บทที่ 2 พรสวรรค์ระดับสูงสุด! แห่งฟ้าดินและมนุษย์เป็นหนึ่งเดียว!
บทที่ 2 พรสวรรค์ระดับสูงสุด! แห่งฟ้าดินและมนุษย์เป็นหนึ่งเดียว!
บทที่ 2 พรสวรรค์ระดับสูงสุด! แห่งฟ้าดินและมนุษย์เป็นหนึ่งเดียว!
“โว้ว!”
ผลลัพธ์ของการปลุกพลังดังขึ้นในสมอง ทำให้อันหยางสะท้านไปทั้งตัวและเบิกตากว้างทันที
คำว่า "โว้ว" แทบจะหลุดออกมาจากปากเขา!
“โว้ว!? นี่มันอะไรกัน?”
“บ้าไปแล้ว! ทำไมถึงมีวงแหวนอีกอันล่ะ?”
“วงแหวนแห่งฟ้าดิน... นี่นับเป็นอะไร? วงแหวนแห่งฟ้าดินและมนุษย์เลยเหรอ?”
“ถึงจะไม่เข้าใจแต่ดูเหมือนจะสุดยอดมาก!”
“โคตรเจ๋ง! นี่มันทะยานฟ้าเลยไม่ใช่เหรอ?”
“ฮ่าฮ่าฮ่า พี่หยางเจ๋งจริง!” “อันหยางพาฉันไปเก็บเลเวลได้ไหม?” “.......”
ด้านล่างเวที เหล่านักเรียนพากันฮือฮาทันที เพื่อนร่วมชั้นนับไม่ถ้วนมองภาพการปลุกพลังของอันหยางด้วยความงงงวย โดยเฉพาะคนที่ปลุกพลังเสร็จไปแล้ว ต่างรู้สึกอิจฉาและริษยาอย่างหนัก
ในเมื่อเป็นมนุษย์เหมือนกัน ความแตกต่างของการปลุกพลังมันช่างใหญ่หลวงเกินไป! อาชีพลับก็ว่าแย่แล้ว นี่ยังมาพร้อมกับสามวงแหวนอีก มันช่างเกินไปจริงๆ!
“นักเรียนอันหยาง?”
บนเวที ชายชราก็รู้สึกงงงวย เมื่อเห็นวงแหวนด้านหลังศีรษะของอันหยาง เมื่ออันหยางลืมตาขึ้น วงแหวนทั้งสามก็ค่อยๆ สลายไป เขารีบเอ่ยเรียกอย่างลองเชิงดู
“ขอบคุณท่านอาจารย์อาวุโสมากครับ!”
อันหยางได้สติกลับมาและโค้งคำนับชายชราอย่างนอบน้อม เป็นที่รู้กันว่าคนของหน่วยงานพิเศษเหล่านี้ไม่ควรมองข้าม โดยเฉพาะในโลกนี้ การปลุกพลังเดิมทีเป็นการสุ่มทั้งหมด ทุกคนมีโอกาสปลุกพลังได้ทุกวัน
ในช่วงปีที่บรรลุนิติภาวะ แต่เพื่อความสะดวกในการจัดการ ประเทศจึงส่งคนมาช่วยในการปลุกพลัง เพียงแค่สามารถทำได้ถึงจุดนี้ ความแข็งแกร่งก็ไม่ควรถูกประเมินต่ำไปแล้ว!
“อืม... วงแหวนสุดท้ายของนาย... คือพรสวรรค์ ใช่หรือไม่?”
ชายชราเห็นท่าทีของอันหยางก็พยักหน้าด้วยความชื่นชมในใจ ในตำแหน่งนี้ เขาต้องรับผิดชอบการปลุกพลังให้กับคนนับหมื่นถึงแสนคนในแต่ละปี
เขาเคยเห็นอาชีพที่แข็งแกร่งต่างๆ มาไม่น้อย แต่คนเหล่านั้นพอปลุกพลังอาชีพที่แข็งแกร่งได้แล้วก็มักจะเย่อหยิ่งอย่างที่สุด แทบจะลืมไปเลยว่าตัวเองเป็นใคร แล้วจะไปจำคุณตาแก่คนนี้ได้อย่างไร?
“...ไม่ใช่พรสวรรค์ครับ มันคือวงแหวนแห่งฟ้าดินและมนุษย์ ทั้งสามวง!”
อันหยางตอบปฏิเสธโดยสีหน้าไม่เปลี่ยนทันที พรสวรรค์ระดับสูงสุด... เขาที่ได้เกิดใหม่เป็นครั้งที่สองและเป็นนักเรียนดีเด่นที่ไม่เคยได้ยินระดับนี้มาก่อน!
ในโลกนี้ พรสวรรค์ระดับสูงสุดที่มีอยู่ในปัจจุบันคือระดับ SSS การที่เขามีระดับสูงสุดโผล่มาอย่างกะทันหัน เขาจึงสงสัยว่าอาจเกี่ยวข้องกับการที่เขาเป็นผู้ที่มาจากต่างโลก ความลับเช่นนี้ห้ามเปิดเผยเด็ดขาด!
