บทที่ 25 หนุ่มที่ตามจีบเฉียวเซี่ย

บทที่ 25 หนุ่มที่ตามจีบเฉียวเซี่ย

มหาวิทยาลัยครูหูหนานตั้งอยู่ในเขตว่างเยว่ ซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองมหาวิทยาลัยซิงเฉิง

วันที่ 1 กันยายน บรรยากาศรอบๆ เมืองมหาวิทยาลัยคึกคักไปด้วยผู้คน

นอกจากนักศึกษาเก่าที่กลับมารายงานตัวแล้ว ยังมีนักศึกษาใหม่ชั้นปีที่ 1 ที่มาลงทะเบียนเรียนจำนวนมากยิ่งกว่า

ฮั่นจิงขับรถของเฉียวเซี่ยมาส่งถึงหน้าหอพักหญิง แล้วช่วยขนสัมภาระของเธอขึ้นไปบนห้อง

หอพักของเฉียวเซี่ยเป็นห้องสำหรับสี่คน

นอกจากซางอวี่ถงแล้ว รูมเมทอีกสองคนชื่อเหมาเจวียนและหลิวเหวินจิ้ง

ปกติผู้ชายจะถูกห้ามไม่ให้ขึ้นหอพักหญิง

แต่ช่วงเปิดภาคเรียนถือเป็นข้อยกเว้น

เมื่อฮั่นจิงหอบหิ้วสัมภาระมาพร้อมเฉียวเซี่ย รูมเมททั้งสองคนของเธอก็มาถึงก่อนแล้ว

อาจเป็นเพราะคนประเภทเดียวกันมักดึงดูดเข้าหากัน

รูมเมทอีกสองคนของเฉียวเซี่ยก็หน้าตาดีไม่น้อย จัดอยู่ในเกณฑ์ที่สวยกว่ามาตรฐานหญิงสาวทั่วไป

"เจวียนจื่อ เหวินจิ้ง มาถึงกันเร็วจัง" เฉียวเซี่ยทักทายเพื่อนร่วมห้องด้วยรอยยิ้ม

ในบรรดาสี่คนนี้ เฉียวเซี่ยสนิทกับซางอวี่ถงมากที่สุด

แต่ความสัมพันธ์กับเหมาเจวียนและหลิวเหวินจิ้งก็ไม่ได้แย่

บรรยากาศในห้องพักถือว่ากลมเกลียวกันดีทีเดียว

"เรามาถึงตั้งแต่เมื่อวานแล้ว" เหมาเจวียนมองฮั่นจิงที่ยืนอยู่ข้างหลังเฉียวเซี่ยด้วยความอยากรู้อยากเห็น "เซี่ยเซี่ย นี่แฟนเธอเหรอ"

หลิวเหวินจิ้งเองก็แสดงสีหน้าแปลกใจ

อยู่หอเดียวกันมาสองปี มีหนุ่มๆ ในมหาลัยตามจีบเฉียวเซี่ยไม่น้อย แต่เฉียวเซี่ยไม่เคยเปิดโอกาสให้ใครเลย

เฉียวเซี่ยแนะนำแฟนหนุ่มให้รูมเมทรู้จักอย่างเปิดเผย "ใช่จ้ะ นี่ฮั่นจิง แฟนฉันเอง... นี่เหมาเจวียนรูมเมทฉัน ส่วนนี่ก็หลิวเหวินจิ้ง"

ประโยคหลังเฉียวเซี่ยหันไปบอกฮั่นจิง

ฮั่นจิงยิ้มทักทาย "สวัสดีครับทุกคน ขอบคุณที่ช่วยดูแลเฉียวเซี่ยมาตลอดสองปีนะครับ ถ้าสะดวก เย็นนี้ผมขอเป็นเจ้ามือเลี้ยงข้าวทุกคนนะครับ"

การจีบสาวมหาลัย การเลี้ยงข้าวรูมเมทถือเป็นธรรมเนียมปฏิบัติ

คนมีประสบการณ์อย่างฮั่นจิงย่อมเข้าใจธรรมเนียมนี้ดี

"งั้นก็ขอบคุณพ่อหนุ่มรูปหล่อฮั่นล่วงหน้าเลยนะ" รูมเมททั้งสองตอบตกลงด้วยรอยยิ้ม

เฉียวเซี่ยขนสมบัติบ้าหอบฟางมาจากบ้านเยอะมาก ฮั่นจิงต้องเดินขึ้นลงช่วยขนของถึงสามรอบกว่าจะหมด

