บทที่ 619 ศึกแห่งการเลื่อนขั้น (4)

บทที่ 619 ศึกแห่งการเลื่อนขั้น (4)

"ไม่ต้องรีบรายงานหรอก... นายลองคิดดูสิ เป็นไปได้ไหมว่าพวกกำลังเสริมจะโดนดักซุ่มโจมตี จนกลายเป็นการต่อสู้ครั้งใหญ่?"

"อีกอย่าง ลูกพี่ใหญ่เพิ่งจะเริ่มกระบวนการทะยานฟ้า และพวกนั้นก็มีเป้าหมายเดียวกัน ตามหลักแล้วพวกมันน่าจะร่วมมือกันก่อนไม่ใช่เหรอ? รอให้จัดการกองกำลังของยอดฝีมือขอบเขตทะยานฟ้าเสร็จแล้ว ค่อยมาแตกคอกันเพราะผลประโยชน์ แล้วค่อยเริ่มฆ่าฟันกันเองทีหลัง..."

ข้อสันนิษฐานของฉินอันฟังดูสมเหตุสมผลกับตรรกะในสถานการณ์ปัจจุบันมาก

หัวหน้าเผ่าเสือดาวครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก็รู้สึกว่าสถานการณ์นี้น่าจะเป็นไปได้มากกว่า

"งั้นถ้าเป็นอย่างที่นายว่า ตอนนี้เราควรไปช่วยพวกเขาก่อนดีไหม? ไม่อย่างนั้นพอกำลังเสริมมาถึง แล้วกองกำลังกระจัดกระจาย ไม่ได้รับความช่วยเหลือเท่าที่ควร เผลอๆ ถ้าไม่ระวังอาจจะโดนพวกอื่นกวาดล้างจนหมดก็ได้..."

ในขณะที่ทั้งสองกำลังปรึกษากัน

ความเคลื่อนไหวแปลกๆ ก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นในเส้นทางอื่นๆ เช่นกัน

เพียงแต่ความวุ่นวายไม่ได้รุนแรงเท่ากับฝั่งของนกพิราบขาว

เห็นได้ชัดว่าเริ่มมีผู้เล่นปะทะกันมากขึ้นเรื่อยๆ ส่วนจะเป็นมิตรหรือศัตรูนั้น หัวหน้าเผ่าเสือดาวและฉินอันยังไม่กล้าฟันธงในตอนนี้

"คลื่นลูกเก่ายังไม่ทันไป คลื่นลูกใหม่ก็ซัดมาอีกแล้ว..." หัวหน้าเผ่าเสือดาวมองไปยังตีนเขาที่เกิดความเคลื่อนไหว แล้วอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ

"พอได้แล้ว หุบปากไปเลย!"

ฉินอันกลอกตา ขัดจังหวะการตัดพ้อของหัวหน้าเผ่าเสือดาว แล้วรีบบึ่งกลับไปยังน่านฟ้าใต้จุดที่หลินเป่ยกำลังทะยานฟ้า พร้อมเร่งเร้า "ตอนนี้เรารีบไปรายงานสถานการณ์ปัจจุบันให้ซ้ออันเมิ่งรู้ก่อนดีกว่า แล้วค่อยทำตามคำสั่งเธอ เรื่องอื่นไม่ใช่กงการอะไรที่เราต้องไปกังวล..."

"รู้แล้วน่า รู้แล้ว!" หัวหน้าเผ่าเสือดาวรีบพยักหน้าแล้วเร่งฝีเท้าตามฉินอันให้ทัน "เฮ้ย? ไอ้น้อง รอข้าด้วยสิ! เมื่อกี้เอ็งเป็นคนบอกเองว่าไม่ต้องรีบ แล้วไหงตอนนี้ถึงรีบจี๋เลยวะ เอ็งนี่มันพวกสองมาตรฐานชัดๆ..."

"ก็เมื่อกี้ฉันแค่อยากวิเคราะห์สถานการณ์ให้ชัวร์ก่อนไม่ใช่หรือไง?" สีหน้าของฉินอันดูขัดเขินเล็กน้อย เพื่อรักษาหน้า เขาจึงแถไปน้ำขุ่นๆ ว่า "ไม่เคยได้ยินคำว่า 'แผนการไม่ทันการเปลี่ยนแปลง' หรือไง? อีกอย่าง ใครจะไปรู้ว่าการตะลุมบอนจะเกิดขึ้นเร็วขนาดนี้?