“วงแหวนแห่งฟ้าดินและมนุษย์?”
ชายชราจ้องมองอันหยางอย่างลึกซึ้งพลางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ไม่ได้ซักถามต่อ เมื่อคนไหนมีความแข็งแกร่งเป็นพิเศษ หน่วยงานของรัฐก็ต้องเรียนรู้ที่จะผ่อนคลายการควบคุมให้เหมาะสม มิฉะนั้น หากกดดันมากเกินไปจนกระตุ้นให้เกิดการต่อต้าน ก็จะไม่มีฝ่ายไหนได้ดี
การลงทะเบียนอาชีพก็ถือเป็นการประนีประนอมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดต่อประชาชนแล้ว ส่วนพรสวรรค์ซึ่งเป็นสิ่งที่สงวนไว้สำหรับคนส่วนน้อย โดยทั่วไปจะไม่ถูกบังคับให้ลงทะเบียนและจัดการ แน่นอนว่า หากใครเต็มใจ
ที่จะเปิดเผยระดับและผลของพรสวรรค์ของตนเองเพื่อให้รัฐลงทะเบียน ก็จะได้รับรางวัลจำนวนมาก
“ไม่เคยได้ยินมาก่อน... อนาคตของเพื่อนตัวน้อยอันหยางนี้คงจะไร้ขีดจำกัด!”
ชายชราครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ดูเหมือนได้ตัดสินใจอะไรบางอย่าง “เพื่อนตัวน้อยอันหยาง ฉันไม่ได้เก่งกาจอะไรมากนัก แต่ฉันมีโควตาโควตาพิเศษสำหรับเข้ามหาวิทยาลัยเหลียงโจวอยู่ในมือ ไม่ทราบว่าเพื่อนตัวน้อยอันหยางสนใจหรือไม่?”
กู่มู่จือสั่นสะท้านไปทั้งตัวและดีใจอย่างสุดขีดเขาพูดขึ้นมาว่า “อันหยาง ยังไม่รีบขอบคุณท่านอาวุโสอีก!”
มหาวิทยาลัยเหลียงโจว เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยทั้งเก้าของแคว้น และเป็นหนึ่งในสิบสถาบันชั้นนำที่ดีที่สุดในประเทศมังกร เป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ทุกคนใฝ่ฝันอยากเข้า!
เหลียงโจว คือภูมิภาคที่เมืองอารากุตั้งอยู่ ที่นั่นไม่เพียงแต่มีดันเจี้ยนและดินแดนลับทุกระดับ แต่ยังมีคณะอาจารย์ที่หาได้ยาก มีทรัพยากร คู่มือ ความรู้เกี่ยวกับการเลื่อนระดับอาชีพ และอื่นๆ อีกมากมายนับไม้ถ้วน
หากสามารถเข้าเรียนในสิบมหาวิทยาลัยนี้ได้ เมื่อสำเร็จการศึกษา อย่างน้อยก็จะกลายเป็นผู้แข็งแกร่งระดับเปลี่ยนอาชีพขั้นที่สามขึ้นไป!
“ขอบคุณท่านอาวุโส... แต่ความหวังดีของท่านอาวุโส คนหนุ่มน้อยอย่างฉันขอรับไว้ด้วยใจครับ!”
อันหยางพูดขอบคุณอีกครั้ง แต่ก็ปฏิเสธอย่างหนักแน่นโดยไม่ลังเลแล้วพูดขึ้น “เป้าหมายของฉัน คือ
ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เก้าสวรรค์ครับ!”
!!!!!!!!
ทันทีที่คำนี้หลุดออกมา บนเวทีก็เงียบสงัดทันที
“นายบ้าไปแล้วเหรอ!? นายเป็นอาชีพสายสนับสนุน จะสอบเข้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์เก้าสวรรค์ได้อย่างไร!?”
กู่มู่จือร้อนใจขึ้นมาทันที คว้าตัวอันหยางมาดึงไว้และกระซิบโน้มน้าว อาชีพสายสนับสนุนจะเก่งกาจแค่ไหน ก็ยังไม่อาจเทียบอาชีพสายต่อสู้ได้ แม้ว่าอาชีพสายสนับสนุนจะมีอาชีพลับอย่างนักเวทย์แห่งแสงแต่อาชีพสายต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่าก็มีอีกมากมาย
ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เก้าสวรรค์เป็นมหาวิทยาลัยระดับสูงสุดในประเทศมังกร ถึงแม้จะรับอาชีพสายสนับสนุน
แต่ก็พิจารณาจากความสามารถในการต่อสู้ นักเวทย์แห่งแสงจะเทียบกับอาชีพสายต่อสู้ที่ทรงพลังเหล่านั้น
ได้อย่างไร?
ชายชราก็ค่อนข้างประหลาดใจ มองอันหยางอย่างลึกซึ้งอยู่หลายครั้งและพยักหน้าพูดขึ้นมา “ดูเหมือนฉันจะมองนายต่ำไปเสียแล้ว!”
