บทที่ 395 จักรวาลยุคบรรพกาล จิตใจบริสุทธิ์ตัดสวรรค์ การประลองใหญ่ สมบัติล้ำค่าของเผ่าเทพจันทรา!

จักรวาลบรรพกาล～

เป็นหนึ่งในสิบจักรวาลเทพนิยายที่พิเศษที่สุด ติดอันดับหนึ่งในสาม และยังเป็นหนึ่งในสองจักรวาลในยุคปัจจุบันที่มีจ้าวแห่งเทพนิยาย ปกครองโดยตระกูลโบราณที่มีแต่สตรี

นี่คือภายใต้เผ่าสวรรค์

เผ่าเทพลำดับที่สองแห่งสวรรค์อู๋วั่ง เผ่าธิดาเร้นลับ

ชิงซินเจวี๋ยเทียน

ทวีปที่เล็กกว่าแดนโบราณไท่ซู่เล็กน้อย มีแปดพันเขต เหมือนกับเก้าพันดินแดนของแดนโบราณไท่ซู่

ทุกเขตล้วนมีผู้แข็งแกร่งจากเผ่าธิดาเร้นลับคอยดูแล

และคนเหล่านี้ถูกชาวโลกเรียกว่า 'เจ้าเมือง'

ทุกคนล้วนเป็นยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ มีพลังที่เชื่อมต่อกับสวรรค์ กุมอำนาจมหาศาล

หมื่นเผ่าพันธุ์ยอมสยบ ไม่มีใครกล้าขัดขืน

เขตจั่นหยาง ภายในโลกหล้าห้าสีแห่งหนึ่ง เจ้าเมืองแห่งนี้ได้จัดงานเลี้ยงยอดอัจฉริยะขึ้น

แต่ว่า～

มีเพียงสิ่งมีชีวิตเพศเมียเท่านั้นที่สามารถเข้าร่วมได้ เพราะผู้ชนะคนสุดท้ายจะสามารถติดตามเจ้าเมืองแห่งนี้เข้าไปฝึกฝนในหอคอยบรรพกาลของเผ่าธิดาเร้นลับได้เป็นระยะเวลาหนึ่ง สำหรับหมื่นเผ่าพันธุ์แห่งบรรพกาลแล้ว นี่เป็นเกียรติอย่างยิ่ง!

ในเมืองศูนย์กลางของโลกหล้าห้าสี มีลานประลองตั้งเรียงรายอยู่มากมาย

สิ่งมีชีวิตเพศเมียจำนวนมากอยู่บนนั้น ต่างก็แสดงความสามารถของตน ไม่ใช่เผ่ามนุษย์ทั้งหมด

ยังมีเผ่าพันธุ์อื่นอีก เช่น เผ่าอสูร ภูตผีปีศาจ เป็นต้น หรือแม้แต่สิ่งมีชีวิตรูปร่างแปลกประหลาดอีกมากมาย

สรุปแล้ว ขอแค่เป็นตัวเมีย～

ก็สามารถเข้าร่วมการประลองครั้งนี้ได้

ในบรรดาผู้เข้าร่วม นายน้อยแห่งถ้ำหลิงหวง หวงหยูเอ๋อร์, มู่เซี่ยฮุ่ยแห่งหุบเขาซิงเสิน และเทพธิดาตระกูลฮั่ว เป็นสามคนที่มีเสียงเชียร์มากที่สุด นอกจากนี้ยังมีอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์อีกมากมาย แต่เมื่อเทียบกับพวกนางทั้งสามคนแล้ว ความแตกต่างนั้นชัดเจนเกินไป

แม้ว่างานเลี้ยงยอดอัจฉริยะนี้จะมีเพียงสิ่งมีชีวิตเพศเมียเท่านั้นที่สามารถเข้าร่วมได้ แต่ด้านล่างเวทีก็ยังมีสิ่งมีชีวิตเพศผู้จำนวนมากมาชมการแข่งขัน เสียงเชียร์ของพวกเขาก็ดังที่สุดเช่นกัน เพราะการได้เห็นหญิงงามราวกับในตำนานในระยะใกล้เช่นนี้ จะไม่ตื่นเต้นได้อย่างไร?

“นางจะชนะได้จริงๆ หรือ?”

ที่ชายขอบมุมหนึ่งที่ห่างไกล ฉินหยูหยางอุ้มโยวอิ๋ง มองไปยังลานประลองยุทธ์หมายเลขเก้า พึมพำว่า: "หวงหยูเอ๋อร์คนนี้มีพลังอยู่ในขอบเขตราชันย์เทวะขั้นที่แปด ได้ยินมาว่านางเกิดมาพร้อมกับขนนกประจำตัวสามเส้น แต่ละเส้นสามารถเปลี่ยนเป็นพลังศักดิ์สิทธิ์อันยิ่งใหญ่ได้..."

