บทที่ 255 เทพเซียนตาย? ‘เต๋าและม่วง’ ต้นไม้หมื่นวิถีจุติ!
บทที่ 255 เทพเซียนตาย? ‘เต๋าและม่วง’ ต้นไม้หมื่นวิถีจุติ!
ท่ามกลางฟ้าดิน แสงสีแดงแผ่ซ่าน รัศมีศักดิ์สิทธิ์เจิดจ้า
สี่ขุนพลเพลิงของตระกูลเซียวตื่นเต้นอย่างยิ่ง ไม่ผิดแน่ สิ่งนี้คือเปลวเพลิงแห่งวิถีของจักรพรรดิเทพสุริยัน
แต่พลังของเปลวเพลิงแห่งวิถีนี้ดูเหมือนจะน่ากลัวไปหน่อย!
พวกเขาสี่คนมองหน้ากัน ต่างก็รู้สึกไม่ดี
ทันใดนั้น ก็ถอยร่นอย่างบ้าคลั่งไปพร้อมกับยอดอัจฉริยะทั้งแปดทิศ หลบหนีไปไกล
ของแบบนี้ พวกเขาไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเข้าใกล้!!
ทำได้เพียงไปที่ไกลๆ ก่อน รอดูสถานการณ์
เทพเซียนไม่ได้เคลื่อนไหวใดๆ เขาสัมผัสได้ว่าสิ่งนี้มุ่งเป้ามาที่เขา แต่เขากลับไม่หวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิมอย่างสงบ
จนกระทั่งเปลวเพลิงแห่งวิถีมาถึงตัว!
“บึ้ม——”
เปลวเพลิงแห่งวิถีเผาผลาญสวรรค์ ห่อหุ้มเขาไว้ ในทันทีก็กลืนกินเขาไปจนหมดสิ้น เผาผลาญจนไม่เหลือซาก!!
ในชั่วพริบตา ฟ้าดินเงียบสงัด มีเพียงเปลวเพลิงที่ลุกโชน เผาผลาญสวรรค์ต้มทะเล ทำลายล้างฟ้าดิน!
เทพเซียนถูกกลืนกินแล้ว!
ทุกคนตกใจจนหน้าซีดเผือด นี่มันเกิดอะไรขึ้น!
หรือว่า... จ้าวแห่งสวรรค์เซียนกู่ที่เพิ่งถือกำเนิดขึ้นมานี้ จะร่วงหล่นไปแล้ว?!!
นี่มันน่าตกใจเกินไปแล้ว!!
จ้าวแห่งสวรรค์เซียนกู่ สามารถเทียบได้กับเจ้าแห่งจักรวาลเดี่ยวบางแห่ง หรือกระทั่งเจ้าแห่งจักรวาลคู่ขนาน มีศักยภาพไร้ขีดจำกัด
ในอนาคต ยิ่งถูกกำหนดให้ก้าวสู่จุดสูงสุดของวิถีมนุษย์
ร่วงหล่นไปเช่นนี้... ทำให้ผู้คนยากที่จะเชื่อ!!
แต่ในตอนนี้ เปลวเพลิงนั้นกลับลุกลามรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ราวกับสามารถระเหยแม่น้ำแห่งกาลเวลาให้แห้งเหือด บดขยี้มิติเวลา!
“ครืนๆ——”
เพลิงเต๋าจักรพรรดิเทพตกลงบนทวีปฮวงอู๋ สะเทือนฟ้าดิน
ฟ้าดินพังทลาย ความว่างเปล่าระเบิดดังสนั่น
บริเวณนั้นทรุดตัวลงหลายร้อยลี้ กลายเป็นเหวลึกแห่งความโกลาหล
“หนี!!”