“คนหนุ่มสาวก็ควรจะเป็นเช่นนี้ มีชีวิตชีวาและกล้าหาญที่จะเดินหน้า! แม้สุดท้ายจะเข้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้ การสอบเข้ามหาวิทยาลัยเหลียงโจวก็ไม่น่าจะมีปัญหา!”
ชายชราไม่ได้โกรธ แต่ส่ายหัวออกมาเล็กน้อยและพูดด้วยความรู้สึกชื่นชม “ขอบคุณท่านอาวุโสที่เข้าใจครับ!”
“ท่านอาจารย์ใหญ่ ท่านไม่ต้องห้ามแล้วครับ ฉันอยากจะลองดู!”
อันหยางมองคนทั้งสองอย่างเงียบๆ พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและเต็มไปด้วยความมั่นใจว่า “โธ่ นายนี่...”
กู่มู่จือทำอะไรไม่ได้ เมื่อคิดว่าถึงสอบเข้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้ มหาวิทยาลัยทั้งเก้าของแคว้นก็คงรับเข้าเรียนอยู่ดี เขาจึงเลิกโน้มน้าว
“คนต่อไป หวังหว่านเอ๋อร์!”
ชายชราหันกลับไป แม้ว่าอาชีพลับจะแข็งแกร่งแต่การปลุกพลังของคนอื่นๆ แต่ก็ไม่สามารถล่าช้าได้ มิฉะนั้นหากยืดเยื้อไป ภารกิจก็อาจจะล้มเหลว
“ท่านผู้อำนวยการ อาจารย์หวัง ฉันขอตัวกลับก่อนนะครับ!”
อันหยางทักทายกู่มู่จือและหวังซือเฉา แล้วเดินลงจากเวทีไป
“ไปเถอะ!”
กู่มู่จือโบกมือ ส่วนหวังซือเฉาที่เป็นครูประจำชั้นกลับพูดอะไรไม่ค่อยออก ได้แต่ยิ้มโง่ๆ อ้าปากกว้าง
คาดคะเนว่าผลงานของตนในปีนี้จะได้รับรางวัลอะไรบ้าง ไม่แน่ว่าอาจจะได้วัสดุสำหรับการเปลี่ยนอาชีพ
ขั้นที่สองมาบ้าง..
.
“โว้ว พี่หยางสุดยอด! อีกเดี๋ยวพาผมไปอัปเลเวลได้ไหม?”
“พี่หยาง ผมเป็นนักเวทย์ ขอเข้าทีมกับพี่ได้ไหม?”
“พี่หยาง พาผมไปด้วย พาผมไปด้วย ผมจะจ่ายเงินให้ก็ได้!”
“ฉัน... อันหยาง ถ้านายพาฉันไปอัปเลเวลได้ นายต้องการให้ฉันทำอะไรก็ได้ค่ะ!”
“อันหยางโคตรเจ๋ง!” “.....”
เมื่อเดินลงจากเวที สายตาของเพื่อนร่วมชั้นในลานกว้างก็ยิ่งร้อนแรงขึ้น ราวกับจะกลืนกินเขาเข้าไปทั้งตัว อาชีพลับโดยเฉพาะอย่างยิ่งอาชีพลับสายสนับสนุน ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็เป็นเพื่อนร่วมทีมที่ได้รับความนิยมที่สุด ในฐานะเพื่อนร่วมชั้น พวกเขาจึงมีความได้เปรียบเล็กน้อย
หากสามารถสานสัมพันธ์ที่ดีกับอันหยางได้ ประสิทธิภาพในการอัปเลเวลในอนาคตก็จะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวเป็นอย่างน้อย!
อันหยางยิ้มและปฏิเสธทีละคน ในฐานะผู้มาจากต่างโลก ที่ได้เกิดใหม่เป็นครั้งที่สอง ย่อมยากที่จะเข้ากันได้กับเพื่อนร่วมชั้นเหล่านี้ พวกเขาคุ้นเคยกับเขาเพราะความชื่นชมในฐานะนักเรียนดีเด่นมากกว่า แต่จะบอกว่าสนิทกันจริงๆ นั้น ก็คงไม่ใช่
หลังจากปฏิเสธเพื่อนร่วมชั้นที่กระตือรือร้นไปทีละคน อันหยางก็เร่งฝีเท้ากลับไปยังหอพัก เมื่อปิดประตูหน้าต่างเรียบร้อยและมั่นใจว่าไม่มีใครมอง
ใบหน้าของเขาก็แสดงความตื่นเต้นออกมา เขาเปิดแผงสถานะของตัวเองอย่างใจจดใจจ่อ พรสวรรค์ระดับสูงสุด ฟังดูก็รู้ว่ามันไร้เทียมทาน!
เขาอยากรู้จริงๆ ว่ามันมีผลลัพธ์แบบไหนกัน ถึงจะคู่ควรกับระดับนี้!