ตอนที่ 1 นายน้อยแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แม่ของเขาคือท่านอิม!

โลกแห่งโจรสลัด

แมรีจัวส์ ดินแดนแห่งทวยเทพ

ชายหนุ่มผู้สง่างาม คิ้วคมตาสวย พร้อมด้วยองครักษ์สองคน เดินอย่างเปิดเผยไปยังเขตหวงห้ามของดินแดนแห่งทวยเทพห้องแห่งบุปผา

"นายน้อย ท่านมาทำอะไรที่นี่?"

ทันทีที่ชายหนุ่มก้าวเข้าสู่สวนที่ส่งกลิ่นหอม ร่างงดงามร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า ยืนทำความเคารพเบื้องหน้าเขา

ผู้มาใหม่คือหญิงสาวที่สวมผ้าคลุมและหมวกเด็กส่งหนังสือพิมพ์ เผยให้เห็นเรียวขายาวเพราะเธอสวมเพียงชุดชั้นใน

ใบหน้าช่วงล่างของหญิงสาวถูกพันด้วยผ้าพันแผล บดบังใบหน้า เหลือเพียงดวงตาที่มีนัยน์ตาสีดำและขาว และผมสั้นสีทองที่โผล่ออกมาจากใต้หมวก

มันมายะ กุนโกะ

สมาชิกของกองอัศวินเทพ จากเผ่ามังกรฟ้าตระกูลมันมายะแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ผู้ใช้พลังผลธนู และยังเป็นข้ารับใช้ของท่านอิม ผู้เป็นเจ้าของห้องแห่งบุปผาที่ไม่มีใครรู้จักตัวตน

โดยปกติแล้ว แม้แต่ห้าผู้เฒ่า ผู้มีอำนาจสูงสุดในรัฐบาลโลก ก็ยังต้องได้รับอนุญาตจากท่านอิมก่อนจึงจะเข้าสู่ห้องแห่งบุปผาได้ มิฉะนั้นอาจต้องเผชิญกับผลที่ตามมาร้ายแรงมาก

แต่นี่ไม่ใช่สถานการณ์ปกติ เพราะชายหนุ่มที่เดินเข้ามาในห้องแห่งบุปผามีสถานะพิเศษมาก

ชายหนุ่มคนนี้ชื่อ เซนต์เนโรนา เอียน จากเผ่ามังกรฟ้าตระกูลเนโรนาแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ เขาคือลูกชายแท้ๆ ของท่านอิม นายน้อยแห่งเผ่ามังกรฟ้าที่สายเลือดบริสุทธิ์และสูงส่งที่สุดในดินแดนศักดิ์สิทธิ์

เอียนชำเลืองมองขาเรียวยาวขาวผ่องของกุนโกะที่ยืนอยู่ตรงหน้า แล้วพูดอย่างจริงจังว่า "กุนโกะ ฉันโตเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ ถ้าเธอแต่งตัวแบบนี้ตลอด มันจะทำให้ 'นายน้อยผู้นี้' ทำผิดพลาดได้ง่ายๆ!"

"หรือว่าเธอจงใจ อยากให้ 'นายน้อยผู้นี้' รู้ถึงความลึกซึ้งของเธอ?"

"เอ๊ะ?" ดวงตาคู่สวยของกุนโกะเบิกกว้างทันที เธอก้มมองขายาวของตัวเองโดยไม่รู้ตัว และแก้มของเธอก็แดงระเรื่อขึ้นมาในพริบตา

"ไม่ต้องห่วง 'นายน้อยผู้นี้' ไม่สนใจคนแก่หรอก!"

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของกุนโกะ เอียนก็โบกมือเบาๆ "ถึงแม้ว่าเธอจะดูเด็กมากก็ตาม"

พูดจบ เอียนก็เดินผ่านกุนโกะไปยังศาลาในสวน

"พวกเจ้าสองคน ถอยไปซะ!"

หลังจากเอียนเดินผ่านไป กุนโกะก็เปลี่ยนแววตาเป็นเย็นชาทันที มองไปยังองครักษ์สองคนที่ยังยืนอยู่ตรงนั้น แล้วพูดเสียงเย็นว่า "คราวหน้าถ้านายน้อยมาที่ห้องแห่งบุปผา พวกเจ้าแค่รออยู่ข้างนอกประตูห้องแห่งบุปผาก็พอ!"

"ครับ!"

