บทที่ 30 กู่, จักจั่นดำเก้าหยิน
บทที่ 30 กู่, จักจั่นดำเก้าหยิน
เจียงรุ่ยนำชุดเข็มเงินออกมาทั้งหมด หลังจากฆ่าเชื้อแล้วก็เริ่มกำจัดพิษ!
ในบริเวณนั้น มีเพียงอันเทียนโย่ว อันหลาน และพ่อบ้านสามคนเท่านั้นที่อยู่สังเกตการณ์
คนอื่นๆ ถูกสั่งให้ออกไปหมดแล้ว และได้รับคำสั่งว่าไม่ว่าจะเกิดเสียงอะไรขึ้นก็ตาม ห้ามตกใจเด็ดขาด
"ของเหลวในถุงน้ำของคางคกวิเศษสามหยดนี้... ตอนนี้คุณกลืนลงไปเลย"
เจียงรุ่ยให้ท่านผู้เฒ่าอันกินของเหลวในถุงน้ำของคางคกวิเศษ จากนั้นก็รีบคลึงเข็มเงิน ปักลงบนจุดฝังเข็มต่างๆ เช่น ไท่ชง ซางชิว เส้าฟู่ เหอกู่
จากนั้นก็ปักเข็มลงบนจุดฝังเข็ม ฉวีฉือ เหอกู่ จู๋ซานหลี่ ซิงเจียน สี่จุดอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ!
จากนั้น ก็ปักเข็มลงบนจุดฝังเข็ม กานซู เซิ่นซู ไท่ซี สามจุด ต่อด้วยปักเข็มลงบนจุดฝังเข็ม จิ่วเหวย ชี่ไห่ จิงกู่ สามจุด!
สุดท้าย ก็ปักเข็มลงบนจุดฝังเข็ม ยินหลิงฉวน ซานเจียวซู ซินซู สามจุด!
การปักเข็มของเจียงรุ่ยเป็นไปตามหลักการอย่างเคร่งครัด ทำให้อันเทียนโย่วประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง
แต่จากนั้น เขาก็เห็นเจียงรุ่ยปักเข็มติดต่อกันสี่จุดที่เขาไม่รู้จัก ทำให้เขารู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง...
อันหลานเห็นบิดาไม่เข้าใจ จึงเอียงตัวไปกระซิบอธิบายข้างหู
ขณะนั้น ใบหน้าของอันชิงซานทั้งหมดเป็นสีแดงก่ำ ราวกับเหล็กถูกเผาจนแดงฉาน และบนศีรษะของเขาก็มีควันดำพวยพุ่งออกมา...
และจุดฝังเข็มที่ถูกปักเข็มเหล่านี้ ก็มีของเหลวที่มีกลิ่นเหม็นคาวไหลออกมาจำนวนมาก!
เห็นได้ชัดว่าของเหลวเหล่านี้คือพิษ เป็นพิษที่ถูกขับออกมาจากอวัยวะภายในทั้งห้าของอันชิงซาน!
การขับพิษที่รวดเร็วถึงเพียงนี้ ทำให้อันเทียนโย่วประหลาดใจอย่างที่สุด!
ผ่านไปเช่นนี้ประมาณสิบนาที ทันใดนั้น อันชิงซานก็แหงนหน้าขึ้นร้องเสียงดังลั่น เงาดำที่น่าขนลุกและน่าสะพรึงกลัวก็พุ่งออกมาจากด้านหลังศีรษะของเขา...
ทุกคนเห็นเงาดำนี้ ภายในนั้นราวกับมีใบหน้าปีศาจ ทุกคนขนลุกซู่ราวกับแมวที่ถูกเหยียบหาง!
น่ากลัว น่ากลัวเกินไปแล้ว!
"นี่... นี่คืออะไรกัน!"
อันเทียนโย่วตกใจกลัวอย่างที่สุด
เจียงรุ่ยเห็นสิ่งนี้ ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย พลังแก่นแท้ของเขาพวยพุ่งออกมา นิ้วทั้งห้ากางออกจับอากาศ คลุมเงาดำไว้ภายใต้อุ้งมือของเขา
ไม่ว่าเงาดำนั้นจะเป็นอะไรก็ตาม เจียงรุ่ยก็ต้องปราบปรามมัน!
เงาดำพุ่งไปทางซ้ายและขวา พยายามแหวกวงล้อมของอุ้งมือเจียงรุ่ย ในอากาศมีเสียงกรีดร้องที่น่าสยดสยองดังขึ้น!
ในที่สุด เสียงกรีดร้องก็หายไป เงาดำก็รวมตัวและหดลง จนในที่สุดก็กลายเป็นรูปร่างของจั๊กจั่นดำ!
จั๊กจั่นดำตัวนี้แม้จะเล็ก แต่กลับเป็นสิ่งมีชีวิต อีกทั้งมันยังมีใบหน้าที่คล้ายใบหน้าปีศาจ เต็มไปด้วยไอหยิน ทำให้ผู้ที่เห็นรู้สึกหนาวสั่นไปถึงกระดูก!
อันหลานเปลี่ยนสีหน้ากล่าวว่า "นั่นมันตัวอะไรกัน ดูชั่วร้ายมาก!"
อันเทียนโย่วตกใจกล่าวว่า "มันคือ กู่! ที่พ่อถูกฝังไว้คือ พิษกู่ในตำนาน! ไม่น่าล่ะ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา พิษถูกขับออกมาไม่เคยหมดสิ้น สาเหตุที่แท้จริงก็คือ กู่ ตัวนี้นี่เอง!"
"กู่?!" อันหลานรู้สึกหนาวสั่นจนขนลุก ตัวสั่นเทา!
