บทที่ 13 ผู้กำกับเจียงถง

บทที่ 13 ผู้กำกับเจียงถง

หลังจากออกจากห้องประชุม เสี่ยวอู่ก็กลับไปที่ห้องทำงานแล้วรีบต่อสายหาผู้กำกับชื่อดังท่านหนึ่งทันที

"สวัสดีครับเลขาอู่ ลมอะไรหอบมาถึงได้โทรหาฉันวันนี้คะเนี่ย?"

เสียงหัวเราะร่าเริงดังลอดมาจากปลายสาย

"ผู้กำกับเจียงก็พูดไปเรื่อย ครั้งนี้ผมโทรมาขอความช่วยเหลือต่างหากครับ"

ผู้กำกับที่เสี่ยวอู่ติดต่อคือ 'เจียงถง' ผู้กำกับหญิงมือหนึ่งของจีนในยุคปัจจุบัน ผลงานละครโทรทัศน์ของเธอกวาดเรตติ้งถล่มทลายมาโดยตลอด โดยเฉพาะอย่างยิ่งการถ่ายทอดเรื่องราวความรักที่ละเอียดอ่อนลึกซึ้งถือเป็นงานถนัดของเธอเลยทีเดียว

ดังนั้น เมื่อรู้ว่าจางฟ่านต้องการสร้างละครรักโรแมนติก คนแรกที่เสี่ยวอู่นึกถึงก็คือเธอ

โดยเฉพาะเมื่อต้องเจอกับพล็อตเรื่องสุดพิสดารของจางฟ่านด้วยแล้ว เขารู้สึกว่าคงมีแต่เจียงถงเท่านั้นที่จะเอาอยู่

"เลขาอู่ คุณจะติดต่อให้ฉันไปกำกับเหรอคะ? แล้วบริษัทของคุณยังมีศักยภาพพอที่จะทำเหรอ?"

เจียงถงเองก็ได้ยินข่าวลือมาบ้าง แต่เธอยังไม่รู้รายละเอียดตื้นลึกหนาบาง รู้เพียงแค่ว่าฟ่านไห่กำลังอยู่ในช่วงมรสุม

"ผู้กำกับเจียง ประธานคนใหม่ของเราเป็นคนมีความสามารถมากครับ แถมบริษัทก็ยังมีทุนเหลืออยู่ เราเลยอยากจะสร้างผลงานสักเรื่องเพื่อกอบกู้สถานการณ์ แน่นอนว่าคนแรกที่ผมนึกถึงก็คือคุณ" เสี่ยวอู่กล่าว

เจียงถงเงียบไปครู่หนึ่ง บอกตามตรงว่าเธอไม่อยากรับงานนี้เท่าไหร่ เพราะตอนนี้ชื่อเสียงของฟ่านไห่ค่อนข้างย่ำแย่ หากก้าวพลาดแม้แต่นิดเดียวอาจจะนำปัญหามาสู่ตัวเธอได้

แต่เพราะเสี่ยวอู่เคยมีบุญคุณกับเธอมาก่อน เธอจึงปฏิเสธแบบไร้เยื่อใยไม่ได้

"เลขาอู่ คุณก็รู้ว่าฉันเลือกบทมาก ถ้าเรื่องไม่ดีจริง ฉันไม่รับทำนะ ขอดูบทก่อนแล้วกัน"

เมื่อได้ยินดังนั้น หัวใจของเสี่ยวอู่ก็ห่อเหี่ยวลงทันที

"เอ่อ... ผู้กำกับเจียง ทางเรามีแค่โครงเรื่องคร่าวๆ เท่านั้น คุณลองดูก่อนได้ไหมครับ"

เสี่ยวอู่กัดฟันส่งโครงเรื่องไป แล้วเตรียมใจรอรับพายุอารมณ์ของเจียงถง

ทว่าผ่านไปพักใหญ่ เขาก็ยังไม่ได้ยินเสียงตอบรับใดๆ จากปลายสาย

"ผู้กำกับเจียงครับ?"

"..."

มีเสียงสะอื้นเบาๆ ดังลอดมา คนปลายสายดูเหมือนจะ... ร้องไห้?

"เลขาอู่! คุณต้องมอบโปรเจกต์นี้ให้ฉันนะ! ฉันอยากกำกับเรื่องนี้! ฉันต้องได้ทำเรื่องนี้เท่านั้น! คนที่เขียนบทนี้เป็นอัจฉริยะชัดๆ! ฉันชอบมันมาก รออยู่ที่บริษัทนะ เดี๋ยวฉันจะรีบเข้าไปเดี๋ยวนี้แหละ!"

