บทที่ 3: เช็คอินเมืองโบราณลี่เจียง นาฬิกามูลค่า 17 ล้าน

บทที่ 3: เช็คอินเมืองโบราณลี่เจียง นาฬิกามูลค่า 17 ล้าน

"สวัสดีค่ะ ขอประทานโทษนะคะ ใช่คุณซูเช่อหรือเปล่าคะ?"

พนักงานหญิงแต่งกายดีคนหนึ่งเข้ามาทักทายอย่างกระตือรือร้นเมื่อเห็นซูเช่อลากกระเป๋าเดินทางเข้ามา เธอจึงเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

"ครับ ผมเอง"

ซูเช่อพยักหน้า พนักงานรับบัตรประชาชนของซูเช่อไปตรวจสอบข้อมูล จากนั้นจึงแนะนำอย่างสุภาพ

"เรียบร้อยค่ะ เชิญขึ้นรถตู้ผู้บริหารของเราก่อนได้เลยค่ะ เดี๋ยวเราจะพาคุณกลับไปพักผ่อนและเก็บสัมภาระที่โรงแรมชั่วคราวก่อนนะคะ"

"อืม ขอบคุณครับ"

ซูเช่อพยักหน้า จากนั้นจึงเก็บกระเป๋าและขึ้นไปบนรถ

เมื่อขึ้นมาบนรถ ซูเช่อก็สังเกตเห็นหญิงสาวสามคนนั่งเรียงกันอยู่โดยบังเอิญ

หนึ่งในนั้นคือหญิงสาวผมยาวดำขลับ ลุคใสซื่อบริสุทธิ์ที่เพิ่งนั่งข้างเขามาตลอดเจ็ดชั่วโมง

"เอ๊ะ บังเอิญจังเลยค่ะ!"

หลินซือซือมองซูเช่อแล้วพูดขึ้น แววตาฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย

"คุณก็มากับทัวร์นี้เหมือนกันเหรอคะ?"

"ครับ บังเอิญจริงๆ"

ซูเช่อตอบยิ้มๆ แล้วนั่งลงข้างๆ พวกเธออย่างเงียบๆ

เขาไม่คิดเลยว่าหญิงสาวจะเป็นฝ่ายทักทายเขาก่อน เรื่องนี้ทำเอาเขาแปลกใจไม่น้อย

"ซือซือ นี่ใครอะ? แนะนำหน่อยสิ"

หลินลี่เอ๋อร์ที่อยู่ข้างๆ เอ่ยถาม

"เขาเป็นผู้โดยสารเที่ยวบินเดียวกับฉันเมื่อกี้นี้เอง ไม่นึกเลยว่าจะได้มาเที่ยวทัวร์เดียวกัน"

"โห ดูท่าพวกเธอสองคนจะมีพรหมลิขิตต่อกันนะเนี่ย"

"อย่ามาพูดมั่วๆ นะ เดี๋ยวโดนตีเลย!"

หลินลี่เอ๋อร์แซว จนโดนหลินซือซือตีเบาๆ อย่างหยอกล้อ

"โอ๊ย ล้อเล่นนิดเดียวเอง~"

หลินลี่เอ๋อร์ใช้สายตามองสำรวจซูเช่อตั้งแต่หัวจรดเท้าอยู่ครู่หนึ่ง

หน้าตาหล่อเหลาตามมาตรฐาน หุ่นก็ดีใช้ได้ แต่เสื้อผ้าดูเหมือนของตลาดนัดทั่วไป ตัวละร้อยกว่าหยวน

แม้หลินลี่เอ๋อร์จะไม่ได้สนใจฐานะทางบ้านหรือภูมิหลังของอีกฝ่าย แต่ด้วยความที่คลุกคลีกับผู้คนมานาน เธอก็อดไม่ได้ที่จะประเมินตามความเคยชิน

"สวัสดีครับทุกคน"

ซูเช่อทักทายหญิงสาวทั้งสาม

สองสาวพยักหน้าทักทายตอบตามมารยาท

ส่วนหญิงสาวคนสุดท้ายที่มีท่าทางเย็นชาและสง่างาม เพียงแค่พยักหน้าให้ซูเช่อโดยไม่พูดอะไร

สักพักทุกคนก็มากันครบ

รวมทั้งหมดเก้าคน

เป็นเจ้าหน้าที่ทัวร์สามคน คือ คนขับรถหนึ่งคน และพนักงานต้อนรับสองคน

ส่วนอีกหกคนที่เหลือคือลูกทัวร์สำหรับทริปนี้

"ขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่เข้าร่วมทัวร์ 'โกลเด้นออเนอร์' ของเราครับ

