บทที่ 220 เซี่ยเผิงซุนเจ้าหมาเลีย ระบบหมาเลียแห่งโชคชะตา เลียทุกสรรพสิ่งในโลก กลายเป็นเทพสงครามทัณฑ์สวรรค์!

ภายในเมืองจักรพรรดิเทพราตรี จวนแม่ทัพ

“อ๊า!! เจ็บจะตายอยู่แล้ว!”

ในห้องที่หรูหราแห่งหนึ่ง เสียงกรีดร้องโหยหวนของเด็กหนุ่มหน้าตาหมดจดดังไปทั่วห้อง

“คุณชาย ท่านฟื้นแล้ว” สาวใช้ข้างๆ รีบประคองเด็กหนุ่มขึ้นมา เช็ดเหงื่อบนหน้าผากของเขาด้วยความสงสาร

เด็กหนุ่มลืมตาขึ้นมาก็ตกตะลึงไปทันที

งามเหลือเกิน~

หญิงสาวตรงหน้า งดงามยิ่งกว่าดารานางแบบเหล่านั้นเสียอีก

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากร่างของนาง อ่อนโยนและสงบนิ่ง ราวกับสายฝนพรำในเจียงหนาน

แม้จะแต่งกายเป็นสาวใช้ แต่ชายหนุ่มก็ยังคงสัมผัสได้ถึงความสูงศักดิ์ที่เหนือธรรมดาของอีกฝ่าย

นี่เป็นกลิ่นอายที่สง่างาม หายากยิ่งนัก

ยังไม่ทันที่เขาจะได้พิจารณาอย่างละเอียด ความทรงจำที่ขาดๆ หายๆ จำนวนมากก็หลั่งไหลเข้ามาในสมองราวกับกระแสน้ำ ทำให้ใบหน้าของเขาซีดขาวในทันที และหมดสติไปอีกครั้ง

หลังจากที่เขาฟื้นขึ้นมา

สิ่งแรกที่เขายืนยันได้คือ เขาได้ทะลุมิติมาแล้ว

เขามีชื่อว่าเซี่ยเผิงซุน เป็นทาสสังคมธรรมดาๆ คนหนึ่ง เป็นไอ้ขี้แพ้ที่หาเลี้ยงชีพด้วยการเขียนนิยาย... เขามีแฟนสาวคนหนึ่งชื่อเฉินซี ซึ่งเป็นแฟนที่เขาหาเจอทางอินเทอร์เน็ตหลังจากสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ติดและลาออกจากโรงเรียน

ทั้งสองคบกันมาสามปี ต่างดูแลซึ่งกันและกันอย่างดี มีความสุขและพอใจมาก...

แต่ความสุขนี้ไม่ได้คงอยู่นานนัก

จนกระทั่งวันหนึ่ง เซี่ยเผิงซุนพบว่านางกล้าคบซ้อนถึงสี่คน และเขาเป็นเพียงคนที่แย่ที่สุดในบรรดาคนเหล่านั้น

เซี่ยเผิงซุนโกรธจัด ต้องการจะเลิกกับเฉินซี แต่ผลคืออีกฝ่ายกลับเรียกร้องค่าเสียเวลา ค่าเสียหายทางจิตใจ...

และค่าชดเชยอื่นๆ อีกมากมายที่ทำให้เขาแทบกระอักเลือด

แต่เมื่อนึกถึงว่าอีกฝ่ายเป็นคนเดียวที่เขารัก เซี่ยเผิงซุนก็กัดฟันยอมตกลง

เขากู้เงินนอกระบบก้อนหนึ่งซึ่งมีดอกเบี้ยสูงที่สุด ถึงขั้นที่ว่าถ้าไม่จ่ายก็จะถูกตัดนิ้ว เรียกสั้นๆ ว่า 'เงินกู้ตัดมือ'!!

