บทที่ 50 ฉันจะช่วยนายสร้างความฝัน

บทที่ 50 ฉันจะช่วยนายสร้างความฝัน

หวังเจียมู่ยืนอยู่หน้าประตูห้องของอู๋อวี่เฟยอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เคาะประตู

เขาเข้าใจทัศนคติของอู๋อวี่เฟยที่มีต่อเขาเป็นอย่างดี ส่วนใหญ่ที่พูดคุยกันก็เป็นเรื่องความร่วมมือด้านภาพยนตร์และโทรทัศน์ เมื่อใดก็ตามที่เกี่ยวข้องกับความรู้สึกส่วนตัว เธอก็จะหลีกเลี่ยงเสมอ

คืนนี้เขามาร่วมงานสายเพราะมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอเหตุการณ์แบบนี้

ตอนที่ทานอาหารเย็น เขาก็ได้รับข้อมูลแล้วว่าช่วงนี้ไม่มีเพศตรงข้ามอยู่ข้างๆ อู๋อวี่เฟย ส่วนข้อมูลของเฉินปินเขาก็ยังหาไม่เจอ

แต่การที่อยู่ในวงการนี้ หากหาไม่เจอก็แสดงว่าไม่ใช่คนในวงการ

ประกอบกับการแต่งกายที่ดูราคาถูกของเฉินปิน เขาก็ไม่ได้สนใจมากนัก แต่เมื่อครู่เฉินปินเดินออกมาจากห้องของอู๋อวี่เฟย

แม้ว่าอู๋อวี่เฟยจะปฏิเสธเขามาโดยตลอด แต่เธอก็ไม่เคยพูดโกหก แต่ตอนนี้เธอกลับโกหกเขาเพื่อเห็นแก่ผู้ชายจนๆ คนหนึ่ง

ทำไมกัน?

หวังเจียมู่เริ่มคิดไม่ตก!

ครู่ต่อมา

เขาก็นึกถึงคำพูดของเฉินปินตอนที่เดินจากไปว่า ‘เข้าไปได้แล้วเหรอ?’

ไม่สิ!

อวี่เฟยไม่ใช่คนแบบนั้น ไอ้หนุ่มคนนั้นต้องจงใจพูดเพื่อปั่นป่วนจิตใจของเขาแน่นอน เพื่อที่จะได้กอดสาวงามไว้ในอ้อมแขนได้ง่ายขึ้น

ฝันไปเถอะ!

ทันใดนั้น หวังเจียมู่ก็รู้สึกว่าตัวเองเต็มไปด้วยพลัง เขารีบลงไปเปิดห้องพักใหม่ คืนนี้เขาจะพักที่นี่ และพรุ่งนี้เช้าก็จะมาส่งอู๋อวี่เฟยกลับเซี่ยงไฮ้

...

ชั้น 15 ของปักกิ่งฟ่านเตี้ยน

เฉินปินกลับมาที่ห้อง เมื่ออาบน้ำเสร็จก็เลยเที่ยงคืนไปแล้ว

ระหว่างที่อาบน้ำ เขาก็ได้ตรวจสอบวงล้อแห่งโชคชะตาแล้ว และโอกาสในการจับฉลากครั้งใหม่ก็พร้อมแล้ว เขากลั้นใจรอจนกว่าจะอาบน้ำเสร็จ

ตั้งแต่ได้รับพลังระบบนี้มา เขาก็มีความเกรงใจเล็กน้อย เขาเชื่อว่าหลังจากอาบน้ำแล้วค่อยจับฉลาก โชคอาจจะดีขึ้น

เฉินปินนอนอยู่บนเตียง ไม่ได้รีบจับฉลากทันที แต่ตรวจดูรางวัลจากพลังระบบล่าสุดอีกครั้งก่อน

[โฮสต์] : เฉินปิน [อายุ] : 30 [พรสวรรค์] : การเงิน (เริ่มโดดเด่น) , เปียโน (ระดับกลาง) [สถานะ] : พละกำลัง 99, พลัง 82, ความอดทน 79, ความเร็ว 69, สติปัญญา 60, รูปโฉม 70, เสน่ห์ 75 + 7.5 (10%) , โชค 90 + 9 (10%) [ทรัพย์สิน] : 42,381,309

ในช่วงสองสามวันนี้ ค่าพลัง ความอดทน และความเร็วของเขาก็เพิ่มขึ้นอีก 1 แต้ม แม้ว่าคุณสมบัติที่ได้รับจากการเช็คอินสถานที่ท่องเที่ยวจะไม่ได้แสดงบนแผงคุณสมบัติ แต่ก็ยังคงอยู่ทั้งหมด

“ไม่เสียแรงที่เหนื่อยมา!”

