บทที่ 25 การหวนคืนวงการอย่างเป็นทางการของเจียงซินเยว่
บทที่ 25 การหวนคืนวงการอย่างเป็นทางการของเจียงซินเยว่
บทที่ 25 การหวนคืนวงการอย่างเป็นทางการของเจียงซินเยว่
"ใช่ครับ แต่อีกคนก็มีอำนาจตัดสินใจเหมือนผม" ผมอธิบาย
เมื่อเห็น อันหราน พยักหน้า ผมจึงแนะนำแบรนด์หรูของ ฟู่คอร์ปอเรชั่น ให้เธอฟังคร่าวๆ
ผ่านไปครึ่งชั่วโมงหลังจากผมอธิบายทุกอย่างเสร็จ และกำลังจะพูดอะไรต่อ
ก็ได้ยินเสียงผู้ช่วยเคาะประตู "ประธานฟู่ครับ ประธานเสิ่นมาถึงแล้ว"
ผมเดินไปที่ประตูและต้อนรับ เสิ่นเจียอัน เข้ามาด้วยตัวเอง
ในเวลานี้ อันหรานก็ลุกขึ้นยืนด้วย ผมมองไปที่อันหรานแล้วแนะนำ "นี่คือผู้รับผิดชอบอีกคนหนึ่งที่ผมพูดถึง ประธานเสิ่นเจียอันครับ"
"ประธานเสิ่นครับ นี่คือนางแบบที่ผมเล่าให้ฟัง"
เสิ่นเจียอันยื่นมือออกไปก่อน อันหรานยื่นมือมาจับ "สวัสดีค่ะประธานเสิ่น"
ทั้งสองทักทายกันและทำความรู้จักกันแล้ว
"มานั่งคุยกันตรงนี้ดีกว่าครับ" ผมพูดพลางผายมือเชิญทั้งสองไปนั่งที่โซฟา
"โรซาเบล?"
จู่ๆ ผมก็ได้ยินเสิ่นเจียอันเรียกชื่อในวงการของอันหราน
เรื่องนี้ไม่เพียงแต่ทำให้ผมประหลาดใจ แต่ยังทำให้อันหรานมองเขาด้วยความตกตะลึง
"ประธานเสิ่นรู้จักฉันเหรอคะ?"
เสิ่นเจียอันยิ้มจางๆ "ไม่เชิงครับ ผมแค่เคยเห็นคุณอันครั้งหนึ่งที่ต่างประเทศ"
"ไม่คิดว่านางแบบที่คุณฟู่พูดถึงจะเป็นคุณอัน"
ในเมื่อพวกเขารู้จักกัน เรื่องต่างๆ ก็ง่ายขึ้นมาก
ผมวางชาที่เตรียมไว้ตรงหน้าพวกเขาและอธิบายด้วยรอยยิ้ม "อันหรานกับผมเป็นเพื่อนร่วมรุ่นกันครับ บังเอิญเจอกันเมื่อไม่กี่วันก่อน ผมเห็นว่าทางเรากำลังต้องการนางแบบพอดี ประธานเสิ่นคิดว่าไงครับ?"
"ผมเชื่อมั่นในความเป็นมืออาชีพของโรซาเบลอยู่แล้ว ต้องบอกว่า อาไหว โชคดีมากจริงๆ"
ได้ยินความพึงพอใจในคำพูดของเสิ่นเจียอัน ผมก็โล่งอกในที่สุด
เรื่องนี้ถือว่าตกลงกันได้แล้ว ผมจึงให้ผู้ช่วยร่างสัญญา
หลังจากอันหรานเซ็นชื่อ เธอก็กลายเป็นนางแบบพิเศษของฟู่คอร์ปอเรชั่นอย่างเป็นทางการ
"อีกไม่กี่วันจะมีงานแฟชั่นโชว์ ผมคิดว่าคุณอันน่าจะไปลองดูนะครับ เพราะคุณอันทำงานอยู่ต่างประเทศ ชื่อเสียงในจีนยังไม่กว้างขวางพอ"
สิ่งที่เสิ่นเจียอันพูดมีเหตุผล และผมก็เข้าใจเจตนาของเขาทันที
อันหรานพยักหน้า "ฉันเชื่อฟังพวกคุณค่ะ ประธานเสิ่นเรียกฉันว่าอันหรานเฉยๆ ก็ได้"
รายละเอียดความร่วมมือต่างๆ ได้ข้อสรุปเป็นส่วนใหญ่ และเสิ่นเจียอันที่มีธุระอื่นก็ขอตัวกลับก่อน
ผมรั้งตัวอันหรานไว้
"ผมจะให้ผู้ช่วยหาข้อมูลงานแฟชั่นโชว์ให้คุณ ช่วงสองสามวันนี้เตรียมตัวให้ดีนะ ผมรอฟังข่าวดีจากคุณอยู่"
