บทที่ 6 ประสบการณ์จูบ 0——》1
บทที่ 6 ประสบการณ์จูบ 0——》1
บทที่ 6 ประสบการณ์จูบ 0——》1
"แค่ผ่านมาพอดีน่ะ"
จางฟานยื่นมือไปเช็ดน้ำตาให้ฉีอวี้หยวน
"ร้องไห้ทำไม?"
"ฉัน... ฉันได้ของฟรีตั้งเยอะแยะ เลยดีใจน่ะสิ!"
ฉีอวี้หยวนกล่าวอย่างหนักแน่น
"อ้อ ดีใจก็ดีแล้ว แต่ฉันจ่ายไปสามพันเพื่อเช่าเธอหนึ่งวัน นี่เพิ่งจะบ่ายสามเองนะ"
"ละ... แล้วนายต้องการอะไรอีกล่ะ?" ฉีอวี้หยวนถามเสียงตะกุกตะกัก
"ฉันอยากจะ... ชิมลิปสติกสักหน่อย"
จางฟานต้อนฉีอวี้หยวนจนมุมติดกำแพง แล้วเบียดกายเข้าไปใกล้
ระยะห่างระหว่างทั้งสองลดลงเรื่อยๆ อาจเป็นเพราะความประหม่า ลมหายใจของฉีอวี้หยวนเริ่มถี่กระชั้น มือของเธอกำเสื้อผ้าตัวเองแน่น ดวงตากลมโตคู่สวยฉ่ำวาวไปด้วยน้ำตา
"ดูเธอตื่นเต้นนะ"
"เปล่าสักหน่อย ฉันทำเรื่องแบบนี้มาตั้งหลายครั้งแล้ว" ฉีอวี้หยวนเถียง เชิดหน้าขึ้น
จางฟานมองดูค่าประสบการณ์การจูบที่เป็นศูนย์ในระบบแล้วยิ้ม ก่อนจะโน้มตัวลงไป
ประสบการณ์การจูบของฉีอวี้หยวน: 0 -> 1
"ติ๊ง! ความประทับใจของฉีอวี้หยวน +3, ความประทับใจ: 98"
"ติ๊ง! โฮสต์ โปรดทราบ! ..."
"ติ๊ง! โฮสต์ โปรดทราบ! ..."
"ติ๊ง! โฮสต์ โปรดทราบ! ..."
จางฟานเมินเฉยต่อเสียงเตือนเหล่านั้นโดยสิ้นเชิง ยังคงดื่มด่ำกับความหอมหวานตรงหน้า
ครู่ต่อมา ริมฝีปากของทั้งคู่ก็ผละออกจากกัน
"แฮ่ก... แฮ่ก..."
ฉีอวี้หยวนพิงกำแพง หอบหายใจอย่างหนัก แก้มของเธอแดงระเรื่อ
"จูบเสร็จแล้ว ฉันไปได้หรือยัง?"
"ยัง ฉันยังไม่พอใจ!"
ประสบการณ์การจูบของฉีอวี้หยวน: 1 -> 2
ในที่สุด ฉีอวี้หยวนก็ซบลงในอ้อมกอดของจางฟาน ถูกเขากอดไว้แน่น
"หัวหน้าห้อง ฉันว่าฉันเริ่มเสพติดแล้วล่ะ เธอต้องรับผิดชอบฉันนะ!"
ฉีอวี้หยวนถลึงตาใส่เขา ทั้งเขินทั้งโกรธ ผู้ชายคนนี้หน้าไม่อายจริงๆ!
"ฉัน..."
"เธอคิดว่าชื่อเสียงของเธอไม่ดีพอ ไม่คู่ควรกับฉันงั้นเหรอ?"
ฉีอวี้หยวนเงียบกริบ ความจริงนั่นคือสิ่งที่เธอคิดเป๊ะๆ เดิมทีจางฟานยังต้องแอบพึ่งพาความช่วยเหลือจากเธอ แต่ตอนนี้ พอรู้ว่าจางฟานยอดเยี่ยมแค่ไหน เธอกลับรู้สึกว่าเขาไม่ควรมาข้องเกี่ยวกับเธอ ท้ายที่สุดแล้ว ชื่อเสียงของเธอก็ไม่ได้ดีนัก
"ฉันว่าเธอคิดมากไปแล้ว ฉันมีชื่อเสียงอะไรให้เสียด้วยเหรอ? ถ้าพูดเรื่องชื่อเสียง ฉันแย่กว่าเธออีก"
ฉายา SSR ในตำนานของมหาวิทยาลัยไม่ได้มาเล่นๆ ชื่อเสียงของเขาป่นปี้ไปหมดแล้วตลอดสามปีที่ตามจีบหวังลี่
"ดังนั้น มั่นใจในตัวเองหน่อย และมั่นใจในตัวฉันด้วย อีกอย่าง เธอก็ไม่ใช่สาวน้อยแสนดีอะไร และฉันก็ไม่ใช่คนดีเด่อะไรเหมือนกัน เราเหมาะสมกันที่สุดแล้ว!"
