ตอนที่ 80 หนอนประหลาด (ฟรี)

ภายใต้การห้ามปรามของเหวินถิงกวาง ในที่สุดเยว่หยุนหลานก็ไม่ได้สร้างความวุ่นวาย กลับไปยังหอจรรยางามเพื่อรอผลกับมารดา

เหวินถิงกวางเห็นท่าทางดีใจของเยว่หยุนหลาน ก็ไม่กล้าบอกเยว่หยุนหลานว่าหลิงเฟิงมีหวังเพียงห้าส่วน ทำได้เพียงภาวนาในใจอย่างเงียบๆ ว่าหลิงเฟิงจะประสบความสำเร็จ

เวลาผ่านไป พริบตาเดียวก็ถึงวันที่สามแล้ว

ชั้นสองของศาลาน้ำ ในห้องพักของเยว่จ้งเหลียน

“วันที่สามแล้ว!”

หลิงเฟิงลุกขึ้นจากเบาะรองนั่งอย่างช้าๆ สูดหายใจเข้าลึก

ช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดมาถึงแล้ว!

สองวันก่อนหน้า หลิงเฟิงได้ทำการผนึกวิญญาณ ผนึกกายทิพย์ให้เยว่จ้งเหลียนเสร็จสิ้นแล้ว วันนี้จะทำการผนึกจิตวิญญาณให้เยว่จ้งเหลียนอีกครั้ง ก็จะสามารถใช้เนตรแห่งการแย่งชิงของตน “จับ” หนอนประหลาดที่ซ่อนอยู่ในร่างกายของเยว่จ้งเหลียนออกมาได้

หนอนประหลาดตัวนั้น คล้ายไม่มีรูปไม่มีร่าง สามารถกลายเป็นพลังต้นกำเนิดได้ ทั้งยังลวงตาราวกับวิญญาณ วิธีการทั่วไปแม้จะผ่าท้องเยว่จ้งเหลียนก็ไม่สามารถนำออกมาได้

มีเพียงเนตรแห่งการแย่งชิงของตนเองเท่านั้น เมื่อระบุพิกัดกลิ่นอายของหนอนประหลาดตัวนั้นได้ หนอนประหลาดตัวนั้นก็ไม่มีทางหนีรอดไปได้

แม้หลิงเฟิงจะเคยใช้เนตรแห่งการแย่งชิงเพียงครั้งเดียว แต่ก็รู้ถึงความน่ากลัวของมันเป็นอย่างดี

พยุงคนตายที่มีชีวิตบนเตียงขึ้นมา หลิงเฟิงนั่งขัดสมาธิอยู่หน้าเยว่จ้งเหลียน

ตอนนี้เยว่จ้งเหลียน ท่อนบนเต็มไปด้วยเข็มทองเรียงเป็นแถวๆ เหมือนเม่นตัวหนึ่ง

เมื่อหลิงเฟิงทำค่ายกลผนึกวิญญาณสำเร็จ เยว่จ้งเหลียนก็จะเข้าสู่สภาวะตายเทียมชั่วคราว

มีเพียงในสภาวะนี้เท่านั้นที่เนตรแห่งการแย่งชิงจะสัมผัสไม่ได้ถึงพลังชีวิตของเยว่จ้งเหลียน จึงจะสามารถล็อคพลังชีวิตของหนอนประหลาดตัวนั้นได้อย่างแม่นยำ แล้วจึงจับมันออกมา

นี่คือวิธีเดียวที่หลิงเฟิงคิดได้ แม้จะเสี่ยง แต่ก็เป็นวิธีที่ดีที่สุด

มิเช่นนั้น แม้เขาจะเติมเต็มแผนภาพพลังชีวิตให้เยว่จ้งเหลียน ก็เป็นเพียงการทำให้หนอนประหลาดตัวนั้นได้รับพลังชีวิตมากขึ้นเท่านั้น

“ซานจง! จิ่วเหว่ย! จวี้เชว่! เสินเชว่! ชี่ไห่! กวนหยวน!...”