อันหรานยิ้มและพยักหน้า "ไม่ต้องห่วงค่ะ ประธานฟู่ ฉันจะไม่ทำให้คุณผิดหวังแน่นอน"
หลังจากส่งอันหรานกลับไป ผมก็นั่งเหม่อลอยอยู่ในห้องทำงาน
จู่ๆ ก็มีป๊อปอัพเด้งขึ้นมาบนหน้าจอคอมพิวเตอร์
ข้อความในหัวข้อข่าวสะดุดตาผมทันที
#ราชินีจอเงิน เจียงซินเยว่ หวนคืนวงการอย่างยิ่งใหญ่#
ผมคลิกเข้าไปดู ในวิดีโอ เจียงซินเยว่สวมชุดราตรีโอต์กูตูร์ ยิ้มให้กับนักข่าวที่อยู่ด้านล่างเวที
หลังจากอยู่ในอาการโคม่ามาสามปี การกลับมาของเจียงซินเยว่สร้างความตกตะลึงอย่างมากให้กับแฟนคลับของเธอ
ไม่เพียงแค่นั้น เธอยังได้รับบทจากผู้กำกับหลิวที่มีชื่อเสียง
เป็นละครฟอร์มยักษ์ที่ตัวเอกเป็นผู้หญิงซึ่งกำลังอยู่ในระหว่างการเตรียมงาน และเจียงซินเยว่คือนางเอกในใจของผู้กำกับหลิว
เมื่อปีที่แล้ว ผู้กำกับหลิวเคยไปเยี่ยมเจียงซินเยว่ที่โรงพยาบาล
หลังจากทราบว่าเธอยังไม่มีวี่แววว่าจะฟื้น เขาก็กลับไปอย่างผิดหวัง
ผมเคยได้ยินผู้กำกับหลิวพูดถึงละครเรื่องนี้มาก่อน ไม่คิดว่าเขาจะยังรอเจียงซินเยว่อยู่อีกหลังจากผ่านไปนานขนาดนี้
ครั้งนี้ เจียงซินเยว่คงสมหวังแล้วสินะ
ขณะที่ผมกำลังจะปิดวิดีโอ คำถามของนักข่าวคนหนึ่งทำให้ผมชะงัก
"คุณเจียงคะ ตลอดสามปีที่คุณอยู่ในอาการโคม่า คนรักของคุณยังรอคุณอยู่หรือเปล่าคะ? แล้วพวกคุณจะแต่งงานกันเมื่อไหร่?"
คำถามนี้ค่อนข้างตอบยาก ผมเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของเจียงซินเยว่แข็งค้างไปชั่วขณะ แล้วเธอก็รีบปรับสีหน้า "ทุกคนก็รู้ว่าฉันอยู่ในอาการโคม่ามาสามปี ตอนนี้ฉันแค่อยากโฟกัสเรื่องงาน และฉันเชื่อว่าเขาจะสนับสนุนฉันค่ะ"
ได้ยินแบบนี้ ผมก็กดปุ่มหยุดและปิดวิดีโอทันที
ไม่นาน ผมก็ได้รับข่าวว่าเจียงซินเยว่เข้ากองถ่ายแล้ว
นั่นหมายความว่าผมจะไม่เจอเธอไปสักพัก
พอคิดแบบนี้ ผมกลับรู้สึกโล่งใจ
หลายวันต่อมา ผมคอยอยู่กับอันหรานเพื่อเตรียมตัวสำหรับการเดบิวต์ ผลักเรื่องการคัมแบ็คของเจียงซินเยว่ออกไปจากความคิด
ในวันงานแฟชั่นโชว์ เพื่อสร้างความมั่นใจให้อันหราน ผมจึงเลื่อนงานออกไปและไปที่งานพร้อมกับเธอ
อันหรานสมกับเป็นนางแบบมืออาชีพ เธอเปล่งประกายเจิดจรัสบนเวทีและได้รับคำชมเป็นเอกฉันท์จากคณะกรรมการ
หลังจากลงจากเวที อันหรานก็เข้ามากอดผมด้วยความตื่นเต้น และผมก็ยิ้ม แสดงความยินดีกับความสำเร็จในการเดบิวต์ของเธอ
หลังจากงานแฟชั่นโชว์จบลง ผมกับอันหรานกำลังจะกลับ แต่ก็ถูกนักข่าวดักไว้
"คุณอันคะ ได้ยินว่าคุณทำงานอยู่ต่างประเทศ อะไรทำให้คุณตัดสินใจกลับมาเมืองจีนคะ?"