พูดจบ ฝ่ายนั้นก็วางสายไปทันที

เสี่ยวอู่ก้มมองบันทึกในมือด้วยความงุนงง มัน... ดีขนาดนั้นเลยเหรอ?

จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าตัวเองอาจจะไม่เหมาะที่จะอยู่ในวงการนี้แล้วจริงๆ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เจียงถงก็พุ่งเข้ามาในออฟฟิศของเสี่ยวอู่ด้วยท่าทางรีบร้อน เสี่ยวอู่สังเกตเห็นว่าดวงตาของเธอยังแดงๆ อยู่เลย

"เสี่ยวอู่ ฉันอยากได้! รีบเอามาให้ฉันเร็วเข้า!"

เสี่ยวอู่: "..."

เสี่ยวอู่แทบจะฉี่ราด "เจ๊ครับ ช่วยพูดให้เคลียร์ๆ หน่อยได้ไหม ประตูก็เปิดอยู่ ผมไม่อยากกลับบ้านไปคุกเข่าบนกระดานซักผ้านะครับ!"

"โอ๊ย เลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว รีบเอาโครงเรื่องทั้งหมดมาให้ฉันดูเดี๋ยวนี้!"

เสี่ยวอู่รีบหยิบบันทึกออกมาอย่างว่าง่าย และหลังจากได้อ่านบันทึกฉบับเต็ม เจียงถงก็ยิ่งพึงพอใจเข้าไปใหญ่

"ฉันรับงานนี้ แต่ฉันขอเจอประธานจางของคุณหน่อย"

"เรื่องนั้นผมต้องขอไปถามก่อนครับ"

เสี่ยวอู่โทรหาจางฟ่าน และเมื่อได้รับอนุญาต เขาก็พาเธอไปยังห้องประชุม

"คุณชายจางครับ นี่คือผู้กำกับเจียง เจียงถงครับ"

"ผู้กำกับเจียง นี่คือประธานจางครับ"

เสี่ยวอู่แนะนำทั้งสองฝ่ายให้รู้จักกัน

"สวัสดีค่ะ ประธานจาง"

เจียงถงจับมือกับจางฟ่าน ก่อนจะนั่งลงตรงข้าม จางฟ่านมองเจียงถงแล้วแอบกระซิบถามเสี่ยวอู่

"ผู้กำกับคนนี้เก่งไหม?"

"ก็พอได้ครับ ซีรีส์ที่เธอกำกับหลายเรื่องก็ถือว่าใช้ได้ แต่ยังไม่ถึงขั้นเป็นกระแสหลักครับ"

ไม่ใช่กระแสหลัก! แบบนี้สิเยี่ยม

จางฟ่านรู้สึกโล่งใจทันทีที่ได้ยินว่าเธอไม่ได้เก่งกาจอะไรขนาดนั้น

"ผู้กำกับเจียง มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ?"

"ประธานจางคะ เรื่องงบประมาณสนับสนุนซีรีส์เรื่องนี้ คุณให้ได้เท่าไหร่?"

"เสนอมาได้เลยครับ ผมจะหาทางจัดการให้ตามที่คุณต้องการ"

"ฉันอยากได้ 'หลิวเซียนเซียน' มาเป็นนางเอกค่ะ"

"หลิวเซียนเซียน?"

จางฟ่านหันไปมองเสี่ยวอู่ สีหน้าของเสี่ยวอู่ดูหนักใจเล็กน้อย

"คุณชายจางครับ หลิวเซียนเซียนเป็นดาราระดับกลางๆ แม้จะสวยมาก แต่ทักษะการแสดงแย่สุดๆ แถมค่าตัวยังแพงหูฉี่ ผมว่าไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่นะครับ"

"คุณหมายความว่าเธอแสดงห่วยแถมยังเรียกค่าตัวแพงงั้นเหรอ?" จางฟ่านตาวาวขึ้นมาทันที

"ถูกต้องครับ เราหาคนอื่นดีไหมครับ?"

"เปลี่ยนทำไม? คนนี้แหละใช่เลย! ผมบอกไว้เลยนะว่าต้องเป็นคนนี้เท่านั้น เธอคิดค่าตัวเท่าไหร่?" จางฟ่านตบโต๊ะปังแล้วพูดขึ้นทันควัน

"เรตปัจจุบันของเธออยู่ที่ตอนละแสนครับ แต่ด้วยสถานการณ์บริษัทเราตอนนี้ คงไม่ต่ำกว่าสองแสนแน่ๆ" เสี่ยวอู่กล่าวด้วยความกังวล

เมื่อได้ยินดังนั้น จางฟ่านก็ดีใจจนเนื้อเต้น นี่มันบุคลากรชั้นเลิศที่เขาตามหาชัดๆ

"ให้ไปเลยสามแสน! ดูซิว่าเธอจะมาไหม ถ้าสามแสนยังไม่พอ ก็ให้สี่แสน ฟาดเงินใส่หน้าไปเลย ต้องเอาตัวเธอมาให้ได้!"

