ตอนที่ 7 ปีศาจเพลิง จอห์น

“ความสามารถพิเศษ?”

“ใช่คุณควรรู้ว่ามีขุมอำนาจมากมายในโลกนี้เช่นอเวนเจอร์, X-Men เป็นต้น และผมก็มีความสามารถพิเศษเช่นกันอย่างไรก็ตามผมไม่ใช่มนุษย์กลายพันธุ์หรอกนะความสามารถนี้มันอยู่กับผมมาตั้งแต่เกิด และมันก็ตื่นขึ้นอย่างกะทันหันมันเป็นความรู้สึกที่แบบว่าผมสามารถกลืนพลังงานได้ทุกรูปแบบ โดยไม่มีผลกระทบต่อร่างกายของ ผมเคยดูดซับไวรัสเอ็กซ์ตรีมมิส มาก่อนดังนั้น SHIELD จึงพบผมและค้นพบด้วยว่าพวกเขาไม่มีข้อมูลอะไรเกี่ยวกับตัวผมเลย ...”

"ดังนั้นพวกเขาจะไม่อาจเบาใจได้ถ้าความสามารถนั้นอยู่กับคุณ โดยเฉพาะหลังจากรู้ความสามารถของคุณแล้วพวกเขามีแนวโน้มที่จะจับคุณไป S.H.I.E.L.D. เพื่อการวิจัย ไม่! ... ฉันจะไม่ปล่อยให้พวกเขาพาคุณไปอย่างแน่นอน ... "

สกายคิดสักพักเอานิ้ววางลงบนคอมพิวเตอร์ออกแล้วพิมพ์อย่างรวดเร็ว

"คุณกำลังทำอะไร" ซู่เจินถามอย่างอยากรู้อยากเห็น

"ช่วยคุณลบบันทึกข้อมูลล่าสุดของคุณ เกรงว่าพวกเขาจะพบคุณแล้วพวกเราต้องออกจากที่นี่ทันที!" สกายพูด

"เดี๋ยวก่อนเดี๋ยวก่อน ... " ซู่เจินเรียกห้ามเธอ

“เชื่อใจฉัน ฉันทำได้แน่” สกายคิดว่าซู่เจินนั้นไม่เชื่อในความสามารถของเธอ

ซู่เจินกล่าวว่า "ผมเชื่อว่าคุณทำได้ แต่ผมไม่จำเป็นต้องซ่อนตัวจากพวกเขา ยิ่งไปกว่านั้นผมได้บอกกับแม่ม่ายดำไปแล้วว่าผมจะไม่ซ่อนเกี่ยวกับตัวตนของผม และมันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่พวกเขาจะจับผมได้โดยง่าย! "

"จริง ๆ นะ?"

"จริงๆถ้าผมมีโอกาสผมจะแสดงความสามารถของผมให้คุณดูแล้วกัน" ซู่เจินพูดอย่างมั่นใจ

“อืม!” สกายลังเลเล็กน้อย "อย่างไรก็ตามมันก็ยังไม่ปลอดภัยแม้ว่า SHIELD จะไม่ได้ทำอะไรกับคุณในตอนนี้ แต่ก็ไม่ใช่ในอนาคต และก็ไม่ใช่เรื่องดีเลยด้วยที่คุณตกเป็นเป้าหมายของพวกเขา!"

“โอเค ... งั้นพวกเราไปกันเถอะ”

เดิมที่สกายจะจากไปแค่คนเดียว แต่ในตอนนี้กลายเป็นสองคนซะงั้น ทั้งคู่เดินออกจากโรงแรมด้วยกัน รถของสกายและซู่เจินจอดอยู่ใกล้ ๆ กับโรงแรมซู่เจินมองไปที่รถของสกาย!