ใช้หนี้ให้อีกฝ่าย

จากนั้นเขาก็ดื่มพิษงูฆ่าตัวตาย

เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็มาอยู่ในโลกที่เทพมารเบิกฟ้า ยอดฝีมือแย่งชิงความเป็นใหญ่

เหมือนกับชาติก่อน แซ่เซี่ย ชื่อเผิงซุน

เป็นนายน้อยแห่งราชวงศ์เซียนเป่ยเย่

มารดาของเขาคือน้องสาวคนที่ 37 ขององค์จักรพรรดิองค์ปัจจุบัน

ส่วนบิดาของเขาคือแม่ทัพใหญ่แห่งราชวงศ์เซียนเป่ยเย่ ยอดฝีมือขอบเขตปรมาจารย์สวรรค์ เซี่ยซวนเจิน!!

นี่คือสถานะของเขาในชาตินี้ เป็นถึงนายน้อยผู้สูงศักดิ์!!

ไม่ใช่ทาสสังคมไอ้ขี้แพ้อีกต่อไปแล้ว!

เมื่อมองดูสาวงามข้างกาย หัวใจของเซี่ยเผิงซุนก็เต้นระรัว เกิดแรงกระตุ้นที่ยากจะอธิบายผุดขึ้นในใจ

ชาตินี้ เขาจะไม่ยอมเป็นหมาเลียอีกต่อไปแล้ว

จากนี้ไป จะต้องเป็นลูกผู้ชาย จะต้องสำมะเลเทเมา จะต้องท่องไปทั่วหล้า!!

และในขณะที่เขากำลังจะจัดการกับอีกฝ่าย

เสียงเย็นชาเหมือนเครื่องจักรก็ดังขึ้นในหัวของเขา

【ติ๊ง~ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ผูกมัดกับระบบหมาเลียแห่งโชคชะตา!!】

“อะไรวะ?” เซี่ยเผิงซุนตกตะลึงไปชั่วขณะ จากนั้นก็ตื่นเต้นจนตัวสั่น

ระบบ?

ข้าก็เป็นผู้ชายที่มีระบบแล้ว!!!

เดี๋ยว~

เดี๋ยวก่อน...

ระบบหมาเลียแห่งโชคชะตา?!

แกเอาจริงดิ ข้าเพิ่งบอกว่าจะไม่เป็นหมาเลียแล้ว ผลคือแกกลับเอาของแบบนี้มาให้ข้า?

เวรเอ๊ย!

“ไสหัวไปให้พ้น!!”

เซี่ยเผิงซุนโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ตบฝ่ามือลงบนเตียงนอน ทุบหมอนไม้จันทน์ที่นุ่มนิ่มจนแตกละเอียด คำรามด้วยความโกรธ

สาวใช้ตกใจกลัว แต่ก็ทำได้เพียงรีบถอยออกไป

ไม่สนใจการจากไปของสาวงาม เซี่ยเผิงซุนนั่งอยู่บนเตียง เริ่มเรียกหาระบบ

“ระบบ รีบไสหัวออกมาให้ข้า”

เขารู้ว่าระบบต้องได้ยินแน่นอน

เป็นจริงดังว่า

【ระบบหมาเลียแห่งโชคชะตาพร้อมให้บริการท่าน!!】

พร้อมกับเสียงที่ดังขึ้นอีกครั้ง แผงระบบที่อยู่ระหว่างความจริงกับความลวงก็ปรากฏขึ้น

【ระบบหมาเลียแห่งโชคชะตา】

【โฮสต์: เซี่ยเผิงซุน】

【ขอบเขต: ขอบเขตวงล้อชะตาขั้นที่สิบ】

【สถานะ: นายน้อยแห่งราชวงศ์เซียนเป่ยเย่ บุตรชายของแม่ทัพใหญ่แห่งราชวงศ์เซียนเป่ยเย่】

【กายาพรสวรรค์: ไม่มี】

【เคล็ดวิชาและพลังวิเศษ: ไม่มี】

【จำนวนการเลีย: 0/3】

【แต้มโชคชะตา: 0】

【แต้มโชคชะตา: 25000】

【มิติระบบ: ถุงของขวัญหมาเลีย】

【ร้านค้าเปิดแล้ว】

【เป้าหมายหลัก: เลียทุกสรรพสิ่งในฟ้าดิน ทำให้โฮสต์กลายเป็นเทพแห่งการเลียที่สมบูรณ์แบบที่สุด!!】

หลังจากดูคุณสมบัติของระบบแล้ว เซี่ยเผิงซุนแทบจะกระอักเลือด

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะ?

