- หน้าแรก
- ออร่ามาสเตอร์ ฉันคือนักซัพพอร์ตระดับเทพ
- บทที่ 45 สะเทือนทั้งเก้ามณฑล! ได้รับโควตาพิเศษเข้า ‘แดนศักดิ์สิทธิ์เก้าสวรรค์’!
บทที่ 45 สะเทือนทั้งเก้ามณฑล! ได้รับโควตาพิเศษเข้า ‘แดนศักดิ์สิทธิ์เก้าสวรรค์’!
บทที่ 45 สะเทือนทั้งเก้ามณฑล! ได้รับโควตาพิเศษเข้า ‘แดนศักดิ์สิทธิ์เก้าสวรรค์’!
บทที่ 45 สะเทือนทั้งเก้ามณฑล! ได้รับโควตาพิเศษเข้า ‘แดนศักดิ์สิทธิ์เก้าสวรรค์’!
ตัวเลขที่กระโดดโลดเต้นอยู่บนอันดับสูงสุดของตารางจัดอันดับการทดสอบเก้ามณฑล ราวกับกระโดดเข้า
สู่กลางใจของผู้คนทุกคน! ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนถึงกับสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึงอย่างยิ่ง!
“เลเวล 20? ถึงเลเวล 20 แล้ว?”
“ไม่เคยมีมาก่อนในอดีตและอนาคต ผู้ที่สามารถขึ้นถึงเลเวล 20 ได้ในดินแดนแห่งการทดสอบ!”
“เกินไปแล้ว นี่ทำได้อย่างไร!?” “ในดินแดนแห่งการทดสอบมีมอนสเตอร์เลเวลสูงสุดแค่ 10 และบอสสูงสุดแค่ 15 หากจะขึ้นถึงเลเวล 20... ต้องสังหารบอสกี่ตัวกัน?”
“ดันเจี้ยนระดับธรรมดาหรือแม้แต่ระดับนักรบก็ไม่เพียงพอ! หากอยากจะขึ้นถึงเลเวล 20 จะต้องเคลียร์ดันเจี้ยนระดับราชาหลายแห่งแน่นอน!”
“อย่างน้อยก็ 10 แห่ง... มันบ้าเกินไปแล้ว เป็นไปได้ยังไงกัน!”
“แค่ขึ้นถึงเลเวล 15 ในดินแดนแห่งการทดสอบก็เพียงพอให้ได้โควตาพิเศษเข้าแดนศักดิ์สิทธิ์เก้าสวรรค์แล้ว นี่ถึงกับขึ้นไปเลเวล 20 ได้ยังไงกัน!”
“......”
ทั่วทั้งเก้ามณฑลเกิดความโกลาหล ผู้คนนับไม่ถ้วนตกตะลึงไม่หยุด แต่ในสายตาของยอดฝีมือบางคน พวกเขายิ่งเข้าใจดีว่าฉากนี้หมายถึงอะไร!
“เลเวล 20? ความสำเร็จแบบนี้มีคนทำได้จริง ๆ หรือนี่?”
ที่ตระกูลฟางแห่งเมืองจิ่วฮวา การทดสอบของเมืองโยวโจวในครั้งนี้อาจเรียกได้ว่าโดดเด่นที่สุด
แต่ถึงกระนั้น คนรับใช้ในตระกูลฟางก็ยังตกอยู่ในความหวาดกลัว เนื่องจากเหล่าผู้อาวุโสของตระกูลฟางได้ระเบิดความโกรธออกมา สีหน้าของพวกเขาไม่สู้ดีเลย ฟางเฉิน ซึ่งเป็นความหวังสูงสุดที่บรรพบุรุษตระกูลฟางฝากไว้ กลับไม่สามารถติดสามอันดับแรกของเมืองโยวโจวได้ และเมื่อเทียบกับอันดับรวมของเก้ามณฑลทั้งหมดยิ่งทำได้แค่เบียดตัวเองเข้าไปอยู่ในสิบอันดับแรกเท่านั้น!
