บทที่ 18 วงแหวนพลังรัศมีเป็นพันเมตร!?

บทที่ 18 วงแหวนพลังรัศมีเป็นพันเมตร!?

หลินหลิงเอ๋อร์ตกตะลึงเล็กน้อย!

"โว้วววว!! อัน... อันหยาง, นาย... นายเลเวล 13 แล้วเหรอ?"

ดวงตาของหานตู่เฟิงแทบจะถลนออกมา เขาอดไม่ได้ที่จะร้องด้วยเสียงหลงอย่างไม่เชื่อสายตาที่มองอันหยาง เขาขยี้ตาและแทบจะสงสัยว่าตัวเองมองผิดไป

"นักเวทย์แห่งแสง... เลเวล 13 เหรอ? นักเวทย์แห่งแสงเลเวล 13 เนี่ยนะ?"

หลินหลิงเอ๋อร์ก็เบิกตากว้างจนแทบกลืนไข่ได้ทั้งใบ ภาพลักษณ์ที่ดูเย็นชาและสูงส่งเมื่อครู่หายไปในพริบตา!

เธอที่เป็นถึงเจ้าหญิงน้อยสายตรงของตระกูลหลิน แม้จะไม่ได้กล้าพูดว่าตัวเองแข็งแกร่งขนาดไหน แต่วิสัยทัศน์ของเธอต้องเหนือกว่าคนรุ่นเดียวกันถึงเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์อย่างแน่นอน

แต่ในตอนนี้เธอก็ตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก มองอันหยางเหมือนมองสัตว์ประหลาด ก่อนจะกลับมามีสติได้หลังจากนั้นครู่ใหญ่

"เพราะโชคช่วยน่ะครับ, เพิ่งอัพเกรดเมื่อกี้เอง!"

เมื่อเห็นสีหน้าของทั้งสอง อันหยางแอบหัวเราะในใจ โดยเฉพาะหลินหลิงเอ๋อร์ ผู้หญิงคนนี้ก่อนหน้านี้ทำตัวหยิ่งผยองราวกับเป็นคนสำคัญ ไม่แม้แต่จะชายตามองเขาเลย เวลาจะพูดอะไรยังต้องให้หานตู่เฟิงเป็นคนถ่ายทอดราวกับว่าการพูดกับอันหยางสักคำจะเป็นการทำให้ภาพลักษณ์อันสูงส่งของเธอแปดเปื้อน

ถ้าไม่ใช่เพราะเขาสนใจในดันเจี้ยนลับของเธอ เขาก็คงขี้เกียจจะไปสนใจเธอด้วยซ้ำ

"เลเวล 13 เหรอ? อันหยาง นายมันบ้าไปแล้วหรือเปล่า?"

หานตู่เฟิงมองอันหยางด้วยความประหลาดใจและแสดงสีหน้าออกมาอย่างชัดเจน เขารู้ว่าอันหยางเก่งมาก

แต่ไม่คิดว่าจะเก่งถึงขนาดนี้ การเพิ่มเลเวลของเขาเร็วราวกับนั่งจรวด เมื่อคิดว่าตัวเองเพิ่งจะเลเวล 7

แต่เลเวลของอันหยางเกือบจะเป็นสองเท่าของเขาแล้ว... ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกละอายใจ!

"เลเวล 13 ... หมายความว่า นายได้เปิดใช้งานตารางจัดอันดับการทดสอบเก้ามณฑลแล้วใช่ไหม?"

สิ่งที่หลินหลิงเอ๋อร์คิดมากกว่านั้น เธออดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถาม ความตกใจในใจของเธอเกินคำบรรยาย จนไม่สามารถรักษาภาพลักษณ์ที่เย็นชาของตัวเองไว้ได้อีกต่อไป

"น่าจะใช่ครับ"

อันหยางเองก็ไม่แน่ใจ คนแรกที่เลเวล 10 จะได้เปิดใช้งานจัดตารางอันดับการทดสอบเก้ามณฑล โดยปกติแล้วการทดสอบจะเปิดใช้งานในวันที่สอง แต่เขามาเร็วกว่านั้นถึงสิบกว่าชั่วโมง หากไม่มีอะไรผิดพลาด

การทดสอบนี้ก็น่าจะเปิดใช้งานโดยเขา

"โอ้โห นายมันบ้าไปแล้วจริงๆ... ข้างนอกตอนนี้คงวุ่นวายน่าดูเลย!"

หานตู่เฟิงเพิ่งจะตอบสนอง เขาแทบจะจินตนาการได้ว่า ภายนอกเมืองหวงกู่ตอนนี้จะต้องคึกคักแค่ไหน! การเปิดใช้งานจัดตารางอันดับการทดสอบเก้ามณฑล หมายความว่ามีผู้เปลี่ยนอาชีพคนแรกในเก้ามณฑลของประเทศจักรมังกรที่เลเวล 10 นี่มันเป็นเกียรติยศขนาดไหนกัน?

"นักเวทย์แห่งแสง... นายทำได้ยังไง?"