ก่อนหน้านี้เฉินปินกังวลว่าคุณสมบัติที่ได้รับจะหายไปเมื่อพลังระบบหมดอายุ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาคิดมากไปเองแล้ว

วินาทีต่อมา

เขาปรับการหายใจ เรียกวงล้อแห่งโชคชะตาออกมา แล้วคลิกจับฉลากในความคิด

[ยินดีด้วย โฮสต์จับฉลากได้ ระบบเข้าฝัน ขอให้ท่านได้รับประสบการณ์อันสนุกสนาน!]

“เข้าฝัน?”

เมื่อเข็มของวงล้อแห่งโชคชะตาหยุดหมุน และระบบแจ้งเตือนว่าเขาจับฉลากได้ ระบบเข้าฝัน เฉินปินก็รู้สึกสงสัยเล็กน้อย

เขาเคยอ่านนิยายมามากมาย แต่ยังไม่เคยได้ยินพลังระบบแบบนี้เลย

[ระบบเข้าฝัน] : โฮสต์สามารถเข้าไปในความฝันของเป้าหมาย และใช้ไอเทมในร้านค้าแห่งความฝันเพื่อสร้างความฝันที่สมจริงอย่างยิ่งได้

(หมายเหตุ: ระบบเข้าฝันมาพร้อมกับเรดาร์ตรวจจับ โดยทุกๆ1 กิโลเมตรที่ขยายออกไปจะใช้ 10,000 หยวน และการอยู่ในความฝันเป็นเวลา 1 ชั่วโมงจะใช้ 10,000 หยวน)

“สามารถสร้างความฝันได้ด้วย!”

เฉินปินดูคำอธิบายของระบบเข้าฝัน เขาก็เข้าใจอย่างรวดเร็วว่าระบบนี้ใช้งานอย่างไร

แต่ทว่า

ระบบนี้ดูเหมือนจะไม่สามารถให้ผลประโยชน์ใดๆ แก่เขาได้เลย แถมยังต้องใช้เงินจำนวนไม่น้อยที่เขามีอยู่ด้วย

ช่างเถอะ!

มีดีกว่าไม่มี ถือเป็นการเพิ่มความสนุกสนานให้กับชีวิตก็แล้วกัน

เฉินปินไม่ได้คิดมากนัก เขารีบหลับตาลงเพื่อเตรียมสัมผัสประสบการณ์ ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อเขาเข้าไปในความฝันของคนอื่น

“เปิดการตรวจจับ!”

เฉินปินใช้จ่าย 10,000 หยวน เพื่อเปิดการตรวจจับในรัศมีหนึ่งกิโลเมตรทันที

บนเรดาร์ที่มาพร้อมกับระบบเข้าฝัน มีรูปโปรไฟล์ปรากฏขึ้นหลายอัน บางรูปมีกรอบสีแดง และบางรูปมีกรอบสีน้ำเงิน และบางรูปกรอบก็เปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีน้ำเงินอย่างรวดเร็ว

เขาพยายามคลิกที่รูปโปรไฟล์เหล่านั้นในความคิด และเข้าใจในทันทีว่าทำไมถึงมีกรอบสีแดงและสีน้ำเงิน

กรอบสีแดงหมายถึงเป้าหมายยังไม่หลับ ไม่สามารถดำเนินการเข้าฝันได้ ส่วนกรอบสีน้ำเงินหมายถึงเป้าหมายหลับแล้ว และสามารถเข้าสู่ความฝันได้ทุกเมื่อ

“สนุกดีนี่!”

เฉินปินรู้สึกว่าเขาจะต้องศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับระบบเข้าฝันนี้อย่างจริงจัง อาจจะมีผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึงก็เป็นได้

เขาสังเกตจุดแสงสีน้ำเงินเหล่านั้น ผู้ที่อยู่ใกล้ส่วนใหญ่เป็นแขกที่พักอยู่ในโรงแรมปักกิ่งฟ่านเตี้ยน ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นคนรวยและมีฐานะ

แต่เขาก็ไม่พบคนดังในกลุ่มคนเหล่านี้ แต่กลับเห็นชาวต่างชาติไม่น้อย

ทันใดนั้น

เฉินปินก็จ้องมองรูปโปรไฟล์รูปหนึ่ง

“หมอนี่ก็พักอยู่ที่นี่คืนนี้ด้วยเหรอ?”

คนที่ระบบเข้าฝันตรวจจับได้ก็คือหวังเจียมู่ แม้ว่าเฉินปินจะไม่รู้ชื่อของเขา แต่ก็จำเขาได้ทันทีจากรูปโปรไฟล์

ยิ่งไปกว่านั้น ตามตำแหน่งบนเรดาร์ ดูเหมือนเขาจะพักอยู่ชั้นล่างของเขาเสียด้วย

น่าเสียดาย

ตอนนี้กรอบรูปโปรไฟล์ของหวังเจียมู่ยังเป็นสีแดงอยู่ ไม่อย่างนั้นเขาอยากจะลองเข้าฝันของหวังเจียมู่ดูสักครั้ง ว่าผู้ชายคนนี้ฝันถึงอะไร