มันจะกระจอกขนาดนี้เลยเหรอ??

แต่ในเมื่อเป็นระบบ ก็ต้องมีประโยชน์แน่นอน

เซี่ยเผิงซุนสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามทำให้ตัวเองสงบลง

โลกที่เขาอยู่ตอนนี้ เป็นโลกแห่งเทพมารที่หมื่นเผ่าพันธุ์แย่งชิงกัน อัจฉริยะปีศาจเกิดขึ้นมากมาย ยอดฝีมือเดินกันให้เกลื่อน

แม้ว่าสถานะของเขาจะรับประกันความปลอดภัยแล้วก็ตาม

แต่ถ้ามีนิ้วทองคำอยู่ด้วย ก็จะเหมือนเสือติดปีกอย่างแน่นอน

แม้ว่า...

ของสิ่งนี้ดูเหมือนว่า อืม ไม่น่าเชื่อถือเลยสักนิด

“ระบบ ทำไมเจ้าถึงเลือกข้า?” หลังจากสูดหายใจเข้าลึกๆ เซี่ยเผิงซุนก็ถามอย่างตรงไปตรงมา

【เพราะเจ้าเลียเก่งพอ...】

ใบหน้าของเซี่ยเผิงซุนดำคล้ำ: “หุบปาก”

น้ำเสียงของระบบชะงักไป แต่ก็เริ่มเกลี้ยกล่อมอีกครั้ง

【ความรุ่งโรจน์ของมรรคาแห่งหมาเลียนั้น เป็นสิ่งที่โฮสต์คาดไม่ถึง โปรดเชื่อข้า...】

“หยุดก่อน พูดให้ชัดเจน เจ้าทำอะไรกันแน่?” เซี่ยเผิงซุนขมวดคิ้ว ถามอย่างไม่พอใจ

【ตราบใดที่เจ้าคุกเข่าประจบคนมากเท่าไหร่, แต้มโชคชะตาและพลังก็จะเพิ่มขึ้น, แม้แต่สามารถแบ่งปันแต้มโชคชะตาของผู้อื่นได้, และสามารถซ้อนทับกันได้, ไร้ขีดจำกัด!!】

“โอ้~” เซี่ยเผิงซุนแสดงสีหน้าเข้าใจ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะกลอกตาในทันที

เจ้าบ้าเอ๊ย!!

“ข้าสาบานแล้วว่า จากนี้ไปจะไม่เป็นหมาเลียอีกแล้ว”

“เจ้าจะทำอะไรก็ทำไปเถอะ หึ!!” เซี่ยเผิงซุนหัวเราะเยาะ

【มรรคาแห่งหมาเลียนั้นเป็นสิ่งที่หาได้ยาก โปรดไตร่ตรองให้ดีก่อนตัดสินใจ】

“เหอะๆ”

เซี่ยเผิงซุนขี้เกียจจะสนใจ ใครอยากเป็นก็เป็นไปเถอะ!

อย่างไรเสียตนก็ตัดสินใจแล้วว่าจะไม่เป็นหมาเลียอีก

ในตอนนั้นเอง

ทันใดนั้นก็มีเสียงอึกทึกดังมาจากข้างนอก

ดูเหมือนจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น

เซี่ยเผิงซุนขมวดคิ้วเล็กน้อย ผลักประตูออกไป

ในลานบ้าน กลุ่มคนรับใช้เงยหน้าขึ้นมองไปยังที่ไกลๆ ทุกคนต่างตกตะลึงจนแทบสิ้นสติ

เซี่ยเผิงซุนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะมองตามไป

เห็นเพียงบนท้องฟ้า มีกระเรียนเซียนมารสีขาวดำตัวหนึ่งและราชรถเก้าหงส์คันหนึ่งกำลังข้ามผ่านท้องฟ้ามา