ห่างไกลจากสถานการณ์ที่พวกเขาคาดหวังไว้ว่าจะเปิดเผยตารางจัดอันดับการทดสอบเก้ามณฑลเป็น
คนแรกและคว้าแชมป์การทดสอบในครั้งนี้!
แม้จะเป็นเช่นนี้ แต่การทดสอบในครั้งนี้ก็มีอัจฉริยะที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนผุดขึ้นมาในมณฑลอื่น ๆ ไม่น้อย อาชีพที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนก็ปรากฏขึ้นมาหลายอาชีพราวกับดอกเห็ด
ในยุคแห่งการแข่งขันอันยิ่งใหญ่นี้ การจะคว้าแชมป์ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่บังเอิญที่อีกตระกูลหนึ่งในเมืองจิ่ว
ฮวา นั่นคือตระกูลหลิน กลับฉายแสงเจิดจรัสในครั้งนี้!
เดิมทีเป็นเพียงผู้ครอบครองอาชีพนักเวทย์ปีศาจธรรมดา แต่กลับทิ้งห่างฟางเฉินไปหลายช่วงตัว ด้วยเลเวล 19 ติดอันดับที่สองของมณฑลโยวโจวและอันดับรวมเก้ามณฑล เรียกได้ว่าโดดเด่นอย่างที่สุด!
เมื่อนำมาเปรียบเทียบกัน การทุ่มเททรัพยากรจำนวนมหาศาลของฟางเฉินที่สร้างความฮือฮาไปทั่วเมืองก่อนการทดสอบ ตอนนี้กลับดูเหมือนตัวตลก แล้วพวกเขาจะมีความสุขได้อย่างไรกัน?
“มีตำนานเล่าว่า ตอนที่สร้างดินแดนแห่งการทดสอบ มีคนออกแบบความสำเร็จลับไว้ ใครที่ทำได้ตามเป้าหมายเลเวล 20 จะได้รับสมบัติชิ้นนั้น!” ผู้อาวุโสตระกูลฟางคนหนึ่งหน้าเขียวคล้ำ พึมพำออกมา
“หึ! ผ่านมาหลายปีขนาดนี้ แค่อาวุธเทพระดับนั้นตอนนี้ก็ไม่ถือว่าสลักสำคัญอะไรแล้ว!”
“ก็จริงอยู่ แต่ถึงอย่างไรก็เป็นอาวุธเทพ หากได้มาก็เป็นกำลังสนับสนุนที่ไม่เลว!”
“ช่างเถอะ รางวัลความสำเร็จลับของดินแดนแห่งการทดสอบเป็นที่รู้กันทั่ว อย่าเข้าไปยุ่งจะดีกว่า!”
“อันหยางผู้นี้ เป็นแค่นักเวทย์แห่งแสง แต่กลับท้าทายสวรรค์ถึงเพียงนี้ การไปยั่วยุเขาอย่างวู่วามไม่ใช่การกระทำที่ฉลาดเลย!”
“อีกอย่าง อันหยางและหานตู่เฟิงจะต้องมีความสัมพันธ์กับหลินหลิงเอ๋อร์อย่างแน่นอน
สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือจะรับมือกับตระกูลหลินอย่างไร!”
“เป็นคนโยวโจวเหมือนกัน หากสร้างเรื่องราวใหญ่โตเกินไป ก็เท่ากับปล่อยให้คนนอกได้หัวเราะเยาะ
เปล่า ๆ !”
“......”
ในตระกูลฟาง บรรดาผู้อาวุโสและผู้ใหญ่ของตระกูลมารวมตัวกัน หารือกันถึงแผนรับมือ แม้สีหน้าจะดูไม่ดีและไม่พอใจอย่างมาก แต่ก็ทำได้เพียงเลือกที่จะไม่ไปยุ่งด้วย
“น่าสนใจ... ในที่สุดสมบัติชิ้นนั้นก็ได้ปรากฏออกมา... เจ้าแก่ที่ไม่รู้จักตายเอ๊ย เจ้าก็ยังคำนวณพลาดไปสินะ!”
