บทที่ 11 ครัวคุณย่าเหวินกับนัดตีป้อมรอบดึก

บทที่ 11 ครัวคุณย่าเหวินกับนัดตีป้อมรอบดึก

ดูเหมือนว่าปลาในบ่อเหล่านี้จะได้รับการดูแลมาเป็นพิเศษ ปลาเรนโบว์เทราต์แต่ละตัวดูอ้วนท้วนสมบูรณ์ ทว่าพวกมันก็ยังมีความตะกละ ชื่นชอบขนมขบเคี้ยวที่นักท่องเที่ยวโยนลงไปให้เป็นที่สุด

หลินซือซือ หลินลี่เอ๋อร์ และไป๋ปิงปิง ต่างก็สนุกสนานกับการหยอกล้อฝูงปลาเหล่านั้นอยู่ครู่หนึ่ง

จากนั้นพวกเขาก็แวะชมพิพิธภัณฑ์เส้นทางสายชาม้า และชื่นชมประวัติศาสตร์ความเป็นมาของการพัฒนาเมืองเก่าซู่เหอ

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เผลอแป๊บเดียวท้องฟ้าก็เริ่มมืดสลัว

เมื่อคณะทัวร์เดินออกมาจากพิพิธภัณฑ์ ก็เป็นเวลาหกโมงเย็นพอดี ท้องฟ้าเริ่มหม่นแสงลง โดยมีแสงอาทิตย์ยามอัสดงแต่งแต้มอยู่บนขอบฟ้า

ไกด์นำเที่ยวเดินเข้ามาพร้อมกับไมโครโฟนขนาดเล็ก

"ทุกท่านครับ ทริปวันที่สองในเมืองเก่าซู่เหอของเราสิ้นสุดลงเพียงเท่านี้ ก่อนจะแยกย้ายกัน เราจะไปรับประทานอาหารค่ำแบบกลุ่มกันที่ร้าน 'ครัวคุณย่าเหวิน' หลังจากนั้นเราจะพาทุกท่านกลับไปพักผ่อนที่โรงแรมจินเม่า ส่วนวันพรุ่งนี้ สถานที่ที่เราจะไปเยือนคือ 'ช่องแคบเสือกระโจน' อันโด่งดัง ขอให้ทุกท่านตั้งตารอได้เลยครับ"

คำพูดของไกด์ปลุกความตื่นเต้นให้กับกลุ่มของซูเช่อและหลินซือซือขึ้นมาทันที

ช่องแคบเสือกระโจน

สถานที่แห่งนี้เรียกได้ว่ามีชื่อเสียงโด่งดัง ทุกคนต่างเคยเรียนรู้ถึงทิวทัศน์อันงดงามตระการตาของที่นี่มาตั้งแต่ในหนังสือเรียนชั้นประถม

โดยเฉพาะความยิ่งใหญ่อลังการของสายน้ำที่ไหลเชี่ยวกรากในช่องแคบเสือกระโจน แม้แต่ซูเช่อเองก็ยังสัมผัสได้ถึงพลังอำนาจของธรรมชาติผ่านคลิปวิดีโอในติ๊กต็อก

ขนาดนั่งเครื่องบินเขายังรู้สึกทึ่งในบางจังหวะ เขาจึงจินตนาการไม่ออกเลยว่า หากได้ไปเห็นช่องแคบเสือกระโจนด้วยตาตัวเองในวันพรุ่งนี้ ความรู้สึกของเขาจะเป็นเช่นไร

สามสาวรอบกายเขา โดยเฉพาะหลินซือซือ ก็ดูตื่นเต้นไม่แพ้กัน

หลังจากได้สัมผัสความงดงามของเมืองเก่าลี่เจียงในครั้งนี้ พรุ่งนี้พวกเธอก็จะได้ไปสัมผัสกับช่องแคบเสือกระโจนที่มีชื่อเสียงระดับประเทศ นี่ถือเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าจับตามองที่สุดในทริปนี้เลยทีเดียว

จากนั้น ทุกคนก็มาถึงร้านอาหารครัวคุณย่าเหวิน

ร้านนี้ถือเป็นร้านเก่าแก่ในเมืองเก่าซู่เหอ และได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม

ขณะนี้เป็นเวลาอาหารเย็น จึงมีนักท่องเที่ยวทยอยเข้ามาใช้บริการอย่างไม่ขาดสาย

โชคดีที่ทางไกด์ได้จองโต๊ะไว้ล่วงหน้าแล้ว กลุ่มของซูเช่อที่มีกันสิบสองคนถูกแบ่งออกเป็นสามโต๊ะ ซึ่งลงตัวพอดี

ซูเช่อ หลินซือซือ หลินลี่เอ๋อร์ และไป๋ปิงปิง นั่งโต๊ะเดียวกันตามความคาดหมาย

เมนูขึ้นชื่ออย่าง 'ซี่โครงหมูสูตรลับคุณย่า' เป็นจานเด็ดที่พนักงานแนะนำและแทบทุกโต๊ะต้องสั่ง

ซูเช่อสั่งซี่โครงหมูสูตรลับคุณย่า ปลาย่างสไตล์น่าซี และเต้าหู้กระทะร้อน

แต่อาหารเหล่านี้คงไม่พอกับจำนวนคนสี่คนแน่ๆ ซูเช่อจึงส่งเมนูให้กับสามสาว

หลินซือซือ หลินลี่เอ๋อร์ และไป๋ปิงปิง จึงช่วยกันสั่งเพิ่ม มีทั้งซี่โครงหมูหมัก ผัดดอกไม้แห่งสายน้ำ ชาเนย วุ้นถั่วลูกไก่ หม้อไฟแพะดำ และซุปไก่นึ่ง ถึงจะพอใจ

เมนูเหล่านี้ล้วนเป็นอาหารพื้นเมืองยอดนิยมที่หาทานได้ยากสำหรับคนจากเมืองใหญ่อย่างเซี่ยงไฮ้ ครั้งนี้พวกเขานับว่าโชคดีจริงๆ ที่ได้ลิ้มลองอาหารรสเลิศมากมายขนาดนี้

ระหว่างที่พนักงานกำลังทยอยเสิร์ฟอาหาร

หลินซือซือก็เอ่ยถามซูเช่อขึ้นมา "ดูเหมือนทางทัวร์จะไม่มีโปรแกรมช่วงค่ำนะ ซูเช่อ กลับไปที่ห้องแล้วนายมีแผนจะทำอะไรต่อหรือเปล่า"

ซูเช่อคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วส่ายหน้า "ยังไม่ได้คิดเลย คงไม่ได้ออกไปไหนหรอกมั้ง"

"งั้นก็ดีเลย! คืนนี้พวกเราสี่คนมาเล่นเกมด้วยกันเถอะ เดินเที่ยวมาทั้งวันแล้ว พักผ่อนเล่นเกมในห้องน่าจะเป็นวิธีผ่อนคลายที่ดี" หลินซือซือทำหน้าตาคาดหวัง

"ฉันว่าเป็นความคิดที่ดีนะ" ไป๋ปิงปิงพยักหน้าเห็นด้วย

"ไม่มีปัญหา วันนี้ฉันก็ไม่อยากออกไปไหนเหมือนกัน" หลินลี่เอ๋อร์สนับสนุน

"ซูเช่อ นายว่าไง จะเล่นด้วยกันไหม"

เมื่อได้รับความเห็นชอบจากเพื่อนๆ หลินซือซือจึงหันมาถามซูเช่อ

"อืม ก็ได้นะ แต่ผู้ชายอย่างผมเข้าไปในห้องพวกคุณจะดูไม่ดีหรือเปล่า" ซูเช่อถามด้วยความเกรงใจ

หลินซือซือหัวเราะเบาๆ "มันเป็นห้องโรงแรม ไม่ใช่บ้านสักหน่อย ไม่เป็นไรหรอกน่า"

ซูเช่อยิ้ม รู้สึกว่าตัวเองคงคิดมากไปเอง เขาตรองดูครู่หนึ่งก่อนตอบ "โอเค งั้นก็ได้ ผมไม่ได้เล่นเกมเมอร์ใต้นภามานานแล้ว ถ้าเล่นกากอย่าว่ากันนะ"

"ฮิๆ เล่นขำๆ น่า ยังไงปกติฉันก็เล่นโหมดจับคู่อยู่แล้ว ไม่มีการจำกัดแรงก์หรอก" หลินลี่เอ๋อร์พูดอย่างคนคุ้นเคยกับเกมดี

