บทที่ 1 - แผนการร้ายจับบุตรนอกสมรสของฮ่องเต้
บทที่ 1 - แผนการร้ายจับบุตรนอกสมรสของฮ่องเต้
บทที่ 1 - แผนการร้ายจับบุตรนอกสมรสของฮ่องเต้
ปีเจินกวนที่สาม
นครฉางอัน
ภายหลังการปกครองมานานหลายปีของสองพ่อลูกหลี่เยวียนและหลี่เอ้อ ราชวงศ์ถังก็เริ่มจะก้าวพ้นจากเงามืดของสงครามอย่างแท้จริง
เสียงหัวเราะและรอยยิ้มกลับมาประดับบนใบหน้าของผู้คนอีกครั้ง
ทว่าที่จวนของท่านเหว่ยกั๋วกง หลี่จิ้ง กลับมีเมฆหมอกแห่งความกังวลปกคลุมอยู่
หลี่จิ้ง สร้างคุณูปการใหญ่หลวงให้กับราชวงศ์ถังจนได้ฉายาว่า ‘เทพสงคราม’ เขาได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเหว่ยกั๋วกง และดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงกลาโหม
ด้วยความที่ได้รับความไว้วางใจอย่างสูงจากฮ่องเต้หลี่เอ้อ ทำให้เขามีอำนาจบารมีถึงขีดสุด เป็นเรื่องที่ไม่น่าจะมีอะไรให้ต้องกังวล
ความกังวลในจวนเหว่ยกั๋วกงเกิดจากเรื่องงานแต่งงานของบุตรีสุดที่รักของหลี่จิ้ง นั่นคือ หลี่เจียงเซียน
หลี่เจียงเซียน งดงามสมชื่อ เป็นหนึ่งในสาวงามเลื่องชื่อของนครฉางอัน ด้วยรูปโฉมสะคราญตาและท่าทางเย้ายวนชวนมอง
แต่ในตอนนี้ หลี่เจียงเซียนนั่งอยู่ในห้องหนังสือของบิดา ใบหน้ามืดครึ้ม คิ้วเรียวขมวดแน่น แสดงความโกรธอย่างชัดเจน
หลี่เจียงเซียน ตบโต๊ะเบาๆ แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ท่านพ่อ ลูกไม่มีวันยอมรับการหมั้นหมายครั้งนี้เด็ดขาด”
หงฟูหนี่ว์ ผู้เป็นภรรยา ก็ตวาดเสียงดัง “เหยาซือ ท่านก็สับสนไปหมดแล้ว นี่มันชัดเจนว่าเป็นการทำลายชีวิตของเจียงเซียนชัดๆ”
“แค่ฐานะไม่คู่ควรยังไม่พอ ที่สำคัญคือเจ้าเด็กนั่นยังถูกทางการจับเข้าคุกเพราะไปลวนลามผู้หญิงอื่น ช่างเป็นคนกล้าบ้าบิ่นที่ย่ำแย่ถึงที่สุด คุณธรรมความประพฤติพังพินาศหมดสิ้น”
“คนสารเลวแบบนี้ ต่อให้ไม่ได้เป็นแค่คนธรรมดา ไม่มีบรรดาศักดิ์ใดๆ แต่เป็นถึงองค์ชายชายา ข้าก็ไม่มีวันยอมให้มีการแต่งงานนี้เด็ดขาด”
หลี่จิ้ง ได้แต่ยิ้มขื่นๆ ในใจแล้วถอนหายใจแผ่วเบา ชูเฉิน หากท่านรู้ว่าเด็กคนนี้เป็น บุตรนอกสมรสของฝ่าบาท นับตามศักดิ์แล้วก็คือ องค์ชาย ท่านคงไม่คิดเช่นนี้แล้ว