หลิงเฟิงตบเข็มทองเข้าไปในจุดฝังเข็มสำคัญต่างๆ ของเยว่จ้งเหลียนโดยตรง แม้เยว่จ้งเหลียนจะอยู่ในสภาวะคนตายที่มีชีวิต ใบหน้าก็ยังคงแสดงสีหน้าเจ็บปวดอย่างยิ่ง

“เข็มสุดท้าย เสินถิง!”

หลิงเฟิงใช้นิ้วสองข้างหนีบเข็มทอง แทงตรงไปยังจุดเสินถิงบนหน้าผากของเยว่จ้งเหลียน ทันใดนั้น การหายใจ การเต้นของหัวใจ ชีพจรของเยว่จ้งเหลียนก็หยุดลงทั้งหมด ร่างกายเย็นลงอย่างรวดเร็ว เข้าสู่สภาวะตายเทียมแล้ว ไม่เหลือพลังชีวิตแม้แต่น้อย

“ตอนนี้แหละ!”

หลิงเฟิงสูดหายใจเข้าลึก กระตุ้นพลังโลหิตที่วนเวียนอยู่ในตันเถียนทะเลปราณ นั่นคือกุญแจสำคัญในการกระตุ้นเนตรแห่งการแย่งชิง

พลังโลหิตค่อยๆ พุ่งขึ้น หลิงเฟิงรู้สึกเพียงว่าในสมองบวมขึ้น หน้าผากคล้ายถูกฉีกออกอย่างแรง ลูกปัดสีเลือดลูกหนึ่ง คล้ายลูกตาแดงก่ำฝังอยู่บนหน้าผากของหลิงเฟิง!

นี่คือเนตรมายาที่สามของหลิงเฟิง เนตรแห่งการแย่งชิง

กดความกระหายเลือดในใจไว้ สายตาของหลิงเฟิงมองไปยังร่างที่ตายเทียมของเยว่จ้งเหลียน

“กระหายโลหิต! แย่งชิง!”

หลิงเฟิงคำรามเสียงต่ำออกมาจากปาก ความว่างเปล่าเบื้องหน้าฉีกออก ยื่นมือมารที่ไม่มีตัวตนออกมา คว้าจากศีรษะของเยว่จ้งเหลียนเข้าไปในร่างกายของเขา

ทุกอย่างเป็นไปตามที่หลิงเฟิงคาดไว้ มือมารที่ไม่มีตัวตนนั้นไม่ได้สัมผัสถึงพลังชีวิตของเยว่จ้งเหลียน แต่กลับค้นพบสิ่งมีชีวิตอีกชนิดหนึ่งที่ซ่อนอยู่ในร่างกายของเยว่จ้งเหลียน

มือมารที่ไม่มีตัวตน ส่องแสงเจิดจ้าปกคลุมร่างกายทั้งหมดของเยว่จ้งเหลียน ทำให้หนอนประหลาดนั้นไม่มีที่หลบซ่อน

เวลาผ่านไปทีละน้อย บนหน้าผากของหลิงเฟิงมีเหงื่อออกเล็กน้อย

หนอนประหลาดตัวนั้นถึงกับสามารถหลบการจับพิกัดของมือมารที่ไม่มีตัวตนได้ หนีไปครั้งแล้วครั้งเล่า

ในสมองของหลิงเฟิงมึนงงเป็นพักๆ เขาใกล้จะไม่สามารถรักษาสภาพของเนตรแห่งการแย่งชิงไว้ได้แล้ว

โชคดีที่ ในขณะที่หลิงเฟิงใกล้จะหมดแรง ก็มีเสียง “จี๊ดๆ” ประหลาดจากร่างกายของเยว่จ้งเหลียนดังขึ้น

มือมารที่ไม่มีตัวตนบีบหนอนประหลาดตัวนั้นไว้ ก็จะกลืนกินอย่างเลือดเย็น

ทว่า ในชั่วขณะที่มือมารที่ไม่มีตัวตนจับหนอนประหลาดออกจากร่างกายของเยว่จ้งเหลียน หลิงเฟิงพบว่าพลังของตนเองหมดสิ้นลงแล้ว ไม่เพียงพอที่จะรักษาสภาพของเนตรแห่งการแย่งชิงได้อีกต่อไป