หลินหลิงเอ๋อร์ไม่สงบนิ่งอีกต่อไป เธอจ้องมองอันหยางด้วยสายตาที่สงสัย ตอนแรกที่เจอกัน เธอคิดว่าเขาเป็นแค่คนธรรมดา อย่างมากก็แค่หล่อกว่าคนทั่วไปนิดหน่อย แต่ตอนนี้เธอกลับรู้สึกว่าภาพลักษณ์ของอันหยางยิ่งใหญ่ขึ้นอย่างไม่สิ้นสุด จะเรียกว่าหล่อกว่านิดหน่อยได้ยังไง? ดวงตาของเขาสดใส อารมณ์ดูสงบเยือกเย็น มองไปทางไหนก็เหมือนเซียนที่ลงมาจากสวรรค์!

"เลเวล 10 ... อันหยาง นายปลดล็อกเพิ่มอีกสองสกิลใช่ไหม? นายมีทั้ง 4 แสงออร่าแล้วหรือเปล่า?"

หานตู่เฟิงแสดงความยินดี สำหรับผู้เปลี่ยนอาชีพ ทุก ๆ 10 เลเวล ถือเป็นจุดเปลี่ยน ซึ่งหมายถึงว่า

ความแข็งแกร่งจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก! อันหยางที่มีแสงทั้งสองยังเก่งขนาดนี้ ตอนนี้มีทั้ง 4 แสงออร่า

ความแข็งแกร่งจะไม่เพิ่มเป็นสองเท่าหรือ?

"อืม ปลดล็อก แสงแห่งความเย็นกับแสงแห่งความทนทานเพิ่มอีกอย่างละวง"

อันหยางพยักหน้า ไม่มีอะไรต้องปิดบัง เพราะเป็นแค่สกิลพื้นฐาน ที่นักเวทย์แห่งแสงทุกคนต้องมี

ไม่ใช่เป็นความลับอะไร

"แสงแห่งความรุ่งโรจน์ฟื้นฟูมานา, แสงแห่งความทนทาน ฟื้นฟูเลือด!"

"เยี่ยมมาก! ฟื้นฟูมานาและเลือด! พลังต่อสู้ของเราเพิ่มขึ้นอย่างน้อยหนึ่งเท่าตัว!"

หานตู่เฟิงดีใจมาก เขาเป็นอาชีพนักดาบวิญญาณ ที่ไม่ต้องการมานามากนัก แต่การต่อสู้ระยะประชิดต้องยืนอยู่ข้างหน้า ระดับอันตรายเพิ่มขึ้นมาก ถ้ามีแสงสำหรับฟื้นฟูเลือด พลังต่อสู้ของเขาก็จะเพิ่มขึ้นต่อเนื่องอย่างมาก!

"บางที เราสามคนอาจจะผ่านดันเจี้ยนนั้นไปได้ก็ได้!"

ใบหน้าสวยของหลินหลิงเอ๋อร์แดงระเรื่อ ไม่รู้ว่าเพราะตื่นเต้นหรือดีใจ เธออดไม่ได้ที่จะพยักหน้า ดวงตาเปล่งประกายด้วยความยินดีและอดไม่ได้ที่จะแอบมองอันหยาง

"ไม่น่ามีปัญหา เราไปกันเถอะ!"

อันหยางพยักหน้า เขามั่นใจในความแข็งแกร่งของตัวเอง แสงแห่งการทำลายล้างที่สร้างความเสียหายสามพันหน่วยต่อวินาที สามารถสังหารมอนสเตอร์ทั้งหมดในดินแดนแห่งการทดสอบได้อย่างน้อยแปดสิบเปอร์เซ็นต์ขึ้นไปในทันที!

ดันเจี้ยนที่คนอื่นที่ยังไม่ถึงเลเวล 10 สามารถรวมทีมกันผ่านได้ ถ้าเขาผ่านไม่ได้ก็คงเป็นเรื่องแปลก!

หลินหลิงเอ๋อร์พยักหน้าและนำทางเดินไปข้างหน้า หานตู่เฟิงเดินช้าลงและเดินขนาบข้างอันหยาง

"อันหยาง, แสงแห่งการทำลายล้างของนายตอนนี้เลเวลอะไรแล้ว? ทำความเสียหายเท่าไหร่?"

"ฉันบอกพี่สาวว่านายทำความเสียหายคงที่กว่า 500 หน่วย เธอยังไม่เชื่อเลย เดี๋ยวให้เธอเห็นกับตาเลย!"

"อันหยาง, แสงแห่งความรุ่งโรจน์ ของนายนี่สุดยอดไปเลย! มานาฉันเต็มทันทีเลย!"

"อันหยาง..."