ในอดีต องค์จักรพรรดิ ต้องแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาทกับหลี่เจี้ยนเฉิง พระองค์เกรงว่าเรื่องนี้จะถูกฝ่ายหลี่เจี้ยนเฉิงนำไปใช้เล่นงาน จึงต้องตัดใจไม่รับรองบุตรคนนี้
ในเวลานี้ผู้ที่รู้เรื่องมีเพียงฝ่าบาทและข้าเท่านั้น
อีกทั้งฝ่าบาทกำชับอย่างเข้มงวด ไม่ให้ข้าบอกเรื่องนี้กับใคร หรือให้ความช่วยเหลือเด็กคนนี้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นเด็กคนนี้จะตกต่ำถึงเพียงนี้ได้อย่างไรกัน
และเรื่องการแต่งงานระหว่างเด็กคนนี้กับเจียงเซียน ก็เป็นฝ่าบาทที่ทรงกำหนดไว้ด้วยพระองค์เอง โดยกล่าวว่าจะต้องมอบความมั่งคั่งให้เขาเป็นการชดเชย
ข้าเป็นขุนนางจะปฏิเสธการสู่ขอจากพระโอษฐ์ของฝ่าบาทได้อย่างไร
หลี่จิ้ง ลูบเคราตัวเองพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจแผ่วเบา “ชูเฉิน ท่านไม่รู้ เด็กคนนี้กำพร้ามาตั้งแต่เด็ก ขาดการอบรมสั่งสอน จึงได้ทำเรื่องไม่สมควร”
“บิดาของเด็กคนนี้เคยมีบุญคุณใหญ่หลวงกับข้า และข้าก็เคยรับปากเรื่องการหมั้นหมายนี้ไว้”
“ตอนนี้ข้า หลี่จิ้ง มีศักดิ์เป็นถึงกั๋วกง เป็นขุนนางคนสำคัญของราชสำนัก มีชื่อเสียงเกียรติยศ หากกลับคำพูดต่อผู้มีพระคุณที่ล่วงลับไปแล้วจะไม่ถูกผู้คนหัวเราะเยาะไปทั่วใต้หล้าหรือ”
หงฟูหนี่ว์ หัวเราะเยาะ “พวกผู้ชายอย่างท่านก็แคร์แต่หน้าตาของตัวเองเท่านั้น”
“ท่านเคยคิดไหมว่า หากเจียงเซียนแต่งงานกับเขาแล้ว จะมีความสุขในชีวิตอีกหรือ”
หลี่จิ้ง ถอนหายใจ “บิดาของเด็กคนนี้เป็นคนซื่อสัตย์ภักดี เด็กคนนี้พื้นฐานจิตใจไม่ได้เลวร้าย แค่ขาดการอบรมสั่งสอนจึงก้าวพลาดไป ข้าคิดว่าหากสามารถควบคุมดูแลเขาได้ ก็อาจจะดึงเขากลับสู่เส้นทางที่ถูกต้องได้”
“สันดานคนแก้ยาก” หงฟูหนี่ว์ไม่เห็นด้วย “เจ้าเด็กนั่นอายุสิบเจ็ดแล้ว วันๆ เอาแต่เกเร ลักเล็กขโมยน้อย ลวนลามสตรี ท่านคิดว่าเขายังจะกลับตัวได้อีกหรือ”
“ขอบอกท่านไว้เลย หลี่จิ้ง เรื่องนี้ข้าไม่ยอมเด็ดขาด หากท่านยังยืนกรานจะทำตามใจตัวเอง ข้าจะสู้กับท่านให้ถึงที่สุด”
หลี่จิ้ง ได้แต่ยิ้มขื่นๆ และต้องหันไปขอความช่วยเหลือจากหลี่เจียงเซียน “เจียงเซียนเอ๋ย ชื่อเสียงเกียรติยศของพ่อตลอดชีวิตขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของลูกแล้วนะ ลูกจะทำอะไรผลีผลามไม่ได้นะ”
