บทที่ 41 เงินกู้แปดสิบล้านหยวนใช่ไหม? ฉันช่วยเธอได้

ถึงแม้จะไม่สนุก แต่เจียงรุ่ยก็ไม่ได้เปิดเผยตัวตน

ในเวลานั้นเอง ก็ได้ยินซูเหลียนซิงกล่าวว่า "ยาของคุณก็แบ่งให้ฉันบ้างสิคะ ฉันมีคุณอาคนหนึ่งเป็นโรคความดันโลหิตสูง เคยเส้นเลือดในสมองแตกจนเกือบเอาชีวิตไม่รอดมาแล้วสองครั้ง โชคดีที่ช่วยชีวิตไว้ได้ทัน ฉันจะลองให้ท่านทานดู"

"ฉันยังมีลูกของเพื่อนอีกคนที่ชอบเป็นโรคหอบหืดบ่อยๆ และยังมีคุณป้าคนหนึ่งที่เป็นฝ้าอย่างรุนแรง แม้แต่การยิงเลเซอร์ก็ยังรักษาไม่หาย..."

เจียงรุ่ยพยักหน้า สั่งให้เจียงน่านำยาทั้งสามชนิดมาให้ เป็นยาเม็ดเล็กสองเม็ด และผงมาสก์หน้าเล็กน้อย "ยาเม็ดสีน้ำตาลคือยารักษาความดันโลหิตสูง กินหนึ่งเม็ดคุมได้ครึ่งปี ยาเม็ดสีดำคือยารักษาโรคหอบหืด กินหนึ่งเม็ดคุมได้หนึ่งปี ส่วนผงมาสก์หน้าใช้รักษาฝ้า ก่อนนอนให้ผสมน้ำเล็กน้อยคนให้เข้ากัน แล้วทาบนใบหน้า เหมือนกับการมาสก์หน้าทั่วไป ล้างออกในเช้าวันรุ่งขึ้นก็ได้แล้ว..."

ซูเหลียนซิงได้ยินดังนั้นก็ประหลาดใจ "แค่นี้เองเหรอคะ!"

ในความคิดของเธอ ยาสำหรับรักษาโรคทั้งสามชนิดนี้ไม่ควรจะมีจำนวนมากและซับซ้อนกว่านี้หรือ? ทำไมถึงมีแค่ยาเม็ดเดียว แถมยังคุมอาการได้นานขนาดนั้น?

แล้วฝ้าก็เหมือนกัน แค่ทาครั้งเดียวก็หายแล้วเหรอ?

นี่... นี่มันพูดจาเกินจริงไปหน่อยไหม?

เจียงรุ่ยไม่ได้อธิบาย เพียงแต่กล่าวอย่างเรียบเฉยว่า "ลองดูแล้วจะรู้เอง ต่อให้ฉันพูดมากแค่ไหน ก็ไม่เท่าผู้ป่วยได้ลองใช้ด้วยตัวเองสักครั้ง"

ซูเหลียนซิงย่อมเข้าใจหลักการนี้ดี เมื่อเห็นเจียงรุ่ยมีสีหน้าสงบและมั่นใจ เธอก็ทำได้เพียงนำกลับไปให้ญาติลองใช้ดูก่อน

เธอถอนหายใจและแสดงสีหน้ากังวล

เจียงน่าคิดว่าหลังจากที่รุ่นพี่หายจากโรคร้ายแรงแล้วจะมีความสุขมาก แต่ไม่คาดคิดว่ายังคงเต็มไปด้วยความกังวล จึงอดไม่ได้ที่จะถามว่า "รุ่นพี่ซูคะ เป็นอะไรไปคะ? ยังกังวลเรื่องอาการป่วยของพี่อีกเหรอคะ"

ซูเหลียนซิงส่ายหน้า เรื่องกังวลของเธอเมื่อก่อนไม่มีที่ให้ระบาย ไม่มีใครรับฟัง แต่ตอนนี้มีเจียงน่าแล้ว!