ถ้าผู้เล่นฝ่ายอื่นไม่รวมกลุ่มกัน นี่อาจเป็นโอกาสให้เราลอบโจมตีแล้วชุบมือเปิบเก็บผลประโยชน์แบบตาอยู่ก็ได้ แบบนั้นหวานหมูเลยนะ...

ไม่งั้นฉันจะรีบไปทำไม? เมื่อกี้ฉันเพิ่งนึกแผนเด็ดออกไง ให้นายนำทัพหน้า แล้วเราไปไล่ฆ่าพวกมันให้เรียบ ไม่ดีหรือไง?"

"เชี่ยเอ๊ย?"

หัวหน้าเผ่าเสือดาวตกใจในตอนแรก ก่อนจะทำหน้าเหมือนบรรลุสัจธรรม แสดงสีหน้าประจบประแจง แล้วหัวเราะร่าขณะวิ่ง "ที่แท้สมองของพี่ฉินก็เฉียบคมขนาดนี้? สมแล้วที่เป็นคนสนิทที่ลูกพี่ใหญ่เลี้ยงดูมา ดูท่าจะเป็น 'กุนซือหัวเส' อย่างที่เขาว่ากันจริงๆ หวังว่าวันหน้าพี่ฉินจะช่วยชี้แนะข้าด้วยนะ..."

"เอ่อ..." ฉินอันทำหน้าไม่ถูก แถมยังดูลนลานเล็กน้อย

ในเมื่อหัวหน้าเผ่าเสือดาวเข้าใจผิด ก็ปล่อยให้เข้าใจผิดไปเถอะ!

ยังไงเขาก็ไม่กล้าบอกความจริงหรอกว่าตัวเองโดนจับตัวมา แล้วจับพลัดจับผลูมาอยู่กับหลินเป่ยเพราะอุบัติเหตุ ขืนบอกไปก็เสียหน้าแย่

ไม่นานนัก

พวกเขาก็มาถึงตำแหน่งของอันเมิ่ง

เวลานี้ เหล่าผู้เล่นมารวมตัวกันที่ยอดเขาลั่วเสินฝั่งเหนือ

ตัวละครสำคัญจากเส้นทางเดียวกัน ข้ามมิติ... และคนอื่นๆ ล้วนกำลังเฝ้าสังเกตการทะยานฟ้าของหลินเป่ยอยู่กลางอากาศ

เนื่องจากไอทะยานฟ้าในเวลานี้เข้มข้นมาก ผู้เล่นทุกคนสามารถสัมผัสได้ว่าค่าสถานะและพลังแห่งกฎเกณฑ์กำลังค่อยๆ ฟื้นฟู เพียงแค่ยืนดูเฉยๆ ก็ได้รับประโยชน์มากมายแล้ว

แน่นอนว่าคนที่มายืนตรงนี้ได้ย่อมต้องมีฝีมือพอตัว ส่วนพวกที่ฝีมือไม่ถึงขั้นอย่างฉินอัน ล้วนถูกส่งออกไปลาดตระเวนและเฝ้าระวังภัย

"ซ้อครับ ซ้อ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว มีผู้เล่นปะทะกันในเส้นทางฝั่งเหนือของเรา แถมการต่อสู้ที่ตีนเขาก็ดูจะดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ ศัตรูคงใกล้จะมาถึงแล้ว..."

ฉินอันที่วิ่งหน้าตื่นมารีบรายงานทุกสิ่งที่ได้เห็นและได้ยินในรวดเดียว รวมถึงข้อสันนิษฐานและแผนการของเขาด้วย

ขอเพียงอันเมิ่งตอบตกลง เขาจะอาสาออกรบเป็นทัพหน้าเพื่อสร้างผลงานร่วมกับหัวหน้าเผ่าเสือดาวทันที

"ตกลง!"

ยังไม่ทันที่อันเมิ่งจะพูดอะไรต่อ