หงฟูหนี่ว์ โกรธจัด “หลี่จิ้ง ท่านอย่าหวังว่าจะใช้กลวิธีนี้หลอกให้เจียงเซียนใจอ่อน”
“เจียงเซียน ไม่ต้องไปสนใจพ่อที่สับสนของลูกคนนี้หรอก เรื่องนี้แม่จะจัดการให้เอง ลูกไม่มีทางแต่งงานกับเจ้าอันธพาลคนนั้นเด็ดขาด”
หลี่เจียงเซียน กลับถอนหายใจเบาๆ “ลูกจะไม่ทำให้ท่านพ่อลำบากใจเกินไปหรอกเจ้าค่ะ”
หงฟูหนี่ว์ ตกใจทันที “เจียงเซียน ลูกกำลังจะ…”
ไม่ทันที่นางจะพูดจบ หลี่เจียงเซียนก็โบกมือ กล่าวอย่างนุ่มนวล “ท่านแม่ ลูกเข้าใจความตั้งใจของท่านดี แต่ลูกก็มีแผนการของตัวเองแล้ว ท่านแม่ฟังลูกให้จบก่อนนะเจ้าคะ”
“ถึงอย่างไรท่านพ่อก็เป็นถึงกั๋วกง เป็นเสนาบดีกระทรวงกลาโหม ชื่อเสียงเลื่องลือ เป็นที่เคารพนับถือของผู้คนทั่วใต้หล้า”
“ฉะนั้น ชื่อเสียงของการเป็นคนผิดคำพูด ท่านพ่อจะต้องไม่มีเด็ดขาด”
“แต่ถ้า หลี่เฟิง คนนี้ไม่มีความสามารถอะไรเลย การที่ลูกต้องแต่งงานกับเขาก็ดูจะน่าเสียใจเกินไป”
หลี่จิ้ง ใจเต้นขึ้นมาทันที แล้วถาม “เจียงเซียน ลูกมีเงื่อนไขอะไรหรือ”
หลี่เจียงเซียน กล่าวอย่างเรียบเฉย “ท่านพ่อ ในนครฉางอันไม่มีใครไม่รู้ว่าลูกชื่นชอบการฝึกยุทธ์ ดังนั้นลูกมีเงื่อนไขเดียว นั่นคือ ประลองยุทธ์”
“ถ้า หลี่เฟิง เอาชนะลูกได้ ลูกจะยอมแต่งงานกับเขา”
หงฟูหนี่ว์ ดีใจทันที “แผนการนี้สุดยอด เจ้าคนสารเลวนั่นก็เป็นแค่อันธพาลตัวเล็กๆ ในฉางอัน ทำได้แค่รังแกผู้หญิง หากเจอเจียงเซียน รับรองว่าโดนจัดการในกระบวนท่าเดียวแน่นอน”
หลี่จิ้ง ก็ใจเต้นแรงเช่นกัน โดยพื้นฐานแล้วเขาก็ไม่อยากผลักลูกสาวของตัวเองลงไปในกองไฟ เพียงเพราะเคยรับปากฮ่องเต้หลี่เอ้อไว้ จึงจำต้องทำ
ตอนนี้ข้ออ้างที่หลี่เจียงเซียนคิดขึ้นมา ถือว่าดีมากจริงๆ
เพราะ หลี่เจียงเซียน ถึงแม้จะเป็นสตรี แต่นางก็ฝึกยุทธ์มาตั้งแต่เด็ก อีกทั้งยังเคยได้รับคำชี้แนะจากยอดฝีมือ วิชาการต่อสู้ของนางนั้นยอดเยี่ยมมาก แม้แต่ หลี่จิ้ง เองก็ยังต้องใช้มากกว่าร้อยกระบวนท่าจึงจะเอาชนะนางได้
หาก หลี่เฟิง ต่อสู้ไม่ชนะหลี่เจียงเซียน หรือแม้แต่รับมือไม่ได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว นั่นก็แสดงว่าเขาเป็นคนไร้ประโยชน์ เป็นคนโง่เง่า
