาความดันโลหิตสูงที่เขาให้ฉันมา มีคนให้ข้อเสนอแนะกลับมาว่ากินแล้วรู้สึกดีมาก ความดันโลหิตถูกควบคุมอยู่แล้ว ฉันเลยอยากจะถามเขาว่ายาแบบนี้ควรจะขายราคาเท่าไหร่ถึงจะเหมาะสม"

ซูเหลียนซิงใจเต้นแรง แล้วถามว่า "ยารักษาความดันโลหิตสูงก็ได้ผลน่าทึ่งเหมือนกับยาลบฝ้าเลยเหรอ"

เจียงน่าพยักหน้า "อืม ข้อเสนอแนะที่ได้รับมาเป็นแบบนั้นค่ะ แต่ฉันก็ยังไม่ได้ยืนยันด้วยตาตัวเองนะคะ เพราะเพิ่งจะขายยาไปได้แค่ไม่กี่ชุดเอง"

ซูเหลียนซิงกล่าวว่า "ได้เลย ถ้าเธอเจอพี่ชายเธอเมื่อไหร่ โทรหาฉันทันทีได้ไหม"

"ได้ค่ะ" เจียงน่าพยักหน้าแล้ววางสาย

ส่วนซูเหลียนซิงที่วางสายไปแล้วกำลังนั่งอยู่ในรถเบนซ์สุดหรู โดยมีคนขับรถของบริษัทเธอเป็นคนขับ

เธอสวมชุดราตรีสุดหรู แต่งหน้าอ่อน ๆ ทั้งร่างเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก

เธอแต่งตัวเต็มที่เพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของท่านผู้เฒ่าอันตามคำเชิญ

และคนที่แต่งตัวเต็มที่เข้าร่วมงานเช่นเดียวกับซูเหลียนซิงก็มีมากมาย ทั้งผู้สูงอายุ วัยกลางคน และคนหนุ่มสาว

แต่สิ่งที่แตกต่างจากทุกคนที่แต่งตัวเต็มที่ นั่งรถหรูมุ่งหน้าไปยังภัตตาคารกั๋วปินเพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงวันเกิดก็คือ เจียงรุ่ย!

เขาแต่งตัวธรรมดา เสื้อผ้าทั้งตัวเป็นของถูก ๆ ที่ซื้อจากตลาดนัด แถมไม่ได้นั่งรถหรูมา แต่กลับนั่งแท็กซี่ ซึ่งเป็นรถโฟล์คสวาเกนเก่าที่สี่ล้อสั่นคลอน!

ดังนั้น เมื่อเขาลงจากรถที่หน้าประตูโรงแรม หลายคนก็มองเขาอย่างตกตะลึง และแสดงความดูถูกเหยียดหยามอย่างชัดเจน

คนที่มาเข้าร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของท่านผู้เฒ่าอันล้วนเป็นผู้มีหน้ามีตา นั่งแท็กซี่มาเหรอ? ไม่มีใครยอมเสียหน้าขนาดนี้!

ยกเว้นคนหนุ่มสาวประหลาดที่อยู่ตรงหน้าคนนี้!

...

ในเวลานี้ ที่ประตูหลังของภัตตาคารกั๋วปิน ชายหญิงคู่หนึ่งที่กำลังลอบเร้นพยายามจะแอบเข้าไปในงานเลี้ยงวันเกิดก็ชนเข้าหากันโดยไม่ได้ตั้งใจ!

ผู้ชายก็คือกัวเสี่ยวหยาง คนรู้จักเก่าแก่ของเจียงรุ่ยนั่นเอง!

กัวเสี่ยวหยางเป็นแพทย์ฝึกหัดประจำแผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลหนานตู

ส่วนผู้หญิงสวมหน้ากากอนามัย แต่กัวเสี่ยวหยางจำเธอได้ในทันที เธอคือ จางลี่ อดีตแฟนสาวของเขานั่นเอง!

"ให้ตายสิ ยัยผู้หญิงโสโครก ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้? หรือว่าเธอเองก็อยากจะแอบเข้ามาในงานเลี้ยงวันเกิดของท่านผู้เฒ่าอันด้วย?" กัวเสี่ยวหยางมองทะลุจุดประสงค์ของจางลี่ได้ในทันที

จางลี่ก็เช่นเดียวกับเขา ที่ถูกเจียงรุ่ยเล่นงานลับหลัง เขาถึงขั้นไร้สมรรถภาพอย่างรุนแรง ส่วนจางลี่ก็เป็นอัมพาตครึ่งหน้า ปากเบี้ยว หน้าเสียโฉม

สิ่งที่น่าสิ้นหวังที่สุดคือ พวกเขาต่างก็ไปพบแพทย์มามากมาย แต่กลับไม่มีใครรักษาหายได้เลย!

จางลี่ทำหน้าบึ้ง "ไอ้กัวเสี่ยวหยาง ไปที่ไหนก็ต้องเจอแก เป็นลางร้ายจริง ๆ แต่พูดก็พูดเถอะ แกเองก็มาที่นี่เพื่อมองหาหมอที่สามารถรักษาอาการป่วยของแกได้ไม่ใช่หรือ?!"

"ฮึ่ม เจอเธอแล้วฉันยิ่งซวยเข้าไปใหญ่! ขอแค่ให้โรคของฉันหาย ไม่ต้องพูดถึงแค่เข้างานเลี้ยงวันเกิดหรอก ต่อให้เป็นรังเสือถ้ำมังกรฉันก็จะไป!"

"รังเสือถ้ำมังกรเหรอ? เพ้อเจ้อ! บอกให้ไปหาเจียงรุ่ย เธอก็หาไม่เจอสักที! แล้วมาพูดว่ารังเสือถ้ำมังกรอะไร? คิดจะเอาหน้าหรือไง?!"

กัวเสี่ยวหยางได้ยินจางลี่พูดถึงเจียงรุ่ย ก็เหมือนเม่นที่ขนลุกชันขึ้นมาทันที

"จางลี่ เธออย่าพูดถึงคนนี้ให้ฉันได้ยินนะ! ให้ตายสิ ถ้าฉันเจอเขาเมื่อไหร่ ฉันจะฆ่าเขาให้ตายเลย!"

จางลี่โบกมือ "ฉันไม่ทะเลาะกับนายตอนนี้หรอก จุดประสงค์ของเราเหมือนกัน คือต้องการหาหมอเทวดาในงานเลี้ยงวันเกิด ฉันว่าเรามาร่วมมือกัน หรือไม่ก็ต่างคนต่างอยู่ดีกว่า! ถ้ายังเป็นศัตรูกันในงานเลี้ยง อาจจะถูกจับได้แล้วไล่ออกไปนะ!"

"ถูกไล่ออกไม่ได้! เอาล่ะ งั้นเรามาร่วมมือกันสักตั้ง!"

"ได้เลย คู่ผัวตัวเมียกันวันเดียว บุญคุณย่อมยาวนาน ร่วมมือก็ร่วมมือ!"

คู่ชายนรกหญิงนรกคู่นี้บรรลุข้อตกลงกันในทันที