"แล้วรถของคุณล่ะ" อยู่ดี ๆ สกายก็เอ่ยถาม

"คุณบอกว่ารถของคุณคือบ้านของคุณและเนื่องจากผมเป็นแฟนของคุณแน่นอนผมก็ต้องอยากอยู่กับคนที่ผมรักสิ ดังนั้นรถคันนี้ไม่มีความจำเป็นอีกต่อไปแล้วละ!" ซู่เจินพูดอย่างลวก ๆ

"โอเค!" แม้ว่าสกายจะรู้สึกสงสัยเล็กน้อย แต่เธอก็ชอบคำพูดของซู่เจิน

ทั้งสองเข้าไปในรถของสกายและสตาทร์รถออกไปอย่างรวดเร็ว

สกายเคยชินกับชีวิตพเนจรไปเรื่อย ๆ แบบนี้มานานแล้ว ความแตกต่างสำหรับตอนนี้ก็คือมีผู้ชายมาอยู่ด้วยกันเธออีกคนหนึ่งและนั่นก็คือแฟนของเธอ!

เวลาผ่านไปความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็เริ่มดีขึ้นเรื่อย ๆ จับมือกันเล็กน้อย  กอด พวกเขาทำมันเหมือนเป็นเรื่องปกติโดยเฉพาะเวลานอนกลางคืนแม้พื้นที่ในรถจะไม่ใหญ่มาก ทำให้พวกเขาสองคนต้องนอนด้วย ก็แค่นอนกอดกันเฉย ๆ ไม่มีอะไรเกินเลยไปมากกว่านั้น แค่วามรู้สึกของการได้นอนกอดกันแค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาก้าวหน้าไปอย่างก้าวกระโดด

"แถวนี้ดูเหมือนจะมีร้านอาหารอร่อย ๆ อยู่นะไปลองกินกันดูมั้ย?"

ซู่เจินที่กำลังค้นหาร้านอาหารในบริเวณใกล้เคียงด้วยโทรศัพท์มือถือของเขาและพบว่ามีร้านหนึ่งที่ดูน่ากินจึงหันพูดกับสกาย อย่างกระตือรือร้น

"อืม"

สกายกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เมื่อเธอขับรถไปที่ร้านอาหาร สกายก็หันไปพูดว่า "คุณเข้าไปก่อนเลย ฉันไปหาที่จอดรถก่อนเดียวตามไป"

“โอเค”

ซู่เจินออกมาจากรถและเดินนำไปก่อนเพื่อไปทำการจองที่นองเอาไว้ แต่ทันใดนั้นระหว่างที่เขากำลังจะเดินเข้าประตูร้านก็มีคนเดินออกมาจากร้านเช่นกันทำให้ซู่เจินและคนที่เดินออกมากระแทกกันอย่างแรง แต่ด้วยร่างกายของซู่เจินนั้นถูกดัดแปลงด้วยไวรัสเอ็กซ์ตรีมมิสทำให้ร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้น หลังจากซู่เจินกระแทกตัวเขาไม่ได้ขยับไปไหนแต่คนที่เดินมาชนกับเขาต้องเดินเซถอยหลังไป2-3ก้าว

“เดินไม่ดูทางตาบอดรึไงหะ?”

ซู่เจินขมวดคิ้วเล็กน้อย

"ไอ้ลิงเหลือง กูถามว่ามึงตาบอดรึไง หรือว่า... มึงอยากตาย?"

"ดี!"

ซู่เจินโกรธและมองไปที่บุคคลนั้น: "เด็กน้อยผมค่อนข้างมั่นใจว่าผมตาดีมาก ผมว่าคุณต่างหากที่น่าจะตาบอด!"

“ดูเหมือนว่ามึงกำลังหาเรื่องตายสินะ!”

“ที่รักเกิดอะไรขึ้น?”

ในตอนนี้สกายได้จอดรถเรียบร้อยแล้วและกำลังเดินไปหาซู่เจินและเห็นว่าซู่เจินดูเหมือนจะทะเลาะกับใครบางคนอยู่เธอจึงรีบเดินไปหาเขาอย่างรวดเร็ว

ซู่เจินส่ายศีรษะและยิ้ม "ไม่มีอะไรผมไม่ค่อยได้มีโอกาสบอกให้คุณได้รู้ว่าแฟนของคุณเก่งแค่ไหน ตอนนี้ ... ในเมื่อโอกาสมาถึงแล้ว เด็กน้อยที่นี่มีคนมากเกินไปเรามาเปลี่ยนสถานที่กันเถอะ!"

"ตามใจ" ชายคนนั้นยิ้มเยาะและเดินไปทางซอยข้างๆ

“ที่รักมีอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ?”