รูมเมททั้งสองคนก็ช่วยขนด้วย

หลังจากขนของเข้าห้องครบ ฮั่นจิงก็พูดกับสองสาวรูมเมท "พวกคุณเหนื่อยกันแย่เลย ผมจะลงไปซื้อชานมให้เซี่ยเซี่ย พวกคุณอยากดื่มอะไรไหมครับ"

ชานมแก้วเดียวอาจดูไม่มีราคาค่างวดอะไรมาก แต่มันสามารถซื้อใจรูมเมทของเฉียวเซี่ยได้

เผื่อวันหน้าเขาทะเลาะกับเฉียวเซี่ยขึ้นมา

คนพวกนี้อาจจะช่วยพูดให้เขาได้

ต้องจำไว้ว่า เวลาคบผู้หญิง อิทธิพลของเพื่อนสนิทหรือรูมเมทนั้นมีผลอย่างมาก

"ฉันขอมะม่วงสาคูนมสดค่ะ" เหมาเจวียนไม่เกรงใจ บอกความต้องการของตัวเองพร้อมรอยยิ้ม

ส่วนหลิวเหวินจิ้งดูจะเกรงใจอยู่บ้าง

แต่พอเห็นเหมาเจวียนสั่งไปแล้ว จะปฏิเสธก็ดูกระไรอยู่

"ขอบคุณค่ะ งั้นฉันขอเฉาก๊วยนมสด"

ฮั่นจิงพยักหน้าเล็กน้อย "รับแบบร้อนหรือเย็นครับ"

ทั้งคู่ตอบว่าขอแบบเย็น

หลังจากคอนเฟิร์มเมนูของสองสาวแล้ว ฮั่นจิงก็หันมาถามเฉียวเซี่ย "เซี่ยเซี่ย คุณเอาชานมถั่วแดงเหมือนเดิมนะ"

เฉียวเซี่ยพูดว่า "ฉันลงไปเป็นเพื่อนไหมคะ"

ฮั่นจิงยิ้มส่ายหน้า "ผมไปเอง คุณอยู่จัดของที่ห้องเถอะ แป๊บเดียวผมก็กลับมาแล้ว"

พอฮั่นจิงออกไป เหมาเจวียนก็รีบขยับเข้ามาใกล้เฉียวเซี่ยแล้วหัวเราะคิกคัก

"เซี่ยเซี่ย แฟนเธอใส่ใจจังเลย! ไปหาแฟนดีๆ แบบนี้มาจากไหนเนี่ย"

เฉียวเซี่ยเม้มปากยิ้ม "โชคดีเก็บตกได้มาน่ะ"

มันเหมือนเก็บตกได้จริงๆ นั่นแหละ

วันนั้นเธอนั่งตากแอร์อยู่บ้านดีๆ ฟ้าก็ประทานแฟนหนุ่มลงมาให้ถึงที่

"เก็บตกได้? หมายความว่าไง" วิญญาณนักสืบของเหมาเจวียนทำงานทันที

หลิวเหวินจิ้งเองก็ดูอยากรู้อยากเห็นไม่แพ้กัน

ดูเหมือนผู้หญิงส่วนใหญ่จะมีความกระตือรือร้นเรื่องซุบซิบกันเป็นพิเศษ

เฉียวเซี่ยหัวเราะ "ก็ฮั่นจิงขับรถมาชนรถฉันโดยบังเอิญ แล้วเราก็ได้มาเจอกันอีก บางทีโชคชะตาก็มหัศจรรย์ดีนะ"

เฉียวเซี่ยไม่ได้เล่ารายละเอียดเจาะลึก

แม้เธอ เหมาเจวียน และหลิวเหวินจิ้งจะเป็นรูมเมทที่ดีต่อกัน แต่ก็ไม่ได้สนิทถึงขั้นต้องเล่าทุกเรื่องให้ฟัง

หลิวเหวินจิ้งถามขึ้น "แฟนเธอยังเรียนอยู่หรือเปล่า"

"เปล่าจ้ะ เขาเรียนจบมาหลายปีแล้ว" เฉียวเซี่ยคุยกับเพื่อนไปพลาง จัดเสื้อผ้าเข้าตู้ไปพลาง

เหมาเจวียนและหลิวเหวินจิ้งก็เข้ามาช่วยเฉียวเซี่ยปูที่นอน

บรรยากาศในห้องพักเต็มไปด้วยความกลมเกลียว

ฮั่นจิงเดินออกจากหอพักหญิง ถามทางนักศึกษาที่เดินผ่านมา จนเจอร้านชานมในมหาวิทยาลัย

เวลานี้คนในร้านชานมแน่นขนัด

ฮั่นจิงไม่อยากรอนาน เลยมองหานักศึกษาหญิงที่ต่อแถวอยู่ด้านหน้าและดูท่าทางคุยง่าย

"ขอโทษนะครับน้อง รบกวนช่วยอะไรหน่อยได้ไหมครับ"