ก่อนหน้านี้ เจียงน่ารู้ว่าเธอเป็นโรคร้ายแรง ก็กังวลไปกับเธอ และช่วยเหลือเธอทุกอย่าง ซูเหลียนซิงจึงคุ้นเคยกับการระบายเรื่องกลุ้มใจกับเจียงน่าแล้ว ดังนั้น เธอจึงเล่าเรื่องการขาดเงิน แปดสิบล้านหยวน ที่พบเจอให้เจียงน่าฟัง และเปิดเผยเรื่องที่ตระกูลตี้ข่มขู่เธอทั้งหมด

เจียงน่าฟังจบก็กล่าวด้วยความโกรธแค้นว่า "ตระกูลตี้ทำเกินไปแล้ว นี่มันการข่มขู่ชัดๆ! รุ่นพี่ซูทำถูกต้องแล้วค่ะ การแต่งงานจะถูกคนใจแคบแบบนี้ข่มขู่ให้แต่งงานกันได้อย่างไร! ในทางกลับกัน คนใจแคบแบบนี้ ยิ่งต้องอยู่ให้ห่างไกล ตามที่ว่าไว้ว่า 'วิถีต่างกันไม่ร่วมทาง'!"

ซูเหลียนซิงได้ยินเจียงน่าพูดเช่นนั้น ก็รู้สึกสบายใจขึ้นเล็กน้อย ยังคงเป็นเจียงน่าที่เข้าใจเธอมากที่สุด เข้าใจสิ่งที่เธอคิดอยู่ในใจ!

ไม่เหมือนกับพ่อแม่ ที่มองทุกอย่างเป็นผลประโยชน์ และชั่งน้ำหนักแต่เรื่องผลประโยชน์เท่านั้น

"แล้วตอนนี้จะทำอย่างไรดี? พี่มีเงินไปคืนไอ้พวกสารเลวตระกูลตี้นั่นไหม" เจียงน่าถามด้วยความเป็นห่วง

ซูเหลียนซิงส่ายหน้า แล้วเล่าสถานการณ์การขาดเงินให้ฟังทั้งหมด

เจียงน่าคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า "ถ้าไม่ได้จริงๆ พี่ไปขอยืมท่านผู้เฒ่าอันไม่ได้เหรอคะ? ท่านผู้เฒ่าอันดูมีเงินมาก ท่านไม่ใช่เจ้าของอันเหอถังเหรอคะ? ไม่น่าจะขาดเงินนะ!"

ซูเหลียนซิงถอนหายใจ "ฉันไม่กล้าเอ่ยปากจริงๆ ถ้าภายในสามวันฉันสามารถได้รับเงินกู้มาอย่างรวดเร็ว ปัญหาของฉันก็จะได้รับการแก้ไข น่าเสียดายที่ขั้นตอนการกู้เงินของธนาคารยุ่งยากซับซ้อน ประสิทธิภาพต่ำ ไม่มีธนาคารไหนสามารถปล่อยเงินกู้ได้ภายในสามวัน..."

เจียงน่าพยักหน้า "นั่นสินะ แล้วจะทำอย่างไรดี? สามวันก็จะถึงเร็วๆ นี้แล้ว ถ้าพี่หาเงินแปดสิบล้านหยวนมาไม่ได้ ตระกูลตี้คงไม่ยอมง่ายๆ แน่"

ซูเหลียนซิงปวดหัว "ฉันก็ไม่รู้จะทำอย่างไรดีแล้ว ถ้าไม่ได้จริงๆ ก็คงต้องระงับโครงการใหม่ของบริษัทชั่วคราว โยกเงินออกมาใช้คืนก่อน..."

"อ๊ะ ถ้าเป็นอย่างนั้น พี่ก็บอกว่าความเสียหายจะใหญ่หลวงมากไม่ใช่เหรอคะ"

"มันก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ ทำได้แค่ก้าวไปทีละขั้นแล้วค่อยดูสถานการณ์ไป" ซูเหลียนซิงกล่าวอย่างจนใจ

หลังจากซูเหลียนซิงจากไป เจียงน่าก็ถอนหายใจตามไป

เจียงรุ่ยได้ยินบทสนทนาของทั้งสองคนทั้งหมด เขากล่าวอย่างสงบว่า "เงินกู้แปดสิบล้านหยวนใช่ไหม? ฉันช่วยเธอได้..."