"ไม่เป็นไรหรอก เล่นกันหลายคนสนุกดีออก" ไป๋ปิงปิงเสริม

"โอเค งั้นตกลงตามนี้นะ" หลินซือซือยิ้มกว้างจนแก้มปริ

ในตอนนั้น อาหารทุกจานก็ถูกนำมาเสิร์ฟจนครบ

ซี่โครงหมูสูตรลับคุณย่าจานโตดูน่าทานมาก ซูเช่อคีบขึ้นมาชิมหนึ่งชิ้น

รสชาติเข้มข้น กรอบนอกนุ่มใน สมคำร่ำลือจริงๆ

ซูเช่อเอ่ยปากชมไม่หยุด "พวกคุณลองชิมซี่โครงนี่ดูสิ อร่อยสุดยอดเลย!"

"จริงเหรอ?"

"ไหนขอลองหน่อย"

ทุกคนต่างลองชิมและเห็นพ้องต้องกันว่ารสชาติดีเยี่ยม พริบตาเดียวซี่โครงทั้งจานก็ถูกจัดการจนเกลี้ยง

นอกจากนี้ ปลาย่างสไตล์น่าซีที่ซูเช่อสั่งก็สดหวาน เนื้อนุ่มละมุนลิ้น ช่วยเจริญอาหารได้เป็นอย่างดี

รวมถึงหม้อไฟไก่ของหลินซือซือ หม้อไฟแพะดำของหลินลี่เอ๋อร์ และชาเนยของไป๋ปิงปิง ทุกเมนูล้วนมีความอร่อยที่เป็นเอกลักษณ์

แม้แต่สามสาวที่คุ้นเคยกับอาหารเลิศรสในเซี่ยงไฮ้มาแล้ว ยังอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชมไม่ขาดปาก

หลังมื้ออาหาร เวลาล่วงเลยไปจนถึงหนึ่งทุ่ม ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว

ซูเช่อจัดการเช็กบิลค่าอาหารมื้อนี้ไปกว่าสามพันหยวนด้วยท่าทีสบายๆ สำหรับเขาที่บรรลุอิสรภาพทางการเงิน มีเงินในบัญชีกว่าห้าร้อยล้านหยวน เงินจำนวนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับเงินแค่สามสิบหยวน

คนขับรถตู้พาณิชย์หญิงมารอรับอยู่ที่หน้าประตูนานแล้ว

ซูเช่อและสามสาวนั่งรถตู้กลับไปยังโรงแรมจินเม่าในเมืองเก่าลี่เจียง

ระยะทางระหว่างเมืองเก่าซู่เหอกับเมืองเก่าลี่เจียงนั้นไม่ไกลกันมากนัก ห่างกันเพียงประมาณเจ็ดกิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางแค่สิบห้านาทีก็ถึง

ทุกคนกลับถึงโรงแรมและขึ้นห้องพักกันในเวลาประมาณทุ่มครึ่ง

ซูเช่อกลับเข้าห้องพักผ่อนครู่หนึ่ง เขาค่อยๆ ผ่อนคลายอารมณ์ ทริปวันนี้ถือว่าสนุกและน่าประทับใจทีเดียว

โดยเฉพาะความสุขที่ได้พิชิตยอดภูเขาหิมะมังกรหยกอันยิ่งใหญ่ ภาพความทรงจำนั้นยังคงแจ่มชัด

หลังจากอัปโหลดรูปภาพที่ถ่ายเมื่อเช้าลงในโมเมนต์ ไม่นานเขาก็ได้รับไลก์จากสามสาว พร้อมคอมเมนต์เร่งให้เขารีบไปเล่นเกมด้วยกันเดี๋ยวนี้

ซูเช่อหัวเราะเบาๆ ก้นยังไม่ทันร้อนก็มีเรื่องให้ทำต่อเสียแล้ว

เขาเดินออกจากห้อง กดลิฟต์ขึ้นไปที่ชั้นสิบแปด

ซูเช่อเคาะประตู และหลินซือซือที่สวมชุดนอนเป็นคนมาเปิดประตู

แวบแรกที่เห็น ซูเช่อตกตะลึงไปชั่วขณะเมื่อเห็นการแต่งกายของหลินซือซือ

"เธอ... เพิ่งอาบน้ำเสร็จเหรอ อย่าเข้าใจผิดนะ"

