บทที่ 7 โรงประมูลเปิดแล้วเหรอ? งั้นฉันจะช็อป ช็อป ช็อปให้แหลก!

บทที่ 7 โรงประมูลเปิดแล้วเหรอ? งั้นฉันจะช็อป ช็อป ช็อปให้แหลก!

ยามพลบค่ำ เวลา 6 โมงเย็นพอดิบพอดี

ดวงอาทิตย์อัสดงดุจเปลวเพลิง ย้อมมวลเมฆทั่วท้องฟ้าจนกลายเป็นสีแดงฉาน

ผืนน้ำทะเลราวกับกระจกเงา สะท้อนภาพความงดงามอันเจิดจ้า

ทว่าหลินเป่ยกลับไม่มีกะจิตกะใจจะชื่นชมความงามดั่งฝันมายาเหล่านั้น

สาเหตุก็เพราะตั้งแต่เที่ยงยันบ่าย เขาตกได้กล่องสมบัติไม้มาแค่สองกล่องเท่านั้น แถมวัสดุข้างในก็มีแค่น้ำกับขนมปัง

"คันเบ็ดของฉันเลเวล 9 จริงหรือเปล่าเนี่ย?"

ถ้าไม่ใช่เพราะวันนี้ตกได้กล่องไม้สีแดงมาหนึ่งกล่อง หลินเป่ยคงเริ่มสงสัยจริงๆ แล้วว่าคันเบ็ดของเขาไม่ได้เลเวล 9

"เฮ้อ!" เขาถอนหายใจ หยิบหน้าสมุดออกจากช่องเก็บของในระบบ แล้วพึมพำกับตัวเอง "ส่งของกับกล่องให้หลิวหรูเยียนไปก่อนแล้วกัน!"

วินาทีที่หยิบหน้าสมุดออกมา

หลินเป่ยก็พบว่าประกาศการเอาชีวิตรอดในหน้าแรกมีการอัปเดต

【วันนี้เป็นวันที่สองของการเอาชีวิตรอด เนื่องจากจำนวนผู้เล่นที่เสียชีวิตในเขตพื้นที่นี้เกิน 1,500 คนแล้ว ช่องแชทระดับภูมิภาคและโรงประมูลจะเปิดให้บริการก่อนกำหนดในเวลาเที่ยงคืน 00:00 น. เพื่อช่วยให้ผู้เล่นมีชีวิตรอดได้ดียิ่งขึ้น】

【คำใบ้: หลังเวลา 18:00 น. เป็นเวลาพักผ่อน คันเบ็ดจะไม่สามารถตกกล่องสมบัติได้อีก】

"ข่าวดีนี่หว่า!" หลินเป่ยอุทานออกมาหลังจากอ่านประกาศจบ

การเปิดช่องแชทจะทำให้เขาค้นหาสาวๆ เกรดพรีเมียมได้มากขึ้น จะได้ไม่ต้องส่งของให้ผู้หญิงคนเดียวแล้วโดนเอาเปรียบอยู่ฝ่ายเดียว ซึ่งมันสร้างความประทับใจที่ไม่ดีเลย

ส่วนโรงประมูลนี่สิ เครื่องมือชั้นยอดสำหรับการเติบโต เพราะของที่ขายในนั้นไม่ใช่ของจำลอง

เขาแค่ต้องเอาอาหาร น้ำ ไม้ ตะปูเหล็ก และไอเทมอื่นๆ ไปแลกเปลี่ยนกับคนอื่น แล้วค่อยโอนของเหล่านั้นไปให้สาวสวยเป้าหมาย นี่คือทางลัดในการปั๊มวัสดุที่มั่นคงกว่าการตกกล่องสมบัติเป็นไหนๆ

ส่วนเรื่องคำใบ้นั้น หลินเป่ยไม่ได้ใส่ใจมากนัก

ยังไงซะแหล่งที่มาของเสบียงเขาก็มาจากระบบอยู่แล้ว

อารมณ์ดีขึ้นเป็นกอง หลินเป่ยพลิกหน้ากระดาษไปที่ส่วนเพื่อน แล้วส่งน้ำกับขนมปังเป็นของขวัญให้หลิวหรูเยียน พร้อมพึมพำกับตัวเองว่า

"ต่อไปคงไม่ค่อยมีโอกาสส่งของให้เธอแล้วล่ะ ถ้าอยากมีกินมีใช้ไม่อั้น ก็ภาวนาให้เราได้เจอกันกลางทะเลเถอะ! พี่หลินคนนี้สัญญาว่าจะดูแลอย่างดีที่สุดเลย"

【มอบเสบียงให้หลิวหรูเยียนสำเร็จ...】

【ขอแสดงความยินดีด้วย โฮสต์! การมอบเสบียงให้เพศหญิงเกิดการทวีคูณแบบคริติคอล ได้รับ: น้ำ × 1,000, ขนมปัง × 2,000】

หลังจากจัดการธุระเสร็จ เนื่องจากตกปลาต่อไม่ได้แล้ว หลินเป่ยเลยว่างจัด ได้แต่นั่งชมวิวทิวทัศน์รอบๆ

......