เจียงน่าตกตะลึง และกล่าวด้วยความประหลาดใจว่า "พี่คะ พี่พูดจริงเหรอ"

จากนั้นก็รู้สึกว่าเป็นไปไม่ได้ จึงส่ายหน้า "ไม่ๆๆ พี่ล้อหนูเล่นใช่ไหมคะ? พี่ทั้งไม่มีเงิน ทั้งไม่มีเส้นสาย จะช่วยรุ่นพี่ซูได้อย่างไร? นั่นมันแปดสิบล้านหยวนนะคะ ไม่ใช่แปดพันหยวน..."

เจียงรุ่ยยิ้ม "ฉันรู้จักผู้จัดการใหญ่กู้ชิงของธนาคารพาณิชย์ ที่นั่นมีสินเชื่อธุรกิจมากมาย ทั้งระยะสั้นและระยะยาว ตระกูลซูเป็นตระกูลใหญ่ มีสินทรัพย์ที่ดี การกู้เงินระยะสั้นแปดสิบล้านหยวนไม่ใช่ปัญหาหรอก"

"หนูรู้ค่ะ แต่รุ่นพี่ซูมีเวลาน้อยมาก ต้องได้เงินกู้ภายในสามวัน"

"ฮิๆ นี่แหละคือข้อดีของการรู้จักคน"

"พี่คะ พี่พูดจริงเหรอ พี่รู้จักผู้จัดการใหญ่ธนาคารจริงๆ เหรอคะ? เธอจะให้หน้าพี่เหรอ" เจียงน่ากล่าวด้วยสีหน้าสงสัย

เจียงรุ่ยแบมือออก "จะให้หรือไม่ให้ ก็ลองโทรไปคุยกับเธอดูสิ จะได้รู้!"

กล่าวจบ เจียงรุ่ยก็หยิบโทรศัพท์ออกมา โทรไปหากู้ชิงจริงๆ

เมื่อสายเชื่อมต่อ เจียงรุ่ยก็พูดเข้าประเด็นทันทีว่า "ผู้จัดการกู้ ผมมีธุรกิจใหญ่จะแนะนำให้คุณ..."

เจียงรุ่ยเล่าความต้องการของซูเหลียนซิงให้กู้ชิงฟังอย่างตรงไปตรงมา

กู้ชิงกล่าวว่า "บังเอิญเลย เงิน 'เงินฝากเพื่อปล่อยกู้' แปดสิบล้านหยวนของคุณ ทางเรากำลังมองหาลูกค้าชั้นดีเพื่อปล่อยกู้อยู่พอดี ถ้าคุณรับประกันตระกูลซูด้วย ก็จะช่วยให้ฉันประหยัดขั้นตอนไปได้เยอะ"

"ผมรับประกันได้อยู่แล้วครับ ตระกูลซูเป็นตระกูลใหญ่ มีธุรกิจมากมาย ผมไม่กังวลว่าเธอจะชำระคืนไม่ได้"

"นั่นก็จริงค่ะ"

"จริงสิ เธอต้องการเงินก้อนนี้อย่างเร่งด่วนภายในสามวัน เรื่องเอกสาร คุณช่วยทำให้ง่ายขึ้นหน่อยได้ไหม"

"ไม่มีปัญหาค่ะ ธนาคารของฉันเป็นธนาคารพาณิชย์ส่วนตัว ขั้นตอนการทำธุรกรรมยืดหยุ่นมาก เมื่อมีคุณซึ่งเป็นผู้ฝากเงินรับรอง ธนาคารของเราก็ไม่มีปัญหาค่ะ..."

เจียงรุ่ยให้เบอร์โทรศัพท์ของซูเหลียนซิงกับกู้ชิง กำชับให้เธอเก็บเป็นความลับ จากนั้นก็วางสายไป