ทริปยูนนานครั้งนี้จะเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการในวันพรุ่งนี้ คืนนี้เราจะพาทุกท่านเข้าพักที่โรงแรมเชอราตันระดับห้าดาวครับ"

"ทางเราเตรียมมื้อดึกไว้ให้แล้ว หากท่านใดสนใจสามารถไปทานได้ที่ชั้นสิบแปดของโรงแรมครับ"

ทุกคนพยักหน้ารับทราบ

รถจึงรีบออกเดินทางทันที

การเริ่มต้นทริปมักทำให้ผู้คนรู้สึกเบิกบานใจเสมอ

บรรยากาศในรถเริ่มครึกครื้นขึ้นจากการพูดคุย

ระหว่างที่คุยกัน ซูเช่อพบว่าสามสาวนี้คุยด้วยง่ายกว่าที่คิด

โดยเฉพาะหลินซือซือที่นั่งเครื่องบินมาด้วยกัน

เธอคุยกับซูเช่ออย่างเป็นกันเอง และทั้งสองยังได้นัดแนะกัน

พวกเขานัดแนะกันว่าทั้งสี่คนจะเที่ยวไปด้วยกัน อาจจะเหมารถแยกต่างหากเพื่อขับตามเส้นทางของไกด์

ซูเช่อตกลงอย่างเป็นธรรมชาติ กลุ่มสี่คนที่มีสาวสวยสดใสถึงสามคน

ผู้ชายที่ไหนจะปฏิเสธลง

จากนั้นหลินซือซือก็ตั้งกลุ่มแชทขึ้นมาโดยเฉพาะ ตั้งชื่อว่า 【ทริปยูนนาน】

นอกจากหลินซือซือและซูเช่อ เธอยังดึงเพื่อนสนิทอีกสองคนเข้ากลุ่มด้วย

คนหนึ่งชื่อ หลินลี่เอ๋อร์ ส่วนสาวมาดเย็นชาอีกคนชื่อ ไป๋ปิงปิง

พวกเธอคุยกันถูกคอมาก

ซูเช่อรู้สึกว่าเขาเข้ากับพวกสาวๆ ได้ดีในการสนทนา

โดยเฉพาะไป๋ปิงปิงที่นั่งริมขวาสุด

ถึงปากจะไม่ค่อยพูด แต่ในแชทเธอคุยเก่งมาก

ข้อความในกลุ่มเกือบสามสิบเปอร์เซ็นต์มาจากนิ้วที่รัวแป้นพิมพ์ของเธอ

พวกเธอคุยกันอย่างตื่นเต้นถึงความคาดหวังในทริปนี้ แลกเปลี่ยนประสบการณ์

และอยากไปเดินเมืองเก่าลี่เจียง แวะร้านดัง บาร์ และร้านอาหารต่างๆ

ซูเช่อทำการบ้านมาอย่างดีจากอินเทอร์เน็ต

เขามีแผนการเดินทางคร่าวๆ สำหรับสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ แล้ว

อย่างไรก็ตาม เขาเพิ่งรู้จักสามสาวได้ไม่นาน และยังไม่คุ้นเคยกันมากนัก

นอกจากทักทายในกลุ่มและแอดเพื่อนกันแล้ว เขาก็ไม่ได้คุยอะไรต่อมากนัก

เขาตอบกลับบ้างเป็นครั้งคราว ยิ้มและพยักหน้าอยู่ข้างๆ

ทำให้สามสาวประทับใจในความสุภาพและพูดน้อยของเขา

กว่าหนึ่งชั่วโมงต่อมา

ซูเช่อและคณะก็มาถึงโรงแรมเชอราตัน

นี่เป็นโรงแรมระดับห้าดาว และเป็นที่พักก่อนเริ่มทริป

สิ่งอำนวยความสะดวกไม่ต้องพูดถึง คุณภาพระดับห้าดาวไม่มีทางแย่แน่นอน

สามสาวทำเรื่องเช็คอินเสร็จก่อน

จากนั้นก็หันมาโบกมือลาซูเช่อ

"ซูเช่อ อย่าลืมที่นัดกันไว้นะ! พรุ่งนี้เจอกันแล้วไปเดินเมืองเก่าลี่เจียงด้วยกัน"

"อิอิ ถึงตอนนั้นคงต้องรบกวนนายช่วยถ่ายรูปให้พวกเราสาวๆ แล้วล่ะ!"