รอยแยกในความว่างเปล่าประสานกันอย่างรวดเร็ว มือมารที่ไม่มีตัวตนหดกลับเข้าไปในความว่างเปล่า ส่วนหนอนประหลาดตัวนั้นกลับรอดตายอย่างหวุดหวิด หนีรอดไปได้

หนอนประหลาดตกลงบนเตียง พลิกตัว ก็คิดจะหนีไป

หลิงเฟิงมือไวตาไว แทงเข็มออกไปโดยตรง แทงทะลุตัวมัน ตรึงไว้บนเตียงอย่างแน่นหนา

“จี๊ดๆ…”

หนอนประหลาดส่งเสียงร้องประหลาดต่อเนื่องกัน ในสมองของหลิงเฟิง กลับมีเสียงขอร้องเหมือนเด็กปรากฏขึ้น

“ปล่อยข้า… ปล่อยข้า! ขอร้องล่ะ!”

หลิงเฟิงเปลือกตากระตุก มองหนอนประหลาดที่ดิ้นรนไม่หยุดอย่างไม่อยากจะเชื่อ

หนอนประหลาดตัวนี้มีขนาดประมาณนิ้วหัวแม่มือ ทั้งตัวเหมือนผลึกสีม่วงใสราวกับผลึกแก้ว ด้านหลังมีเปลือกหนาชั้นหนึ่ง มีขาทั้งหมดหกขา ขาหน้าเป็นก้ามยาวคู่หนึ่ง คล้ายกับแมงป่องเล็กน้อย

เป็นพันธุ์ประหลาดที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนจริงๆ!

“เจ้ากำลังพูดอยู่หรือ”

หลิงเฟิงจ้องมองหนอนประหลาดตัวนั้น อดไม่ได้ที่จะถามไปประโยคหนึ่ง

“ข้าเอง ข้าเอง ก็คือข้า! ปล่อยข้าไปเถิด ขอร้องล่ะ!”

หนอนประหลาดบิดตัวไปมาอยากจะดิ้นให้หลุดจากเข็มทอง เสียง “จี๊ดๆ” ในปากก็เปลี่ยนเป็นภาษาของมนุษย์ปรากฏขึ้นในสมองของหลิงเฟิง

“เจ้าคือตัวอะไรกันแน่” หลิงเฟิงบิดเข็มทอง นำหนอนประหลาดตัวนั้นมาใกล้ตาของตน

จากนั้น เขาก็เห็นว่า หนอนประหลาดตัวเล็กๆ นี้ กลับมีใบหน้าที่เหมือนมนุษย์อย่างยิ่ง ดูแล้วน่ารักอยู่บ้าง!

“ข้าก็ไม่รู้ว่าข้าคืออะไร ข้ารู้เพียงว่า ตั้งแต่เกิดมา ข้าก็เอาแต่นอน”

เสียงของหนอนประหลาดนั้นอ่อนเยาว์อย่างยิ่ง กระทั่งมีเสียงเล็กเสียงน้อย ทำให้คนใจอ่อนได้ง่าย ไม่อาจทนฆ่ามันได้

หากให้คนอื่นเห็นหลิงเฟิงกำลังบีบหนอนตัวหนึ่งแล้วพูดกับตัวเอง เกรงว่าจะมองเขาเป็นคนบ้า

“เช่นนั้นเหตุใดเจ้าจึงทำร้ายคนผู้นี้” หลิงเฟิงชี้ไปที่เยว่จ้งเหลียนที่สลบอยู่ข้างๆ ถามเสียงเย็น

“เพราะข้าหิวนี่นา!”