ขณะนั้น
ในป่าดิบชื้นเขตร้อนแห่งหนึ่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ภายในวัดโบราณแห่งหนึ่ง ร่างศพที่ที่นั่งอยู่ก็เกิดกระตุกที่หน้าอกสองครั้ง…
ร่างศพนี้ผิวหนังเหี่ยวแห้ง ไม่รู้ว่าตาย มานานกี่ปีแล้ว แต่จู่ๆ ร่างศพนั้นราวกลับเหมือนไม้แห้งที่พบฝนฤดูใบไม้ผลิ ค่อยๆ ฟื้นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และพลันลืมตาขึ้นมาอย่างกะทันหัน...
หากตอนนี้มีคนเป็นๆ เห็นเข้า จะต้องตกใจจนแทบตายอย่างแน่นอน!
ร่างศพที่เหี่ยวแห้งนี้ฟื้นขึ้นมาแล้ว...
"ไม่คิดเลยว่า ในโลกนี้จะยังมีคนที่สามารถกักขังจั๊กจั่นดำเก้าหยินของข้าได้อีก"
ร่างศพที่ฟื้นคืนชีพ กลายเป็นหญิงชราที่น่าเกลียดน่ากลัวคนหนึ่ง
เสื้อผ้าบนตัวหญิงชราขาดวิ่นไปทั้งหมด ตอนนี้ร่างกายของเธอเปลือยเปล่า มีเพียงแหวนรูปหัวกะโหลกสวมอยู่ที่นิ้ว และมีสร้อยคอลูกปัดสวรรค์ห้อยอยู่ที่คอ เมื่อมองดูอย่างละเอียด สร้อยคอลูกปัดสวรรค์นั้นร้อยเรียงด้วยลูกปัดสวรรค์สิบแปดเม็ด ลูกปัดสวรรค์แต่ละเม็ดมีถึงเก้าตา
ในโลกมนุษย์ ลูกปัดสวรรค์เก้าตามีราคาสูงลิบลิ่วต่อหนึ่งเม็ด!
แต่หญิงชราผู้นี้ กลับสวมใส่ถึงสิบแปดเม็ด ช่างหรูหราฟุ่มเฟือยที่สุด!
เธอแสยะยิ้มเย็นชา พึมพำกับตัวเองว่า "อยากจะทำลายอาถรรพ์จั๊กจั่นดำเก้าหยินของข้า ยังเร็วเกินไป"
กล่าวจบ เธอก็ร่ายคาถาด้วยมือที่กำแน่นริมฝีปาก คาถาเหล่านั้นราวกับภาษาบาลีสีดำจากนรก...
ที่บ้านพักบนยอดเขาในหนานตู ประเทศเซี่ย ซึ่งอยู่ห่างไกลออกไป
จั๊กจั่นดำเก้าหยิน ที่สงบนิ่งอยู่ จู่ๆ ก็ลืมตาขึ้น จากนั้นก็กระพือปีกและบินขึ้นมาอีกครั้ง!
ใบหน้าปีศาจของมันปล่อยแสงสีน้ำเงินสว่างจ้าออกมา ดูลึกลับน่าขนลุกเป็นอย่างยิ่ง!
"มัน... มันขยับอีกแล้ว..." อันหลานร้องออกมาด้วยความตื่นตระหนก
ทันทีที่อันหลานร้องออกมา ทุกคนก็พบว่าใบหน้าปีศาจของจั๊กจั่นดำเก้าหยินถึงกับอ้าปากได้เหมือนมนุษย์ และคำสาปที่ราวกับมาจากนรกก็เปล่งออกมาจากปากของมัน!
คาถานี้เหมือนกับคาถาที่ร่างศพซึ่งฟื้นคืนชีพในวัดโบราณท่องไว้อย่างไม่ผิดเพี้ยน ราวกับว่าจั๊กจั่นดำเก้าหยินเป็นหุ่นเชิดของหญิงชราผู้นั้น!
ทันทีที่คาถาเปล่งออกมา เจียงรุ่ยก็รู้สึกได้ถึงการสั่นไหวของมิติที่แปลกประหลาดทันที!
ในชั่วพริบตา พลังงานที่สั่นไหวก็ดึงดูดการตอบสนองของฟ้าดิน!
พลังปราณแห่งฟ้าดินถึงกับปั่นป่วนและรวมตัวกัน!
เดิมทีท้องฟ้าก็สดใส แต่กลับมีลมพัดและเมฆเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว เมฆดำทะมึนปกคลุมท้องฟ้า...
ปรากฏการณ์ประหลาดที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วนี้ทำให้ทุกคนตกตะลึง!
มีเพียงเจียงรุ่ยที่สีหน้าเย็นชา พลังแก่นแท้ของเขาก็พุ่งออกมาอย่างมหาศาลอีกครั้ง กดขี่จั๊กจั่นดำอย่างแข็งกร้าว!
เขาเงยหน้ามองฟ้า คิดอยู่ครู่หนึ่งก็เข้าใจว่ามีผู้แข็งแกร่งกำลังควบคุมจั๊กจั่นดำอยู่ จั๊กจั่นดำตัวนี้มีเจ้าของ!
"หึ ต้องการประลองวิชากับข้าอย่างนั้นหรือ!"
เจียงรุ่ยแค่นเสียงเย็นชา ใบหน้าแสดงความโกรธเล็กน้อย เขาไม่คิดเลยว่าแค่กำจัดพิษ จะทำให้เกิดกู่ออกมาได้ แถมเบื้องหลังของกู่ยังมีผู้แข็งแกร่งคอยควบคุมอยู่ด้วย...