เมื่อเห็นฉากนี้ ซานเหลียงที่เสื้อผ้าเปื้อนเลือดก็ไม่ดูละครอีกต่อไป รีบพุ่งไปยังที่ไกลๆ ทันที
ในเวลาเดียวกัน เย่หมิงที่อยู่ไม่ไกลก็หลบหนีในทันทีเช่นกัน
แม้เขาจะไม่รู้ว่านี่คืออะไร แต่ก็เข้าใจดีว่า สิ่งนี้ไม่ใช่ของดีแน่นอน!!
แต่ความเร็วของเขากลับช้ากว่าซานเหลียงมากเกินไป ในพริบตาก็จะโดนลูกหลงแล้ว
ในช่วงเวลาสำคัญ ปราณม่วงสายหนึ่งปรากฏขึ้น ม้วนตัวเขาขึ้นมา ดึงไปยังพื้นที่ปลอดภัย
“ฟู่~~~” เย่หมิงถอนหายใจอย่างโล่งอก
สถานการณ์เมื่อครู่ หากพลาดไปนิดเดียว ต้องร่วงหล่นอย่างแน่นอน!!
ในตอนนี้เขาก็สังเกตเห็นร่างเล็กๆ ที่อยู่ไม่ไกล ผมสีม่วงพลิ้วไหวราวกับหมอกเมฆบางเบา กำลังเบิกตางดงามดุจคริสตัลสีม่วงจ้องมองเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำอยู่ไกลๆ
นางมีรูปร่างเล็ก สวมเสื้อผ้าเรียบง่าย ระหว่างผมยาว เผยให้เห็นแก้มที่ใสดุจคริสตัล
ไม่ยากที่จะมองออกว่านี่คือหญิงงามในอนาคต
แต่กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากร่างของนาง ทำให้เย่หมิงใจสั่น!!
กลิ่นอายนั้นแข็งแกร่งและบริสุทธิ์ ราวกับภูเขาเทพบรรพกาล กดดันเขาจนแทบหายใจไม่ออก
“แข็งแกร่งมาก... เด็กผู้หญิงคนนี้แข็งแกร่งมาก!!” เย่หมิงคิดในใจ
ในขณะนั้น กลิ่นหอมสายหนึ่งพัดผ่าน อีกฝ่ายก็ปรากฏตัวขึ้นข้างกายในทันที ยื่นมือเล็กๆ ออกมาตบ พลังประหลาดอันน่าสะพรึงกลัวส่งผ่านมา เย่หมิงรู้สึกเพียงว่าอวัยวะภายในปั่นป่วน
หากไม่ใช่เพราะกายหยาบของเขาแข็งแกร่ง คงจะกระดูกหักเส้นเอ็นขาดไปแล้ว
แต่ถึงกระนั้น หน้าอกก็ยังยุบลง กระดูกแตกเป็นชิ้นๆ ความเจ็บปวดแผ่ซ่านไปทั่วร่าง
“สหายเต๋าเย่ จำฝ่ามือนี้ไว้ ความเจ็บปวดนี้ เทียบกับความทุกข์ทรมานที่น้องสาวเมิ่งเชียนเอ๋อร์ได้รับแล้ว เทียบกันไม่ได้เลยแม้แต่น้อย!”
เด็กหญิงเอ่ยปาก มองลงมายังเย่หมิง
เสียงยังอ่อนเยาว์ แต่กลับเต็มไปด้วยความเย็นชา
“เจ้าเป็นใคร? เหตุใดจึงรู้ชื่อนี้?”
เย่หมิงเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก มองใบหน้าเล็กๆ ที่งดงามนั้น
อีกฝ่าย มองลงมาจากที่สูง แววตาเย็นชา
คำถามของเขาอีกฝ่ายไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย เพียงแค่กวาดตามองเขาอย่างดูถูกแล้วก็เบือนหน้าหนี
“ไม่รู้จักกาละเทศะจริงๆ” เด็กหญิงพึมพำ จากนั้นร่างก็หายไปอีกครั้ง
เพียงชั่วพริบตา ก็มาถึงหน้าเปลวเพลิงแห่งวิถีก้อนนั้น
ทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้นต่างก็ประหลาดใจ นางสามารถเข้าใกล้เปลวเพลิงแห่งวิถีก้อนนั้นได้งั้นรึ?