ในเมืองอีกแห่งหนึ่ง ในความมืดมิด ชายชราคนหนึ่งค่อย ๆ ลืมตาขึ้น สายตาของเขาดูเหมือนจะสามารถทะลุผ่านกำแพงหนา มองเห็นตารางจัดอันดับที่แขวนอยู่บนฟ้าด้านนอกได้
เมื่อเห็นตัวอักษร ‘เลเวล 20’ ที่ส่องแสงสีทองอร่ามอยู่ข้างชื่ออันดับที่หนึ่ง เขาก็อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มแปลก ๆ ออกมา “ความสำเร็จลับ มีคนทำได้ตามเป้าหมายแล้วอย่างนั้นหรือ?”
ณ โถงใหญ่แห่งหนึ่ง ซึ่งเต็มไปด้วยอำนาจอันน่าเกรงขาม ทุกสิ่งที่อยู่รอบ ๆ เกิดขึ้นและสูญหายไปราวกับภาพลวงตาในแดนสวรรค์
ชายวัยกลางคนผู้มีใบหน้าแดงก่ำค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน ดวงตามีประกายเหมือนเทพเจ้า สีหน้าดูเคร่งขรึม เงยหน้าขึ้นพึมพำกับตัวเองว่า “การปรากฏของอาวุธเทพชิ้นนั้น ไม่รู้ว่าเป็นโชคหรือหายนะกันแน่...”
ที่เมืองจงโจวอันไกลโพ้น ภายในวิหารเต๋าบนยอดเขาแห่งหนึ่ง ชายชราผู้สวมชุดเต๋าและมีหนวดเคราขาวโพลนกำลังโบกแส้ปัดฝุ่น มองไปยังทิศทางไกลออกไปราวกับได้รวบรวมผืนแผ่นดินทั้งหมดไว้ในอก เขาเงียบอยู่นาน ก่อนจะจบลงด้วยการถอนหายใจ
.... บนผืนแผ่นดินเก้ามณฑลทั้งหมด มียอดฝีมือที่มีชื่อเสียงและไร้ชื่อเสียงนับไม่ถ้วน
ในขณะนี้ราวกับสวิตช์บางอย่างในใจถูกเปิดออกอย่างกะทันหัน พวกเขาอดไม่ได้ที่จะตื่นจากการฝึกฝน มองไปยังตารางจัดอันดับบนท้องฟ้า ถอนหายใจอย่างไม่รู้สาเหตุและจดจำชื่อ อันหยาง ไว้ในใจอย่างลึกซึ้ง!
นอกเมืองศักดิ์สิทธิ์จงโจว มีเทือกเขาทอดยาวไม่ขาดสาย ตรงกลางเป็นยอดเขาหลักที่สูงเสียดฟ้า เมฆขาวลอยอยู่เพียงแค่ครึ่งทางของภูเขา นกเซียนและสัตว์วิเศษนับไม่ถ้วนโบยบินและหยอกล้อกันโดยไม่สนใจผู้ใด ราวกับแดนสวรรค์บนโลกมนุษย์
เชิงเขามีเมืองขนาดมหึมาและสง่างามที่สร้างขึ้นตามแนวเขา ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าเมืองหวงกู่ถึงสิบเท่า!
ใจกลางเมือง มีรูปปั้นขนาดมหึมาสูงนับร้อยเมตรตั้งตระหง่านอยู่ บุคคลในรูปปั้นกำลังขี่สิงโตเก้าหัว
ถือหอกสำริดโบราณ และสวมเกราะทองคำ มีพลังอำนาจที่เหนือโลก เพียงแค่ดูอีกสักสองสามครั้งก็เพียงพอที่จะทำให้จิตใจของผู้คนฮึกเหิม!
หากใครเห็นรูปปั้นนี้จะต้องร้องอุทานออกมาว่า ‘จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เก้าสวรรค์’! ที่นี่คือที่ตั้งของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เก้าสวรรค์ หนึ่งในผู้ก่อตั้งประเทศมังกร และยังเป็นผู้ก่อตั้ง ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เก้าสวรรค์ ซึ่งเป็นสถาบันการศึกษาสูงสุดของประเทศมังกรในปัจจุบัน
เป็นยอดฝีมือผู้เป็นที่เคารพของคนนับหมื่น! และเมืองศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ ก็คือดินแดนศักดิ์สิทธิ์เก้าสวรรค์
ที่ผู้คนนับไม่ถ้วนของประเทศประมังกรต่างใฝ่ฝัน!