รอบๆ มีผู้พิทักษ์ที่แข็งแกร่งหลากหลายคนล้อมรอบ

ท่าทางสง่างาม หยิ่งทะนง

และภายในราชรถ หญิงงามล่มเมืองคนหนึ่งเปิดม่านหน้าต่างขึ้นเล็กน้อย พูดคุยกับร่างผมขาวบนกระเรียนเซียนมารอย่างสนใจ นางยิ้มอย่างมีเสน่ห์ ดวงตาสดใส ฟันขาวราวไข่มุก ทำให้หัวใจเต้นแรง

เพียงแค่มองหญิงงามคนนั้นแวบเดียว เซี่ยเผิงซุนก็รู้สึกว่าจิตวิญญาณของเขาสั่นสะเทือน

ในตอนนี้ ราวกับว่าหัวใจทั้งดวงหยุดเต้น!!

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่พบหญิงงามล่มเมือง เลียนาง เลียนาง เลียนางอย่างสุดกำลัง!!】

เสียงเตือนดังขึ้นข้างหู ทำให้เซี่ยเผิงซุนได้สติกลับมาในทันที เขารีบเก็บอารมณ์และให้ความสนใจกับราชรถเก้าหงส์ต่อไป

เขานึกถึงตัวตนของคนผู้นี้ได้เช่นกัน อีกฝ่ายคือองค์หญิงศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์เซียนเป่ยเย่ เป่ยหมิงจาวจุน

เป่ยหมิงจาวจุนในฐานะไข่มุกที่เจิดจรัสที่สุดของราชวงศ์เซียนเป่ยเย่ ทั้งรูปโฉม พรสวรรค์ สติปัญญา และภูมิหลัง ล้วนเป็นเลิศ

เรียกได้ว่าเป็นที่รักของทุกคน เป็นเทพธิดาในฝันของเหล่าหนุ่มหล่อแห่งราชวงศ์เซียนเป่ยเย่

ไม่รู้ว่าร่างผมขาวนั้นเป็นใครกันแน่?

ถึงกับสามารถพูดคุยกับเทพธิดาผู้เลอโฉมผู้นี้ได้

เซี่ยเผิงซุนอิจฉาเหลือเกิน!!

ดูเหมือนจะรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ระบบก็พูดจายั่วยวนอีกครั้ง

【เลียจนถึงที่สุด จะมีทุกสิ่งทุกอย่าง!!!】

ดวงตาทั้งสองข้างของเซี่ยเผิงซุนลุกเป็นไฟ!!

【มีคำกล่าวว่า เลียคนเดียวคือหมาเลีย แล้วถ้าเลียคนนับหมื่นนับแสน เลียทุกสิ่งในโลกหล้าล่ะ? นั่นคือเทพ คือเทพสงครามสิงเทียนผู้ไร้เทียมทาน!!!】

ให้ตายสิ!!!

ดวงตาของเซี่ยเผิงซุนเป็นประกาย

มีเหตุผล!

เขาไม่ได้เลียแค่คนเดียว จะถูกเรียกว่าหมาเลียได้อย่างไร?

เป้าหมายของเขาคือการเป็นเทพ!!!

เลียคนเดียวคือหมาเลีย นั่นเป็นเพียงหมาเลียระดับต่ำ

เลียคนนับหมื่นนับแสนคือเทพสงคราม!!!

หมาเลียจนเลื่อนขั้นสู่เซียน!!!

เลีย! เลีย! ต้องเลีย!!!

เป็นหมาเลียหนึ่งวัน เป็นหมาเลียตลอดไป!!!

แววตาของเซี่ยเผิงซุนแน่วแน่ หัวใจเต้นแรง

ในใจของเขาเต็มไปด้วยความทะเยอทะยานที่ลุกโชน กำหมัดแน่น

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ในที่สุดก็รู้จักตัวเอง มรรคาแห่งหมาเลีย ท่านได้เข้าสู่ขั้นเริ่มต้นแล้ว】

【ต้องการเปิดถุงของขวัญหมาเลียหรือไม่?】