เมื่อถึงตอนนั้นเขาค่อยไปเจรจาขอยกเลิกการหมั้นหมายกับหลี่เอ้อ ประกอบกับนิสัยอันธพาลของหลี่เฟิง คาดว่าหลี่เอ้อคงไม่คัดค้าน
หลี่จิ้ง ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “ถ้ามีแค่วิธีนี้อย่างเดียว ดูท่าจะยังไม่เหมาะสมนัก ที่จริงพ่อก็เตรียมการไว้ล่วงหน้าแล้ว”
“หลี่เฟิง ติดอยู่ในคุก หากต้องการหลุดออกมาได้ มีเพียงหนทางเดียวคือคุณหนูตระกูลต่งต้องถอนฟ้อง”
“คุณหนูตระกูลต่ง ถูกหลี่เฟิงตามตอแยมาเป็นปี ย่อมเกลียดชังเขาเข้าไส้ นางกำลังอยากให้หลี่เฟิงถูกลงโทษทางกฎหมาย แล้วจะยอมถอนฟ้องได้อย่างไร”
“ข้าจึงส่งหลี่เหยาไปสืบดู และรู้ว่านางหู มารดาของคุณหนูตระกูลต่ง เป็นคนโลภมาก ข้าเลยให้หลี่เหยาไปเยี่ยมเยียนตระกูลต่ง และสัญญาว่าจะมอบผลประโยชน์ให้ ตอนนี้มารดาของนางก็โน้มน้าวให้คุณหนูตระกูลต่งยอมถอนฟ้องได้สำเร็จแล้ว”
“เมื่อเป็นเช่นนี้ หลี่เฟิง ก็จะถูกปล่อยตัวออกมาโดยไม่มีความผิดในไม่ช้า”
“ได้ยินว่าคุณหนูตระกูลต่งงดงามราวกับดอกไม้ ได้ชื่อว่าเป็นสตรีผู้เลอโฉมอันดับหนึ่งในหมู่ชาวบ้านของฉางอัน อายุห่างจากหลี่เฟิงแค่ปีเดียว”
“หากสามารถจับคู่นางกับหลี่เฟิงได้ ก็ถือว่าช่วยสืบสานตระกูลหลี่ และข้าก็จะมอบความมั่งคั่งให้เขาอีกด้วย ถือว่าข้าตอบแทนบุญคุณบิดาของหลี่เฟิงได้แล้ว”
หงฟูหนี่ว์ ดีใจมาก “ดีมาก ช่วยชีวิตเขาไว้ มอบผลประโยชน์เล็กน้อยให้เขา แล้วให้เจียงเซียนเอาชนะเขา ข้าเชื่อว่าเจ้าเด็กนั่นจะต้องยอมถอนหมั้นแน่นอน”
หลี่จิ้ง พยักหน้า “ถูกต้อง นี่อาจจะเป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้ว”
มุมปากของ หลี่เจียงเซียน จึงปรากฏรอยยิ้มจางๆ ความเย่อหยิ่งฉายชัดในแววตา หึ แค่อันธพาลข้างถนน คิดจะจับปลาในสระหงส์ช่างฝันเฟื่องอะไรเช่นนี้
เมื่อตกลงกันได้แล้ว หลี่จิ้ง ก็เรียก หลี่เหยา คนดูแลจวนเข้ามา สั่งการอย่างละเอียด
“หลี่เหยา เจ้าจงไปที่คุกอำเภอว่านเหนียนทันที และเมื่อ หลี่เฟิง ออกมา เจ้าจงกล่าวกับเขาเช่นนี้…”
หลี่เหยา จำคำสั่งทั้งหมดไว้ขึ้นใจ แล้วรีบออกจากจวนเหว่ยกั๋วกง มุ่งหน้าไปยังคุกอำเภอว่านเหนียนทันที
[จบแล้ว]