องครักษ์ทั้งสองไม่กล้าอ้อยอิ่ง รีบวิ่งออกจากห้องแห่งบุปผาทันที

ในศาลา ท่านอิมซึ่งคลุมกายด้วยชุดคลุมสีดำสนิทจนเห็นเพียงดวงตา เผยความอ่อนโยนที่สังเกตได้ยากในนัยน์ตาสีแดงเข้มที่มักจะเย็นชา ทันทีที่เห็นเอียนปรากฏตัว ราวกับแม่ผู้เปี่ยมด้วยความรัก

"ท่านแม่ นั่งเหม่อในศาลาอีกแล้วเหรอ?"

เอียนเดินเข้าไปในศาลาและนั่งลงตรงข้ามท่านอิมอย่างเป็นกันเอง หยิบรูปถ่ายที่วางอยู่ตรงหน้าท่านอิมขึ้นมาดู

"หืม?"

เมื่อเอียนเห็นว่าในรูปถ่ายคือหญิงสาวแสนสวยที่มีผมลอนยาวสีฟ้าอ่อนและรูปร่างงดงาม ดวงตาของเขาก็เป็นประกายทันที "นี่มันเจ้าหญิงวีวี่แห่งอาณาจักรอลาบาสต้านี่นา! สมแล้วที่ท่านแม่รักฉันที่สุด ฉันเพิ่งจะเป็นผู้ใหญ่ ท่านก็หาคู่ให้ฉันแล้ว!"

เมื่อได้ยินดังนั้น ดวงตาของท่านอิมก็หรี่ลงเล็กน้อย ไม่ปิดบังความรักใคร่เอ็นดูที่มีต่อเอียน

แม้ว่าตอนนี้เอียนจะอายุสิบเก้าปีแล้ว แต่ก็มีคนไม่มากนักที่รู้ว่าเขาคือลูกชายของเธอ

เพราะการปรากฏตัวของเอียนนั้นไม่ธรรมดาเกินไป หรือเรียกได้ว่าเป็นตำนานเลยทีเดียว

เมื่อสิบเก้าปีก่อน เธอมีลางสังหรณ์ว่านิกะอาจจะถือกำเนิดขึ้น และเธอก็อดกังวลไม่ได้

อย่างไรก็ตาม ในขณะนั้น เธอได้ฝันประหลาดมากเรื่องหนึ่ง

ในฝัน มีบุคคลลึกลับปรากฏตัวขึ้นเพื่อช่วยเธอต่อสู้กับเทพอาทิตย์ที่กลับชาติมาเกิด ช่วยเธอรักษารักษาบัลลังก์ที่ว่างเปล่า และยังป้องกันการล่มสลายของโลกที่สาม

เมื่อตื่นจากฝัน เธอกลับพบว่าตัวเองตั้งครรภ์อย่างน่าประหลาด

การตั้งครรภ์จากความฝันโดยไม่ผ่านความสัมพันธ์ทางกายทำให้เธอตกใจมากในตอนนั้น แต่ก็แอบดีใจอยู่ลึกๆ

ในความคิดของเธอ สิ่งที่เกิดขึ้นในฝันมีโอกาสสูงที่จะกลายเป็นความจริง และเด็กในท้องก็น่าจะเป็นผู้ถูกเลือกที่สวรรค์ส่งมาช่วยเธอกำจัดเทพอาทิตย์

ในที่สุด หลังจากอุ้มท้องมาสิบแปดเดือน ทารกก็คลอดออกมาอย่างราบรื่น

เพราะตั้งครรภ์ในฝัน ท่านอิมจึงตั้งชื่อเขาว่า เอียน ซึ่งแปลว่า "ของขวัญจากพระเจ้า"

สิ่งที่เธอคาดไม่ถึงคือ เอียนปลุกฮาคิราชันขึ้นมาได้ทันทีที่คลอด ฮาคิราชันที่น่าสะพรึงกลัวทำให้องครักษ์ที่รับผิดชอบความปลอดภัยของห้องแห่งบุปผาในตอนนั้นสลบเหมือดไปทั้งหมด และแม้แต่ตัวเธอเองที่เพิ่งคลอดลูกก็เกือบจะเป็นลมล้มพับไปตรงนั้น

เธอยิ่งมั่นใจในข้อสงสัยของตัวเองและทุ่มเทความรักทั้งหมดให้กับเอียน

เอียนไม่ทำให้เธอผิดหวัง ไม่เพียงแต่ปลุกฮาคิราชันที่ทรงพลังจนน่าตกใจตั้งแต่เกิด แต่ยังเชี่ยวชาญฮาคิเกราะตอนอายุสามขวบ และตอนห้าขวบ เขาสามารถคลุมดินแดนศักดิ์สิทธิ์ด้วยฮาคิสังเกต ฟังเสียงในใจของทุกคนได้