"ผู้ชายข้างๆ นี่สามีคุณหรือเปล่าคะ?"
"คุณวางแผนจะเข้าสู่วงการนางแบบในประเทศหรือเปล่าคะ?"
... คำถามของนักข่าวหลากหลายมาก และผมก็ขมวดคิ้วขณะฟัง
ผมกันนักข่าวที่ยังพยายามถ่ายรูปไว้ "คุณอันกับผมเป็นเพียงเจ้านายกับลูกน้องเท่านั้นครับ ส่วนเรื่องอื่นๆ เป็นเรื่องส่วนตัวของคุณอัน เราขอไม่ตอบครับ"
พูดจบ ผมก็พาอันหรานออกมา นักข่าวหันมองหน้ากันและยืนอยู่ที่เดิม
วันต่อมา รูปถ่ายของผมกับอันหรานยังคงถูกอัปโหลดลงในโลกออนไลน์
คนส่วนใหญ่ถกเถียงกันถึงเหตุผลที่อันหรานกลับมาเมืองจีน และบางคนถึงกับปล่อยข่าวลือว่าอันหรานมีเสี่ยเลี้ยง
เมื่อเห็นข่าวนี้ ผมรีบติดต่อผู้ช่วยเพื่อเตรียมการประชาสัมพันธ์แก้ไขข่าว
ตอนนี้อันหรานเป็นส่วนหนึ่งของฟู่คอร์ปอเรชั่น ผมย่อมไม่ยอมให้ข่าวลือแบบนี้แพร่กระจายไปโดยไม่ทำอะไร
ในขณะที่ผมกำลังยุ่งวุ่นวาย เจียงซินเยว่ที่กำลังถ่ายทำอยู่ก็เห็นข่าวนี้เช่นกัน
บวกกับข่าวลือและการคาดเดาที่ท่วมท้นในโลกออนไลน์ สายของเจียงซินเยว่ก็โทรเข้ามาทันที
ทันทีที่รับสาย เธอก็เริ่มกล่าวหา "ฟู่ฉินไหว คุณมีผู้หญิงอื่นข้างนอกเหรอ?"
ผมคลึงขมับ ไม่คิดว่าเจียงซินเยว่จะจำผู้หญิงคนนี้ไม่ได้
"อย่าคิดมาก ตั้งใจถ่ายละครไปเถอะ ผมยังยุ่งอยู่"
พูดจบ ผมก็วางสายทันที
ผมไม่อยากคุยกับเจียงซินเยว่ต่อ ผมพอจะเดาได้ว่าเธอจะพูดอะไรต่อ
การจัดการเรื่องนี้ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาทำให้ผมเหนื่อยล้าพอสมควร
โชคดีที่ตอนเซ็นสัญญากับอันหราน ผมคาดการณ์สถานการณ์แบบนี้ไว้แล้ว
นี่ถือเป็นการโปรโมทฟรีไปในตัว
ตอนนี้ทุกคนรู้แล้วว่านางแบบชื่อดังระดับโลกเซ็นสัญญากับฟู่กรุ๊ป
ชื่อเสียงของบริษัทพุ่งสูงขึ้นทันที
ผมใช้บัญชีของบริษัทหางานโฆษณาให้อันหรานได้มากมาย และผลตอบรับก็ยอดเยี่ยม
อันหรานเองก็ปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว และหลายคนที่ร่วมงานกับเธอก็ชื่นชมเธอ
ดูเหมือนว่าการตัดสินใจของผมในตอนนั้นช่างมองการณ์ไกลจริงๆ
ชื่อเสียงของเธอถูกสร้างขึ้นแล้ว ขั้นตอนต่อไปไม่จำเป็นต้องรีบร้อน
ผมโอนเงินก้อนหนึ่งให้อันหรานจากบัญชีบริษัท บอกให้เธอพักผ่อนสักสองสามวัน
อีกสักพักเธอคงต้องยุ่งอีกครั้ง
ในตอนเย็น หลังจากสะสางงานที่บริษัทเสร็จ ผมก็ขับรถกลับบ้าน
แต่ไม่คิดว่าเจียงซินเยว่จะอยู่ที่บ้าน เวลานี้เธอควรจะอยู่ที่กองถ่ายไม่ใช่เหรอ?
ผมงงมาก พอเห็นผมกลับมา เจียงซินเยว่ก็เดินเข้ามาหา "อาไหว คุณควรอธิบายเรื่องนี้ให้ฉันฟังหน่อยไหม?"