“วางใจเถอะ นายท่านได้ควบคุมพลังแห่งไท่อินแล้ว การจัดการกับนกน้อยตัวหนึ่งนั้นง่ายดายยิ่งนัก～”

โยวอิ๋งกล่าวอย่างมั่นใจ

ฉินหยูหยางส่ายหน้า “ใต้หล้ามีอัจฉริยะปีศาจนับไม่ถ้วน ใครจะกล้าดูถูกผู้อื่น”

ตั้งแต่พ่ายแพ้ให้กับจุนจื่อเต้าครั้งล่าสุด สภาวะจิตของเขาก็สงบลงบ้าง～

ใช่!

แค่สงบลงเล็กน้อยเท่านั้น

ถึงเวลาต้องแข็งกร้าวก็ต้องแข็งกร้าว～

ในขณะเดียวกัน บนลานประลองหมายเลขเก้า

เมิ่งชิงหลัวดูเป็นผู้ใหญ่กว่าเมื่อครึ่งปีก่อน นางสูงถึงหนึ่งเมตรหกสิบเซนติเมตร รูปร่างอวบอิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ทั่วทั้งร่างแผ่ซ่านกลิ่นอายเย้ายวน ดวงตาที่ดึงดูดวิญญาณราวกับจะพูดได้ ทำให้คนอดไม่ได้ที่จะอยากกดนางลง...

ไม่เพียงแต่รูปลักษณ์ภายนอกที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก แม้แต่กลิ่นอายก็ยังเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง

นางทั้งคนราวกับดอกบัวที่บานสะพรั่งในสระเหมันต์เก้าอเวจี เย็นชา งดงาม และปฏิเสธผู้คนในระยะพันลี้

นอกจากนี้～

ก็ไม่เคยยิ้มอีกเลย

ห่างจากเมิ่งชิงหลัวไปหนึ่งพันเมตร หวงหยูเอ๋อร์ที่ยืนอยู่ตรงข้ามนางสวมชุดสีแดง เปลวไฟล้อมรอบ ไฝสีแดงชาดที่หว่างคิ้วยิ่งขับเน้นให้เห็นถึงเสน่ห์ที่แตกต่าง ขาเรียวยาวทั้งสองข้างที่สามารถทำให้ชายใดๆ ก็ตามหลงใหลได้ไขว้กันอยู่ แสดงท่าทีที่สูงส่ง

ใบหน้าของนางขาวเนียนละเอียดอ่อน ราวกับไข่ที่เพิ่งปอกเปลือกใหม่ๆ ชุ่มชื้นและเรียบเนียน ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อ แฝงไปด้วยความเย็นชาเล็กน้อย สายตาที่เย็นชาจ้องมองไปยังที่ไกลๆ

ใต้สะโพกที่อวบอิ่มของนาง ชายร่างกำยำที่มีเขามังกรคุกเข่าอยู่ ราวกับเก้าอี้ตัวหนึ่ง ขับเน้นให้สะโพกที่งอนงามของหวงหยูเอ๋อร์ดูสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ

นี่คือสัตว์เลี้ยงสงครามของหวงหยูเอ๋อร์ 'มังกรทอง'

ตำนานมังกรทองมีความเกี่ยวข้องกับมังกรทองห้ากรงเล็บอยู่บ้าง เป็นผลผลิตจากการผสมข้ามพันธุ์ระหว่างมนุษย์กับมังกร สายเลือดไม่บริสุทธิ์ แต่ถึงกระนั้น มันก็ยังคงเป็นเทพแท้จริงที่ทรงพลัง

มุมปากของหวงหยูเอ๋อร์ปรากฏรอยยิ้มชั่วร้าย “เมิ่งชิงหลัว เจ้ามาจริงๆ วันนี้เจ้าต้องตายอย่างแน่นอน แต่ข้าจะให้ทางเลือกที่สองแก่เจ้า ยอมจำนนแต่โดยดี แล้วส่งสัตว์เลี้ยงชายของเจ้าออกมาซะ～”

เสียงของหวงหยูเอ๋อร์อ่อนหวาน แฝงไปด้วยเสน่ห์ที่น่าหลงใหล

หากเป็นคนทั่วไปคงยอมแพ้ไปนานแล้ว

เพียงแต่การโจมตีแบบนี้ใช้ไม่ได้ผลกับเมิ่งชิงหลัว!

ไม่ต้องพูดถึงว่านางเป็นผู้หญิง และไม่มีรสนิยมแบบนั้น แค่นิสัยของนางในตอนนี้ ก็จะไม่ถูกล่อลวง

และ～

“บอกไปกี่ครั้งแล้วว่าเขาไม่ใช่สัตว์เลี้ยงชายของข้า เจ้านกพิราบหูหนวกหรือไง?”

เมิ่งชิงหลัวส่งเสียงฮึ่มอย่างเย็นชา

ใบหน้าของหวงหยูเอ๋อร์พลันมืดครึ้มลง นางเป็นถึงนายน้อยแห่งถ้ำหลิงหวง กลับถูกเด็กสาวที่ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม...

เรียกว่า 'นกพิราบ'?

ช่างน่าอัปยศยิ่งนัก!