เมื่ออายุเจ็ดขวบ ภายใต้การสั่งสอนของกริงโก้ ผู้บัญชาการกองอัศวินเทพ เขาเชี่ยวชาญวิชาดาบเทียบเท่ากับยอดนักดาบ หลังจากนั้นในเวลาเพียงห้าปีสั้นๆ เขาก็แซงหน้ากริงโก้ เอาชนะวิชาดาบของอีกฝ่ายจนกริงโก้เงยหน้าไม่ขึ้น

แม้ว่ากริงโก้จะไม่กล้าสู้เต็มกำลังเนื่องจากสถานะของเอียน แต่นั่นก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ว่าลูกชายสุดที่รักของเธอคือผู้ถูกเลือกที่สวรรค์ส่งมา

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากข่าวการตั้งครรภ์ในฝันและการคลอดลูกของเธอเป็นเรื่องต้องห้ามในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ มีเพียงข้ารับใช้ผู้ซื่อสัตย์อย่างกุนโกะ กองอัศวินเทพ และห้าผู้เฒ่าเท่านั้นที่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเอียน

ส่วนเผ่ามังกรฟ้าคนอื่นๆ ที่อาศัยอยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์และหน่วยงานของรัฐบาลโลกที่ประจำการอยู่ที่นั่น รู้จักเอียนเพียงในฐานะนายน้อยของตระกูลเนโรนาเท่านั้น

ชั่วพริบตาเดียว สิบเก้าปีก็ผ่านไปนับตั้งแต่เอียนมายังโลกนี้

ในช่วงสิบเก้าปีนี้ เอียนไม่เพียงแต่ยกระดับฮาคิทั้งสามรูปแบบขึ้นสู่จุดสูงสุดอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน แต่ร่างกายของเขายังแข็งแกร่งดุจสัตว์ประหลาด การต่อยภูเขาให้พังทลายด้วยมือเปล่าเป็นเหมือนการเล่นขายของ และวิชาดาบของเขาก็บดขยี้กริงโก้และเซนต์นาสึจูโร่ เทพนักรบฝ่ายการเงินแห่งห้าผู้เฒ่าผู้เชี่ยวชาญวิชาดาบที่สุด ได้อย่างราบคาบ

เมื่อเห็นท่านอิมเอาแต่จ้องมองเขาโดยไม่พูดอะไร เอียนก็กระพริบตาและเรียกเบาๆ ว่า "ท่านแม่?"

ท่านอิมดึงสติกลับมา กวาดตามองเจ้าหญิงวีวี่ในรูปถ่าย แล้วพูดออกมาโดยไม่รู้ตัวว่า "ลูกชอบผู้หญิงแบบนี้เหรอ? ถ้าวัดกันที่สายเลือด เจ้าหญิงวีวี่ก็มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นผู้หญิงของลูก! แต่เพราะเจ้าหญิงวีวี่เป็นทายาทของ เนเฟอร์ตารี ดี. ลิลี่ ลูกจึงทำได้แค่ปฏิบัติกับเธอเหมือนของเล่นและแต่งงานกับเธอไม่ได้!"

"แต่งงาน?"

เอียนกระพริบตา แล้วส่ายหัวพูดว่า "เรื่องแต่งงานน่ะเป็นไปไม่ได้! เหตุผลที่ฉันชอบเธอเป็นเพราะฉันคิดว่าดอกไม้กำลังบานสะพรั่งสวยงาม และถ้าฉันไม่เด็ดมันกลับบ้าน ก็คงดูเหมือนฉันจะไร้ความรู้สึกไปหน่อย!"

เมื่อได้ยินดังนั้น ท่านอิมก็ไม่ลังเลเลย เธอหันไปมองกุนโกะที่ยืนอยู่นอกศาลาและสั่งว่า "นำกองอัศวินเทพไปที่อลาบาสต้าและจับตัวเจ้าหญิงวีวี่มาเดี๋ยวนี้!"

ก่อนที่กุนโกะจะทันได้ตอบสนอง เอียนก็รีบขัดจังหวะทันที "ท่านแม่ ถ้าจัดการแบบนั้นมันจะหมดสนุกเอานะ ที่สำคัญ เจ้าหญิงวีวี่ไม่ใช่ดอกไม้สวยงามเพียงดอกเดียวที่เบ่งบานในทะเล ฉันต้องไปสัมผัสความสุขในการเด็ดพวกมันด้วยตัวเอง"

จบตอน