พูดจบ ใบหน้าของหลินซือซือก็เจือสีแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย

ในฐานะดาวโรงเรียนและดาวมหาวิทยาลัยที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างดี นี่เป็นครั้งแรกที่เธอมาเปิดประตูให้ผู้ชายในชุดนอนแบบนี้

มันทำให้ซูเช่อรู้สึกประหนึ่งว่าภรรยากำลังมาเปิดประตูรับสามีกลับบ้านอย่างไรอย่างนั้น

หลังจากอธิบายแก้เก้อ หลินซือซือก็รีบหันหลังกลับเข้าห้องไป

ซูเช่อได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ของครีมอาบน้ำลอยมาแตะจมูก

"มาแล้วเหรอ มาเริ่มเกมกันเถอะ" หลินลี่เอ๋อร์ร้องเรียกซูเช่อ

สองสาวที่เหลือก็สวมชุดนอนหลวมๆ สบายตัว ดูออกว่าพวกเธอเองก็เพิ่งอาบน้ำเสร็จเช่นกัน

"ได้เลย" ซูเช่อพยักหน้าแล้วกดเข้าเกม

หลังจากเข้าเกม ก็ต้องรอหลินซือซืออยู่อีกเกือบสิบนาที กว่าเกมจะเริ่มได้

พวกเขาเล่นกันไปประมาณสิบตา ชนะไปหกตา อัตราการชนะถือว่าไม่เลวเลย

ยังไงซะก็เป็นแค่การเล่นโหมดจับคู่ แพ้ชนะไม่ใช่เรื่องใหญ่ ขอแค่สนุกก็พอ ซึ่งซูเช่อก็พาทุกคนทำตามเป้าหมายนั้นได้สำเร็จ

ทุกคนสนุกสนานกันมาก เล่นกันแบบสบายๆ แต่พอถึงจังหวะทีมไฟต์ก็ร่วมมือกันได้เป็นอย่างดี

เวลาล่วงเลยมาจนถึงห้าทุ่ม ซูเช่อเริ่มรู้สึกง่วงจึงขอตัวลาสามสาว

"พรุ่งนี้เรายังต้องไปเที่ยวกันต่อนะ ผมขอตัวก่อนดีกว่า ทุกคนรีบนอนเถอะ"

"อื้อ บ๊ายบาย!"

"ราตรีสวัสดิ์นะ"

"โอเค นายรีบไปพักผ่อนเถอะ"

ประโยคสุดท้ายย่อมเป็นหลินซือซือที่พูด เธอเปี่ยมไปด้วยความอาลัยอาวรณ์ขณะมองส่งซูเช่อเดินจากไป ก่อนจะค่อยๆ ปิดประตูลงเบาๆ

ทันทีที่เสียงประตูดังคลิก ไป๋ปิงปิงและหลินลี่เอ๋อร์ที่กลั้นขำมานานก็ระเบิดหัวเราะออกมา

"ฮ่าๆๆ ซือซือ ไหนบอกไม่ได้สนใจเขาไง ฉันว่าเธอตกหลุมรักเขาเข้าแล้วล่ะ!"

"ซือซือ นี่มันเรื่องใหญ่ระดับชาติเลยนะ! ถ้าคุณลุงคุณป้ารู้ว่าในที่สุดเธอก็มีความรักสักที พวกท่านต้องดีใจแน่ๆ!"

ดวงตาของหลินลี่เอ๋อร์เต็มไปด้วยความขบขัน

พวกเธอทั้งสามคนมาจากมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เหมือนกัน ผลการเรียนดี หน้าตาดี และมาจากครอบครัวระดับท็อปของรุ่น

ทว่ามาตรฐานของพวกเธอนั้นสูงลิบ ไป๋ปิงปิงและหลินลี่เอ๋อร์ยังพอมีประสบการณ์เดตบ้างในรั้วมหาวิทยาลัย แต่หลินซือซือนั้นต่างออกไป เธอถูกเลี้ยงดูมาอย่างเข้มงวดตั้งแต่เด็ก จนกระทั่งปีสี่แล้วก็ยังไม่เคยมีแฟนเลยสักคน

ที่สำคัญกว่านั้นคือ พ่อแม่ของเธอก็ไม่ได้เดือดเนื้อร้อนใจอะไรเลยนี่สิ!