ฉีอวี้หยวนมองจางฟานด้วยดวงตาปรือปรอย แล้วก็โอบแขนรอบคอเขาเอง
"ติ๊ง! ความประทับใจของฉีอวี้หยวน +2, ความประทับใจ: 100"
"ติ๊ง! ได้รับทักษะ: เทพแห่งสุรา"
ประสบการณ์การจูบ: 2 -> 3
หลังจากคลอเคลียกันอยู่พักหนึ่ง จางฟานก็โอนเงิน 30,000 หยวนเข้าบัญชีของฉีอวี้หยวน ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากให้มากกว่านี้ แต่ฉีอวี้หยวนปฏิเสธหัวชนฝา บอกว่าจางฟานหาเงินลำบาก ควรเก็บไว้บ้าง
เรื่องนี้เกือบทำจางฟานสติแตก เขาอยากจะบอกเหลือเกินว่า 'เมียจ๋า ผัวหาเงินง่ายจริงๆ นะ ถ้าเมียไม่ช่วยใช้ ผัวคงใช้ไม่หมดจริงๆ'
พอพูดถึงเรื่องใช้เงินไม่หมด จางฟานก็นึกขึ้นได้ว่าเขายังมีระบบอยู่
"ติ๊ง! พฤติกรรมอันธพาลของโฮสต์ได้ละเมิดกฎของระบบอย่างร้ายแรง"
"ติ๊ง! ได้รับบทลงโทษ: เงินทุนระบบ: 1,000,000,000"
"ติ๊ง! ล้มเหลวในการหยุดยั้งความเสื่อมถอยของเทพธิดาอย่างจริงจัง มิหนำซ้ำยังเป็นฝ่ายเริ่มจูบเธอ ไม่ใช่แค่ครั้งเดียวด้วย! ช่างเป็นอันธพาลสิ้นดี! ไอ้คนสารเลว! ได้รับบทลงโทษ: เงินทุนระบบ: 1,000,000,000"
"พรู๊ด!"
จางฟานแทบจะกระอักเลือดเก่าออกมา
"เดี๋ยวสิ ฉันเป็นอันธพาลตรงไหน? เราใจตรงกัน คบกันด้วยความสมัครใจนะเว้ย? แล้วแกก็เป็นระบบมหาเศรษฐีระดับพระเจ้าไม่ใช่เหรอ? เรื่องแบบนี้แกก็ยุ่งด้วยเหรอ!"
"ติ๊ง! โฮสต์ควรรักษาความซื่อสัตย์สุจริตและเป็นชายหนุ่มที่มีอนาคตไกล"
"ไม่นะ แกจะห้ามไม่ให้ฉันมีความรักไม่ได้นะ!" จางฟานพูดอย่างจนใจ
"ติ๊ง! โฮสต์ควรมีความเป็นสุภาพบุรุษมากกว่านี้"
"สุภาพบุรุษกว่านี้? ถ้าสุภาพบุรุษกว่านี้ คงออกอากาศไม่ได้แล้วมั้ง"
"..."
"เอ่อ ระบบ เรามาตกลงกันหน่อยได้ไหม แกช่วยยกเว้นสองพันล้านนี่ให้ฉันได้ไหม?" จางฟานพูดพร้อมรอยยิ้มประจบประแจง
เงินหนึ่งล้านก่อนหน้านี้ยังใช้ไม่หมดเลย แล้วนี่มาอีกสองพันล้าน? นี่มันแกล้งกันชัดๆ ใช่ไหม ไจแอนท์?
"ติ๊ง! ไม่ได้ เงินทุนระบบที่ออกไปแล้ว ไม่รับคืนและเปลี่ยนไม่ได้"
จางฟาน: "..."
เขารู้สึกหนักใจเล็กน้อย ในท้ายที่สุด เขาตัดสินใจว่าเขาควรจะ 'พัฒนา' แฟนสาวของเขาต่อไป เขารู้สึกว่าแฟนสาวของเขายังมีศักยภาพที่สามารถขุดออกมาได้
เขาแค่ต้องกล่อมให้เธอยอมให้เขาใช้เงินกับเธอให้ได้
ในตอนเย็น เมื่อฉีอวี้หยวนกลับถึงหอพัก เพื่อนร่วมห้องก็หันมามองเธอทันที
"หยวนหยวน วันนี้เธอออกไปไหนกับไอ้บ้านนอกนั่นมา? ฉันตามหาเธอทั้งวันเลยนะ"
เสิ่นเหยียนชิวพูดอย่างโกรธเคือง
"รู้ไหม วันนี้ฉันนัดให้เธอเจอคุณชายหลินกับคุณชายเย่ไว้แล้ว แต่เธอดันเบี้ยวนัด! พวกเขาโกรธมากเลยนะ!"
"พี่เหยียนชิว หนูขอโทษค่ะ"
ฉีอวี้หยวนกล่าวอย่างรู้สึกผิด
"เอาเถอะ เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว พรุ่งนี้ออกไปกับฉัน ไปขอโทษคุณชายพวกนั้นซะ"
"เอ่อ พี่เหยียนชิว..."