ไม่พูดพร่ำทำเพลงอีกต่อไป ร่างของหวงหยูเอ๋อร์สั่นไหวเล็กน้อย ในชั่วพริบตา ก็ข้ามระยะทางหนึ่งพันเมตรมาอยู่ตรงหน้าเมิ่งชิงหลัว ตวัดฝ่ามือออกไป ตบไปที่เมิ่งชิงหลัว

ในฝ่ามือมีเพลิงเทพชนิดหนึ่งลุกโชน พลังอำนาจที่แผดเผาแปดดินแดนแผ่กระจายออกไป

มิติโดยรอบดูเหมือนจะบิดเบี้ยวไปเล็กน้อย

หึ～” เมิ่งชิงหลัวก็ส่งเสียงฮึ่มอย่างน่ารัก ยกมือหยกขึ้น ต้อนรับการโจมตีเช่นกัน

พลังแห่งสุริยัน ผนึกน้ำแข็งทุกสรรพสิ่ง

แสงศักดิ์สิทธิ์สีน้ำเงินเข้มแผ่กระจายออกไป แช่แข็งรอบด้านในทันที

ปัง～

เสียงระเบิดดังขึ้น ร่างของคนทั้งสองแยกออกจากกัน

ใบหน้าของหวงหยูเอ๋อร์แดงเล็กน้อย หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง จ้องมองเมิ่งชิงหลัวด้วยความโกรธ

“เจ้าสารเลว กล้าดีอย่างไร...”

หวงหยูเอ๋อร์กัดฟัน สะโพกที่นางภาคภูมิใจที่สุด ตอนนี้รู้สึกเย็นๆ～

“เจ้าแม่เล้าเฒ่า แค่นี้ก็อยากจะฆ่าข้า ช่างเพ้อฝันสิ้นดี～”

เมิ่งชิงหลัวตะคอกอย่างเย็นชา

“หาที่ตาย!” หวงหยูเอ๋อร์โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เพลิงเทพโหมกระหน่ำ ด้านหลังของนาง ปรากฏขนนกเพลิงขึ้นทีละเส้น

“จิ๊บ～”

เสียงกรีดร้องดังขึ้น เสียงหงส์เพลิงก้องเก้าชั้นฟ้า ขนนกเส้นหนึ่งจากด้านหลังของหวงหยูเอ๋อร์ก็บินออกมาอย่างกะทันหัน ในชั่วพริบตาก็กลายเป็นหอกยาวเพลิงเทพ ทะลวงผ่านความว่างเปล่า

“หืม?”

เมิ่งชิงหลัวหรี่ตาลง

นางสัมผัสได้ว่าหอกยาวเพลิงเทพนั้นแฝงไปด้วยพลังทำลายล้างที่สามารถคุกคามนางได้ นางจึงพลิกข้อมือทันที ปรากฏอาวุธวิเศษรูปร่างคล้ายดวงจันทร์ดวงเล็กๆ ขึ้น

“จันทราดับสูญ——”

หึ่งๆ～

พร้อมกับที่นางขยับริมฝีปากบางเปล่งเสียงออกมาสามพยางค์ ดวงจันทร์ดวงเล็กๆ นั้นก็พลันหม่นแสงลง แสงจันทร์สายแล้วสายเล่าสาดส่องหรือปลิวไสว ราวกับม่านฝนสีเงินโปรยปรายไปทั่วทุกทิศ ปะทะเข้ากับหอกยาวเพลิงเทพที่หวงหยูเอ๋อร์ใช้ออกมา

ปัง ปัง ปัง!!

หอกยาวเพลิงเทพปะทะกับแสงจันทร์ พลันระเบิดออก คลื่นกระแทกที่มองไม่เห็นสั่นสะเทือนออกไป ทำให้ฝุ่นบนลานประลองฟุ้งกระจาย บดบังทัศนวิสัย ทำให้ลืมตาไม่ขึ้น

หวงหยูเอ๋อร์ยืนนิ่งอยู่กับที่ มีเพียงนิ้วชี้ขวาที่ชี้ไปในอากาศ ฝุ่นเหล่านั้นก็หายไปในทันที ทัศนวิสัยกลับมาแจ่มชัด

บนลานประลอง เมิ่งชิงหลัวถือพระจันทร์เสี้ยวแขวนอยู่บนท้องฟ้า

“อาวุธวิเศษชิ้นนี้คงไม่ใช่ของเผ่าเทพจันทราใช่หรือไม่?” หวงหยูเอ๋อร์มองไปยังอาวุธวิเศษรูปพระจันทร์เสี้ยวด้วยความประหลาดใจ

ชิงซินเจวี๋ยเทียนเคยให้กำเนิดเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งเผ่าหนึ่ง เป็นสาขาหนึ่งของเผ่าเทพ มีชื่อว่า 'เผ่าเทพจันทรา'!

ว่ากันว่าเพราะพวกนางเป็นตระกูลโบราณสาขาหนึ่งของเทพมาร จึงถูกเผ่าธิดาเร้นลับไล่ล่า หลบหนีมาเป็นเวลานานนับไม่ถ้วนจนค่อยๆ หายไป ผู้ชมด้านล่างเวทีทุกคนต่างก็รู้เรื่องนี้

ทันใดนั้น เมิ่งชิงหลัวก็กลายเป็นเป้าสายตาของทุกคน