มีเพียงโอรสสวรรค์ ที่มองร่างเล็กๆ ที่ปรากฏขึ้นหน้าเปลวเพลิงแห่งวิถี เผยรอยยิ้มละโมบออกมา หามานานขนาดนี้ ในที่สุดก็ปรากฏตัวแล้วรึ?
เขาก้าวออกไปหนึ่งก้าว กำลังจะเข้าไป...
แต่ในตอนนี้ เด็กหญิงคนนั้นก็พลันแหงนหน้ามองฟ้า ดวงตาทั้งสองข้างส่องประกายสีทอง
“ปัง!!”
คลื่นกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งพุ่งลงมาจากท้องฟ้า ทำลายความว่างเปล่าในทันที ทะลวงกำแพงสรวงสวรรค์ ทะลุทะลวงท้องฟ้าดวงดาวทั้งหมด
“ครืนๆ!!”
พร้อมกับเสียงดังสนั่น ช่องแสงไร้สิ้นสุดปรากฏขึ้นในฟ้าดิน แสงศักดิ์สิทธิ์ห้าสีระเบิดออกมา บดบังสุริยันจันทรา กลืนกินภูเขาและแม่น้ำ กลืนกินทุกสิ่ง...
ทุกสิ่ง ในชั่วพริบตานั้น ก็ถูกทำลายล้างจนเป็นเถ้าถ่าน
ฟ้าดินพังทลาย ทุกสิ่งกลายเป็นสีขาวดำ ทุกภาพ ทุกการดำรงอยู่ ราวกับจะสูญสลายไปในฝุ่นผงแห่งประวัติศาสตร์ในขณะนี้!!
นี่คือการโจมตีที่ทำลายล้าง แม้แต่สี่ขุนพลอัคคีตระกูลเซียวก็ทำได้เพียงอาศัยของป้องกันชีวิตบางอย่างต้านทานอย่างยากลำบาก ไม่สามารถต้านทานโดยตรงได้เลย
และการโจมตีเช่นนี้ ดำเนินต่อไปนานถึงครึ่งก้านธูป
รอจนฝุ่นควันค่อยๆ สลายไป ทุกสิ่งกลับสู่สภาพปกติ ทุกคนต่างก็ลืมตาขึ้น
แต่ความตกตะลึงในดวงตากลับไม่จางหายไป!!
นี่มัน...
“เต๋า วิธีทักทายของเจ้านี่ช่างมีเอกลักษณ์เสียจริง!!”
ที่ไกลออกไป เด็กหญิงคนนั้นยิ้มอย่างสดใส ดูไร้เดียงสาน่ารัก แต่แววตากลับเย็นชาอย่างยิ่ง
“บึ้ม!”
เกือบจะในเวลาเดียวกัน ในรอยแยกขนาดใหญ่นั้น รากไม้นับไม่ถ้วนยื่นออกมา ราวกับมังกรและงูเลื้อยไปมา พร้อมกับสีสันต่างๆ ของโลก แสงสว่างสาดส่องหมื่นจ้าง ราวกับเทพศักดิ์สิทธิ์ผู้ยิ่งใหญ่จุติลงมา!!
"อึ้ม..."
คลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกไป กวาดล้างแดนเซียนบรรพกาล
บนรากไม้ทุกเส้น ล้วนมีอักขระเวทแห่งมหาวิถีส่องประกาย
“ม่วง ผ่านไปหลายสิบล้านปีแล้ว หลายยุคสมัย หลายยุคสมัยผ่านไปแล้ว~”
“การต่อสู้ครั้งนี้ ข้าชนะแล้ว!”