นักศึกษาสาวมองฮั่นจิงอย่างระแวดระวัง "ช่วยอะไรคะ"

ฮั่นจิงกล่าวว่า "รบกวนช่วยสั่งชานมให้ผมสี่แก้วได้ไหมครับ เดี๋ยวผมเลี้ยงชานมน้องด้วย"

นักศึกษาสาวลังเลครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้า "ได้ค่ะ"

ใช้เงินแก้ปัญหาเพื่อไม่ต้องเสียเวลาต่อคิว ฮั่นจิงก็ได้ชานมเย็นสี่แก้วมาอย่างรวดเร็ว

ตอนที่ฮั่นจิงกลับมาถึงห้องพัก เฉียวเซี่ยจัดของใกล้เสร็จพอดี

ฮั่นจิงแจกชานมให้ทุกคน แล้วเจาะหลอดส่งชานมของเฉียวเซี่ยให้ถึงมือ

"เหนื่อยแย่เลย นั่งพักที่เก้าอี้ฉันก่อนนะ อีกแป๊บเดียวก็เสร็จแล้ว" เฉียวเซี่ยรับชานมไปพลางชี้ไปที่เก้าอี้ใต้เตียงของเธอ

ฮั่นจิงพยักหน้าแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ของเฉียวเซี่ย

พอเฉียวเซี่ยจัดของเสร็จ เห็นว่าเริ่มเย็นแล้ว จึงหันไปชวนเหมาเจวียนและหลิวเหวินจิ้ง "พวกเราจะไปกินข้าวโรงอาหาร ไปด้วยกันไหม"

"เดี๋ยวฉันค่อยไปดีกว่า พวกเธอไปกันก่อนเลย" เหมาเจวียนยิ้มปฏิเสธอย่างรู้มารยาท

ได้กินชานมฟรีที่ฮั่นจิงซื้อให้แล้ว พวกเธอก็ต้องรู้จักกาลเทศะบ้าง

หลิวเหวินจิ้งก็เสริมว่า "พวกเธอไปก่อนเถอะ ฉันยังไม่หิว"

เฉียวเซี่ยเข้าใจความหมายของเพื่อนทั้งสอง เลยไม่ได้คะยั้นคะยอ เธอหยิบชานมที่เหลือแล้วเดินออกจากห้องไปพร้อมฮั่นจิง

ทั้งสองเดินเล่นรอบมหาลัยกันสักพักก่อนจะมุ่งหน้าไปโรงอาหาร

ขณะกำลังเดินเข้าโรงอาหาร ก็มีชายหนุ่มหน้าตาดีแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าแบรนด์เนมเดินเข้ามาขวางทาง

"เฉียวเซี่ย บังเอิญจังเลยนะ มาทานข้าวที่โรงอาหารเหมือนกันเหรอ"

แววตาของเฉียวเซี่ยฉายแววรำคาญเมื่อเห็นหน้าชายหนุ่ม "หัวหน้าห้อง ทำไมมาอยู่โรงอาหารฝั่งหอหญิงได้ล่ะ"

ชายหนุ่มคนนี้คือ 'หลิวจื่อซวิน' หัวหน้าห้องของเฉียวเซี่ย ซึ่งตามจีบเธออย่างเปิดเผยมาตั้งแต่ปีหนึ่ง

เขาเคยลงทุนจัดฉากสารภาพรักต่อหน้าเพื่อนทั้งห้องมาแล้วหลายครั้ง

ตอนแรกเฉียวเซี่ยยังเกรงใจความเป็นเพื่อนร่วมรุ่นเลยปฏิเสธไปอย่างสุภาพ แต่พอเจอหลิวจื่อซวินตื๊อหนักเข้า เฉียวเซี่ยก็เริ่มรำคาญมากขึ้นเรื่อยๆ

"ฉันมากินข้าวน่ะสิ" หลิวจื่อซวินพูดเหมือนมองไม่เห็นสีหน้าของเฉียวเซี่ย "ไม่คิดว่าเป็นพรหมลิขิตเหรอ พอมาถึงโรงอาหารปุ๊บก็เจอเธอปั๊บเลย"

จริงๆ โรงอาหารฝั่งหอชายก็มี แต่หลิวจื่อซวินตั้งใจลากรูมเมทมากินที่โรงอาหารฝั่งหอหญิง เพื่อหวังจะได้เจอเฉียวเซี่ย

แต่ไม่นึกว่าจะเจอเฉียวเซี่ยทันทีที่มาถึงจริงๆ