ฉีอวี้หยวนกัดริมฝีปาก แล้วค่อยๆ พูดออกมาว่า
"พรุ่งนี้ หนูจะไม่ไปแล้วค่ะ"
"พรุ่งนี้เธอจะไม่ไป..."
ถึงตรงนี้ เสิ่นเหยียนชิวมองฉีอวี้หยวนด้วยความตกตะลึง
"ไม่นะ เธอสนใจไอ้บ้านนอกนั่นจริงๆ เหรอ?"
ฉีอวี้หยวนพยักหน้า แล้วเถียงเบาๆ ว่า "เขาไม่ใช่คนบ้านนอกสักหน่อย!"
ท่าทีของเธอทำเอาเสิ่นเหยียนชิวแทบจะอกแตกตาย
"ไม่นะ ฉันจะบอกให้นะ เธอมันโง่หรือเปล่า?! ฉันแนะนำคุณชายตั้งหลายคนให้ แล้วเธอก็ไม่ชอบสักคน แต่ดันไปปักใจกับไอ้บ้านนอกนั่นเนี่ยนะ!"
"เขาโดดเด่นมากนะ!" ฉีอวี้หยวนแก้ต่าง
เสิ่นเหยียนชิวตบหัวตัวเอง ในที่สุดก็พูดว่า "เธอตัดสินใจแล้วเหรอ?"
ฉีอวี้หยวนพยักหน้า
"ก็ได้ งั้นฉันหวังว่าเธอจะไม่เสียใจทีหลังนะ ส่วนเรื่องคุณชายหลิน พรุ่งนี้ฉันจะไปคุยให้ เธอไม่ต้องไปแล้ว"
เสิ่นเหยียนชิวกล่าว
"ขอบคุณค่ะ พี่เหยียนชิว!"
ฉีอวี้หยวนกอดเสิ่นเหยียนชิว ต้องยอมรับว่าเสิ่นเหยียนชิวดีกับเธอจริงๆ
รู้ว่าเธอขาดเงิน ก็พาเธอไป 'ตกปลา' ด้วย... สอนเรื่องความสวยความงาม การแต่งตัว และคอยปกป้องไม่ให้ใครมาเอาเปรียบ
แม้ว่ามันจะทำให้เธอมีชื่อเสียงไม่ค่อยดีนัก แต่เธอก็ไม่ได้เสียหายอะไรมากนักไม่ใช่เหรอ?
แน่นอน สิ่งที่เธอไม่รู้คือเสิ่นเหยียนชิวมีเป้าหมายของตัวเอง นั่นคือการปั้นฉีอวี้หยวนให้เป็นสะใภ้ตระกูลเศรษฐี!
ใช่แล้ว ครั้งแรกที่เธอเห็นฉีอวี้หยวน เธอก็มีเป้าหมายนี้
ไม่ใช่ว่าเธอใจดีอะไรนักหนา แต่เธอรู้ว่าด้วยเงื่อนไขของตัวเธอเอง เธอไม่มีทางแต่งเข้าตระกูลเศรษฐีได้ อย่างมากก็เป็นได้แค่ของเล่นของคนอื่น... แต่ฉีอวี้หยวนต่างออกไป! ด้วยหน้าตานั่น หุ่นนั่น! มีความเป็นไปได้สูงมากที่เธอจะไต่เต้าขึ้นไปถึงจุดสูงสุด! ถึงตอนนั้น ด้วยการวางแผนอยู่เบื้องหลังของเธอ เงินทองไหลมาเทมาแน่นอน!
แล้วตัวเธอเองก็จะได้รับผลประโยชน์ไปด้วย ส่วนเรื่องชื่อเสียงของฉีอวี้หยวน นั่นไม่สำคัญเลย เธอได้เตรียมแผนการ 'ฟอกขาว' อย่างละเอียดไว้ตั้งแต่วันแรกที่รับฉีอวี้หยวนเข้ามาอยู่ใต้ปีกแล้ว เธอยังสามารถสร้างภาพลักษณ์ต่อสาธารณชนที่ดีกว่าเดิมให้ได้ด้วยซ้ำ!
แต่อนิจจา... ดันมีหมาตัวหนึ่งโผล่มาขวางทางกลางคันซะได้!
แน่นอนว่าเธอจะไม่ยอมแพ้ เธอตัดสินใจจะไปคุยกับจางฟานเป็นการส่วนตัว เธอจะปล่อยให้ฉีอวี้หยวน 'ติดแหง็ก' อยู่ในมือของเธอแบบนี้ไม่ได้
ในขณะนี้ ฉีอวี้หยวนได้รับสายโทรศัพท์ แล้วก็หันไปบอกพวกเธอว่า
"อ้อ จริงสิ พี่เหยียนชิว พี่หลิน เฉียวเฉียว! หนูมีของจะให้พวกพี่ด้วยค่ะ!"