อันหยางมองหานตู่เฟิงอย่างช่วยไม่ได้ ไอ้หมอนี่ที่ถูกเรียกว่า เทพบุตรเย็นชาในเมืองหวงกู่ แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นคนช่างพูดและตลกขบขัน! ตลอดทางเขาถามโน่นถามนี่ไม่หยุด กลายเป็นแฟนคลับตัวยงของอันหยาง มองเขาด้วยความชื่นชมและหวังว่าอันหยางจะแสดงฝีมือเพื่อสร้างความตกตะลึงให้กับพี่สาวของเขา เพื่อกู้ภาพลักษณ์อันยิ่งใหญ่ของตัวเองกลับคืนมา

อันหยางตอบคำถามไปเรื่อย ๆ แต่ความสนใจของเขาอยู่ที่มุมมองแบบพระเจ้า แสงแห่งการทำลายล้างที่มีระยะ 2000 เมตร ทำให้เขามีวิสัยทัศน์ที่เหนือกว่าคนทั่วไปมาก สามารถมองเห็นทุกสิ่งในบริเวณใกล้เคียงได้อย่างง่ายดาย!

ในขณะเดียวกันก็สามารถสังหารมอนสเตอร์ป่าที่บุกรุกเข้ามาในระยะได้อย่างต่อเนื่อง ทำให้ได้รับประสบการณ์ไม่น้อย

หลินหลิงเอ๋อร์ทำตัวเย็นชาต่อหน้า แต่ในขณะที่เดินนำหน้าก็อดไม่ได้ที่จะเงี่ยหูแอบฟัง เดิมทีเธอคิดว่าลูกพี่ลูกน้องที่ดูไร้ความสามารถของเธอก็แค่หาข้ออ้าง แต่เมื่อเห็นเลเวลของอันหยาง เธอก็รู้สึกว่าดูเหมือนจะเป็นเรื่องจริงงั้นเหรอ?

แต่นักเวทย์แห่งแสงที่เก่งกาจขนาดนี้ ก็เป็นสิ่งที่เหนือกว่าความเข้าใจ!

"มีเพียงความเป็นไปได้เดียว... คือพรสวรรค์ของเขาไม่ธรรมดา อาจจะเหมือนกับโอวเย่จื่อเทพช่างฝีมือ

ที่มีพรสวรรค์ระดับ SSS! เลยก็ว่าได้"

หลินหลิงเอ๋อร์คิดในใจอยู่เงียบ ๆ เธอเงี่ยหูฟังเพื่อหวังว่าจะได้ยินข้อมูลอะไรบางอย่าง แต่ในไม่ช้าความสนใจของเธอก็ถูกเปลี่ยนไปเป็นข้อมูลอื่น

[ สังหาร หมีน้ำตาลปีศาจ เลเวล 8, ได้รับค่าประสบการณ์ 30 ]

[ สังหาร แมงป่องปีศาจในป่า เลเวล 9, ได้รับค่าประสบการณ์ 40 ]

[ สังหาร... ]

"มอนสเตอร์ ทำไมถึงเยอะขนาดนี้?"

หลินหลิงเอ๋อร์รู้สึกสับสนเล็กน้อย ข้อความแจ้งเตือนการได้รับค่าประสบการณ์ที่เด้งขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง เธอรู้ว่ามันจะต้องเป็นแสงแห่งการทำลายล้างของอันหยางที่สังหารมอนสเตอร์ แต่ทำไมความหนาแน่นของมอนสเตอร์ในแผนที่ป่าธรรมดาแบบนี้ถึงได้เยอะขนาดนี้?

อันหยางเพิ่งจะเลเวล 13  แสงแห่งการทำลายล้างอย่างมากก็แค่เลเวล 3 หรือ 4 ระยะสูงสุดไม่เกิน 10เมตร แม้ว่าจะขยายระยะด้วยพรสวรรค์แล้วก็ตาม อย่างมากก็แค่ 100-200 เมตร แต่ข้อความแจ้งเตือนการสังหารที่เกือบจะต่อเนื่อง ไม่ได้หมายความว่า มอนสเตอร์จะเกิดใหม่ตลอดเวลาในรัศมี 100 เมตรนี้เหรอ?

"ไม่ถูกต้อง..."

หลินหลิงเอ๋อร์หันไปมองอันหยางอย่างลึกซึ้ง สัญชาตญาณบอกเธอว่ามันไม่เป็นอย่างนั้นแน่

ในฐานะเจ้าหญิงน้อยของตระกูลหลินในเมืองจิ่วฮวา การสร้างดินแดนแห่งการทดสอบนี้ยังได้รับการสนับสนุนจากผู้แข็งแกร่งในตระกูลของเธอด้วยซ้ำ แน่นอนว่าเธอรู้ข้อมูลอยู่ไม่น้อย จำนวนของมอนสเตอร์ในป่าไม่น่าจะมากขนาดนี้!

"นอกจากว่า... ระยะแสงของเขา... จะ... เกินกว่า 1000 เมตร!"

"ฟู่!"

เมื่อคำนวณง่าย ๆ หลินหลิงเอ๋อร์ก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ เธอแน่ใจว่าเธอไม่ได้คำนวณผิด แม้กระทั่งคำนวณตามหลักการที่สุด แต่ระยะนี้มันเกินจริงไปหน่อยไหม?