หลินลี่เอ๋อร์พูดอย่างขี้เล่น

"ไม่มีปัญหาครับ" ซูเช่อพยักหน้า

"โอเค งั้นพวกเราขึ้นไปก่อนนะ บ๊ายบาย!"

หลินซือซือโบกมือให้ซูเช่อแล้วเดินจากไป ไป๋ปิงปิง หญิงสาวคนสุดท้ายก็ปรายตามองซูเช่อ พยักหน้าให้เล็กน้อยแล้วเดินตามไป

ซูเช่อดูออกว่าผู้หญิงคนนี้ภายนอกดูเย็นชาแต่ข้างในอบอุ่น

เขาค่อนข้างรู้สึกดีกับไป๋ปิงปิงทีเดียว

"สวัสดีค่ะคุณผู้ชาย รบกวนขอบัตรประชาชนด้วยค่ะ"

พนักงานต้อนรับสาวสวยสองคนที่เคาน์เตอร์ลุกขึ้นต้อนรับซูเช่ออย่างสุภาพ

แม้ซูเช่อจะแต่งตัวธรรมดาและดูไม่เหมือนคนรวย

แต่ท่าทีของพวกเธอไม่เปลี่ยนเลยแม้แต่น้อย

มันทำให้เขารู้สึกอบอุ่นเหมือนอยู่บ้าน

ซูเช่ออดชื่นชมไม่ได้ว่าพนักงานหน้าฟรอนต์ของโรงแรมนี้เป็นมืออาชีพจริงๆ และความจริงใจของพวกเธอก็ออกมาจากใจล้วนๆ

ความประทับใจที่ซูเช่อมีต่อโรงแรมนี้เพิ่มขึ้นเป็นกอง

"ครับ"

ซูเช่อตอบรับพร้อมยื่นบัตรประชาชนให้

หนึ่งนาทีผ่านไป พนักงานที่อยู่ตรงหน้าซูเช่อก็ยื่นบัตรประชาชนคืนให้ด้วยสองมืออย่างนอบน้อม

"คุณผู้ชายคะ ห้องพักยืนยันเรียบร้อยแล้วค่ะ ห้อง 1608 ชั้น 16 นี่คีย์การ์ดค่ะ นอกจากนี้โรงแรมเรายังมีบริการมื้อดึกและอาหารเช้าที่ชั้น 18 ยินดีต้อนรับเสมอนะคะ"

"โอเค ขอบคุณครับ"

ซูเช่อรับบัตรประชาชนคืน พยักหน้าแล้วเดินจากไป

เขารูดบัตรขึ้นลิฟต์มาที่ชั้น 16

จากนั้นใช้คีย์การ์ดเปิดประตูเข้าสู่ห้องเตียงคิงไซส์ที่ตกแต่งอย่างหรูหรา

มองออกไปข้างนอกเห็นทิวทัศน์เมืองเก่าลี่เจียงได้ทั้งเมือง

ยามค่ำคืน แสงไฟระยิบระยับ ทิวทัศน์งดงามของท้องถนนปรากฏแก่สายตาโดยไร้สิ่งบดบัง

แต่ตอนนี้ก็ดึกแล้ว กว่าจะจัดการธุระเสร็จก็ปาเข้าไปสามทุ่มกว่า

อีกสัปดาห์ข้างหน้ามีเวลาเที่ยวเหลือเฟือ

ซูเช่อต้องเตรียมตัว และที่สำคัญกว่านั้น

ระบบได้แจ้งเตือนซูเช่อแล้วว่าเขามาถึงจุดเช็คอินแล้ว

นาฬิกาเรือนละเป็นล้านที่ซูเช่อเฝ้ารอ น่าจะเช็คอินรับของได้แล้ว

"ติ๊ง โฮสต์เดินทางมาถึงจุดหมายแรกของทริปยูนนาน 'ลี่เจียง' แล้ว ต้องการเช็คอินหรือไม่?"

"เช็คอิน" ซูเช่อตอบสั้นๆ

"ติ๊ง เช็คอินสำเร็จ ได้รับรางวัล นาฬิกาข้อมือ Richard Mille (ริชาร์ด มิลล์) ส่งเข้าสู่ช่องเก็บของระบบเรียบร้อยแล้ว"

วินาทีต่อมา ซูเช่อก็เห็นกล่องนาฬิกาที่ห่อไว้อย่างสวยงามปรากฏขึ้นในช่องเก็บของระบบอย่างชัดเจน

ซูเช่อนำมันออกมาจากมิติเก็บของ เมื่อเห็นของข้างใน เขาก็เผยสีหน้าดีใจออกมาทันที