สกายถามอย่างเป็นห่วง

ซู่เจินยิ้มและกล่าวว่า "ไม่มีหรอกก็แค่มีคนที่กำลังสรรหาความตาย และผมก็แค่ช่วยสงเคราะห์ให้แค่นั้น"

เมื่อพูดจบซู่เจินก็ได้เดินตามเข้าไปในซอย

สกายขมวดคิ้วและเดินตามไปในขณะที่เดินไปเธอก็เอามือถือโทรศัพท์ขึ้นมาหาข้อมูลไปด้วย

มันเป็นทางตัน!

ชายคนนั้นยืนรออยู่และมองไปที่ซู่เจินด้วยความเย่อหยิ่ง!

"ที่รักระวังให้ดี! เขามีชื่อว่าจอห์นเป็นมนุษย์กลายพันธุ์!"

สกายกระซิบกับซู่เจิน

ซู่เจินประหลาดใจเล็กน้อย: "ปีศาจเพลิง จอห์น?" [ ไพโร (Pyro) ใน X-Men ]

"มารู้ว่ากูเป็นใครในตอนนี้มันก็สายไปแล้ววันนี้กูจะทำให้มึงรู้ว่าผลของการทำให้ ปีศาจเพลิง จอห์น ผู้นี้โกรธมันจะเป็นยังไง!" จอห์นพูดอย่างน่ากลัวและหยิบไฟแช็คขึ้นมาไว้บนมือของเขา

ฟู่!! เปลวไฟปรากฎขึ้นในมือของจอห์น

“น่าสนใจ!”

มุมปากของซู่เจินยกขึ้นเล็กน้อยเนื่องด้วยมี S.H.I.E.L.D. คอยสืบข้อมูลของเขาอยู่และใช้เวลากับสกายทำให้เขาไม่ค่อยมีเวลาไปตามหาพลังใหม่ ๆ ใครจะไปคิดละว่าจะเจอกับ ปีศาจเพลิง จอห์นโดยบังเอิญ

ปีศาจเพลิง จอห์น คนนี้ถือว่าเป็นพวกเหล่าวายร้ายเขาได้เข้าร่วมกับแม็กนีโต้ เขาสามารถควบคุมเปลวไฟได้ แต่ไม่สามารถสร้างเปลวไฟออกมาจากร่างกายได้ แน่แง่ของพลังความสามารถของเขาก็ไม่เท่าไหร่ อย่างไรก็ตามมันขึ้นอยู่กับว่าเราจะพัฒนาไปทางไหนแล้วเกิดผลลัพธ์ได้ดีที่สุด

ตอนนี้ซู่เจินก็สามารถสร้างอุณหภูมิสูงได้สูงถึงความร้อนของแมกมา แต่ก็ไม่สามารถสร้างเปลวเพลิงออกมาได้ แต่เดิมเขาวางแผนที่จะรอจนกว่าจะเขาจะเข้าร่วม SHIELD หลังจากเข้าร่วม SHIELD แล้วเขาจะใช้อำนาจของSHIELDเพื่อหามนุษย์กลายพันธุ์ที่สามารถสร้างเปลวเพลิงได้ และเนื่องด้วยจากผิวและเลือดของเขาสามารถต้านท้านความร้อนได้ ทำให้พวกความสามารถหรือพลังพิเศษประเภทไฟนั้นไร้ผลกับเขา ดังนั้นความสามารถที่เขาต้องการก็คือการสร้างเปลวเพลิง ส่วนการควบคุมเปลวเพลิงเขาไม่ค่อยสนใจซักเท่าไหร่

อย่างไรก็ตามหากเขาเอาความสามารถในการควบคุมเพลิงของจอห์นมาได้บวกกับเวลาที่เขาได้ความสามารถในการสร้างเปลวเพลิงมาแล้วนั่นจะทำให้เขาแข็งแกร่งอย่างมหาศาล!

"ปีศาจเพลิง จอห์น ดูเหมือนนายจะตาบอดจริง ๆ ที่มารบกวนเวลาอันแสนมีค่าของฉัน ... นี่คือเส้นทางแห่งความตาย และคุณได้ก้าวข้ามมันมาแล้ว!"