......

กลางดึก เวลา 23:00 น.

ราตรีกาลดั่งน้ำหมึก ปกคลุมทั่วผืนมหาสมุทร

แสงจันทร์ดั่งเกล็ดน้ำแข็ง สาดส่องลงบนผิวน้ำอย่างนุ่มนวล

บนแพไม้ขนาด 10 ตารางเมตร ชายคนหนึ่งกำลังจับจ้องไปยังแพขนาด 200 ตารางเมตรที่อยู่ไม่ไกล

ชายคนนี้ชื่อหวังหย่ง อาชีพโค้ชฟิตเนส

เวลานี้ เขาเล็งเป้าไปที่แพของหลินเป่ยเรียบร้อยแล้ว

"แม่เจ้า! นั่นมันแพที่รื้อถอนได้อีกอันเหรอ?"

"ไม่สิ!"

"ใหญ่ขนาดนั้นจะรื้อทำไม? ยึดมาเป็นของตัวเองเลยดีกว่า จากปืนพกอัปเกรดเป็นปืนใหญ่ชัดๆ..."

ถึงตรงนี้ ความตื่นเต้นและความโลภของหวังหย่งก็พุ่งทะลักปรอท เขารีบจ้วงพายไม้พุ้ยน้ำมุ่งหน้าไปหาเป้าหมายเร็วยิ่งขึ้น

— — — ไม่นานนัก

หวังหย่งก็ปีนขึ้นมาบนแพของหลินเป่ยได้สำเร็จ

หลังจากมองสำรวจไปรอบๆ เขาก็อดหัวเราะไม่ได้ "เฮ้ย มีไก่ด้วย แถมยังมีศาลาไม้กับบ้านไม้ด้วย! รวยเละแล้วกู~"

พูดจบ

หวังหย่งก็หยิบหน้าสมุดออกมา พยายามจะยกเลิกการผูกมัดแพของตัวเองเพื่อยึดครองแพที่ดีกว่านี้

【การผูกมัดล้มเหลว แพนี้มีผู้เล่นครอบครองอยู่แล้ว】

"มีคนจองแล้ว?" หวังหย่งอุทานออกมาโดยไม่รู้ตัว

แต่เพียงครู่เดียว เขาก็รีบกดเสียงลงต่ำกระซิบกระซาบ "มันคงยังนอนอยู่ในบ้านไม้นั่นแหละ... หึหึ! ช่วงเวลาดีๆ ของแกจบลงแค่นี้แหละ ทุกอย่างจะต้องตกเป็นของข้า..."

คิดได้ดังนั้น

สีหน้าของหวังหย่งค่อยๆ เปลี่ยนเป็นดุร้าย ใบหน้าบิดเบี้ยวเล็กน้อยด้วยความโหดเหี้ยม ย่องฝีเท้าตรงไปยังประตูบ้านไม้กลางแพ

หนึ่งก้าว

สองก้าว

สามก้าว

— — — ในชั่วพริบตา

หวังหย่งมายืนอยู่ที่หน้าประตูบ้านไม้แล้ว

เขาค่อยๆ ผลักประตูไม้เข้าไปอย่างระมัดระวัง พยายามไม่ให้เกิดเสียง เพื่อไม่ให้ผู้เล่นข้างในรู้ตัว

ทว่า ทันทีที่ประตูไม้เปิดออก

ไม้กระบองหนามแหลมคมก็ฟาดเปรี้ยงเข้าใส่หน้าของหวังหย่งเต็มๆ

ในระยะประชิดขนาดนี้ แถมยังไม่ทันได้ตั้งตัว เขาไม่มีทางหลบพ้นได้เลย

"อ๊ากกก~~~"

หนามแหลมบนกระบองฝังลึกลงไปในศีรษะของหวังหย่ง เลือดสดๆ พุ่งกระฉูด ร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด

ก่อนที่หวังหย่งจะได้ทันขัดขืน หลินเป่ยที่มีค่าความคล่องตัวสูงลิ่ว ก็หวดกระบองใส่หน้าเขาอีกครั้ง

หนึ่งที

สองที

......

ด้วยการโจมตีจุดตายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใบหน้าของหวังหย่งเละเทะจนจำเค้าเดิมไม่ได้ เต็มไปด้วยเลือด

สติสัมปชัญญะค่อยๆ เลือนราง แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสิ้นหวัง ลำคอไม่อาจเปล่งเสียงใดๆ ได้อีก สุดท้ายเขาก็ล้มหงายหลังลงไปอย่างหมดสภาพ เลือดไหลนองย้อมพื้นแพจนกลายเป็นสีแดงฉาน

"มีปัญญาแค่นี้เองเหรอ? อาวุธก็ไม่มี ใครให้ความกล้าแกมาปล้นกัน?" หลินเป่ยบ่นอุบอิบ แล้วรีบเริ่มจัดการเก็บกวาด

"เวรเอ้ย ตัวหนักชะมัด!"

ลากศพออกมาจากบ้านไม้ แสงจันทร์สว่างจ้าส่องกระทบ เห็นสภาพการตายของหวังหย่งชัดเจน ความรู้สึกขยะแขยงและคลื่นไส้ตีตื้นขึ้นมาในอก

"อึ้ก~~"

ยังไงซะนี่ก็เป็นครั้งแรกที่หลินเป่ยฆ่าคน จะไม่ชินก็เป็นเรื่องปกติ

หลังจากโยนศพทิ้งทะเลไปแล้ว เขาก็อดไม่ได้ที่จะพูดด้วยความหวาดหวั่นที่ยังหลงเหลืออยู่

"โชคดีที่มีสกิล 'สัมผัสเจตนามาดร้าย' พอรู้ว่ามีคนคิดร้ายบุกเข้ามาเลยเตรียมตัวทัน"

"ดูเหมือนสกิลนี้จะมีประโยชน์กว่าที่คิดแฮะ"

พูดจบ หลินเป่ยก็เดินไปที่แพของหวังหย่ง ยึดคันเบ็ด แพ น้ำ ขนมปัง และหน้าสมุดของอีกฝ่ายมาโดยไม่ลังเล

【รื้อถอนแพสำเร็จ ได้รับ ไม้ × 6, ตะปูเหล็ก × 6】

【รื้อถอนหน้าสมุดสำเร็จ ได้รับ แกนกลางหน้าสมุด × 1】

— — — — — —

【แกนกลางหน้าสมุด】

ระดับ: ไม่ทราบ

ประเภท: วัสดุขั้นสูง

คำอธิบาย: ยังไม่ปลดล็อก

— — — — — —

"ยังไม่ปลดล็อก?"

หลินเป่ยเลิกสนใจ แล้วตั้งตารอเวลาเที่ยงคืนต่อไป

......

......

23:59 น.

ภายในบ้านไม้บนแพ

"♫ ♫ ♫ คนเรามีแค่สองมือ การกอดไว้ไม่อาจครอบครอง หากคิดครอบครองต้องเรียนรู้ที่จะสูญเสียก่อน..."

หลินเป่ย หลังจากฆ่าคนไปหมาดๆ ก็ฮัมเพลง "ใต้ภูเขาไฟฟูจิ" (Under Mount Fuji) เพื่อบรรเทาอาการคลื่นไส้ พลางดูเวลาที่ไหลผ่านบนหน้าสมุด รอคอยโรงประมูลเปิด

3

2

1

เมื่อนับถอยหลังถึง 0

หลินเป่ยรีบกดเข้าไปดูโรงประมูลทันทีโดยไม่รีรอ

— — — — — —

【โรงประมูล】

"น้ำหนึ่งขวด: ต้องการแลกกับไม้ 10 ท่อน หรือ ตะปูเหล็ก 10 ตัว"

"ขนมปังสองก้อน: ต้องการแลกกับน้ำหนึ่งขวด"

"แผ่นโลหะ × 2: ต้องการแลกกับน้ำหนึ่งขวด"

"ถุงน่องสีขาวสภาพ 80% × 1: ต้องการแลกกับน้ำหนึ่งขวด"

"ชุดชั้นในลูกไม้สภาพ 90% × 1: ต้องการแลกกับน้ำหนึ่งขวด, ขนมปังหนึ่งก้อน"

"ไม้ × 5: ต้องการแลกกับน้ำหนึ่งขวด"

"......."

— — — — — — —

"โอ้โฮ?"

"เพิ่งเปิดก็มีคนลงขายของกันเพียบเลย"

หลินเป่ยดีใจจนเนื้อเต้น รีบเริ่มไล่กว้านซื้อด้วย "ของจำลอง" ทันที

【แลกเปลี่ยนสำเร็จ คุณได้รับน้ำหนึ่งขวด】

【แลกเปลี่ยนสำเร็จ คุณได้รับขนมปังหนึ่งก้อน】

【แลกเปลี่ยนสำเร็จ คุณได้รับแผ่นโลหะ × 2】

【แลกเปลี่ยนสำเร็จ คุณได้รับชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ × 1】

【......】