หนอนประหลาดกระพริบตา มองหลิงเฟิงอย่างน่าสงสาร “ข้ากำลังนอนหลับสบายๆ ใครใช้ให้เจ้าคนนี้ปลุกข้า! ดังนั้นข้าจึงกระโดดไปบนตัวเขา อยากจะกัดเขาสักคำ ใครจะรู้ว่ากลับเข้าไปในร่างกายของเขาโดยไม่รู้ตัว ข้าก็อยากออกไปนะ แต่ทำอย่างไรก็ออกไม่ได้ ข้าหิว แน่นอนว่าต้องกินของแล้ว”

“หิว กินของ…” มุมปากของหลิงเฟิงกระตุกอย่างแรง

อาหารของหนอนประหลาดตัวนี้ กลับเป็นพลังชีวิตของมนุษย์!

กล่าวอีกนัยหนึ่งที่เข้าใจง่ายๆ ก็คือ กินอายุขัยโดยตรง!

“เช่นนั้นเจ้าสื่อสารกับข้าได้อย่างไร”

“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน พอข้ารีบร้อนก็ทำได้ทันที”

“รีบร้อนก็ทำได้…”

หลิงเฟิงมองหนอนตัวเล็กๆ นั้นอย่างไม่อยากจะเชื่อ ในสมองผุดขึ้นมาสี่คำ “พรสวรรค์พิเศษ”!   เจ้าตัวเล็กนี่ เกรงว่าคงมีที่มาไม่ธรรมดา!

“ขอโทษนะ ในเมื่อเจ้าทำร้ายมนุษย์ ข้าก็ทำได้เพียงกำจัดเจ้าเท่านั้น”

หลิงเฟิงสูดหายใจเข้าลึก แม้สิ่งที่เห็นตอนนี้จะน่าเหลือเชื่ออย่างยิ่ง แต่เขาก็สงบลงอย่างรวดเร็ว

เพราะเนตรอสูรและเนตรแห่งการแย่งชิงของตนเอง น่าเหลือเชื่อยิ่งกว่าหนอนประหลาดตัวนี้

“ว้าก เจ้าคนนี้ เจ้ามีความเห็นใจหรือไม่ ข้ายังเป็นเด็กนะ!” หนอนประหลาดร้องไห้โฮ “เจ้ารังแกคน เจ้าคนเลว!”

หลิงเฟิงหน้าดำทะมึน เจ้าหนอนตัวเล็กนี่กลับกล่าวหาคนอื่นก่อน!

ไม่ถูกต้อง มันไม่ใช่คนเลย!

“ไม่ได้ ถ้าข้าไม่กำจัดเจ้า เจ้าก็จะไปทำร้ายคนอื่นอีก!”

หลิงเฟิงทำหน้าเคร่งขรึม ที่จริงแล้ว ในใจเขาไม่ได้คิดจะกำจัดหนอนประหลาดตัวนี้แล้ว แต่กลับต้องการรับเจ้าตัวเล็กที่มีพรสวรรค์พิเศษนี้มาเป็นของตน

ในไข่มุกโลหิตชิงกำเนิด ยังมีแก่นแท้อสูรมากมายที่ตนเองไม่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้โดยตรง และเจ้าตัวเล็กนี่ โดยพื้นฐานแล้วก็ควรจัดอยู่ในประเภทสัตว์อสูร

ในเมื่อไข่มุกโลหิตชิงกำเนิดสามารถเลี้ยงดูสัตว์อสูรธรรมดาอย่างสุนัขจิ้งจอกหางแดงให้กลายเป็นเผ่าอสูรได้ เช่นนั้นก็ย่อมสามารถเลี้ยงดูหนอนประหลาดตัวนี้ขึ้นมาได้เช่นกัน

ด้วยความฉลาดและความสามารถที่ท้าทายสวรรค์ของมัน ในอนาคตย่อมสามารถเป็นกำลังสำคัญให้ตนเองได้อย่างแน่นอน

แต่ก่อนหน้านั้น ต้องหลอกมันมาเป็นสัตว์เลี้ยงวิญญาณของตนเองเสียก่อน นั่นนับว่าปลอดภัยกว่ามาก