ในรอยแยกขนาดใหญ่ มีเสียงแหบพร่าโบราณดังออกมา ราวกับมาจากอดีตอันไกลโพ้น
“เหอะ...” เด็กหญิงหัวเราะเยาะ “เจ้าก็กล้าแค่หลบอยู่ข้างหลัง ควบคุมกระดานหมากรุกเท่านั้นแหละ”
“ไม่ว่าเจ้าจะพูดยังไง... นี่คือชัยชนะของข้า!!”
ทันทีที่สิ้นเสียง
บึ้ม!
รอยแยกขนาดใหญ่ทั้งหมดพลันขยายตัวขึ้น
สิ่งมหึมาตนหนึ่ง พร้อมกับแสงเซียนตกลงมา
ทำให้โลกตกตะลึง
นี่คือพฤกษาบรรพกาลเชื่อมสวรรค์ เรือนยอดห้าสีปกคลุมท้องฟ้าทั้งหมด ปกคลุมครึ่งหนึ่งของสวรรค์เซียนกู่คุนหลิง
หมื่นวิถีแห่งฟ้าดินล้วนสั่นสะเทือน!!
มันใหญ่โตเกินไป เกินกว่าจินตนาการ
“เปรี้ยง... เปรี้ยง...”
อัสนีเทพนับไม่ถ้วนฉีกกระชากความว่างเปล่า พันรอบต้นไม้ยักษ์นี้ ส่งเสียงดังแสบแก้วหู สะกดขวัญผู้คน!!
มันหยั่งรากลงในรอยแยกขนาดใหญ่ ศักดิ์สิทธิ์เหนือธรรมดา
ยิ่งมีกลิ่นอายแห่งความโกลาหลและความโหดร้ายแผ่ออกมา ทำให้ทั้งสวรรค์เซียนกู่สั่นสะท้าน ตัวสั่นงันงก!!
“นี่คงไม่ใช่หนึ่งในแปดรากวิญญาณแห่งสรวงสวรรค์... ต้นไม้หมื่นวิถีหรอกนะ?!”
“มหาวิถีนับหมื่นรวมตัวกัน ก่อเกิดระเบียบสูงสุด กำเนิดรากวิญญาณปฐมกาล”
มีผู้ฝึกตนพึมพำเสียงเบา ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง
“เป็นไปตามคาดสินะ~” โอรสสวรรค์หรี่ตาลง เผยสีหน้าตื่นเต้น
ข้าเดาถูกแล้ว
เป็นการเก็บเกี่ยวที่ไม่คาดคิด~
“เต๋า เจ้าควรรู้ว่าต่อให้เจ้ากลืนข้าไป ก็ไม่สามารถบรรลุตำแหน่งเซียนในยุคที่แตกสลายนี้ได้หรอกนะ?”
เด็กหญิงหัวเราะเยาะไม่หยุด
นางยืนอยู่ใต้ต้นไม้หมื่นวิถี ไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย
แต่แววตาของนางกลับเคร่งขรึมอย่างยิ่ง
เกราะป้องกันเพียงหนึ่งเดียวได้สูญเสียไปแล้ว ต่อไปนางจะต้องเผชิญกับการสังหารจากรากเทพระดับจักรพรรดิ
“ขอเพียงไปถึงเส้นทางบรรพกาล ทุกสิ่งล้วนมีความหวัง”
บนต้นไม้หมื่นวิถี มีเสียงโบราณดังออกมา
สั่นสะเทือนห้วงดาราอันกว้างใหญ่
“ครั้งที่แล้วที่ล้มเหลวเป็นเพราะเจ้าสารเลวจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ไท่หยาง ครั้งนี้ ข้าจะทำให้เจ้าวิญญาณแตกสลายอย่างแน่นอน!!”
บึ้ม!
ต้นไม้หมื่นวิถีสั่นไหว ปล่อยกฎแห่งเต๋าไร้สิ้นสุดออกมา สานกันเป็นมหาค่ายกลผนึก!