เสี่ยวอู่: "..."

ผมรู้สึกว่าความวิปริตของผมยังไม่เข้าขั้นพวกคุณจริงๆ

ส่วนเจียงถงเมื่อได้ยินคำพูดของจางฟ่านก็ปลาบปลื้มใจเป็นที่สุด เมื่อก่อนเธอต้องคอยง้อผู้ลงทุนแทบตาย แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เจอคนใจป้ำขนาดนี้ ความประทับใจที่มีต่อจางฟ่านพุ่งสูงปรี๊ด

"ขอบคุณค่ะประธานจาง ฉันจะตั้งใจทำละครเรื่องนี้ให้ออกมาดีที่สุดค่ะ!" เจียงถงกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

"เอ่อ... จริงๆ แล้วคุณไม่ต้องกดดันขนาดนั้นก็ได้ครับ ผมไม่ได้สนใจผลลัพธ์เท่าไหร่ ที่ผมต้องการคือกระบวนการ!" จางฟ่านรีบออกตัว

"รับทราบค่ะ! คุณชายจาง ฉันจะรีบกลับไปเตรียมงานเดี๋ยวนี้เลย!"

พูดจบ เจียงถงก็หันหลังเดินจากไป

จางฟ่านมองตามแผ่นหลังที่มุ่งมั่นของเธอแล้วรู้สึกหวั่นใจแปลกๆ บทของเขา... มันคงไม่มีปัญหาอะไรหรอกมั้ง?

เรื่องแย่ๆ แบบนั้น คงไม่มีใครอยากดูหรอก... ใช่ไหมนะ?

จางฟ่านรู้สึกสังหรณ์ใจเหมือนตัวเองลืมอะไรบางอย่างไป

อีกด้านหนึ่ง หลังจากเจียงถงกลับไป เธอก็รีบติดต่อผู้จัดการของหลิวเซียนเซียนทันที รายนั้นเป็นพวกหน้าเงิน พอได้ยินว่าจางฟ่านเสนอให้ตอนละสามแสน ก็ตอบตกลงแทบจะทันที

จากนั้น เจียงถงก็เริ่มคัดเลือกนักแสดงจากในบริษัท และท้ายที่สุด เธอกลับเลือกเด็กฝึกที่ยังไม่ได้เดบิวต์มาเป็นพระเอก!

คนทั้งบริษัทช็อกไปตามๆ กัน เป็นที่รู้กันดีว่าไอ้หนุ่มคนนี้ นอกจากหน้าตาหล่อเหลาแล้ว อย่างอื่นก็แทบจะไม่ได้เรื่องเลย

ร้องเพลงก็เพี้ยน เต้นก็คร่อมจังหวะ ส่วนเรื่องการแสดงก็หน้าตายตลอดศก ไม่สามารถแสดงสีหน้าอื่นได้เลย

และนั่นเป็นแค่จุดเริ่มต้น การเลือกตัวละครต่อๆ มายิ่งน่าตกตะลึงกว่า พระรอง พระเอกคนที่สาม และคนอื่นๆ ล้วนเป็นเด็กฝึกในบริษัททั้งหมด ซึ่งเด็กฝึกพวกนี้ไม่มีจุดเด่นอื่นเลยนอกจากคำว่า 'หล่อ'!

เสี่ยวอู่รีบโทรฟ้องจางฟ่านทันที เพราะคิดว่าเจียงถงกำลังเอาโปรเจกต์ของบริษัทมาล้อเล่น

แต่ทว่า... เมื่อจางฟ่านได้ยินรายชื่อนักแสดงที่เจียงถงเลือก เขากลับหลั่งน้ำตาออกมาด้วยความตื้นตัน

มันไม่ง่ายเลยจริงๆ ในที่สุดเขาก็เจอคนที่รู้ใจ! เขาอยากจะพาเจียงถงไปสั่งสอนฉีอวี้หยวนเหลือเกิน ให้ดูซะว่าจิตวิญญาณศิลปินมันต้องเป็นแบบนี้ ถึงขนาดใช้ระบบเส้นสายกันเลยทีเดียว!

เขาสั่งเสี่ยวอู่ทันทีว่า เจียงถงอยากทำอะไรก็ให้ทำ ตราบใดที่เธอต้องการ ทั้งบริษัทตั้งแต่เบื้องบนยันเบื้องล่างต้องให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่!