“แอ๊ด!” ที่ครึ่งทางของภูเขา ประตูไม้บานหนึ่งค่อย ๆ เปิดออก ชายวัยกลางคนสวมชุดดำเดินออกมา
“ศิษย์พี่ ในที่สุดท่านก็ออกมาแล้ว!” ชายชราคนหนึ่งซึ่งรอคอยมานาน เมื่อเห็นชายวัยกลางคนออกมาก็ดีใจมากและรีบเข้ามาต้อนรับ แม้ว่าเขาจะเป็นชายชรา แต่กลับเรียกชายวัยกลางคนว่าศิษย์พี่ และแสดงความเคารพอย่างสูง นี่ดูแปลกประหลาดอย่างยิ่ง
“เฮ้อ!” ชายวัยกลางคนขมวดคิ้วเล็กน้อย มองคนที่มาและถอนหายใจ “ศิษย์น้องจะฝืนตัวเองไปทำไมกัน? ตกต่ำถึงขนาดต้องไปเป็นประธานในการปลุกพลังแล้วยังไม่คิดจะกลับใจ
เมื่อไหร่จะได้กลับสู่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์?” หากอันหยางอยู่ที่นี่ จะต้องตกใจเป็นอย่างมาก ชายชราคนนี้ก็คือ
ชายชราชุดขาว ที่เป็นประธานในการปลุกพลังให้กับพวกเขาที่เมืองหวงกู่นั่นเอง!
“ฮ่าฮ่า ตอนนี้ก็ดีเหมือนกัน...” ชายชราหัวเราะเบา ๆ ไม่ได้ตอบอะไร แต่รีบถามคำถามที่ต้องการรู้
“เรื่องของอันหยาง... ศิษย์พี่พิจารณาเป็นอย่างไรบ้างแล้ว?”
ชายวัยกลางคนมองศิษย์น้องของตนด้วยความจนใจ และกลอกตาใส่เขาอย่างไม่พอใจ “ได้โควตาพิเศษ! ข้าให้โควตาพิเศษแล้ว! เจ้าพอใจหรือยัง?”
“ฮ่าฮ่า ได้โควตาพิเศษก็ดี ได้โควตาพิเศษก็... เดี๋ยวก่อน... ท่านว่าอะไรนะ? ได้โควตาพิเศษ!?” ชายชราชุดขาวไม่ถือสาต่อท่าทีของเขา เพียงแค่ยิ้มโง่ ๆ ด้วยความสุข
แต่จู่ ๆ รอยยิ้มก็ค่อย ๆ แข็งค้างไป และมองไปยังชายวัยกลางคนด้วยความไม่เชื่อ “โควตาพิเศษเข้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์? เป็นไปได้ยังไง!?”
“หึ!”
ชายวัยกลางคนกลอกตาและแค่นออกมาเสียงเย็นชา “คนที่ศิษย์น้องแนะนำมาในครั้งนี้ไม่ธรรมดาเลย ระดับเลเวลถึงกับขึ้นไปเลเวล 20 แล้ว!”
“แต่ถึงแม้ผลงานจะทำให้ได้โควตาพิเศษเข้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แต่การทดสอบก็ยังเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ จะผ่านหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของเขาเอง!”
ซี้ด!! “ยี่... ยี่... เลเวล 20 !?” เมื่อได้ยินคำพูดของชายวัยกลางคน ชายชราก็สูดหายใจเข้าลึกทันที
สีหน้าของเขาดูเหม่อลอย พึมพำกับตัวเองด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เขารู้ว่าอันหยางไม่ธรรมดา แต่ก็ไม่คิดว่าจะบ้าคลั่งถึงขนาดนี้ เพิ่งไม่เจอกันวันเดียว ถึงกับขึ้นไปเลเวล 20 แล้วหรือ!?