ตอนอยู่ที่ร้านอาหาร เขาเห็นชัดเจนว่าหวังเจียมู่กำลังตามจีบอู๋อวี่เฟย แต่ดูเหมือนอู๋อวี่เฟยจะไม่ได้สนใจเขา หวังเจียมู่ก็เป็น ‘ไอ้หมาเลีย’ ที่น่าสงสารคนหนึ่ง

หากเรื่องนี้เกิดขึ้นกับคนอื่น เฉินปินคงไม่สนใจ เพราะไม่มีกฎห้ามคนรวยมาทำตัวเป็น ‘ไอ้หมาเลีย’

แต่ทว่า

หวังเจียมู่กำลังคิดที่จะจีบอู๋อวี่เฟย ซึ่งทำให้เฉินปินไม่พอใจแล้ว

“อ๊ะ~”

เฉินปินกำลังจะดูว่าอู๋อวี่เฟยหลับหรือยัง แต่ก็พบว่ากรอบรูปโปรไฟล์ของหวังเจียมู่เปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินอย่างกะทันหัน

“ไอ้หนุ่มนี่ฉลาดจริง!”

เฉินปินไม่ลังเลที่จะใช้จ่าย 10,000 หยวน เพื่อเข้าสู่ความฝันของหวังเจียมู่

“ทำไมเงียบขนาดนี้?”

“ไอ้หนุ่มนี่คุณภาพการนอนดีจริง ๆ!”

นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินปินลองเข้าฝัน เมื่อเข้ามาในความฝันของหวังเจียมู่ก็พบว่ามันมืดสนิท เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายจมดิ่งเข้าสู่การหลับใหลแล้ว

“นอนอะไรกัน! ตื่นมาสนุกกันดีกว่า!”

เฉินปินรีบเปิดร้านค้าแห่งความฝันขึ้นมา และดูไอเทมต่างๆ ในร้าน

“ระบบนี้มาเพื่อหลอกฟันกำไรชัด ๆ!”

เมื่อเขาเห็นว่าไอเทมในร้านค้าแห่งความฝันต้องซื้อด้วยเงิน เขาก็รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกวางแผนหลอกอยู่เลย

อุตส่าห์หาเงินมาได้สี่สิบล้าน ตอนนี้ระบบเข้าฝันก็จะมาใช้เงินของเขาอีก

“ดูท่าต้องหาเงินเพิ่มแล้ว!”

เฉินปินรู้สึกว่าเงินสี่สิบล้านอาจจะไม่พอใช้ ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่เขาต้องซื้อบ้านซื้อรถในเซี่ยงไฮ้ ตามสถานการณ์หุ้นล่าสุด เงินพวกนี้จะต้องถูกใช้ไปในสัปดาห์หน้าแน่นอน

แค่บริษัทหงเหรินมีเดียที่ทำกำไรได้เดือนละล้านสองล้าน ก็คงไม่เพียงพอให้เขานำมาใช้จ่ายได้อย่างสบายใจ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การปรากฏตัวของระบบเข้าฝัน ทำให้เขาเข้าใจว่าพลังระบบที่จับฉลากได้ไม่ได้หมายความว่าจะนำความมั่งคั่งมาให้เสมอไป ไม่แน่ว่าครั้งต่อไปอาจจะต้องใช้เงินมากขึ้นด้วยซ้ำ

หากมีพลังระบบที่ต้องใช้เงินเพื่อแลกกับสิ่งที่เขาต้องการ แต่เขาไม่มีเงินพอ ก็คงจะไม่คุ้มค่าเลย

อย่างไรก็ตาม

ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาคิดเรื่องการทำเงิน เงิน 10,000 หยวนสำหรับเข้าฝันก็ใช้ไปแล้ว ถ้าไม่ทำอะไรเลยเขาก็รู้สึกว่าขาดทุน

เฉินปินเริ่มดูร้านค้าแห่งความฝัน ไอเทมในนั้นมีมากมายจริงๆ ตั้งแต่สิ่งของในชีวิตประจำวันอย่างโต๊ะ เก้าอี้ ไปจนถึงปีศาจ สัตว์ประหลาด เทพเจ้า และมังกรต่างๆ ก็มีขาย

ราคาก็มีตั้งแต่ 1 หยวนไปจนถึง 100 ล้านหยวน ทำให้เฉินปินอ้าปากค้าง

ทันใดนั้น

เมื่อเฉินปินเปิดไปที่หน้าถัดไปของร้านค้าแห่งความฝัน เขาก็เห็นชุด ‘ซาดาโกะ’

[ชุดซาดาโกะ] : สามารถจำลองฉากการปรากฏตัวของซาดาโกะในภาพยนตร์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ โฮสต์สามารถแก้ไขฉากเพื่อสร้างความฝันที่ตรงใจมากขึ้น

[ราคา] : 100,000 หยวน

“ของดีนี่!”